Saam Gaang Yi (2004)

Ziet er weer waanzinnig geschift uit, al is de eerste trailer misschien net iets teveel van het goede.

Rechtsklik op eigen risico!

Officiële site met freaky handjes.

Ziet er inderdaad behoorlijk heftig uit.

Alweer de 3e film van meneer Miike dit jaar, hoe houdt hij het jaar in jaar uit toch vol om meer dan 3 films te maken.

Als de film ook maar half zo "cool" wordt als de trailer doet vermoeden dan gaat dit mijn favoriete film van dit jaar worden

Uitgebreide recensie, met spoilers.

Klinkt weer vrij ziek.

Miike wint deze drieluik met prachtige, poëtische beelden, maar tegelijkertijd ook sensueel, fascinerend, mysterieus en een vleugje horror om het compleet te maken. Ik denk dat deze dan ook het best als laatst had kunnen komen, omdat de andere twee er toch wel iets schriller tegen af steken. *4.5/5

Chan’s Dubblings was wel vermakelijk. Fraai kleurgebruik en mooie shots, maar het plot was een beetje aan de flauw kant. Ik betwijfel dat mijn mening verandert als ik de uitgebreide versie zie, maar wie weet. *3/5

En Park had voor mij goud in handen kunnen hebben, maar weet dit niet helemaal sterk om te zetten. Ik ben gek op sadistische spelletjes (Funny Games, Phone Booth), maar het kwam in dit segment niet helemaal lekker uit de verf. Dit soort films moeten het hebben van of absolute horror of inktzwarte humor. ‘Cut’ lijkt hier een beetje tussen in te zitten en niet echt een keuze te kunnen maken, waardoor de kracht van het geheel teniet gedaan wordt. Uiteraard wel nog vermakelijk, maar hierdoor jammer genoeg geen toppertje. Overigens wel alle lof voor het flitsend camerawerk en enkele leuke shots. *3.5/5

Levert het totaal een 3.7 op, en dus een 3.5

Het drieluik begint met een short van Takashi Miike. Het is een sensueel en mysterieus filmpje met mooie rustige beelden. Het vormt een mooi geheel, maar geheel overtuigen doet hij niet. ***¼

Dat is echter nog minder het geval bij het tweede filmpje van Fruit Chan uit Hongkong. Het aardigste is het uitgangspunt, maar veel wordt er niet mee gedaan. Ook de cinematografie van Christopher Doyle stelt erg teleur en dit is dan ook het minste filmpje van de drie. **

Het beste is het afsluitende filmpje uit Zuid-Korea van Chanwook Park, de regisseur van Oldboy. De zieke mix tussen horror en muziek werkt erg aanstekelijk en is een plezier om naar te kijken, ondanks dat er een aantal ongemakkelijke scenes in zitten. De kleuren van het decor zijn heel mooi op elkaar afgestemd en vormen een mooi plaatje. ***¾

Zoals wel vaker een wisselende verzameling shorts, waarin voor mij nogmaals duidelijk wordt dat Zuid-Korea het interessantste filmland van dit moment is. Gemiddelde van ***

Er zijn zo van die regisseurs die je met de grootste moeite van de wereld niet kan 'pigeonholen'. Veel zijn het er niet, maar Miike is er zeker één van. Denk je eindelijk een beeld te hebben van een "Miike film", komt hij op de proppen met Box. De maskers en styling van de personages alleen al maken van dit kortfilmpje een klein meesterwerk. De uiterst subtiele shots, prachtige framing en het heerlijke kleurenspel zijn nieuw. Miike die een artistieke draai geeft aan z'n films. Verrassender dan Spielberg die aankondigt dat hij Tetsuo 3 wil verfilmen. Box is een echt geniaal filmpje, en krijgt de volle 5*.

Dumplings krijgt 3.5 *

Jammer dat Cut alles wat verpest. Gelukkig wel de laaste short, dus je kan rustig in slaap dommelen als je wil. Cut is het filmisch equivalent van onderbroekenhumor. Flauw, plat en uiterst gekunsteld. Het enige wat mij duidelijk wordt is dat Zuid-Korea het meest overhypte filmland is van dit moment. Concept is anders best wel interessant, elke vorm van uitwerking bedroevend. Die ene ster gaat dan ook enkel naar het concept. 1*

9.5/15 dus, ofwel een dikke 3*, maar dankzij het kortfilmpje van Miike maak ik er toch maar 3.5* van. Gelukkig lag ik al, of ik was zeker van m'n stoel gedonderd.

Ik heb alleen Box van Miike gezien en was heel erg onder de indruk. Op een uiterst subtiele manier weet hij een heel krachtige short film neer te zetten. Mysterieus, visueel oogverblindend, en spelend met geluid zonder bij dit alles té experimenteel te worden. Ik leer zijn werk net kennen, maar na Ichi en Audition ben ik blij om te zien dat Miike ook een andere kant heeft; suggestief, ingetogener en meer in balans. Mocht ik alleen op dit filmpje stemmen, kreeg hij 5*

Verdorie kan de site niet bereiken. Ligt dit aan mij of heeft iemand dit probleem?

Te zien op IFFR:

30-01-2005 23:00 uur in Luxor

01-02-2005 23:00 uur in Cinerama 6

05-02-2005 22:45 uur in Cinerama 1

Erg benieuwd naar! Hoop kaartje te krijgen voor IFFR

Zondag 30 jan om 23u zit ik in Luxor

Het lijkt erop dat Dopke, Gorro en Onderhond een andere versie hebben gezien, want in de bioscoop was in ieder geval de volgorde anders. Nou lijkt me Miike-Chan-Park een veel betere volgorde dan de biosversie die het op z'n Chan's-Park's-Miike's deed, want zo kwam het rustige en subtiele filmpje van Takashi bijna als een anticlimax.

Over het algemeen viel ieder filmpje me eigenlijk een beetje tegen. Niets gezien wat ik onder de noemer "extreme" zou scharen in ieder geval. Park's filmpje komt in de buurt, maar die relativeert zich teveel. Het idee van Chan is lekker disturbing (met een súpercreepy geluidje/muziekje aan het begin) maar komt niet helemaal uit de verf en Miike's bijdrage ziet er weliswaar heel mooi uit maar bedient zich iets teveel van spookclichés om echt goed te zijn.

3*

Visueel zijn alle drie de filmpjes dik in orde, maar alleen "Box" van Takashi Miike heeft inhoudelijk iets te melden. Verrassend is ook de poëtische sfeer die hij weet te handhaven. Het filmpje van Chan is aan de flauwe kant en nogal saai. Park Chanwook komt ook niet veel verder dan wat opzichtige cameratrucs en een lading bloed. Al met al behoorlijk teleurstellend.

Eindelijk op DVD gekocht en inmiddels gekeken. Voor Box was het herziening, voor de rest ontmaagding.
Ik weet niet zo goed waarom, maar een tweede keer Box deed een beetje afbreuk aan de ervaring. Minder verassend uiteraard, maar ook net iets te uitgebreid. De scene waarin Kyoko in de sneeuw ligt te kronkelen terwijl de puppet master een pop (die trouwens wel eng veel op de jonge Kyoko lijkt) mishandelt bijvoorbeeld; korter had gekund, had voor mij zelfs weg gemogen. Misschien raar om van een 40-min. film te zeggen dat hij te lang is, maar dat idee had ik bij herziening wel. Halfje eraf 4,5*
Dumplings had vooral een leuk uitgangspunt, en werd redelijk uitgewerkt. Een short story zoals ik ze graag zie; creatief, bondig en krachtig. 'Extreme' is een gulle term, maar ik had wel enkele wenkbrauwfrons-momentjes tijdens deze film. Nergens meer dan puur amusement, maar amusement zoals ik het graag zie. 3,5*
Cut dan. Visueel ziet het er allemaal erg mooi uit, maar dat is dan meteen het grootste pluspunt van de film. Met geen greintje sympathie of respect (of angst of watdanook behalve ergernis) voor de bad guy, liep het sadistische spelletje voor mij snel spaak. Erg jammer, want hier had een heerlijke short in gezeten. De absurde humor strookt ook helemaal niet met het plaatje van de creepy en echt extreme short die ik voor ogen had. Misplaatste onderbroekenlol in een (uiterlijk mooi afgewerkt) bloederig jasje. 2,5*
Kom ik totaal op een 3,5* gemiddeld, wat wel ongeveer met de totaalervaring strookt, maar de aankoop van de DVD niet echt rechtvaardigt.

Voor hen die het deel van Chan-wook Park afdoen als onderbroekenlol, is dit misschien interessant leesvoer.

Daarnet in de cinema gezien....

Eerst werd Dumblings getoond, derna Cut en als laatste Takeshi's Box.

Ik vond Box de minste van de 3 zelfs.

Cut vond ik eigenlijk het ziekste en ook wel het beste.

Prachtig hoe gespeeld wordt met humor-horror!!

Heb gister Dumplings gekeken, en vond het echt smerig dat ze dan doen om jong te blijven! Vond die eieren die de man opat ook echt smerig!

Wil nog wel de andere 2 zien!

Komt binnenkort een Three... Extremes 2 uit. Ben benieuwd of deze ook zo straf gaat zijn. 5*

Dit is hem toch?

http://www.apple.com/trailers/lions_gate/threeextremes/

waarom strijkt Lions Gate dan met de eer?

Heb de Dumplings-Cut-Box versie gezien.

Dumplings: Het uitgangspunt was vrij goed, maar het verhaal was uiteindelijk toch te mager. Een aantal mooie shots en zieke scenes zorgen ervoor dat ik toch nog op een 2.5* kom. Dit vond ik de minste van de 3.

Cut: Enorm leuke mix tussen horror en humor, die bij mij wel werkte. Het had alleen wel nog wat extremer, wat zieker gemogen. 3.5*

Box: Dit was ongetwijfeld het hoogtepunt. Schitterende shots, mystieke beelden, mysterieus en wat horrorelementen. 4.5*

Ik kom dus uit op een 3.5*, wat vrij representatief is voor de volledige filmervaring.

Veel beter dan de eerste Three, maar het kan me nog steeds niet helemaal bekoren. Het eerste verhaal kon me nooit grijpen 2,5*, die van Chanwook Park vond ik het sterkst en het mooist gefilmd. 3,5* en die van Miike was mooi, maar op het einde na weinig indrukwekkend. 3*

3*

Wat opvalt is dat Onderhond en nog enkelen de films in een andere volgorde hebben gezien...

Mooie link.

Dumplings: vond ik het minste filmpje, ik heb laatst de lange film gezien en die vond ik al erg saai, dit is gewoon een verkorte versie ervan

Cut: was een vreemd filmpje met rare personages. Een mix van spanning en wat humor. Maar Park-chanwook heeft het hier niet slecht gedaan.

The box: Vond ik het beste van deze drie, erg mooi en een beetje dromerig. Geen typische Miike maar wel erg interessant.

Voor alles tezamen geef ik een 3,5 omdat ik Dumplings niet zo goed vond, maar de andere twee wel wat beter

In deze volgorde werkt het inderdaad iets beter. Dumplings vind ik een stijlvolle maar wat understated intro, het Park filmpje blijf ik een totale flop vinden, en Miike steekt effectief de draak met de hele arthouse scene. Op z'n dooie gemak tovert hij meer moois op het scherm dan 10 jaar geforceerde arthouse probeersels.

De 3.5* blijven staan, het respect voor Miike is weer wat gegroeid.

Aardig drieleuk die de naam "extremes" toch niet echt weet te maken.. Echt ziek was niets vond ik en dat is overigens geen minpunt.
Box was de beste, mooi poetisch verteld verhaal door Miike. Had van mij wel wat langer mogen duren, anderhalf uur ofzo.

Dumplings was voor mij de minste. Vond hem iets te lang duren en het kon me gewoonweg niet echt boeien... De fotografie van Boyle was in sommige shots wel terug te zien, maar vond het toch erg sober allemaal.

Cut vond ik net niet zo goed als Box, maar zeker niet slecht. Aardig vormgegeven en best spannend. Mooi hoe zijn vrouw in de touwen hangt. Geen echte hoogvlieger, maar zeker de moeite van het bekijken waard.

3,5*

Vermakelijk drieluik waar alleen Miike's "Box" boven het gemiddelde uitspringt. Dat verbaasde me niet maar Miike's Box liet me wel erg stunned achter.

Dumplings: Het concept was aardig, de uitvoering wat minder maar door de wat sicke beelden is de schade toch nog beperkt gebleven. 3,5*

Cut: Ook wel een aardig filmpje. Torture filmpje met een vleugje humor. Over de vormgeving was ik zeker dik tevreden. 3,5*

Box: Een geweldig filmpje. Prachtige shots, ingenieus kleurgebruik. Een visueel poetisch vormgegeven kunstwerk. 5*

Dan kom ik gemiddeld op een 4* maar dit bovengemiddelde is vooral op het conto te schrijven van Takashi Miike.

Dumplings 3

Cut 1.5

Box 4

Heb ze niet na elkaar bekeken en beschouw ze liever niet als één film, ik geef m'n stem dus aan box

4*

'Three... Extremes' is enerzijds een prent die het 'ziekelijke' een niveau hoger wil leggen, maar anderzijds en bovenal een prent van drie uitersten.

Apart van de intenties van deze omnibus, is er met andere woorden bijzonder weinig verhaaltechnische en visuele coherentie tussen de verschillende delen. Het is geen vereiste (vooral niet op visueel vlak), maar het kan wel bijdragen tot de collectieve ervaring ervan. Daarom gaat mijn voorkeur eerder uit naar Jarmusch' 'Coffee and Cigarettes', waar de verscheidene segmenten meer verbondenheid toonden.

Dumplings: kleine 3.5*

In de eerste plaats het kijken waard vanwege het symbolische kleurgebruik van Doyle: een prachtig spel van kleuren, waarbij rood en groen dominant aanwezig zijn.

Echt schokkende momenten zal je in 'Dumplings' echter niet vinden (op de abortus na), wel een zeker gevoel van walging. En dit in combinatie met het cynische beeld dat Chan geeft aan zaken als schoonheid en leeftijd, maken van 'Dumplings' een licht luguber prentje.

Cut: 1*

Wat begint als een barok huiverprentje, verandert haast meteen in clowneske mooifilmerij.

Park heeft een aardig decor voor handen, maar vervalt steeds terug in een vicieuze cirkel van 'cool' ogende shots, voorspelbare momenten en compleet misplaatste en platte humor.

Box: 3*, onder voorbehoud

Een bijzonder kunstzinnig werkje, dat ongetwijfeld aan een tweede kijkbeurt zal onderworpen worden.

Miike doet in alle rust zijn eigen ding, levert de ene perfecte kadrage na de ander af en maakt optimaal gebruik van zijn setting.

Het gevoel bij dit prentje is echter van dubbele aard, simpelweg omdat ik het gevoel kreeg heel wat gemist te hebben.

'Three... Extremes' is aangenaam kijkvoer, maar doet de honger naar meer van dit soort projecten niet bepaald groeien.

Bovendien valt toch op hoezeer 'Cut', op vlak van tempo en verhaal, verschilt ten opzichte van de andere twee.

2.5*