Vital (2004)

Trailer. Weer iets om naar uit te kijken.

Nieuwe trailer. Ziet er veelbelovend uit. Alleen de muziekkeuze is misschien wat bizar.

Ben benieuwd...

Te zien op IFFR:

Dinsdag 01-02 23:00 uur in Luxor

Woensdag 02-02 12:45 uur in Cinerama 5

Donderdag 03-02 23:30 uur in Pathé 4

Zaterdag 05-02 00:00 uur in Images 2 Groningen

Zondag 06-02 19:30 uur in Images 1 Groningen

Wat een poster al niet kan doen. Deze afschuwelijke zorgt er bijvoorbeeld al haast voor dat ik deze film niet hoef te zien. Maar aangezien ik in het iffr-programma vooralsnog niets interessants kan vinden op 1-2 als laatste voorstelling, heb ik de trailer maar eens bekeken. En nu denk ik dat ik hem toch maar eens ga bekijken.

Ik kan me niet voorstellen dat Bright Angel straks een poster gaat gebruiken die op deze lijkt.

't is inderdaad een verschrikkelijk ding.

Snap nou niet wat hier zo verschrikkelijk aan is....

Vind hem eigenlijk erg mooi, en niet 'vies' ofzo.

Ben zeer benieuwd naar deze film!

Aangename film.

De film begint als een soort Japanse horror film en langzaam word het een film over liefde en verlies wat zeer aangenaam gedaan werd.

De film heeft geen hoog tempo, maar door de mooie beelden en het goede acteerwerk word deze film nooit saai.

3.5 *

Een beetje vage film en af en toe wel wat boring.

De film begint idd spooky, maar horror wordt het nooit.

Beelden mogen er zijn, maar ze zijn niet heel bijzonder.

3 *

Heel erg anders dan A Snake of June en al helemaal een cultuurschok voor de mensen die iets in de lijn van het oudere Tukamoto werk verwachten. Dit is echt radicaal anders dan mijn voorstelling daarbij.

Vital is een relatief conventioneel drama over verlies en trauma's met een flinke filosofische rand. De donkere sfeer aan het begin wordt snel losgelaten en zelfs de anatomiescenes zijn verre van schokkend, eerder wat bizar. De film zelf was wel aardig. Maar echt weg was ik er niet van. Visueel was het begin het sterkst, naarmate de film conventioneler wordt werden de beelden dat ook. Het verhaal was helaas heel wat minder intrigerend en veel directer dan de synopsis deed vermoeden. Met hier een daar een storend element. Ik had het persoonlijk veel boeiender gevonden als bijvoorbeeld die verliefde klasgenoot was weggelaten.

Leuk, meer niet helaas.

3.0*

Heel erg intrigerend, prachtig in beeld gebracht en een sfeer waar ik u tegen zeg. Toen de film was afgelopen was ik even sprakeloos, ik had ook echt geen zin om op te staan of te praten. Zelfs toen ik inmiddels weer buiten op straat liep voelde het nog vreemd aan.

Tsukamoto slaat inderdaad weer een andere weg in, maar z'n stijl is zeker nog herkenbaar. Verwarrend, maar deze keer meer ingetogen en minder expliciet. Sommige shots zijn weer adembenemend mooi geconstrueerd en ook al is het verhaal soms wat warrig of moeilijk te vatten, alles is voelbaar en dat is eigenlijk nog wel het knapste. Ondanks onbegrip toch enorm tastbaar.

Vital is weer een topper van Shinya!

De topper van het festival voor mij.

Sfeer dat is het sleutelwoord bij deze film. Asano schittert in zijn rol, hij weet perfect het in het begin haast apatische karakter vorm te geven.

Wanneer de droomwereld zijn intrede doet krijgt de kille wereld er ineens een wonderschone warme wereld bij. De contrast tussen deze twee werelden werkt perfect.

Het verhaal doet er niet toe in deze film, redeneren over het hoe en wat na de film is dan ook volkomen nutteloos in mijn ogen. De film werkt gewoon erg goed op je gevoel in. Een fantastische film van meneer Tuskamoto (bedankt meneer de ondertiteller ). 4,5*

Wat te denken van deze hernieuwde kennismaking met Tsukamoto. Na Tetsuo door mij bijna afgeschreven als een regisseur met weliswaar een hoop visueel talent, maar niet het vermogen om een film an sich ook volledig boeiend te houden. Laat ik het er maar op houden dat Tetsuo een leuke vingeroefening was en de regisseur inmiddels heel wat ouder en wijzer is geworden, want wat is Vital een briljantje zeg

Dé grote kracht van de film. Je wordt van de ene in de andere emotie gesleept, puur omdat Tsukamoto exact weet wanneer hij naar welk moment moet snijden. Komt bij dat Vital een sfeer heeft die makkelijk in de buurt komt van iets als Mulholland Drive én tevens een soortgelijk puzzelplot bevat, dat pas op het eind een beetje vorm krijgt .. maar toch niet. Je kent het wel .

Voor mij echt het hoogtepunt wat ik op het IFFR gezien heb (wel IFFR in Groningen dan). Prachtige beelden, schitterende dromerige muziek. Echt een film waarvan ik vanaf minuut 1 verliefd op werd.

Tadanobu Asano is nu toch echt wel een van mijn lievelings acteurs. Hij komt zo intens rustig en bedachtzaam over. Hij speelt telkens in erg goeie films, deze, Last Life In The Universe, Dead End Run, Cafe Lumiere (al hoewel niemand het hier met me eens is, aan stemresultaat te zien) etc.

Ik zag toch wel erg veel elementen van Shinya Tsukamoto voorgaande films terug, vooral van Tokyo Fist. Prachtige kleuren sferen, vooral veel blauwe en oranje/rood, wat ook zo in TF was.

Voor de rest vond ik de sfeer van de film echt een van de mooiste die ik de afgelopen tijd gevoelt heb. Heerlijk kabbelt de film door, wordt nergens te druk en blijft nergens hangen.

Binnenkort nog een keer zien en zodra hij op dvd uitkomt gelijk kopen. 4,5 dikke vette sterren!

Yes! was zo ongeveer mijn eerste reactie na de intro van deze film. SB waarschuwde voor een cultuurshock, ik zag em niet.

Een intro duidelijk van de hand van Tsukamoto. Geweldige shots, overdonderende muziek en haarscherpe editing. Was Koyaanisqatsi 90 minuten van dit en de hippyboodschap in die film zou me niks meer doen.

Prachtig ook hoe Tsukamoto hier de relatie tussen twee personen analysert, post mortem. Het einde van de film raakt de core aan, de terugblik op je eigen leven en het vinden van jezelf. Mooi concept, fenomenaal uitgewerkt.

Bij sommige scenes lag ik werkelijk plat onder de indruk. Die kamer met die rots, die dansscene (geïnspireerd door genregenoot Ishii, toevallig de film - Dead End Run - die ik het jaar daarvoor op BIFFF zag), de geweldige filters, perfecte editing, overweldigende muziek. Dit zijn mijn soort films.

Waar ik me een beetje over verbaas is dat er sprake zou zijn van een puzzelplot, laat staan horror . Er hangt een wat duister, onheilspellend sfeertje, maar als je hier een Ringu verwacht ben je echt aan het verkeerde adres.

Enige minpunt was extern. Na vorig jaar Dead End Run op BIFFF, zaten ook hier weer een teveel aan randdebielen en mensen die zichzelf interessant vinden. Geen idee wat zulke lui bij een Tsukamoto film komen doen.

Parels voor de zwijnen dus, maar zelfs een vervelend publiek kon niks af doen aan de film. Veel 4.5* hier zie ik, wat mij betreft onterecht. 5*

Je had net pech, Onderhond. De film werd vertoond vlak voor de jaarlijkse bootjesrace, een van de hoogtepunten van het festival. Zelfs in de voorstelling ervoor is het dan meestal vrij rumoerig. Slechte keuze van de organisatie om Vital zo vroeg te programmeren, de film heeft echt rust en stilte nodig.

Ook ik vond het (ook ondanks de soms wat vervelende reacties in de zaal) een erg boeiende en hypnotiserende film. De sfeerschepping was knap, de fotografie en montage erg verzorgd. Maar toch kon ik er uiteindelijk weinig mee. Het verhaal raakte me niet (waarschijnlijk door het storende subplot met de 'nieuwe' vriendin van Hiroshi en al die fetish-onzin) en de soms wat drammerige symboliek. Ook de veelgeprezen dansscène vond ik bijvoorbeeld maar niets.

Pas op het einde werd ik ook op het gebied van verhaal echt gegrepen. De scènes waarin Hiroshi alle attributen in de kist legt en de leraar de naamkaartjes uitdeelt, vond ik werkelijk prachtig. Alleen jammer dat de rest van de film niets met me deed.

2.5 sterren.

Bootjesrace? Vertel!

In Rotterdam zat deze tijdens het IFFR in het Rotterdämmerung programma; een selectie films voor het Night of Terror publiek zeg maar. 's Avonds laat, lekker meeschreeuwen.. dat soort werk . Ook niet helemaal goed op waarde geschat dus.

Vreemd hoe visuele mooifilmerij mensen zo weinig doet. Bevat voor mij minstens, zo niet meer emotie dan een verhaaltje.

Trouwens, die nieuwe vriendin is ook een soort trigger voor hem, om z'n geheugen weer terug te vinden, dus nutteloos is ze zeker niet.

Zie forum.

Deze film blijft maar in mijn hoofd rondspoken en bij elke kijkbeurt van de trailer staan mijn armharen weer recht omhoog. Ik kan niet wachten op de DVD release, die ik dan ook gelijk aan ga schaffen.

Ik denk dat ik deze film maar is optil naar 5*. Visueel gezien is dit een van de mooiste films die ik tot nu toe heb gezien. Werkelijk waar adembenemend...

enge poster..

Grote teleurstelling. Zwak verhaaltje, gefilmd in een irritante stijl, met voortdurend totaal niet ter zake doende beelden er tussendoor. Het begon mysterieus, maar eindigt als een slap aftreksel van Kim Ki-duk.

Onbegrijpelijk. Zojuist voor de tweede keer in de bios gezien en opnieuw zwáár onder de indruk. Een van de meest sfeervolle soundtracks ooit, geweldige beeldcomposities (alleen dat gesprek aan het begin tussen Ryoko's ouders al) en juist een erg boeiend verhaal. Hoe mooi wil je verlangen tussen geliefden en onzekerheid over leven en dood weergeven?? Tsukamoto graaft z'n personages in tegenstelling tot Kim Ki-duk trouwens (letterlijk) vrij diep uit en laat minder over aan de kijker, dus ik zie de vergelijking wat dat betreft niet zo. Behalve dat ze beiden garant staan voor m'n twee favoriete films van dit jaar tot nu toe

Ik ook net herzien. Is en blijft een verschrikkelijk intense film. Prachtig hoe de beelden en het geluid het verhaal ondersteunen. Of eigenlijk bijna andersom. Oog verblindend mooi. De kleuren, de scherpheid, de abstractie..
Dit zijn beelden waarvan ik tranen in me ogen krijg.

Dan komt er ook nog eens bij dat de soundscapes tijdens de 'dromen' zo adembenemend perfect zijn. Elke keer staan de haren op me armen weer overeind.

Een erg poetische film, waar veel te halen valt uit de speling tussen beelden en geluid, die tot een optimale kille sfeer lijden. Een paar favoriete scenes, shots: De shots waar de lift deuren langs elkaar bewegen . De abstracte shots van water, rook e.d. Zo prachtig in detail gefilmt. Maar ook scenes als de dansscene die versnelt en vertraagd afgespeeld wordt! Dit is maar een kleine greep natuurlijk .

Ik moet hem wederom even laten zakken. Maar o, wat een film!

Zwak verhaaltje?

Ik vind het eerlijk gezegd alles behalve zwak. De film draait om het thema dood en verlies. Er wordt aan de ene kant niet veel aan de kijker overgelaten, maar aan de andere kant kan de kijker zijn eigen interpetatie en draai geven aan wat voor hem de dood en het einde van het leven betekent. Dit vond ik erg mooi. Eindigt het leven na de dood, of leven we verder? Is dit leven een hemel, of leven we voort in de gedachten van de mensen die wij achter laten?

Alles behalve zwak vond ik het. Het is geen rech toe rechtaan "speurders" verhaaltje. Het is wat mij betreft een behoorlijk filosofische kijk op het leven.

Irritante film stijl?

Dit is natuurlijk geheel persoonlijk, dus kan ik het je niet kwalijk nemen. Zelf vind ik het een schitterende filmstijl. Strakke beelden, ongelofelijk bijzondere kleuren. Spel tussen kleur en vorm is erg mooi uitgewerkt. Dan nog de prachtige detail shots. Mooi hoe Tsukamoto speelt met steady en erg bewegende shots. Dit in het verlengde van zijn voorgaande films. Hij begon eigenlijk met een pure adrenaline rush (Tetsuo) en wist in zijn films steeds meer rust en ‘poezie’ toe te voegen. Deze film (Vital) is zijn meest rustige (van wat ik gezien heb) en is wat mij betreft goed in balans.

Niet ter zake doende beelden?

Ik denk dat de beelden wel ter zake doen. Het zijn symbolische beelden (rook, vormen in muren, water.) Ik kan persoonlijk erg genieten van ‘mooie abstracte’ beelden. Die misschien voor andere niet ter zake doen. En dan komt er nog eens bij, dat hij deze beelden zo prachtig in beeld brengt dat dit voor mij al genoeg is om bij weg te dromen. Je moet er denk ik wel van houden, haast non-diegetische beelden in films.

Het begon mysterieus, maar eindigt als een slap aftreksel van Kim Ki-duk.

Ook hier ben ik het niet mee eens. Ik zie hier eigenlijk geen vergelijking met Kim. De films (Vital en Bin-Jip) behandelen allebei het menselijk leven. Maar dit doen wel meer films:P Ook zijn ze allebei Aziatisch. Maar dit zijn wel meer films. Ze gaan beiden uit van een meer poetische aanpak, dat wel. Het is geen actionpack, geen keiharde drama. Het is een soort kabbelend riviertje met uitschieters. Ik vind Kim’s aanpak heel anders (ook minder trouwens). Maar nogmaals, misschien hier een toelichting van jou kant? Ben benieuwd welke films je hier bedoelt van Kim..

Precies! Ik stoorde me eraan, ik vond het niet mooi. Het overmatig gebruik van de kleur blauw werkte voor mij niet, ik stoorde me er vooral aan.

Bij de scenes tussen hem en het (dode) meisje, moest ik denken aan Kim. De manier waarop ze met elkaar omgingen zonder te praten, dat zit ook veel in zijn films.

Welkom in de wondere wereld van de Aziatische cinema Zavo

Precies OH Vind het niet perse iets van Kim.

Even nuanceren wel, het is zeker niet persé iets van Ki-Duk, al is het bij hem wel erg nadrukkelijk aanwezig. Bij Ki-Duk ligt de focus echter vaak op die relaties zelf, terwijl dat bij Vital niet echt het geval is.

Maar als link vind ik het verder dus ook redelijk matig