Night on Earth (1991)

segment New York met Armin Mueller-Stahl, Giancarlo Esposito en Rosie Perez vond ik de mooiste. Verder vond ik het allemaal wel meevallen.

4*

Al een tijd naar op zoek, op DVD. Wie kan mij helpen? De 5 verhalen zijn bijzonder grappig.

wij hebben hem in een gekocht in een box met 5 films van Jarmusch...

Nooit geweten dat Jim Jarmusch dit soort briljante films maakt, ik wil meer zien van deze regisseur. Simpel maar effectief. Night on Earth is één en al sfeer, zelden is de nacht zo goed in beeld gebracht in een film. Geweldige rollen van Roberto Benigni, Winona Ryder, Rosie Perez, Giancarlo Esposito, Béatrice Dalle en Armin Mueller-Stahl. Ik kreeg stijve buikspieren van het lachen, vooral bij het vierde verhaal (Rome). Perfecte soundtrack ook, met nummers van Tom Waits. 4,5*

[in de taxi]
Angela: Is somebody gonna tell me what the fuck is going on here?
JoJo: What you mean?
Angela: What I mean? What the fuck you drivin this cab for JoJo! and whatabout the fucking hats, you guys look like fucking rocky and bullwinkle.
JoJo: The guy couldn't ride and I took over.
Angela: You know JoJo, you are a typical fucking control freak.
JoJo: Shut up, allright..
Angela: Look, don't tell me to shut up, I already told you about that shit..
JoJo: Shut up!
Angela: You shut up!
JoJo: Just shut the fuck up!
Angela: Now, you shut the fuck up allright
JoJo: Damn..
Angela: You a fucking idiot JoJo, you know that.
JoJo: You see the sign, it says: sit back in case the taxi stops.
Angela: You better be careful cause if i get hurt, I'ma kick yo fucking ass.
JoJo: Always gotta have the last wordt, right.
Angela: That's right!
JoJo: Right..
Angela: That's Right
JoJo: Right..
Angela: Right!
JoJo: Damn ...[stilte]... aight go head, say something.
Angela: If you stop fucking talking to me than you won't have to hear my fucking mouth. So why don't you just shut the fuck up, then I won't have to be talking all the time, you stupid fucking idiot.
JoJo: Right..
Angela: Oh, Fuck you!
JoJo: Angela fuck you to! you know what you're like, you're like a fucking chiwawa, always on my fucking ankles
Angela: Ow Yeah?! then I'm a take a fucking bite of your ass, that's what.
JoJo: Shhhii..
Angela (stapt uit): Hey JoJo, FUCK YOU!!

Ik dacht, een vier en een half, maar toch maar een vijf voor deze film die allemaal mensen laat zien die heel gewoon zijn en niet bijzonder. Goed, dat is in een heleboel andere films ook zo, maar hier wordt het door de hele film benadrukt.

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten, en ondanks dat het een komedie is lag ik niet om de haverklap dubbel, maar ik heb me geen noment verveeld! Dat stukje in Rome vond ik ontzèttend grappig ! En het laatste hoofdstuk vond ik ontzettend mooi. Aan de ene kant lachwekkend, en zo is het eigenlijk ook bedoeld, denk ik, maar ik zag het meer als ontroerend, zonder dat dat afbruek deed aan de film.

Ik ben érg blij dat ik deze film heb gezien ! Mijn broer heeft ook "Down By Law" liggen, die moe'k ook nog maar 's gauw gaan kijken !

Inderdaad onvergetelijk. Al zijn na zoveel jaar de dialogen wel vergeten. Aha... een excuus om hem weer eens te gaan bekijken.

Gewoon een Leuke vermakelijke film.. 4****

Koop hem alleen al om de geestige dialoog tussen YoYo en Helmut Grokenberger!! En anders wel om de erg sterke scene over de Finse taxichauffeur en de 3 onbeschofte kroegtijgers als passagiers. Jammer dat Jarmusch met dit taxi concept niet in meer landen heeft gefilmd.

Hoewel veel mensen, waaronder ik, deze italiaanse kruising van Tijgetje en Jochem Meyer wel kunnen schieten is zelfs Roberto Benigni hier ook nog opvallend grappig. Wel even energiek als anders maar dat heeft dit keer WEL functie!

Kijken!!

Heerlijke sympathieke film die eigenlijk een heel simpel plot heeft maar oh zo goed uitgewerkt wordt. Jammer genoeg kregen we niet nog wat meer taxiritjes van mensen uit andere steden te zien. Dan maar een Night On Earth II?

Alle verhalen hadden wel iets maar met name het verhaal in New York en Rome sprongen eruit, ik denk omdat deze verhalen het meeste humor bevatten. De wederom hyperactieve Begnini speelt een fantastische rol waarin hij een bisschop! de dood injaagd met zijn dirty talk over zijn pompoenen, schapen enz. . En die Oost - Duitse gast die wil slagen in New York en nog geen eens auto kan rijden was erg geslaagd.

Het positieve aan de film is dat je wel wat dramatische verhaaltjes krijgt geserveerd maar dat in combinatie met veel humor en dat gegoten in een leuke vertelstructuur. Er werd gewoon 1 moment uit het leven van bepaalde mensen gegrepen, het was vervolgens aan de kijker om te bepalen hoe een bepaalde context nou zou zijn afgelopen. De taxiritjes starten allemaal vanuit een ander uitgangspunt, de monoloog van Begnini bv. voordat hij een klant oppikte. Deze film krijgt van mijn een wel verdiende 4*

Ik zit steeds dichter bij 5 sterren voor deze film.

Ik geef alvast het goede voorbeeld. Ik verhoog hem met 0,5* naar een 4,5* Ik kan geen serieuze negatieve elementen opnoemen, 2 dagen nadat ik hem gezien heb.

Het verhaaltje van de aan adhd lijdende taxichauffeur met de geestelijke is geniaal... het verhaal van wiona ryder weer niet.. jammer dat niet alles even goed is. 3.5

Bizar dat deze film tegenwoordig zo goed scoort. Destijds was de hele wereld nogal teleurgesteld. Nooit meer herzien, misschien toch maar eens doen.

Begrijp ik ook niet. Toch is de film erg vermakelijk zonder dat je er teveel van moet verwachten.

Los Angeles: 3*

New York: 4.5*

Parijs: 3.5*

Rome: 3.5*

Helsinki: 4*

We ronden vandaag lekker naar boven af en dus 4* voor een gewoon hele leuke film!

Los Angeles: 2,5

New York: 4.5

Parijs: 3

Rome: 3.5*

Helsinki: 4.5

hele fijne filmpjes

Vragen over deze film? Ask Jim Jarmusch!

Van de Criterionwebsite.

Finse sequentie is mijn favoriet.

Absoluut meesterwerk van Jim Jarmush.

Het eerste stuk (met Winona) is wat minder, maar de rest: hilarisch.

New York is mijn favoriet overigens.

4,5*

Een film met een heel leuke en originele inslag. Ik vind niet alles even geslaagd, maar er zitten hilarische, geweldige en dolkomische fragmenten in, in bijna alle episodes.

Wat Jarmusch heel knap doet, is dat alles zo realistisch is. Dat blinde meisje is misschien iets over de top, maar okay, dat valt nog wel te accepteren, net als die Russische gek Het is op het randje van het toelaatbare, maar Jarmusch weet daar als geen ander mee om te gaan, hij is echt een genie

3,5 ster

Prima film weer eens van Jarmusch. Al was het alleen maar om de muziek van Waits. Film over verbondenheid van complete vreemdelingen (hoewel dat voor Rome niet echt geldt). Mooi uitgangspunt dat iemand (de taxichauffeur), iemand of een aantal iemanden in zijn taxi krijgt en daardoor mensen ontmoet die hij anders waarschijnlijk nooit zou zien. Hij leert ze een beetje kennen. Even zijn ze onderdeel van elkaars leven. Even voelen ze zich verbonden, of proberen ze dat. Even bepaalt diegene die is ingestapt, waar je heen gaat.

Wat dat betreft was Rome het lelijke eendje. Een beetje out of style zelfs. Jammer, want ik vond het wel een hilarisch stukje cinema. Erg grappig.

L.A. was haast minimalistisch mooi. Mooiste voorbeeld hoe twee vreemden en volslagen verschillende mensen zich met elkaar gaan identificeren.

New York was misschien wel het best. Erg grappig, maar zeker ook heel mooi. De aandoenlijke immigrant werd gespeeld door een wereldacteur.

Parijs vond ik verreweg het minst. Wel aardig en ook wel in de stijl van de film, maar tegelijk niet boeiend genoeg en op het laatst zelfs voorspelbaar met de botsing

Helsinki was geweldig (misschien toch stiekem het beste). Mooi drama, wordt geëindigd met een van de meest komische stukjes ooit; Die knakker die zijn baan, auto en gezin kwijt raakte moet zich niet zo aanstellen. Vuile profiteur.

4 sterren

"De vijf verhaaltjes van Jarmusch' Night on earth zijn nauwelijks na te vertellen maar snel samengevat:"

Dat dit is geaccepteerd als plotbeschrijving zeg

Danuz was zo vriendelijk een correctie in te sturen.

Geweldig uitgebalanceerde film van Jarmusch. Elke sequentie voegt op zijn eigen manier wat toe aan de film. Het L.A. stukje wordt over het algemeen als minst gewaardeerd en daar kan ik me wel enigszins in vinden. Echter, de thematiek van de film wordt erg treffend tentoongesteld aan het publiek: twee totaal vreemden die elkaar per toeval leren 'kennen' en vervolgens op een kruispunt in hun leven aankomen. Het accepteren van het aanbod zou veel invloed op beide levens hebben, maar het meisje wordt liever monteur i.p.v. filmster.

De tweede, en zonder twijfel meest komische, sequentie is een genot om naar te kijken. Het nachtelijke NY als setting voor de hilarische ontmoeting tussen twee totaal verschillende mensen. Esposito vult de rul op geweldige wijze in maar had het niet gekund zonder het ingetogen, maar erg komische tegenspel van onze Oost-Duitse clown.

Sequentie nummer drie staat weer volledig in contrast met de voorgaande en volgende sequentie. Het verhaaltje zelf is goed bedoeld, maar komt i.m.o. niet helemaal uit de verf. Het contrast van het blinde meisje t.o.v. de twee Kameroense 'broeders' ligt er misschien iets te dik bovenop.

En dan Benigni, volledig op dreef in het verlaten Rome. Ook het stukje zonder de 'bisschop' is al erg grappig te noemen, om maar niet te spreken over zijn klantvriendelijke ontvangst van de bisschop. En biechten is nog nooit zo leuk geweest!

De vijfde chaffeur weet iets minder snel je sympathie te veroveren en het verhaaltje komt iets trager op gang. Dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt door het persoonlijke verhaal van de chaffeur. Dit laatste verhaaltje doet soms wat geforceerd aan, maar daar zit natuurlijk ook weer de ironie in ( van je vrienden moet je het hebben!). Erg fraai eindshot overigens.

4*

Aardig, meer niet!

Het verhaal eerste verhaal (Los Angeles) bevatte té erg stereotype karaktertrekken bij de beide personages. Vooral Wynona Ryder leek haast een typetje (niet al te snugger manwijf) van haar rol te willen maken. Daardoor kwam het al meerdere malen besproken thema niet helemaal uit de verf.

Alleen het tweede verhaal (New York) wist mij echt te boeien en overtuigen. De chemie tussen klant en chauffeur spatte van het scherm. Bovendien was het verhaal erg aandoenlijk en grappig.

Parijs was overall niet erg overtuigend en het einde was nogal voor de hand liggend. Dit derde verhaal is ook hetgene wat het eerst vergeten zal worden, denk ik. Weinig spraakmakends.

Roberto Benigni begint, voor hij de geestelijke meeneemt, erg sterk in Rome en lijkt de show te gaan stelen. Maar als de geestelijke eenmaal in de taxi zit, wordt het allemaal te flauw en krijgt het een te hoog "dertien in een dozijn"-gehalte.

Als slotstuk diende Helsinki. Helaas wist ook dit verhaal mij niet te grijpen. Beide verhalen binnen dit laatste verhaal leken nogal vergezocht. Dit had bij mij tot gevolg dat ik me weinig verbonden voelde met de personages. Ook de manier waarop de vrienden veranderden na het verhaal van de chauffeur kwam nogal geforceerd over.

Buiten het plotmatige viel mij op dat Jarmusch hier bij elk van de vijf verhalen uitstekend de juiste sfeer weet te creëren. Muziek is ook goed. Alles bij elkaar gewoon een leuke film om een avond mee door te komen, maar Jarmusch heeft betere films afgeleverd.

Juist Helsinki is geweldig. Het kan allemaal niet ellendiger. Dat ligt er ook dik bovenop, met nadruk & met opzet, denk ik. Dat heet humor: eerst hebben de maten medelijden met hun onfortuinlijke drinkebroeder, daarna slaat dit om in minachting want de chauffeur is vele malen zieliger.

En Robert Benigni is en blijft natuurlijk fantastisch - wat is er mis met een overdonderende dosis meligheid? Monty Python is er groot mee geworden!

Los Angeles: Zeer matig deel, vreselijke stereotypes en irritante personages. Totale ergernis. 2*

New York: Stukje beter, helaas opnieuw idiote stereotypes, maar nu wel grappig. 2.5*

Parijs: Origineel, maar weinig overtuigend qua acteerwerk. Beter dan de eerste delen. 3*

Rome: Roberto Benigni steekt met kop en schouders boven de rest uit en is in zijn eentje boeiender dan alle acteurs uit de vorige delen bijelkaar. Verder gewoon hilarisch. 3.5*

Helsinki: Enige deel met een interessante boodschap. Niet moralistisch en redelijk aangrijpend. 3.5*

Het geheel valt wat tegen. Het blijft gewoon teveel middelmaat en mist helaas echte diepgang. Sommige delen zijn wel grappig, maar dat is niet genoeg voor een topnotering. 3***

Prettig gestoort filmpje.

Vond alleen 129 min zelfs te kort. Ik had graag New York teruggezien

want wat heb ik daar gelachen!

Wie van "Down By Law", "Stranger Than Paradise" en "Mystery Train" genoten heeft, zal "Night On Earth" zeker op prijs stellen. Een uniek meesterwerk van een van de allerbeste regisseurs. Prachtig gespeeld, veel humor, maar ook ontroerend (vooral in het laatste gedeelte). Ik keek deze film omdat ik de soundtrack van Tom Waits kocht, die ik (net zoals al zijn andere platen) geweldig vond. Geniaal.

Leuk filmpje waarin het Italiaanse en het Finse er voor mij uitsprongen, met natuurlijk prachtige muziek van Waits.