I Giorni dell'Ira (1967)

Dit is ook voor het eerst; volledig gekeken zonder door te hebben dat ik hem al eens gezien had Niet echt blijven hangen dus. En het grappige is:

De soundtrack is gewoon fantastisch. Fijn filmpje wel.

Toch frappant om ieder keer te zien dat alles schoten worden gelost uit revolvers met lege trommels.

Dat dat ook zijn goede kanten heeft is onlangs (weer) bewezen toen acteur Alec Baldwin iemand op een western filmset per ongeluk doodschoot.

Een spaghettiwestern met Lee Van Cleef. De stijl zit wel goed en gelukkig maakt Lee Van Cleef veel goed. Er zijn veel betere films in dit genre, maar wie houdt van dit soort westerns zal hier zeker van genieten. De oude ervaren rot en de jonge losgelaten kerel die nog veel te leren heeft. In een dorp waarin de wet wordt toegepast als het uitkomt. Soms moet het ook niet meer zijn.

De western met de vetste saloon die ik ooit zag!

Fantastisch die gouden revolvers bij de ingang!

“Third lesson: never get between a gun and its target.”

Nog steeds zit ik in de western vibe omdat ik Read Dead 2 weer aan het spelen ben (en langzamerhand ook weer verslaafd aan ben geraakt), en aangezien ik vandaag even rust hou door een verkoudheid (ja, het kan blijkbaar ook in juli...), had ik toch weer onwijs veel zin in een western film op deze toch wel mooie zondagmiddag. Ik ben gewoon eens rustig op zoek gegaan naar een western film, en heb er nog zo'n honderd in mijn watchlist staan maar, ik weet dat er ook nog een bult films bestaan die buiten mijn watchlist zijn gevallen. Deze film is daar ook één van. Eentje die ik eigenlijk ook nog totaal niet kende tot vanmiddag en daar ben ik wat dat betreft wel blij mee, dat dit een “ontdekking” is.

Lee van Cleef is bij mij nog een vrij onbekende acteur. Tuurlijk ken ik zijn naam wel, en weet ik wel waar we het over hebben als je hem noemt. Maar ik ken eigenlijk alleen de twee populairste films waar hij in heeft gespeeld, en eigenlijk maar weinig van zijn western films. Dit was echt een hele toffe film, en hij heeft zeker een goed gevoel achtergelaten bij mij. Ook Giuliano Gemma deed het leuk en wederom een acteur waar ik nog niet veel van heb mogen zien.

Valerii levert hier gewoon prachtig werk op hoor. Ik snap ook niet waarom deze film vrij mediocre wordt ontvangen? Goed het is dan misschien allemaal wel positief, de stemmen slaan niet uit het dak. Gelukkig is het gemiddelde nog best wel goed, daar heb ik dan wel weer vrede mee. Ik snap ook best wel dat deze film niet kan tippen aan de grootheden, en er ook wel betere films in het genre zijn, die zijn er ook maar, ik heb me er akelig mee weten te vermaken hoor.

Valerii kon eigenlijk bijna niet misschieten bij mij denk ik ook. Want zijn een andere western film beschouw ik zeker tot mijn favorieten, en dat is toch wel ‘My Name is Nobody’. Eigenlijk kun je het, het mooiste herkennen aan de prachtige soundtracks, want ook deze film zit bordenvol met prachtige soundtracks, en MNIB heeft misschien wel de beste soundtrack op natuurlijk de meest populaire van Morricone na. Hier is trouwens Ortolani de componist, ook prachtig. Die heeft trouwens ook de soundtrack van Cannibal Holocaust gemaakt, een man met goed werk dus.

Ook de aankleding deed Valerii mooi, ik ben het er inderdaad mee eens dat de bar met de twee goude revolvers aan de ingang misschien wel het mooiste is wat ik heb gezien. Het decor is hier echt prachtig, ik hou daar wel van. Verder is de film toch nog wel rijkelijk gevuld met leuke shootouts, een best geinig verhaaltje (die overigens nergens echt bijzonder werd) en een leuk concept. Alles bij elkaar zorgt er gewoon voor dat de film prima te kijken is, ik heb althans een leuke zondagmiddag gehad. Aangezien de finale net was heb ik de film dus in de middag gekeken.