Bringing Up Baby (1938)

Ik had van tevoren een beetje een film als It Happened One Night verwacht. Helaas is deze film niet zo leuk als die film, maar toch is Bringing Up Baby over het algemeen erg grappig. Vooral de fantastische Cary Grant maakt het de moeite meer dan waard deze film te gaan zien.

heerlijke slapstick komedie.

Staat op #115 in de imdb top 250 (d.d. 6 febr 2003).

Leuke, frisse komedie. Met name Baby en George zijn goed gecast.

't Is geen topper, daarvoor was de film naar mijn smaak iets te kluchtig.

3,5* it will be.

De chemie tussen Katharine Hepburn en Cary Grant is perfect. Beetje oudbollig natuurlijk, maar toch wel grappig. Alleen jammer dat het zo warm is buiten

4*

Lol

Jammer dat ik 'em vergeten ben.

Ik heb iemand anders 'm laten opnemen maar die heeft 'm met dubbele snelheid opgenomen en dat heeft mijn videorecorder niet... lekker handig.

Het enige fijne aan het doodgaan van acteurs als Hepburn en Peck is dat hun films weer eens te zien zijn.

Daar heb je helemaal gelijk in.

Cary Grant en Katharine Hepburn spelen twee leuke rollen samen, en het begint best aardig. Helaas vervalt het verhaal daarna een beetje in een aaneenschakeling van flauwe gebeurtenissen en wist het me niet echt meer te boeien.

3*

Wat een sof.

Eindelijk had ik de kans deze film te zien - volgens zeggen toch een van de beste komedies ooit - en het was vreselijk. Ik kon het gedrag van Hepburn en Grant niet aanzien en heb na een kwartier de videorecorder uitgezet.

Ja, ik begrijp ook weinig van de lovende recensies.

Elke scene in Bringing Up Baby is opgezet als een klucht waarin een ieder het uiterste uit de situatie haalt [en iedereen met een rol van betekenis in de film is gek].

Omdat je ook op de hoogte bent van al die misverstanden is het uiterst komisch dat het juist in die chaotische vorm uitspeelt. En de tempo waarop het zich allemaal ontplooit.

Ik vond de chaotische Grant in Arsenic & Old Lace grappiger, maar hier is hij ook aardig de weg kwijt.

Had ik ook een beetje, na een tijdje heb je het wel gezien. Nog steeds grappig om te kijken, maar toch niet echt een klassieker, ondanks het goede spel. Ik ga ook mee met 3*.

Dat heet "screwball".

Een aantal erg komische en aantal verouderde en flauwe stukken met een erg grappige Grant en Hepburn maken dit tot een film die de moeite waard is om te kijken, maar die echt niet de hele tijd geweldig is.

Ik hou ontzettend van deze film. Is hij ook verkrijgbaar met Nederlandse ondertiteling? Ik heb hem wel in regio twee maar zonder ondertiteling, en vanwege Hepburn's nasale uitspraak is het vaak moeilijk te volgen wat ze nou eigenlijk zegt. Desalnietemin een echte klassieker, lach me iedere keer weer slap. Vooral omdat Cary Grant in het echt dus als de dood was voor baby, dat beest. Iedere keer dat hij tegelijk met haar in beeld verscheen, was dit met een glazen ruit er tussen. Hij vond haar erg eng.

Inderdaad. De film heeft zijn zwakke punten, maar valt voor de rest best mee, hoor.

Katharine Hepburn verwacht ik altijd als dominante,strenge vrouw, maar in deze film was ze het tegenovergestelde. De film was hilarisch, ze was zeker hét hoogtepunt van de film. Hoe ze meest absurde dingen als allerdaags achtte was geweldig. Cary Grant stelde naast haar niet veel voor in deze film.

Cary Grant in een herkenbare situatie: hij werkt zich ongewild in de nesten en het wordt van kwaad tot erger. Samen met Katherine Hepburn en een heus jachtluipaard werd dit wel een geinige film. Op het eind werd het allemaal wel iets minder en rommelig.

Erg grappige en sfeervolle film. Beetje simpele humor maar zker voor die tijd toch erg leuk gedaan.Met name de karakters zijn leuk en dan op een andere manier dan nu. Echt leuk sterk neergezet wat niet hedendaags niet altijd gebeurd in komedies. Met name de rol van Hepburn is erg leuk maar ook die van Cary Grant, die erg grappig overkwam als sul. Had niet verwacht dat een film uit 1938 toch nog zo grappig kon zijn.

4*

Er zijn maar weinig films waarvan zo ongeveer iedere seconde grappig is. Dit is er een van. Grant is fantastisch als een soort pratende Harold Lloyd, maar Hepburn steelt helemaal de show. Wat een Duivel is ze toch! Maar wel een waar je alleen maar van kan houden. Opmerkelijk dat in deze romantische komedie geen een keer gekust wordt.

Geweldige komedie met in mijn ogen de allerbeste rol van Cary Grant. Heerlijk vaardig geregisseerd en geschreven en vrijwel constant komisch. De manier waarop Hepburn als een soort ‘Alice in Wonderland’ fungeert voor Grant die er onbeholpen inrolt is de basis voor vele heerlijke situaties en een constant interessante en scherpe band tussen beide hoofdpersonen. Howard Hawks levert met Bringing up Baby een oprecht hilarische film die zondermeer behoort tot mijn favoriete komedies.

Mijn tweede kijkbeurt, en nu toch maar even een reactie plaatsen. In het begin is de film een aaneenschakeling van grappige gebeurtenissen. Vooral de misvattingen tussen Grant en Hepburn zijn erg grappig en worden goed uitgewerkt. Het middenstuk in het huis van de tante van Hepburn is ook erg grappig. Grant die in een vrouwenjapon rondloopt. "I just turned gay all of the sudden" En "I'm in the middle of 42nd street waiting for a bus"
Helaas zakt het naar het einde toe een beetje in, maar over het algemeen gezien blijft de film heel sterk.

Nogal een forse tegenvaller. Ik kan vaak wel genieten van komedies uit deze tijd en deze staat te boek als een van de beste, maar ik vond 'm vaak niet zo leuk eigenlijk.

Een screwball-komedie met een klassiek plot vol absurde misverstanden en toevalligheden waardoor Grant als hoofdpersoon in een steeds benardere situatie terechtkomt. Een flink tempo en een hoge grapdichtheid. Maar toch was het voor mij lang niet zo leuk en achtbaanachtig als films als His Girl Friday of The Palm Beach Story. De humor is minder vinnig hier, de visuele grappen zijn minder leuk als bij Sturges en misschien vind ik Grant gewoon minder leuk. De flauw -lollige dubbele bodems om de filmkeuring te pesten ten spijt.

Had hier absoluut meer van verwacht.

2.5*

Als groot liefhebber van screwball comedies is het toch vreemd dat de enige twee tegenvallers die ik tot dusver in het genre zag, beide gemaakt zijn door Howard Hawks. Waar hem dat exact in zit durf ik eigenlijk niet te zeggen maar dat Hepburn in de film meespeelt werkt in ieder geval niet bevorderend. Ik vind haar als zo vaak vooral weer erg irritant. Cary Grant is gelukkig een stuk beter op dreef, maar ook hij kan zelfs dan niet tippen aan de koning van het genre James Stewart. Uiteindelijk is Bringing Up Baby een film die absoluut niet verveeld maar die toch de scherpe humor mist die veel van de andere genregenoten wel hebben.

3.5

'Erg irritant', daar sluit ik me bij aan.

Flauw tot op het bot en Hepburn blijft maar irritant doorkakelen. Volume lager zetten hielp niet, dus heb ik de film na nog geen 10min. uitgezet.

en dan op deze grond een 1 geven.

ik vond het intro van shawshank ook gewoontjes, een 3 is dan wel hoog genoeg.....

Weer een leuke screwball comedy. Die vallen me eigenlijk zelden tegen. Dit is een van de beste. Waarschijnlijk is het dan ook niet geheel toevallig dat het een film is van Howard Hawks, die ook voor mij de beste screwball comedy maakte: His Girl Friday. Hawks weet als geen ander uit die tijd hoe hij met dialoog overweg moet en het hoge tempo van praten vind ik echt genieten, zelfs al heb ik waarschijnlijk 25% van de tekst gemist omdat ik zonder ondertitels keek. Prachtige rollen van Grant en Hepburn. Die laatste heb ik zelfs nog niet beter gezien dan hier. Ook veel prachtige bijrollen weer, zoals wel vaker in dit soort films. Hawks dacht dat het falen van deze film aan de box-office te danken was aan het feit dat er geen straight man in de film zat, ik vind het juist wel leuk dat iedereen hier gek is. Ik ken ook geen absurdere film uit de jaren '30, behalve dan het werk van The Marx Brothers. De situatie hier is heerlijk idioot en de absurde momenten blijven komen. Mijn favoriete moment is als Grant tijdens het diner constant naar de hond blijft staren en die achterna gaat lopen als de hond steeds weer wegrent. Heerlijk gewoon.

Toegegeven, de openingsscènes wisten me niet geheel te overtuigen en af en toe werd het me wat al te hysterisch, maar het overheersende gevoel blijft toch vooral de vraag oproepen wanneer en waarom Hollywood vergeten is om romantische komedies op deze manier te maken. Er is niets suffer en ongeïnspireerder tegenwoordig dan een romkom uit Hollywood, waar je in de jaren '30 moeilijk een levendigere film zal vinden dan Bringing Up Baby. Het mag een klassieker zijn, maar hij voelt nog steeds onderschat aan op de een of andere manier.
4*

Jammer dat ik 'm niet altijd zo goed kon volgen (zonder ondertiteling is Hepburns geratel wel erg moeilijk verstaanbaar), toch vond ik het een uitstekende komedie met een fantastische Cary Grant. Zoals hij ook al liet zien in His Girl Friday beschikte hij over een perfect gevoel voor timing. Het best vond ik de scènes in het landhuis van Hepburns tante, die denkt dat Grant gek is. Hoe ze compleet langs elkaar door praten en Grant ineens opstaat en de hond achternaloopt heerlijk absurd.

Samen met eerder genoemde His Girl Friday, It Happened One Night en een paar films van Preston Sturges behoort deze film bij essentiële screwballkomedies.