Vital (2004)

En herzien, ditmaal met mijn ouders. Mijn vader is zelf arts, en was wel erg gefascineerd door de anatomische tekeningen die de studenten moesten maken. Dat hoefde hij helemaal nooit te doen. Hij vond het ook erg interessant te zien hoe plechtig de uitvaart na de sectie is. In Nederland gaat men zonder een plechtigheid gewoon de oven in. Vrij onwaarschijnlijk overigens dat een bekende op de snijtafel komt te liggen, maar whatever, ik gooi er toch een halve punt bij, al is het maar vanwege de sfeer en de beelden waar ik nu nog meer van kon genieten.

Intrigerend filmpje. Visueel gebeuren er zeker interessante dingen, maar de look van Vital overdonderde me niet. Wel erg trippy, die scène met die 4 schoorstenen! Wat is dit? Wat gebeurt hier?! Ow... 4 schoorstenen.

Misschien was het me allemaal net iets te lijzig (hoewel dat ook mee de kracht vormt van deze prent) om écht onder de huid te kruipen. Wel een film met een hoge herkijkwaarde, lijkt me.

Voor nu, dik 3 sterren.

Boring.

Jammer, leek me een geweldig filmpje. Ik ging met de verwachting om emotioneel en audiovisueel overdonderd te worden en dat is totaal niet gelukt. Emotioneel voelde ik vrij weinig, misschien moet ik meer Aziatische films kijken om achter de emoties van de strakke gezichten van de Japanners te komen lol.

Jah zaten wel wat mooie scenes in maar dat overtuigde mij niet genoeg om tot een voldoende te komen. Wel jammer want lijkt me wel een stijl die ik kan waarderen. De scene aan het strand waar dat meisje begint te dansen vond ik erg mooi maar dan begint die klootzak kei hard in en uit te zoomen waardoor je nog de helft mist.

Ik zag totaal het nut niet in om daar opeens te gaan zoomen.

Zaten wel mooie scenes in maar de film zelf kon me niet bekoren. het idee vind ik wel goed eigenlijk, maar nogal saaie uitwerking, Had imo veel meer in kunnen zitten. En moet men nog iets achter de schoorstenen zoeken, zat te denken aan een statement tegen industrialisatie, maar misschien een verwijzing naar verbrandingsovens of misschien helemaal niks en zag het er gewoon cool uit.

Ben nog wel hard benieuwd naar Tetsuo.

2

Na Zandkuiken en Fortune maar even een lyrische boeman wind.

Gister aan deze film begonnen, maar viel er tot ongenoegen van mijn vriendin bij in slaap. Vandaag was ze de deur uit, en kon ik dus een pogining doen om onze licht beschadigde relatie te repareren, vandaar ook mijn 5 sterren.

Dat is natuurlijk onzin want de film zit vol met smikkel smakkel. De eerste 15 minuten zijn misschien wel het moeilijkst, een intro die erg lastig te plaatsen is, al betaald zich dat nog geen 10 minuten later dubbel en dwars uit.

Een beetje met dooien kliederen is an sich best leguber of misschien beter gezegt bijzonder mysterieus. Hang daar een plaatje aan met Asano in de hoofdrol, een hoofdrol waarin hij dwaalt in de grenzen van het leven en de dood. Ik kon in tegenstelling tot mijn bovenbuurman erg meeleven met de boel, intrigerende dansscenes, af en toe droge humor, maar ook de gezamenlijke wanhoop en frustratie naar het onbekende.

Behoorlijk kunstzinnig is ook de editting, fantastisch mooi aan elkaar geborduurd, hierdoor wordt het uitgangspunt erg dynamisch. Maar save the best for last, het sounddesign, over het algemen natuurlijk wel iets wat je aan Tsuka over kan laten, maar bij deze ''Vital'' mag dat nog wel extra benadrukt worden, prachtig subtiel wanneer het moet, en duister mysterieus wanneer het kan. Indrukwekkend.

Ja, Vital is een filmpje waar ik nog lang over door kan praten, onder andere de fantastisch geplaatste rustmomenten van strak blauwe lucht, okee met wat wolkjes dan, maar ook de top notch dansscenes die het gezicht van de boeman doet glunderen.

Zeker niet onaardig. Visueel bij vlagen zeer imponerend, maar over de hele linie niet heel bijzonder. Heb een kleine 45 minuten zitten kijken naar iets dat op me over kwam als zielloze mooifilmerij. Het pakte me nauwelijks en kon me niet of nauwelijks druk maken om de personages.Toch werden de flashback (of waren het droomscenes) momenten steeds krachtiger en soms zelfs poetisch mooi. Scenes in de tegenwoordige tijd /niet droomsfeer waren stukken minder, maar zeker ook niet slecht. Verhaaltje had een goed uitgangspunt, maar werkte nogmaals de eerste 45 minuten niet echt. Als je dan kijkt naar iets dat af en toe erg mooi is, is dat dus wat karig allemaal. Laatste half uur trekt de film boven de middelmaat uit. Snap goed dat mensen hier zo enthousiast over zijn, maar tegelijk snap ik de mensen die dat wat minder zijn, ook wel. 3,5 sterren gevalletje. Ben wel benieuwd wat een herziening doet.

Ik vond de film na 45 minuten nog nergens op slaan.

Verhaal zat zo rommelig in elkaar, er viel geen touw aan vast te knopen.

Erg jammer, hoopte op een goede Japanse film, na het lezen van de reviews en sterren.

Maar helaas, smaken verschillen.

Natuurlijk hoopte je op een goede Japanse film, maar volgens mij zijn er niet zoveel Japanse films die jij hoog beoordeeld hebt, laat staan gezien hebt. Dus binnen dat referentiekader, ben ik toch wel benieuwd hoe je dan bij Vital terecht bent gekomen.

Hoe je sowieso bij Tsuka uitkomt... Er zijn conventionelere Japanse cineasten te vinden, om het even zacht uit te drukken

Nu is dit een behoorlijk conventioneel filmpje. Best saai eigenlijk.

De betere Japanse heb ik toch wel in de kast staan.

Vital heb ik overgekocht met meerdere Aziatische, maar Vital vond ik helaas toch een tegenvaller.

Ik durf het bijna niet te vragen, maar welke films zijn dat dan?

Welke niet zou ik zeggen....

Dung Fong Tuk Ying

Jui Kuen III

Satsujin Ken 2

Ong-Bak

Zhong An Zu

Chat Gim

Ringu

Gin Gwai

Pon

Azumi

Enz! Misschien niet geheel je smaak.. maar dat kan natuurlijk.

Jammer dat ze op drie na niet eens Japans zijn.

Noem mij een barbaar, maar dit is dus echt niks voor mij. Ik zag eerder al Nightmare Detective van regisseur Shinya Tsukamoto. Waar dat een dikke tegenvaller is, is dit gewoon niks meer. Tetsuo staat nog op mijn 'nog-zien' lijstje, maar ik weet niet of dat echt zo blijft. Deze 2e ontmoeting met Shinya viel zo ontzettend tegen, dat ik het even niet meer weet.

Het gaat allemaal zo verschrikkelijk langzaam, de hoofdrolspeler vind ik maar een irritante vent. Er valt zoals gezegd werkelijk geen touw aan vast te knopen. Het is allemaal véél te vaag. En dat laatste kan nog positief uitpakken, maar dat deed het niet.

Natuurlijk is het bij vlagen prachtig geschoten, natuurlijk zit het audiovisueel prima in elkaar. Maar dat kan een onsamenhangend geheel als dit niet redden hoor. Dit doet mij gewoon gapen, en absoluut niet rechtop zitten. Nee, Vital scoort geen voldoende.

Shinya Tsukamoto zal vast een geniaal regisseur zijn, maar ik denk niet dat het hem gaat worden bij mij. Geen voldoende, 1,5 sterren.

Weer een keertje herzien.

Blijft een erg indrukwekkende film. Vind de perfecte balans tussen Tsukamotos eerdere duistere werk en kleurrijke idyllische taferelen. Audiovisueel echt belachelijk sterk, met als blijvend hoogtepunt de carcrash + de daaropvolgende rotsscene.

Acteerwerk ook echt uitmuntend. Asano in één van z'n betere rollen, ook Nami Tsukamoto en Kiki hebben sterke en krachtige rollen. Toch best een stijlbreuk voor Tsukamoto, al moet ik zeggen dat deze film nog steeds zeer herkenbaar van zijn hand is.

Mooi maar luguber verhaal ook. Redelijk duidelijk uitgewerkt deze keer, maar het concept is sterk genoeg om de film verder te dragen.

Nog steeds één van mijn favoriete Tsukamoto films. Kort, krachtig, overweldigend en vooral ook écht "mooi" deze keer.

5.0* en een uitgebreide review

Matige film, die geen moment indruk weet te maken.

De film wordt hier vooral geroemd om het visuele aspect, maar dat valt reuze mee, of beter gezegd, tegen moet ik zeggen. Alleen enkele flashbackscènes maken het op dit gebied nog wel de moeite waard. Het heden heeft helemaal niets te bieden behalve enkele lelijke kleurenfilters, maar goed als dat al bijzonder moet zijn?

Het verhaal zelf is ook niet zo heel bijzonder. Ik vond het vooral op sommige momenten nogal chaotisch overkomen allemaal. Het acteerwerk van Asano is redelijk. Daarbij moet wel gezegd worden dat de personages vrij afstandelijk over komen. Ik voelde vooral leegheid tijdens het kijken van de film. Dan rest mij als laatst nog een positief puntje over de muziek, die in ieder geval wel in orde is.

Het is duidelijk een style over substance filmpje dit, maar als de style al te wensen over laat, blijft er uiteindelijk niet zo heel veel meer over dus.

1,5*

Zeer intrigerende, maar toch ook weer moeilijke film met mooie beelden.

Het verhaal op zich is niet al te bijzonder, maar de uitvoering maakt het interessant.

Asano zet echt een goede rol neer van de mysterieuze medicijnenstudent die op zoek is naar zijn geheugen en het erg onaangenaam terugkrijgt.

Het laat ook wel het verlies zien van dood en hoe daarmee wordt omgegaan, misschien toch maar later eens een keer herzien om het beter te begrijpen.

Voor nu 3,0 sterren.

Vital is een film die door mijn hoofd blijkt spoken en daarom moest hij bijna tien jaar laten maar weer eens bekeken worden.

Audiovisueel blijft dit met gemak Tsuka's beste. Geweldig hoe hij de mise-en-scène naar zijn hand zet om zo een bepaalde kleurtint (=emotie) door te voeren. Dit in combinatie met een miraculeuze soundtrack die een directe verbinding met mijn orbitofrontale cortex maakt. Het levert veel intense scènes op.

Conceptueel een fascinerende (en bizarre) overpeinzing omtrent leven en dood. Maar ik blijf een beetje zitten met het gevoel dat ik niet zeker weet of Tsuka een bezielde film heeft gemaakt, of dat het toch psychologie van de koude grond blijkt..

Vital is een hermetische film. Dat wist ik al. Veel apathisch gestaar en intense blikken ook. Ik blijk met beiden nu echter meer moeite mee te hebben dan destijds. Wat ervoor zorgt dat de film een klein beetje daalt, maar desalniettemin blijft dit smullerij voor oog en oor. Benieuwd hoe hij over een jaar of vijf valt!

Ik ben wel benieuwd naar deze regisseur.

Even kijken of zijn stijl wat voor mij is.

Oeh, ja. Heel goed. Net als de dans op het strand.

Nog een ijzersterk moment: een dialoog tussen Asano en de vader van het overleden meisje. De vader vertelt over zijn dochter in één lang shot, waarbij de camera langzaam dichter komt en draait rond zijn hoofd. Dan zien we dat er nu twee doodsprentjes in de kamer staan: één van zijn dochter, één van zijn vrouw. Verder wordt er geen woord aan vuilgemaakt.

Had deze film een paar jaar terug al eens gezien. Het is een constant 'duel' tussen de grauwe, groenige, nare realiteit van de doktersschool, en de kleurrijke natuurlijke omgevingen uit de herinnering/fantasie van het hoofdpersonage. Heel anders dan de rauwe agressie van Tokyo Fist en de uitbarsting van waanzin van Tetsuo. Een behoorlijk ingehouden film over rouwverwerking, met veel sfeer en emotie. 4*.

Zo, dát is ineens een lelijke poster zeg...!

Dit is de oude, 300pix, maar niet 100% scherp vrees ik: http://twitchfilm.com/assets_c/2012/09/vital-full-thumb-300xauto-26256.jpg

Ik had hier al een tijdje naar uit gekeken.

De eerste 45 (?) minuten overdondert de film mij dan ook helemaal. Het is heel intiem, intrigerend en vooral op visueel vlak is het allemaal wondermooi. Het mysterie is ook een leuk gegeven, want ik voelde me op een paar momenten betrokken in het verhaal.

Daarna wordt het geheel wat minder. Visueel blijft het wel subliem met een paar scènes die er uitspringen, maar het mysterie wordt snel duidelijk en wordt ingeruild voor een romantisch deel. Op zich ook wel goed, maar ik kon er minder goed in meeleven. De personages waren te afstandelijk, waardoor ik me minder voor het verdere verloop ging interesseren.

Overigens een soundtrack die wat mij betreft geen meerwaarde geeft, maar wel oké is.

Grote tegenvaller. Visueel alleen in het begin interessant maar daarna slechts herhaling en fletse beelden. Had een intrigerend plot verwacht maar op geen enkel moment greep het zogenaamde mysterie mij. In theorie een interessant concept waarin een jongeman terwijl hij zijn geheugen deels terugkrijgt en het verlies van zijn vriendin poogt te verwerken. In praktijk vond ik het uiterst vaag op een oninteressante wijze en op emotioneel vlak wist het me niet te pakken door de aziatische vlakheid en bij vlagen overdrevenheid.

Sterke openingsscene!

Eigenlijk valt er niets aan te negatiefs aantemerken op de film. Cinematogafisch ziet het er allemaal prachtig en emotioneel kleurrijk uit. Ook het thema, de dood, het verlies van een geliefde persoon en de verwerking daarvan is mooi gebracht. De editing met prachtige scenes ondersteund door passende muziek misten hun effect niet.

Maar! Alhoewel ik Tadanobu Asano heel graag zie spelen en hij zelfs een van mijn fav. Aziatische acteurs is kon ik dit maal (spijtig genoeg) niet van hem genieten. Eigenlijk was het niet zijn acteren of zijn rol die me stoorden maar ik bleef maar gewoon de "Asano" zien en NIET de figuur die hij moest uitbeelden, en dat stoorde echt. Daarom een (klein) halfje eraf

Maar mischien ligt het eerder aan mij dan aan de film zelf. Vorig jaar Tokyo Fist en A Snake of June (+1/2) herzien en die bleven sterk(er).

Vette 4*

Na het lezen van de lovende recensies dacht ik dat ik te maken zou krijgen met een zeer mysterieuze film,,,,,maar ik had het helemaal mis.

Na 25 minuten ging mijn publiek weg.

En na 60 minuten ging ik weg.

Nog ongeveer 25 minuten te gaan. Het is veel te laat om de film nog te redden.

Een slechtacterende man lijdt aan geheugenverlies. Gaat af en toe in lichamen snijden. Tussendoor komen er paar dromerige en dansende scenes voor. En dit gaat maar door.

Meer gebeurt er niet. That's it.

Sluit me aan bij Glacius. Veel te saai dit filmpje.

Ik heb vooralsnog geen hoge pet op van Tsukamoto, desondanks had ik hier toch wel enige verwachtingen van. Vooraleer ik hem ging kijken had ik namelijk vernomen dat dit van een ander laken een pak zou zijn dan Tetsuo of Haze. Twee films die best geinig waren, maar verre van het gehoopte resultaat. Het is inderdaad een totaal ander soort film, maar of dat nou iets positiefs opgeleverd heeft... Nou nee.

Één van de hinderlijkste elementen aan de film waren de (hoofd)personages. Niet dat ik iets heb tegen een ingetogen weergave van emoties of zo, maar je kunt ook je doel voorbijschieten. Asano doet dan ook écht werkelijk weinig meer dan de godganse tijd apathisch voor zich uit staren. Kennelijk is dat al genoeg om in bepaalde kringen verafgood te worden. De overige personages hebben grotendeels aan hetzelfde probleem te lijden.

Visueel natuurlijk wel enigszins mooi, maar ook weer niet zó mooi als ik stiekem gehoopt had. Paar kleurenfiltertjes, mwah. Bepaalde scenes springen er dan nog wel wat bovenuit, zoals de autocrash en de daaropvolgende scene, en een scene die me nog het meest deed denken aan een soort yoga on crack. Maar dat was het dan ook wel zo'n beetje.

2,0*.

Tsukamoto wordt beter. 'Vital' is me goed bevallen. Best een mooie film, die op audiovisueel vlak regelmatig weet uit te blinken. Vooral aan de muziek is veel te danken. Zeer goede score, die ervoor zorgt dat je echt de film in wordt ingetrokken. Bepaalde scenes, zoals de rots in huis, het moment dat Asano naar de hemel kijkt, of het daadwerkelijke einde zijn heel mooi. Tussendoor sleept de film soms wel wat, niet altijd wist Tsukamoto me mee te krijgen in dit best wel macabere verhaal, maar ik ben tevreden.

Weer zo'n zeven jaar geleden dat ik deze film voor het laatst gezien heb, dus werd het weer eens tijd voor herziening. En ja, visueel - uitgezonderd de scènes in het ziekenhuis - ziet het er allemaal heel mooi uit. Mooie beelden b.v. van die vier schoorstenen, de dansscène en vooral de scène van de carcrash en wat daar op volgde. Toch wist de film, net zoals bij de eerste keer toen ik deze film zag mij nauwelijks te boeien. Dat ligt voornamelijk aan het verhaal dat nu niet bepaald mijn 'cup of tea' was. Die scènes in dat ziekenhuis trouwens op die snijtafel komen nu ook niet bepaald smakelijk over. Een studie medicijnen zou daarom denk ik ook ongeschikt voor mij geweest zijn.
En zo blijft Sôseiji (1999) voor mij nog altijd Tsukamoto's beste film.

Waardering: ongewijzigd 3,5*

Origineel, soms best mooi, die anatomische lessen en tekeningen zijn fascinerend om naar te kijken, maar als geheel liet me dit ook volstrekt koud. Heel afstandelijk in ieder geval. Vooral de scènes tussen Asano en Tsukamoto konden me nauwelijks boeien, hoe mooi het soms ook er uit zag (in die roze gloed van en ondergaande zon die schittert in de haren). 3,0*.