P.S. (2004)

Het verhaal heeft niet zoveel om het hand en de relatie tussen Louise en de student is dan wel niet alledaags of cliché maar ook niet echt realistisch. Laura Linney is degelijk als altijd in haar portret van Louise Harrington die hoewel succesvol leeg van binnen is. Topher Grace heeft slechts één gezichtsuitdrukking in het geheel die wel goed past bij zijn personage maar toch vrij statisch overkomt. De relatie van louise met haar ex man en die met haar vriendin dienen vooral om het vrij lege verhaal enige vulling te geven en komen op bepaalde momenten wat soapachtig over. Het is het allemaal net niet.

**

moet je wel gelijk geven...

Hij is ook best leuk..mja wat je zegt soapachtig en niet echt het verhalen spelen..

een 3 hier...

Romantische film over vrouwelijke eind 30gers, die een opleving krijgen als ze denken een overleden liefde weer in levende lijve terug te zien.

Deprimerend om naar te kijken als je zelf midden 30 bent, verder langdradig, maar wel prima acteerwerk, geef deze film 2 sterretjes!!!

Vind de trailer niet slecht.... ga hem gewoon kijken.

Ik vond hem helemaal niet slecht!

De scene op de bank waar ze elkaar een beetje zitten op te geilen vond ik werkelijk prachtig in beeld gebracht!

Laura linney doet me ergens denken aan Meryl Streep.

Lekkere langzame en sfeervolle film.

Die het verhaal verteld van een vrouw die denkt haar overleden vriend van vroeger weer te zien.

Is het echt of is het toeval?

Ze begint in ieder geval een heftige affaire met hem die goed sfeervol en realistisch in beeld wordt gebracht.

En waarbij er een goede chemie is tussen beiden.

Wat vooral te danken is aan Laura Linney die een erg overtuigende akteerprestatie neerzet.

Maar deze heftige relatie zorgt ook voor veel verwarring............

Is hij het nou echt of niet.........???

Als je dat wil weten moet je deze film maar zelf gaan bekijken.

Ik heb me in ieder geval prima geamuseerd met deze film.

Niet heel erg boeiend, afgezien van een sterk begin, maar de film gaat eigenlijk nergens heen. Mooie rol natuurlijk van Linney, waar ik een zwak voor heb, maar verder was dit niet veel bijzonders.

2,5* voor de film, halfje erbij voor Linney.

3*

Film die hier naar mijn smaak wat ondergewaardeerd wordt. Linney zet een vrouw neer die vast zit in het verleden en doet dat op uitmuntende wijze. Grace is wat mij betreft fout gecast en acteert op een wel heel laag niveau. Het spanningsveld dat tussen de 2 hoofdpersonages had kunnen gecreëerd worden, is er niet. Jammer! Toch blijft de film dankzij Linney overeind. Bovendien gaat iets onverklaarbaars mooi van haar uit, ik had dat gevoel ook al in "The Savages", maar in mindere mate. My score: een dikke 3,5!

Dat had ik nou ook. Een beetje een combinatie van Meryl Streep en de zangeres Jewel.

Voor de rest geen onaardige film, al vond ik het wel een beetje een vrouwenfilm.

3*

Opmerkelijke film.

De komedie zit vooral in het plot. Het uitgangspunt en het verloop van het verhaal zijn namelijk tamelijk overdreven. De zogenaamde reïncarnatie, de seksverslaving van de ex, het personage van Marcia Gay Harden... Die elementen zijn erg over the top voor een an sich serieus drama.

Het knappe is dat dit niet in de weg staat van erg overtuigend drama en erg overtuigende acteerprestaties.

Laura Linney is weer erg goed. Wat een fijne actrice is dat toch.

De cameravoering en art direction zijn erg sober en de film heeft jammergenoeg een tv-film-look.

Tegelijkertijd word je bij de lange takes opgezogen in het overtuigende drama en acteerspel.

Laura Linney is een fijne actrice inderdaad. Dat blijkt al wel in een van de eerste scenes, waarin ze F. Scott aan de lijn heeft die een kunstbeurs ambieert op de Columbia Universiteit waar zij werkt. Hara gezicht, waar de camera langzaam omheen zwiert verraadt veel, terwijl ze weinig doet. Ze is breekbaar met haar ogen en is altijd open.

Jammer dat ze zo'n ondankbare rol moet spelen in een vreselijke bedachte, onwaarachtige film. Zoals kappeuter schrijft teveel bizar drama met exen-, vriendinnen, verslaafde broers etc. Het is allemaal richtingloos, ongeloofwaardig en wat mij betreft wél slecht uitgewerkt en staat het de ontwikkeling en bizarre ontwikkelingen rond Linney's personage wél in de weg. Er is geen tijd voor reflectie, er is slechts tijd voor bizarre wendingen en ontwikkelingen in een zoals al gezegd in een abominabel script. Films als The Savages of Squid/Whale zijn duidelijk beter geslaagd.

edit: niet dat de films die ik hierna noem heel vergelijkbaar zijn met p.s., maar van die scripts waar de acteurs verloren rondlopen en het daarom allemaal een naar gevoel bij de kijker oplevert zijn wat mij betreft titels als Elizabethtown en Romance & Cigarettes. Kon ik ook helemaal niet mee uit de voeten.

Kreeg trouwens ook nog de indruk dat het een film over rouwverwerking zou moeten zijn, daar slaagt 'held' Kore'Eda met een terloopse film als Aruitemo Aruitemo dan echt stukken beter in. Maar dat als terzijde.

Mooie film die me meteen wist te pakken, mede door het ijzersterke acteerwerk van Laura Linney, die al een hele poos 1 van mijn favorite actrices is.

Niet alleen het acteerwerk is van hoog niveau, ook de dialogen zijn erg sterk en hier en daar ook grappig. De film is een beetje neerslachtig van aard en dat moet je dus liggen. Persoonlijk vind ik dit soort films prachtig. De grappige momenten, die dus in de dialogen zaten, doorbreken de neerslachtigheid op een perfecte wijze zodat het toch nog wat luchtig bleef.

Ik vond de relatie tussen de hoofdrolspelers erg overtuigend en pakkend, en dat komt vooral door het meesterlijke acteerwerk van de altijd prachtige Laura Linney.

Damn, wat is die Laura Linney toch een wonderschone vrouw...

Ik vond haar in elke scene betoverend moet ik bekennen.

Ik vond het personage dat Laura Linney neerzet de film maken, want qua verhaal vond ik het allemaal op het randje van matig interessant zitten. Het feit dat de vraag 'is-ie-het-wel-of-is-ie-het-niet" eigenlijk helemaal niet essentieel is vraagt van de kijker toch een zekere oprechte interesse in het hoofdpersonage, want anders is er weinig reden om te blijven kijken. Maar dat vangt Linney prima op, ze zet een echt mens neer, met herkenbare emoties.

Deze zat gratis bij Eternal Sunshine... Het blijkt een behoorlijk vermakelijk filmpje te zijn. Na dat de 1e poging niet totaal beviel en na 20 min werd afgezet, is de 2e poging mij wel bevallen. De grootste zwakheden van de film zitten in het scenario; uitwerking van de personages waren totaal niet goed. Ook waren een aantal 'drama' scènes nogal lachwekkend (ex man lucht zijn hart door even te vertellen dat hij tijdens het huwelijk met honderden anderen het bed heeft gedeeld, waaronder een aantal kerels )

De cast was prima. Als groot That 70's show fan was het lastig om Topher Grace serieus te nemen, maar uiteindelijk speelde hij toch erg goed. Ook is Laura Linney een goed actrice en een mooie vrouw. De film keek makkelijk weg en was een mooi tussendooretje. Echt speciaal werd het echter nooit.

Wat een saaie nietszeggende slaapfilm.

Normaal kan ik Linney best wel pruimen maar in deze film vond ik niks terug dat me boeien kon :

slap verhaal, geen sterke vertolkingen en ik vroeg me constant af waarover het nu wel ging in feite want een hele film draaien rond de relatie student-lerares die hoofzakelijk aan haar overleden vriendje denkt ............, kan toch niet alles zijn ?

Ik had de intentie om de film desondanks toch helemaal uit te kijken maar na een dik uur en de 'fantaseerperiode-ja ook dat nog' heb ik deze movie dan toch van miserie afgezet.

2

Laura Linney is een schoonheid, de film zelf is niet de moeite waard.

Deze film is niet meteen memorabel. Er gebeurt niet echt veel in, maar ondanks dit moet ik wel toegeven dat de film redelijk goed vooruitging. Naast het feit dat er niet veel in gebeurde, ontging de humor mij ook volledig: ik ben in ieder geval geen grappige scène tegengekomen. Dan wel weer goed was de cast, waarbij vooral Laura Linney haar rol goed vertolkte.

Een soort uitgerokken tv-film die bij momenten de weg kwijt raakt. De nevenpersonages (met hun overbodig en soms rare supplots) hangen er aan om de film wat diepgang proberen te geven, maar het pakt eerder verkeerd uit. Vooral Paul Rudd (die kerel uit de laatste reeksen van Friends) loopt echt in de weg als miscaste junkie would-be. De hoofdactrice was wel ok.

Deel de kritiek van kappeuter / Mochizuki Rokuro maar in het begin van de film laat toekomstig student F. Scott Feinstadt zijn waanzinnig krachtige schilderijeren zien en was ik meteen geraakt door zijn religieuze / mysterieuze atmosfeer die de film zelf een extra laag / dimensie gaf. Op de aftiteling las ik dat het werk afkomstig was van Bryan LeBoeuf en pas zevenentwintig jaar was toen hij dit maakten. Zie hier, hier en hier voor wat voorbeelden.

Aardige film waarin een vrouw overtuigd is haar overleden jeugdliefde terug gevonden te hebben. Een onderhoudend maar ook wat onevenwichtig verhaal. En ook al niet minder boeiend, heeft de film iets te veel zij-plotjes. Verder een aangenaam tempo en een fijne cast waarvan Laura Linney de film met gemak weet te dragen.

Matige film. Het verhaal is gewoon niet geloofwaardig. Het is net iets te veel van het goede. Vooral omdat de film serieus gebracht wordt. Nee...........

Deze eens geprobeerd maar vond het toch allemaal niet zo bijzonder. Het verhaal kon me maar matig boeien en er gebeurde ook niet zoveel. De cast deed het gelukkig niet zo slecht.

Qua genre is het zeker geen komedie.

Het is geen film die me zal bijblijven.