Saam Gaang Yi (2004)

Het drieluik begint met een short van Takashi Miike. Het is een sensueel en mysterieus filmpje met mooie rustige beelden. Het vormt een mooi geheel, maar geheel overtuigen doet hij niet. ***¼

Dat is echter nog minder het geval bij het tweede filmpje van Fruit Chan uit Hongkong. Het aardigste is het uitgangspunt, maar veel wordt er niet mee gedaan. Ook de cinematografie van Christopher Doyle stelt erg teleur en dit is dan ook het minste filmpje van de drie. **

Het beste is het afsluitende filmpje uit Zuid-Korea van Chanwook Park, de regisseur van Oldboy. De zieke mix tussen horror en muziek werkt erg aanstekelijk en is een plezier om naar te kijken, ondanks dat er een aantal ongemakkelijke scenes in zitten. De kleuren van het decor zijn heel mooi op elkaar afgestemd en vormen een mooi plaatje. ***¾

Zoals wel vaker een wisselende verzameling shorts, waarin voor mij nogmaals duidelijk wordt dat Zuid-Korea het interessantste filmland van dit moment is. Gemiddelde van ***

Er zijn zo van die regisseurs die je met de grootste moeite van de wereld niet kan 'pigeonholen'. Veel zijn het er niet, maar Miike is er zeker één van. Denk je eindelijk een beeld te hebben van een "Miike film", komt hij op de proppen met Box. De maskers en styling van de personages alleen al maken van dit kortfilmpje een klein meesterwerk. De uiterst subtiele shots, prachtige framing en het heerlijke kleurenspel zijn nieuw. Miike die een artistieke draai geeft aan z'n films. Verrassender dan Spielberg die aankondigt dat hij Tetsuo 3 wil verfilmen. Box is een echt geniaal filmpje, en krijgt de volle 5*.

Dumplings krijgt 3.5 *

Jammer dat Cut alles wat verpest. Gelukkig wel de laaste short, dus je kan rustig in slaap dommelen als je wil. Cut is het filmisch equivalent van onderbroekenhumor. Flauw, plat en uiterst gekunsteld. Het enige wat mij duidelijk wordt is dat Zuid-Korea het meest overhypte filmland is van dit moment. Concept is anders best wel interessant, elke vorm van uitwerking bedroevend. Die ene ster gaat dan ook enkel naar het concept. 1*

9.5/15 dus, ofwel een dikke 3*, maar dankzij het kortfilmpje van Miike maak ik er toch maar 3.5* van. Gelukkig lag ik al, of ik was zeker van m'n stoel gedonderd.

Eindelijk op DVD gekocht en inmiddels gekeken. Voor Box was het herziening, voor de rest ontmaagding.
Ik weet niet zo goed waarom, maar een tweede keer Box deed een beetje afbreuk aan de ervaring. Minder verassend uiteraard, maar ook net iets te uitgebreid. De scene waarin Kyoko in de sneeuw ligt te kronkelen terwijl de puppet master een pop (die trouwens wel eng veel op de jonge Kyoko lijkt) mishandelt bijvoorbeeld; korter had gekund, had voor mij zelfs weg gemogen. Misschien raar om van een 40-min. film te zeggen dat hij te lang is, maar dat idee had ik bij herziening wel. Halfje eraf 4,5*
Dumplings had vooral een leuk uitgangspunt, en werd redelijk uitgewerkt. Een short story zoals ik ze graag zie; creatief, bondig en krachtig. 'Extreme' is een gulle term, maar ik had wel enkele wenkbrauwfrons-momentjes tijdens deze film. Nergens meer dan puur amusement, maar amusement zoals ik het graag zie. 3,5*
Cut dan. Visueel ziet het er allemaal erg mooi uit, maar dat is dan meteen het grootste pluspunt van de film. Met geen greintje sympathie of respect (of angst of watdanook behalve ergernis) voor de bad guy, liep het sadistische spelletje voor mij snel spaak. Erg jammer, want hier had een heerlijke short in gezeten. De absurde humor strookt ook helemaal niet met het plaatje van de creepy en echt extreme short die ik voor ogen had. Misplaatste onderbroekenlol in een (uiterlijk mooi afgewerkt) bloederig jasje. 2,5*
Kom ik totaal op een 3,5* gemiddeld, wat wel ongeveer met de totaalervaring strookt, maar de aankoop van de DVD niet echt rechtvaardigt.

Dumplings: vond ik het minste filmpje, ik heb laatst de lange film gezien en die vond ik al erg saai, dit is gewoon een verkorte versie ervan

Cut: was een vreemd filmpje met rare personages. Een mix van spanning en wat humor. Maar Park-chanwook heeft het hier niet slecht gedaan.

The box: Vond ik het beste van deze drie, erg mooi en een beetje dromerig. Geen typische Miike maar wel erg interessant.

Voor alles tezamen geef ik een 3,5 omdat ik Dumplings niet zo goed vond, maar de andere twee wel wat beter

'Three... Extremes' is enerzijds een prent die het 'ziekelijke' een niveau hoger wil leggen, maar anderzijds en bovenal een prent van drie uitersten.

Apart van de intenties van deze omnibus, is er met andere woorden bijzonder weinig verhaaltechnische en visuele coherentie tussen de verschillende delen. Het is geen vereiste (vooral niet op visueel vlak), maar het kan wel bijdragen tot de collectieve ervaring ervan. Daarom gaat mijn voorkeur eerder uit naar Jarmusch' 'Coffee and Cigarettes', waar de verscheidene segmenten meer verbondenheid toonden.

Dumplings: kleine 3.5*

In de eerste plaats het kijken waard vanwege het symbolische kleurgebruik van Doyle: een prachtig spel van kleuren, waarbij rood en groen dominant aanwezig zijn.

Echt schokkende momenten zal je in 'Dumplings' echter niet vinden (op de abortus na), wel een zeker gevoel van walging. En dit in combinatie met het cynische beeld dat Chan geeft aan zaken als schoonheid en leeftijd, maken van 'Dumplings' een licht luguber prentje.

Cut: 1*

Wat begint als een barok huiverprentje, verandert haast meteen in clowneske mooifilmerij.

Park heeft een aardig decor voor handen, maar vervalt steeds terug in een vicieuze cirkel van 'cool' ogende shots, voorspelbare momenten en compleet misplaatste en platte humor.

Box: 3*, onder voorbehoud

Een bijzonder kunstzinnig werkje, dat ongetwijfeld aan een tweede kijkbeurt zal onderworpen worden.

Miike doet in alle rust zijn eigen ding, levert de ene perfecte kadrage na de ander af en maakt optimaal gebruik van zijn setting.

Het gevoel bij dit prentje is echter van dubbele aard, simpelweg omdat ik het gevoel kreeg heel wat gemist te hebben.

'Three... Extremes' is aangenaam kijkvoer, maar doet de honger naar meer van dit soort projecten niet bepaald groeien.

Bovendien valt toch op hoezeer 'Cut', op vlak van tempo en verhaal, verschilt ten opzichte van de andere twee.

2.5*

Ok, misschien vinden de mensen deze film niet "extreme" zoals de film als naam heeft gekregen. Is het ook niet echt maar de verhalen hebben soms wel een zieke inhoud. Ook dit waren weer mooie verhalen:

Dumplings:
Het begint allemaal een beetje saai, je denkt dan: ja dat jong worden door een gerecht, volgens mij kennen we dat allemaal wel. Maar dat veranderd gauw als blijkt dat die vrouw embryo's van ongeboren kinderen in der eten krijgt. Kanibalisme speelt in deze film ook een grote rol. Vooral dat einde was weird, dat die vrouw haar eigen kind opeet, en dat je dat gekraak en geslik van het eten nog bij de aftiteling verdergaat. Creepy, dus Extremes was wel op zijn plaats. Dat zoemende deuntje vond ik ook best wel creepy.

3,5

Cut:
Tsja, echt een groot inhoud zit hier niet in en eng is ie ook niet. Dat onderbroekenhumor verpeste wel wat. Dat: vermoord iemand ten koste van jezelf (of een kind) ken ik nu wel. De film had een heeeel klein beetje iets weg van Saw. Maar... wat ik wel weer mooi vind aan de film is het volgende: die gestoorde figurant die een kind (meisje?) gijzelde die die man moest vermoorden om zijn vrouw terug te krijgen. Die figurant zegt ondertussen ook dat hij zijn zoontje
haat. Maar dan blijkt dat kind helemaal geen meisje te zijn (want dat kind had een pruik op) maar de zoon van de figurant. Dat vond ik weel een mooi stukje.

3,0*

Box:
Dit vond ik ook (net zoals) velen het beste verhaal van de film. Miike schoteld weer iets weird's voor. Echt eng is ie inderdaad niet maar wel erg mooi. De film bevat weinig tot geen geluid dat de sfeer al een beetje akeliger maakt. Die circusact vond ik ook heel mooi. Al schrok ik wel een beetje van het volgende op het moment dat het stil is en dat meisje een benzine tank omstoot en het benzine overal lag, toen was het stil maar dan krijg je ineens keihard te horen hoe het vuur aangaat, ja, ik had de film gekeken met acht boxen aan dus dan schrik je wel even van het plotselinge geluid.
De film heeft ook zijn open einde die je niet kon verklaren. Ik hou daar wel van. Je kan in het begin ook niet echt verklaren dat het hele verhaal een droom(nachtmerie) was.
Schitterend verhaal.

4,5*

Dit alles bijmekaar komt uit op een 4,0* Laat de volgende drie verhalen maar komen.

Geen scores voor alle films, dan moet ik dat nog bij elkaar optellen ook en kom ik toch weer verkeerd uit, ook omdat 1 van de 3 duidelijk zwaarder weegt.

volgorde dvd: Dumplings-Cut-Box

Dumplings -

De film die ik dus al als full kende.

Nog steeds een apart verhaal en leuk gefilmt.

Als short werkt het denk ik wat beter, want als full waren de shots en scenes wel veel langer, maar dat werd nog wel eens langdradig. Ook het einde was beter op deze manier denk ik. Het verschilde niet zoveel dat de score nu direct omhoog zou gaan, maar als short werkt ie wel beter.

Cut -

Ik weet t niet med deze.

Uitgangspunt is op zich wel leuk, maar inderdaad beetje Saw achtig ofzo.

De introductie van de badguy is wel leuk. Visueel is ook alles goed in beeld gebracht, maar zoveel boeiends viel er persoonlijk niet te zien.

Verhaal is wel een beetje sadistisch grappig, maar is nogal leeg.

Wel vermaakt maar niet hoogstaand

Box -

Ik kende dus al 1 film van deze shorts serie en de ander kwam van een regisseur die me de afgelopen tijd al erg verrast had. Zo fout kon ik met de aankoop dus niet zitten en hier keek ik echt naar uit.

Voor een Miike film erg rustig en sfeervol. Vooral een erg mooi verhaal met wat aparte tintjes. Alles wat erg rustig opgebouwd, en je word als het waren meegevoerd in de wereld van de film. Knap gedaan.

Het is vooral gewoon erg mooi in beeld gebracht en er word erg veel sfeer neergezet. Prachtige shots, scenes, en landschappen. Ook de soundtrack is erg subtiel en op sommige momenten niet eens echt aanwezig, wat erg goed werkt.

Het meest serieuze Miike werkje wat ik gezien heb, en misschien wel het meest serieuze wat ie gemaakt heeft, maar de uitvoering is perfect.

Maakt dus met Dumplings een goeie short, Cut een matige en Miike een perfecte. Makkelijk maar even afgerond op 3.5*

Toch vind ik t geen slechte aankoop, want Dumplings is gewoon leuk en Miike short behoort makkelijk tot 1 van zn betere werken.

Redelijk goede film, die mijn verwachtingen ook redelijk goed vervulde, maar niet helemaal.

Dumplings: * 3,5

Erg orginele film, met een geinig verhaal. Het is wel horror, niet in de zin van eng, maar in 'Vies'. Aardig geacteerd door mevrouw Li, maar kon vaak beter. Mei vond ik beter acteren, erg leuke rol Bideway. Het feit dat het geheime ingredient een foetus was vond ik erg orgineel, en best vies. Ook het einde vond ik verasend en erg luguber!!!

Cut: * 2,0

Minste van de drie. De humor was inderdaad misplaatst, en niet eens grappig! Het acteerwerk was ook niet goed, maar matig vond ik. Het verhaal is ook best onorgineel, en spreekt mij trouwens ook niet na. Alleen het decor en de eindscene vond ik goed, dus vandaar * 2,0

Box: * 3,5

Had ik veel meer van verwacht, en ik begrijp het einde niet helemaal. Nog maar eens kijken denk ik. Goed, spannend verhaal trouwens, alleen die settings van dat 'Spookmeisje' die je van achter ziet is wel onorgineel, dat vond ik wel jammer. De eindscene vond ik wel erg verrassend en luguber. Goed geacteerd trouwens.

Bij elkaar kom ik uit op 3, maar als één film vindt ik dat er wel een halfje bij kan, dus: * 3,5

Aardig drieluik, maar extreme? Neh.

Box is een redelijke goede Miike, ziet er toch redelijk stilistisch en afgewerkt uit ook voor een Miike, overigens geldt dat stilistische wel voor alle drie. Zeker ook niet gek als je bedenkt dat bij Dumplings Doyle de cinematografie heeft verzorgd.

Dumplings is vrij luguber, maar tevens ook wel de lolligste vind ik.

Cut was zowel de vaagste als de meest creepy wat mij betreft.

3.5*

Een prima drieluik waarbij wel duidelijk een verschil te merken is qua regisseurs. Laat je overigens niet misleiden door het woord 'Extremes' want zo extreem is het allemaal niet, zeker niet voor Aziatische begrippen. Om het drieluik als geheel te beoordelen lijkt me daarom niet helemaal eerlijk, dus even een opsplitsing per film gemaakt.

Dumplings: Het verhaal word al vrij snel volledig uit de doeken gedaan maar dat doet niets af aan de film en aan het fijne camerawerk met mooie shots die zo nu en dan voorbij komen zetten. Vond 't een redelijk onderhoudende film met als klap op de vuurpijl [de scène dat de vrouw haar eigen baby besluit te gaan halen bij gebrek aan anderen. Ik zeg 3,5*.

Cut: De minste van de 3 helaas. Ben zelf absoluut een 'fan' van Byung-hyun Lee maar vind 'm in deze film niet geheel overtuigen (net zoals de andere acteurs overigens). Het is 't gewoon net niet. Net niet genoeg gore om er een horror van te maken, net niet genoeg geslaagde grappen om er een komedie in te zien, net niet genoeg vaagheid behalve dan het einde waar ik zelfs nu nog geen touw aan vast kan knopen om er een geslaagde bizarre film in te kunnen zien. Nee, 2* op z'n max voor deze film.

Box: Duidelijk een Takashi Miike film en een genot om naar te kijken. Van bizar tot onderhoudend, van vreemd tot volkomen logisch: je komt van alles tegen in deze film. Vind de momenten dat het geluid weggedraait word echt perfect uitpakken. Het is net die twist die een film soms nodig heeft om uitzonderlijk te worden. Vind dat absoluut opgaan voor deze. 4,5*

'k vond hem niet slecht. Echt extreem vond 'k de verschillende kortfilms wel niet, maar toch de moeite om te bekijken.

De verschillende verhalen waren redelijk verschillend van elkaar, er zat niet echt een algemeen thema in.

In Dumplings viel mij vooral het geluid op. Het kraken en slikken kwam wel erg nadrukkelijk naar boven.

Cut vond 'k visueel wat beter, met die vrouw en die verschillende koorden, al was Box misschien wel de beste van de drie.

'k vond wel de eindes meestal wel wat minder. Nu, 'k heb me wel met deze film vermaakt en de moeite waard om eens gezien te hebben.

Extreme nee, niet wat gore betreft maar wel qua stijl, sfeer en weirdness.

Box vind ik weergaloos. Een sterk dramaverhaal met nachtmerrie-achtige sequenties, haast Lynchiaans zou ik zeggen. Erg stijlvol, een subtiele soundtrack (dat kinderdeuntje!), mysterieuze, kleurrijke shots, echt van begin tot eind volop genoten van dit onvoorspelbare stukje film. En da's voor het eerst bij Miike, niet dat ik heel veel van hem gezien heb, maar wat ik wel van hem zag heeft nooit echt indruk gemaakt zoals deze. Misschien speelt het ook mee dat het een kortfilm is in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Audition. 4,5*

Trouwens een goede keuze om de verbrande tweelingzus in de doos nét niet helemaal te laten zien, hoewel je daar wel op hoopte maar zoiets fysiek ranzigs zou ook niet eens passen in de toonzetting van de rest. Als Miike nog meer van dit soort werk heeft afgeleverd hou ik me aanbevolen

Dumplings doet er weinig voor onder. Bizar, origineel verhaal dat abortussen (de regisseur is Chinees...) weet te combineren met ijdelheid en de drang naar uiterlijke schoonheid. Toch best sick uitgewerkt omdat het walgelijke zo ontzettend contrasterend is met het mooi geschoten geheel. 4*

Cut vind ik wat achterblijven op de andere twee. Weliswaar opnieuw boeiend maar bij vlagen ook eentonig en iets te toneelstuk-achtig. Aan de andere kant wel uitstekende cameravoering: Cut trapt meteen af met een fraaie lange take en heeft verder ook mooie camerastandpunten.
Alleen het einde kan ik niet goed plaatsen... 3,5*

Dat maakt in totaal 4* maar als het aan Box ligt valt het nog hoger uit.

Ooit ben ik al eens aan dit drieluik begonnen met als voornaamste reden Box van Miike. Over het algemeen vind ik zijn films stilistisch niet geweldig op één uitzondering na: Big Bang Love, Juvenile A. Miikes segment van deze omnibus zou zijn andere stilistisch meesterwerk zijn. De vorige keer heb ik dat inderdaad zo ervaren, maar was ik na afloop enigszins uitgeput waardoor ik de andere segmenten niet meer heb gekeken.

Vandaag alsnog gekeken, en natuurlijk ontbrak Box niet. Werkelijk prachtig, de poëtische sfeer, de muziek uit het speeldoosje vermengd met omgevingsgeluiden en natuurlijk de prachtige visuals, vooral in de sneeuw. Alleen de scenes in het gebouw waar ze blijkbaar woont zagen er een beetje grauw uit. Maar voor de rest subliem. Aardig verhaaltje, al was het einde een beetje raar, maar dat is ook Miike. Net geen 5*, maar zeker een dikke 4,5* waard.

Het tweede filmpje, Dumplings, en was verhaaltechnisch wat vermakelijker. Ik heb er best om kunnen lachen, al vond ik het geheime recept van de dumplings niet echt verrassend. Je blijft uiteindelijk toch zitten met de vraag of het nu werkt of niet, maar van dat soort dubbelzinnigheden hou ik wel in film. Verder aardig geschoten, ik zag tijdens de aantiteling Doyle voorbijkomen, maakt dat ik hier 4* aan kwijt zou kunnen.

Het laatste filmpje, Cut, is duidelijk het minste. De muziek begint goed, met Bachs Die Kunst der Fuge op piano en daar eindigt de film ook mee, maar daarmee en met het soms onnavolgbare camerawerk is het meest positieve over de film wel gezegd. De titel Saw is hier al meerdere keren voorbijgekomen, maar die vond ik stukken sterker, sadistischer. Het is hier iets teveel over the top en als er op een gegeven moment weinig sympathie voor de personages overblijft, overheerst bij mij het gevoel dat het me niets meer uitmaakt wat er allemaal met iedereen gebeurd. En dat gaat ten koste van de effectiviteit van de film, want medeleven met de personages is daar toch wel een voorwaarde voor. Rare twist op het einde ook. 2* omdat het ook weer niet saai was. Los daarvan blijf ik er overigens bij dat ik Koreaans maar een lelijke taal vind.

Voor het drieluik in het geheel kom ik op 3,5* uit. Jammer van de laatste film, men had beter Box als laatste kunnen plaatsen, dan blijf je na afloop tenminste nog zitten met een gevoel van overweldigd te zijn. Al begrijp ik dat die versie dus ook circuleert. Ik heb overigens de overdekkende titel voor kennisgeving aangenomen, waardoor het me totaal niet stoort dat de titel de lading niet dekt, maar misschien ook omdat ik niet op zoek ben naar extremen, maar gewoon naar leuke films. Jammer dat er mensen teleurgesteld raken alleen maar door verwachtingen die in het leven zijn geroepen door de titel.

Dumplings: Aardig en best mooi van sfeer. Denk dat ik 'm als stand-alone wellicht wat beter zal vinden. 3.0*

Cut: Paar interessante elementen, mooi decor, maar komt niet genoeg los van genrechliché's en ondanks de korte lengte wat aan de lange kant. 2.5*

Box: De beste van het stel en inderdaad een van Miikes betere. Vooral ook fraai gebruik van geluid. En de enige die echt goed omgaat met de lengte. 4.0*

9,5/3=3,167

3.0* dus

Aziatische Horror/misdaad drieluik met:

uit Hong Kong "Dumplings": Aardige film met een lekker luguber onderwerp. Deze was voor mij niet nieuw aangezien ik ook de lange versie had gezien: Gaau Ji (2004) Als short overtuigd hij wel iets meer.

uit Korea "Cut": Van Chan-wook Park komt het meest absurde filmpje. Het filmpje had wat weg van, het eveneens uit 2004 komende Saw. Maar laat zich veel lastiger bekijken en ontrafelen. Was het werkelijkheid of was het alleen maar in zijn hoofd? Ik denk zelf het laatste. Er was bloed, maar dat was van verder van ondergeschikt belang. De decors zijn trouwens erg mooi.

uit Japan "Box" : Van een heel ander kaliber is deze Takashi Miike. Op een zeer artistieke bijna art-house-achtige manier vormgeven. Mysterieus, sensueel, fascinerend, en met een einde dat aankomt als een vuistslag. Hiermee is de film ook een zeer waardige afsluiter van de drie zeer diverse shorts uit Azië.

Gisteravond begonnen, maar na twee van de drie shorts was de cookie gone, zoals we dat thuis zeggen.

Three... Extremes was ik al een tijdje benieuwd naar, en hij stond al jaren op de watchlist. Een anthology bestaande uit drie korte films uit Hong Kong, Zuid-Korea en Japan, Geregisseerd door niemand minder dan Fruit Chan (segment Dumplings), Park Chan-wook (segment Cut) en Takashi Miike (segment Box). Chan zou datzelfde jaar met Dumplings (2004) ook een feature film van dit verhaal uitbrengen, die ik later nog zal kijken voor deze challenge. Ik kom daar overigens net achter, ik had geen idee dat er daarvan een korte versie in deze anthologhy zat. Wel benieuwd of ze gemonteerd zijn uit hetzelfde bronmateriaal, of er later toe besloten is een langspeler op te nemen met dezelfde cast. Daar kom ik op terug.

Zo door de reviews gaand, lijkt er geen consensus te zijn of de Park Chan-Wook of Dumplings beter is, maar opvallend veel users geven aan dat van de drie segmenten Takashi Miike's Box de sterkste is van de drie. En John Milton is het daar saai genoeg helemaal mee eens. Miike blijft me wel verrassen als filmmaker, en blijkt een talent dat even makkelijk de meest gonzo shit op het scherm kan doen verschijnen, als de ingetogen, poëtische beeldtaal van dit segment. De regisseur lijkt ons en zijn collega filmmakers bijna een spiegel voor te houden, die toont dat wat je niet ziet (maar wel vreest) veel creepier is dan wat je wel snel laat zien. We zijn inmiddels zo gewend dat een stilstaand meisje in een deuropening, of onnatuurlijk staand met haar gezicht tegen de muur, zich vergezeld van een hard geluid opeens omdraait, en afspringt op de degene die haar benaderde. Maar Miike laat overtuigend zien dat beter het kan zijn om het unheimische vast te houden, dan die spanning door een jump scare te releasen.

Mysterieus, sensueel en fascinerend, noemt joolstein dit segment; een statement dat ik volledig kan onderschrijven. En ik ben andermaal overtuigd dat ik toch echt nog steeds meer Miike moet zien. Mijn teller staat pas op 8 films, 9 als we Kuroi Ame (1989) meetellen. Rookie numbers, onderhond zag 88 films van Miike.

Dumplings: 3,2*

Cut: 2,8*

Box: 4*

- - - - - - - -

Saam Gaang Yi (2004) - 3,5*

Gelijkwaardige anthologiefilm.

Alle drie de segmenten in Three Extremes lijken redelijk op elkaar ingespeeld te zijn, ondanks dat iedere regisseur een geheel eigen toonzetting hanteert. Met namen zoals Takashi Miike en Park Chan-wook hebben de makers ook niet de minst noemenswaardige deelnemers gevonden, maar echt geweldig doen ze het helaas niet. Daartegenover staat dat ze ook niet al te diep door het ijs zakken.

Dumplings (2,0*). Met de langspeelfilm kon ik al weinig aanvangen en met de kortere variant evenmin. Het voordeel is dat de onzin waarmee regisseur Fruit Chan hier uitpakt een stuk korter duurt en daardoor sneller voorbij is. Sfeervolle muziekkeuzes en een aantal ongeremde beelden maken indruk, maar de personages zijn belachelijk en het visuele aspect komt niet al te doordacht naar voren.

Cut (3,0*). Een hoop medegebruikers bestempelen dit segment als de minste van de film, voor mij kwam deze juist als winnaar naar voren. Het is allemaal leuk geschoten met innovatief camerawerk en mooie kleuren. Het acteerwerk is niet al te best en de humor van bedenkelijk niveau, maar Cut blijft de volledige speelduur boeien en door de bijzonder simplistische motieven is het zelfs tot op zekere hoogte onvoorspelbaar. Prima entertainment dat niet te lang duurt.

Box (2,5*). Miike zet in op verontrustende ideeën en komt daar best een eind mee, vooral omdat hij onverwacht gestileerd te werk gaat. De gebeurtenissen worden geregeld sfeervol in beeld gebracht, maar het inhoudelijke verhaal is stiekem gewoon niet al te boeiend. De finale zit zelfs tegen het belachelijke aan en kost Box een voldoende. Het blijft echter wel een stapje voor op de onzin van Chan.

Het maakt dat Three Extremes kan worden bestempeld met een precieze 2,5*. Ondanks de pogingen om het allemaal relatief schokkend neer te zetten verwacht ik als kijker niet dat de getoonde beelden me heel lang zullen bijblijven. Slecht is het allemaal zeker niet, maar echt geweldig kan ik het evenzeer niet noemen.