Night on Earth (1991)

heerlijke film. Misschien wel de beste die ik tot nog toe van Jarmusch heb gezien. Dit is eerder de ideale versie van wat ik van coffee & cigarettes verwachtte, hoewel c&c ook niet slecht was.

Ik moet me soms overhalen om een Jarmusch-film te huren, maar vervolgens besef ik telkens weer hoe geniaal hij wel niet is. Bovendien schrijft, producet en regisseert hij alles. Telkens sta ik weer versteld van zijn klasse, en wat nog een misschien bizarre maar o-zo-moeilijke eigenschap is van zijn films, is de kalmte. Deze flicks zijn gewoon zo rustgevend, flirt met de saaiheid, maar maakt het door dat geflirt te geniaal voor woorden. Hoewel ik tot nu toe enkel ghost dog, coffee & cigarettes, broken flowers en deze gezien heb, behoort Jim tot mijn favoriete regisseurs.

Tweede film van Jarmusch die ik heb gezien na Ghost Dog. maar Night on Earth was me toch ook weer een mirakel van een film. Echt gewoon een sublieme geweldloze komedie die je gewoon helemaal blij maakt.

Film volgt zoals bekent 5 verhalen in 5 steden in 1 nacht en dat word ook echt op een o zo mooie manier gemaakt. Echt alles is er dan gewoon goed aan de 5 verhalen: de forse dosis droge humor, het sublieme acteerwerk, prachtige verhalen en de situaties eromheen en het mooiste is gewoon: dat het allemaal word verteld met fantastisch gekozen plekjes van de steden wat de sfeer ook erg sterk maakt. Met natuurlijk ook mooie (wel depresief klinkende) muziek van Tom Waits. Film bevat ook zulke mooie momenten die je altijd wel zullen bijblijven.

Hier de samenvattingen van de 5 verhalen/steden:

Los Angeles: De film begint dan toch wel weer met een minder verhaal. De opbouw, decors, humor en de acteerprestaties (vooral van die geile taxibestuurster. ) waren mooi en werd alles ook sfeervol gemaakt. met mooie achtergronden. Maar verder had dit deel niet veel bijzonders en geen verhaal. Sfeer is wel subliem maar verder doet dit deel je weinig. Wil nog niet zeggen dat ook deel 1 uiterst genietbaar is en evengoed wel een aardig begin is. Ook die rustige muziek (die je overgens ook steeds bij die klokken te horen krijgt) is ook lekker relaxed.

New York: Dit was toch werkelijk al een schot in de roos. Wat een heerlijk onzinnig verhaal dat op bepaalde punten ook een beetje de omgekeerde wereld is. Je ligt soms ook dubbel van de onzin. Die kerel die Yo-yo speelde vond ik al helemaal geweldig en die Oost-Duitse taxichaufeur die BTW ook niet kan autorijden en les krijg van de klant yoyo is ook erg grappig en leeghoofdig. Ook natuurlijk zo debiel waneer ie met die fluitjes zit te kloten en eigenlijk en clown schijnt te zijn. En dan ook nog die ex van YoYo derbij met haar ge-fuck (you) die ook nog verliefd raakt op die Helmunt (die Oost Duitser) Het geinigste is dan ook nog dat hij weer in zijn eentje van Brooklyn terug naar Manhatten moet. Met nog een clownsneus op en dat YoYo nog zegt dat hij de tegenovergestelde route moet nemen, dus links is rechts en rechts is links. Ook het New York verhaal was uiterst genietbaar en nog even beter dan LA en word ook op de mooiste plekjes geschoten. Dit was in ieder geval ook weer een pracht.

Parijs: Nu de afdelingen waar geen Engels meer word gesproken. Ook het Parijs verhaal was fantastisch. Die taxichaufeur uit de Ivoorkust vond ik nou degelijk ook prachtig. het begint dan allemaal mooi met die 2 lastige Afrikaanse klanten die er ook worden uitgedonderd. Ik moest daar toch wel om lachen. En dan die blinde vrouw als passagier die ook lekker cynisch is. verhaal zit hier ook niet echt in maar evengoed was dit ook weer genieten geblazen. Ook grappig dat die blinde vrouw al meteen weet waar die taxichaufeur uit de Ivoorkust komt en hem al aanspreekt op zijn asociale rijgedrag zonder dat ze het ziet. Het einde was ook erg grappig met dat die blinde uit de taxi stapt en verder loopt en dat de taxi op de achtergrond een ongeluk krijgt en de taxichaufeur en de bestuurder van die andere auto op mekaar gaan vloeken en schelden terwijl die vrouw doorloopt . Dit verhaal botst ook van het serieuze naar het onserieuze.

Rome: dit was al helemaal geweldig en ook prachtig geschoten op de mooiste plekjes van Rome. Roberto Beningi laat me hierin toch wat leuks zien met zijn grappige uitstraling als een zwaar kinderachtige taxichaufeur die niet zou misstaan voor het circus. Met zijn asociale rijgedrag, domheid en grappen. Het word dan al helemaal leuk als hij die bisschop meeneemt in zijn taxi. En dan begint het feest, en vooral als ie dan wil biechten in de taxi van wat voor zonden hij allemaal heeft uitgehaald in zijn jeugd en vooral de manier hoe hij dat verteld. Over die sexuele prikkels die hij vroeger had in zijn pubertijd waardoor hij eerst een pompoen neukte en na verloop van tijd een schaap en zijn schoonzus taka toem, taka toem, taka toem En dan lijkt het ook alsof hij er helemaal geen spijt van heeft gehad en laat het nou ook net zo zijn dat die bisschop een hartpatient is en aan een hartaanval sterft door al die verhalen. En dan ook nog op de manier waarop die taxichaufeur die lijk dumpt en zegt: nu ga ik alsnog naar de hel. Hahaha . Gewoon een heerlijk verhaal dat nu even 100% onserieus is.

Helsinki: Dit was dan toch wel een stukje dat zowel grappig als ontroerend was. Eigenlijk toch inderdaad de beste. Wel leuk dat Helsinki is gekozen want het is me toch opgevallen dat Scandinavie bijna nooit in een buitenlandse/hollywood film word gebruikt. Toch een goed gekozen locatie dat ook begint met mooie nachtelijke shots van de stad. En dan het verhaal: die Finse Taxichafeur vond ik ronduit geweldig acteren. En dan komt het moment dat hij 3 dronken mannen mee moet nemen. Een van die 3 mannen die dan de hele tijd slaapt is dan pas ontslagen en word dan door de 2 anderen beschouwt als het ergste moment uit je leven en dan denken ze dat de taxichaufeur nooits iets ergs heeft meegemaakt. Maar dan komt de taxichaufeur met zijn trieste verhaal over de miskraam van zijn vrouw, dat er dan meteen bij die 2 kerels inhakt en al snel geen meedelijden meer hebben met hun slapende ontslagen vriend en dat ze hem dan al meteen een aansteller vinden door dat verhaal. Gewoon een zeer mooi en prachtig deel dat algauw geen komedie meer is. Ook die drie kerels deden het subliem. Het einde was ook mooi met die opgaande zon waar ook dat ene nacht eindigde. Subliem filmpje.

Met als conclusie: 5 buitengewone schitterende verhalen. Geschoten op de mooiste plekken van de steden en de soundtrack is ook erg mooi en rustig. Een film dat zowel een schitterende komedie als een serieuze drama is. Maar ik heb in ieder geval erg genoten van de film. het is gewoon van het begin tot het eind smullen geblazen. Ik zou gewoon niet kunnen bedenken wat niet goed was aan de film. Ook dit kunstwerk raad ik gewoon elke filmliefhebber aan. Zeker weten.

5 sterren heeft Night on Earth absoluut verdiend. Petje af Jim Jarmusch.

De eerste taxirit in LA kun je gerust overslaan, die is niet zo boeiend, laat staan grappig. Maar daarna gaat het de goede kant op! Vooral het New York-stukje waarbij een neger het stuur overneemt van een Oost-Duitse taxi-chauffeur, die er niks van kan, vond ik schitteren . Het Rome-gedeelte is ook prachtig en van hetzelfde niveau. Wat me wel opviel is dat er telkens een conflict-situatie met veel gescheld speelt in de vijf stukjes, eigenlijk had ik het liever nòg gevarieerder gezien, maar dit is toch ook heel behoorlijk.

Vermakelijke film met stuk voor stuk boeiende personages..
Aangezien meer mensen voor ieder verhaal een stem geven doe ik gezellig mee

Los Angeles: 4,0
New York: 4,0
Parijs: 3
Rome: 3.5
Helsinki: 4,0

Ieder verhaal heeft zijn goede kanten.. maar vind vooral het eerste verhaal er echt uitspringen.. Komt heel realistisch over en de personages zijn erg goed uitgewerkt !
New York is natuurlijk ook lang niet slecht.. en heb ik ook een 4 gegeven door het vermaakte gehalte.. erg realistisch is het natuurlijk niet een taxi chauffeur die niet kan rijden
Deel 3 is wel aardig.. vooral door het gesprek wat ze hebben in de taxi.. maar voor de rest toch wat minder dan de eerste 2..
Rome richt zich weer meer op de humor.. over een Taxi Chauffeur die je de oren van je kop lult.. en zelf niet in de gaten heeft wanneer hij teveel praat is gewoon pure humor en daarom geef ik dat stuk weer een 3,5
En dan Helsinki waar de taxi chauffeur een erg persoonlijk verhaal verteld.. wat je in het begin zeker niet had verwacht.. toch een mooie rit om mee aftesluiten! om het zo even te verwoorden..
Ene filmpje is beter dan het andere.. maar kom toch uit op een dikke 4.. omdat de film erg vermakelijk en zijn volle speelduur boeiend is!

Las je reactie toevallig net en wou hier nog wat aan toe voegen:

Van mij had de film ook best langer gemogen.. en er hadden nog gerust 3 chauffeurs extra ingemogen omdat een film als deze gewoon niet snel verveeld

In New York is het leukste verhaal.

Erg vermakelijke film. Vooral NY en Rome.

Helaas heb ik alleen de eerste 4 stukken gezien, dus ik ga 'm zeker nog een keer in zijn geheel kijken.

Eigenlijk vond ik Rome de leukste, verder weinig verhaal verder wel mooie beelden, echt een Jim Jarmush, maar niet de allerbeste.

Ik vrees dat ik deze film met te hoge verwachtingen ben gaan kijken. Hij is mij een beetje tegengevallen. Vond de verhalen vrij eenvoudig van opzet, maar wel allen met een zeer eigen karakter. Misschien is het wel dee eenvoud die deze film goed moet maken. Hij kon mij helaas niet bekoren.

LA: 2,5*

NY: 3,5*

Parijs: 2,5*

Rome: 3*

Helsinki: 3*

Dat is ook mening. Ik had deze film eigelijk alleen maar gekocht voor de muziek van Tom Waits waar ik een groot liefhebber van ben.

Voor mij is de film ook 3* waard.

Prachtige film en samen met Stranger than Paradise mijn favoriete Jarmusch.

Geweldige karakters en uitstekende dialogen. Wat ik echter het mooiste vind is de manier waarop elk segment de atmosfeer van de stad op zeer krachtige wijze tot leven brengt. Jarmusch verwerkt in de montage van elk segment een groot aantal shots van de stad zelf waardoor je je bijna ter plekke waant. Dit gecombineerd met het feit dat de film zich 's nachts afspeelt zorgt voor een hele hoge intimiteitsfactor.

LA: 3,0

NY: 4,0

Parijs: 4,0

Rome:3,5

Helsinki: 4,5

LA: 4,0

NY: 4,5 echt een geweldig warme scene, deed me wel wat!

Parijs: 2,5

Rome: 1,5 De scene met de ''bisschop'' achterin was echt tenenkrommend slecht en saai, kakte helemaal in jammer.

Helsinki: 4,5

3,5 *

Geniale film, prachtig. Ik heb er van het begin tot het eind van genoten. Het eerste deel in L.A. is opzich wel leuk, maar duidelijk de minste van de 5. Dan het stukje in New York. Geweldig. Twee totaal verschillende types in een taxi, en een taxichaffeur die voor geen meter kan rijden, geweldig. Maar mijn favoriete gedeelte is die in Rome, met een prachtrol voor Roberto Benigni. Een chaffeur die z'n bek niet kan houden, en uiteindelijk met zijn wilde avonturen de bisschop dood praat. Waarna hij zegt dat hij alsnog naar de hel gaat, geniaal . Ik heb met volle teugen van deze film genoten. Een heerlijke komedie die tegelijkertijd een prachtig drama is.

Net als Coffee and Cigarettes is ook deze kleine collectie van Jim Jarmusch een aardige verzameling korte verhalen van wisselend niveau. De film opent matig met het segment Los Angeles, waarin Gena Rowlands in de taxi van Winona Ryder terechtkomt. Het verhaaltje kabbelt met deze saaie personages nogal langzaam naar een voorspelbare climax toe en je zakt steeds dieper in je stoel, hopend dat het ergens interessant gaat worden. Maar dat wil jammer genoeg niet echt gebeuren.

Een heel stuk leuker, en waarschijnlijk ook de beste van de vijf verhalen in Night on Earth, is het segment in New York. Goed tempo en geestig, maar vooral te danken aan Armin Mueller-Stahl die de rol van goedzak Helmut 'Lampshade', taxichauffeur annex clown, vertolkt. Werkelijk prachtige rol. Bij het segment in Parijs komt wat minder komedie en tempo kijken en was eerlijk gezegd ook niet zo bijzonder. Slecht was het zeker niet, maar ondanks een paar erg sterke teksten in het dialoog was het allemaal niet bepaald memorabel.

Maar de komedie is al snel terug als Roberto Benigni in het segment in Rome zijn ding mag gaan doen. Als een bezetene erop los lullen met de meest uiteenlopende anekdotes en idiote vrolijkheid. Hij zorgt voor een leuk, levendig en energiek verhaal dat er wel uitspringt bij de verder vooral rustig opgebouwde vertellingen. Van het laatste segment, in Helsinki, is vooral het idee en het werk van Matti Pellonpää, de acteur die chauffeur Mika speelt, sterk. De uitvoering is niet meer dan aardig, hoewel ik de plotselinge omschakeling van asociale passagiers naar huilebalken wel een grote sprong vond, ineens. Dat pikte ik niet echt. Maar al met al een aardige afsluiting voor een aardige collectie korte verhalen.

3 sterren.

Leuke Jarmusch, maar nogal wisselvallig.

Begint inderdaad vrij gezapig in L.A., maar het New York segment is wel echt geweldig. De manier waarop Rosie Perez tekeer gaat, heerlijk. Daarna volgt Parijs, een nogal kort tussenverhaaltje, opzich best aardig, maar tussen N.Y. en Rome valt het nauwelijks op.

Rome vond ik dan zelf nog wel het leukste van allemaal, dat verhaal en die mimiek van Benigni . Daarna bloedt het een beetje dood in Finland, waarschijnlijk de meest serieuze van de vijf.

Toch knap hoe Jarmusch vijf uiteenlopende personages, verhalen, verschillen in sfeer, en serieuze/luchtige tonen in een vorm weet te gieten.

3*

Toch apart dat Londen er niet bij zit, met zijn prachtige taxi's.

Night on Earth is echt een prachtige film, ik had hem al enige tijd in huis maar had er noch steeds niet naar gekeken. Op de een of andere manier deed de film me veel aan Coffee and Cigarettes denken, wat dan ook niet raar is want ik zag net dat het van dezelfde regiseur is. Vele vinden het laatste filmpje in Helsinki het beste en dat vond ik nou juist het minste. Maar al bij al een zeer goeie film met grappige scene´s.

dikke 4 sterren

Leuke sfeervolle film.

Jarmusch weet het juiste stadsgevoel weer te geven.

L.A.: 3*
New York: 3,5*
Parijs: 3*
Rome: kleine 3,5*
Helsinki: 3,5*

Het idee van Night on Earth sprak en spreekt me nog steeds erg aan. De sfeer is overwegend goed en vooral donker/somber, aangejaagd door een jazzy muziekje. Het verhaal in L.A. is vrij nietszeggend, al is het einde doeltreffend. New York is waarschijnlijk het grappigste deel, met een sterke Armin Mueller-Stahl. Al begint dat geblaat van Rosie Perez al vrij snel te irriteren. Parijs voelt wat rommelig aan, maar beide stukjes zijn amusant, al was het fijn geweest als die arrogante, gefortuneerde heren iets harder waren aangepakt. Aardig dialoog tussen die blinde en de taxichauffeur:
- Dragen blinden geen zonnebril?
- Geen idee, ik heb nog nooit een blinde gezien.
Dan Rome. Begint leuk met sommige fantasierijke en grappige gedachtegangen van Roberto Benigni, of althans: zijn personage. Verder amusant door de ongezonde geest van hetzelfde personage. Het stukje van Helsinki is het aller-somberst. Alle hoop lijkt vervlogen uit de hoofdstad van Finland, al hebben ze elkaar nog...en de drank.

Al met al vrij eenvoudig neergezet door Jim Jarmusch, maar zeker de moeite waard.

Ruime 3*

Soms vergis je je in de waardering ven een film. Njght on Earth is er zo een. Ik ga geen details beschrijven, maar Jim Jarmusch is briljant 5*

Een grappig concept wat zeer aardig is uitgewerkt.

LA: 3,5

NY: 2

Parijs: 3

Rome: 2,5

Helsinki: 4,5

Ik vond de film nog niet eens zozeer erg goed. Eerder soms juist slecht. Maar vooral omdat de stukjes vrij kort zijn en zich snel afwisselen blijft het allemaal zeer vermakelijk! Gelukkig zijn de scenes ook ruim voorzien van humor. Vooral Helsinki was hilarisch!

Die van New York is toch met die Russische taxichauffeur en zwarte passagier (die van rol wisselen)? Dat vond ik net een van de beste fragmenten.

Het is me een beetje onduidelijk wat Jarmusch nou met deze film filde. Sure, het ziet er allemaal prima uit en nu en dan is het grappig, maar verder? Die hele scene in Rome was clownesk en niet grappig, met een zeer slecht gespeelde priester. De eerste scene, in LA, deed me ook werkelijk niets. Een over-geacteerde, jonge ordinaire taxi-chauffeuse en een rijkere tut hola. Contrastje wat dan iets moet opleveren? Met een verhaal erin wellicht, maar er kwam niets uit. New York was grappig, omdat het er, in tegenstelling tot het Rome verhaal, niet zo dik bovenop ligt.

Parijs vond ik ook wel aardig maar de uitschieter was voor mij Helsinki (zowiezo een rare eend in de bijt). Het verhaal dat door de taxichauffeur wordt verteld zie je haast voor je. Ook de laatste grap is sterk. 'Weet je waar je bent?' 'Ja, Helsinki'.

Toch is het als geheel voor mij wat te magertjes om er echt enthousiast over te worden.

...lief klein Patertje..

Aardige film met muziek van Waits, geen diepere betekenis, just another night on earth.

Prachtige film! Elk verhaal is goed uitgewerkt. Een lach en een traan. Alledaagse gebeurtenissen met hier en daar een komische noot. Jarmusch heeft er een mooi samenspel van gemaakt van 5 totaal verschillende steden.

Ik vond met name de eerste en de derde een beetje so so. Wel aardig, maar ik had wat meer verwacht.

Maar met name de laatste twee maken veel goed. Benigni, die ik normaal niet echt kan luchten, is hier geweldig.

En die Finse dronkelappen zijn gewoonweg schitterend.

Ik vind elk deel eigenlijk goed te bekijken. De laatste twee zijn het grappigst, maar zijn daarom niet per se beter. L.A. vind ik bijvoorbeeld realistischer. Het is misschien toch een beetje apart om vijf minifilms achter elkaar te zetten, maar ik had wel het gevoel dat het duidelijk één film is.

Vooraf was ik wel bang dat de personages uit de verschillende steden elkaar aan het einde van de film zouden treffen. Dat soort clichés zie je (te) vaak bij dit soort verschillende verhaallijnen.

Muziek van Waits viel me wel een beetje tegen. Hij kan beter.

Vijf vignetten aan de hand van taxichauffeurs op diverse locaties. Met de muziek van Tom Waits en de vele fraaie shots van de grootsteden is het lekker meedeinen op de flow van de film die in alle plaatsen een mild grappige toon als vertrekpunt hanteert. In L.A. is het ontspannen, New York heeft de oersympathieke Mueller-Stahl, Parijs is een soort eye opener en in Helsinki is het treuren troef. Rome is de dissonant met de afgrijselijke, alsmaar tetterende Benigni. Jammer, want daar was een forse grijns uit te peuren. Verder een fijne film van Jarmusch. Vrij plotloos allemaal, maar zo zijn de nachten nu eenmaal op deze wereld.

Het kostte me wederom nauwelijks inspanning om deze tocht mee te beleven. Vijf, steden, vijf chauffeurs en behoorlijk uiteenlopende klanten. Al had ik op iets meer sfeerbeelden gerekend van de omgeving werkt deze aanpak ook wel; kleine steegjes en straathoeken liggen immers op de route. Ik vond het weer fascinerend hoe iedereen zo passend in hun rol zat en het waren ook leuke karakters (waaronder de voortreffelijke Begnini). Natuurlijk is de ene scène wat treffender dan de ander, maar dat heb je altijd. De rustige achtergrondmuziek, een topografische map en de wereldklokken verbinden deze nachtelijke avonturen. Als er een episode was afgelopen dacht ik steeds bij mezelf: 'nouja... we moeten nog maar zien wat dit wordt' maar ze hadden stuk voor stuk een unieke bijdrage. Bravo.

Ik had het gevoel dat ik naar een uitzending van Taxi zat te kijken, maar dan met de achterliggende gedachte dat het geacteerd is. Het eerste verhaaltje in LA vond ik helemaal niets. Wiona Ryder kwam gewoon niet geloofwaardig over. De rest van de verhaaltje is matig tot een keer erg leuk. Dat was in Rome. Die taxi-chauffeur was echt grappig en had enkele zeer goede dialogen.