Saam Gaang Yi (2004)

Nou extremes m'n neus, dit was ongeveer zo schokkend als sesamstraat.

Dumplings: Een erg aardig filmpje, leuk verhaaltje en een sfeervol muziekje. De uitwerking was oke, al had de film z'n saaie momenten en had ie een stuk enger en absurder kunnen zijn. Het leek erop dat het allemaal wat ingetogen was en dat had voor mij niet gehoeven.

3.0*

Cut: Visueel ziet het er leuk uit en ook het verhaal was aardig. De uitwerking was echter bedroefend. Geen greintje medenleven voor de personages en ronduit slechte grappen. Ook qua spanning of sfeer is het allemaal niets. Kleine 2.0* voor het visuele aspect.

2.0*

Box: De laatste en zonder twijfel de beste. Miike trakteerd ons op geweldige cinematografie en soundtrack, weinig tot (soms) geen geluid werkt sfeer versterkend. Eng of spannend was ie niet, maar wel erg mooi. De decors en maskers zijn tot in de puntjes verzorgd en dat is toch niet iets wat je in elke Miike film ziet. Scenes als: Wanneer de man/uitgever in de lift stapt en je daarnaast het zusje de trap op ziet lopen. Of de circus act zullen me nog lang bijblijven.

4.5* (Maar zit sterk tegen 5 aan.)

Conclusie: Miike zorgt voor een geweldige ervaring en Chan en Park zijn snel vergeten. Cijfer zou een 3 zijn maar voor Miike maak ik hier graag 3.5 van.

3.5*

Dumplings was voor mij nu juist het hoogtepunt. Visueel erg herkenbaar. Zat een aantal shots erin en het was meteen duidelijk dat Doyle de cameraman moest zijn, werd even later ook bevestigd door zijn naam in beeld. Verhaal is aardig, vrij bizar. Sfeer is ook fraai, mooi kortfilmpje. Kleine 4*

Miike wist me eindelijk te overtuigen. Kleurenspel is knap. Coole editing en geluidsmontage. Beklemmend, maar niet boeiend genoeg. Visueel zonder meer knap te noemen. Liever tien keer dit in tien jaar, dan tien keer een 'normale' miike in één jaar. Dikke 3,5*, misschien wel 4*

Cut is eigenlijk bizar grappig, op sommige momenten wel vervelend. Geratel van dialoog irriteert. Manier hoe de ontvoerder zich introduceert door middel van allemaal kostuums werkte bij mij wel. Kleine 3*

Aardige shorts die ik verspreid heb gezien. Het zijn echter niet meer dan tussendoortjes, 3,5*

Nee hoor, schaart hij zich bij een hele groep goeie maar gewone regisseurs die goed maar bravig materiaal afleveren aan een gezapig tempo.

Ik vind dit één van z'n beste werkjes, maar zou het zo omruilen tegen al het ander gaafs dat hij maakt. Zelfs al scoort dat gemiddeld een * lager.

Tja. Ik wacht toch liever een jaar op een film die mij overdonderd dan dat ik 10 films van een regisseur kijk en niet hoger kom dan een 3. Miike onderscheid zichzelf (onder andere) door erg veel films af te leveren. Maar als wat je van hem hebt gezien je niet ligt is het erg lastig zoeken naar waardevol materiaal.

Ik kan een filmmaker meer waarderen als hij echt trots is op zijn werkje en dat ook laat blijken. Zijn werk lijkt/is over het algemeen erg slecht afgewerkt. 'Als de tijd op is, is de film af'; zo lijkt het. Kar Wai bijvoorbeeld heeft de neiging om (tergend) lang aan zijn films te werken en te blijven werken. Heeft wel 2046 tot gevolg, een film waar hij volgens zichzelf eigenlijk nog veel langer aan had kunnen knutselen.

Echter. Als je wel lang moet wachten op nieuw werk en het is knudde,... dan liever 10 films die minder knudde zijn.

Zeker, maar 2046 blijft een arthouse vehikel, om het wat weinig respectvol te zeggen.

Miike heeft al veel meer met het medium film gedaab dan Kar Wai ooit zal presteren. Ik vind het ook perfect dat er mensen zijn als Kar Wai, maar een Miike vind ik voor de filmwereld een paar niveaus onmisbaarder.

Dan toch maar een keertje Big Bang Love gaan kijken, of misschien Izo. Miike's films beginnen steeds meer een "afgewerkte" look te hebben. Maar dit hoort eerder op de regisseurspagina thuis

Ok, misschien vinden de mensen deze film niet "extreme" zoals de film als naam heeft gekregen. Is het ook niet echt maar de verhalen hebben soms wel een zieke inhoud. Ook dit waren weer mooie verhalen:

Dumplings:
Het begint allemaal een beetje saai, je denkt dan: ja dat jong worden door een gerecht, volgens mij kennen we dat allemaal wel. Maar dat veranderd gauw als blijkt dat die vrouw embryo's van ongeboren kinderen in der eten krijgt. Kanibalisme speelt in deze film ook een grote rol. Vooral dat einde was weird, dat die vrouw haar eigen kind opeet, en dat je dat gekraak en geslik van het eten nog bij de aftiteling verdergaat. Creepy, dus Extremes was wel op zijn plaats. Dat zoemende deuntje vond ik ook best wel creepy.

3,5

Cut:
Tsja, echt een groot inhoud zit hier niet in en eng is ie ook niet. Dat onderbroekenhumor verpeste wel wat. Dat: vermoord iemand ten koste van jezelf (of een kind) ken ik nu wel. De film had een heeeel klein beetje iets weg van Saw. Maar... wat ik wel weer mooi vind aan de film is het volgende: die gestoorde figurant die een kind (meisje?) gijzelde die die man moest vermoorden om zijn vrouw terug te krijgen. Die figurant zegt ondertussen ook dat hij zijn zoontje
haat. Maar dan blijkt dat kind helemaal geen meisje te zijn (want dat kind had een pruik op) maar de zoon van de figurant. Dat vond ik weel een mooi stukje.

3,0*

Box:
Dit vond ik ook (net zoals) velen het beste verhaal van de film. Miike schoteld weer iets weird's voor. Echt eng is ie inderdaad niet maar wel erg mooi. De film bevat weinig tot geen geluid dat de sfeer al een beetje akeliger maakt. Die circusact vond ik ook heel mooi. Al schrok ik wel een beetje van het volgende op het moment dat het stil is en dat meisje een benzine tank omstoot en het benzine overal lag, toen was het stil maar dan krijg je ineens keihard te horen hoe het vuur aangaat, ja, ik had de film gekeken met acht boxen aan dus dan schrik je wel even van het plotselinge geluid.
De film heeft ook zijn open einde die je niet kon verklaren. Ik hou daar wel van. Je kan in het begin ook niet echt verklaren dat het hele verhaal een droom(nachtmerie) was.
Schitterend verhaal.

4,5*

Dit alles bijmekaar komt uit op een 4,0* Laat de volgende drie verhalen maar komen.

Ik vond de gehele inhoud ook niet zo extreem zoals het word genoemd (behalve cut, die had wel weer z’n momentjes van bloed en gore)

Dumplings: mooi camerawerk en goed neergezet sfeertje, het verhaal was wel apart,
maar de film werd toch wel snel saai. Ook had ik het gevoel dat ik momenten uit het verhaal miste. Wat ik eigenlijk niet zo erg vond omdat ie anders nog langdradiger werd.
Het einde was wel verassend. 2.5

Cut: leuk verhaaltje met die regisseur en gestoorde figurant, maar ik vond die regisseur niet echt overtuigend overkomen (van dat hij op het ene moment allemaal zielig loopt te doen tegen zijn vrouw, en vervolgens allemaal loopt te schreeuwen en te schelden).
Daarin tegen vond ik de geflipte figurant toch wel erg leuk gedaan, en die plotwendingen (dat met de zoon van de figurant) vond ik best verassend. Het einde daarin tegen was me een beetje te raar (waarom maakt hij die vrouw af, terwijl hij in het begin allemaal liep te smeken om z’n vrouw met rust te laten).
Maar de film werd nooit saai en was best leuk om te zien. 3.5

Box: Hele mooie dromerige sfeer en camerawerk, en een heel goed verhaal ondanks dat het einde een beetje vaag was en de gehele film was toch wel een beetje te stil voor mijn gevoel.
En dit is ook de eerste keer dat ik een hele serieuze Miike film zag met totaal geen zwarte humor (wat ik toch wel een beetje jammer vond). Best leuk voor de verandering, maar ik heb toch liever me Miike films een beetje energieker en verrassender zoals ik dat van hem gewend ben. Maar alsnog toch wel een hele geslaagde film 3.5

in totaal net iets meer dan een 3.0 maar omdat de gehele combinatie wel erg leuk was word het een 3.5

Geen scores voor alle films, dan moet ik dat nog bij elkaar optellen ook en kom ik toch weer verkeerd uit, ook omdat 1 van de 3 duidelijk zwaarder weegt.

volgorde dvd: Dumplings-Cut-Box

Dumplings -

De film die ik dus al als full kende.

Nog steeds een apart verhaal en leuk gefilmt.

Als short werkt het denk ik wat beter, want als full waren de shots en scenes wel veel langer, maar dat werd nog wel eens langdradig. Ook het einde was beter op deze manier denk ik. Het verschilde niet zoveel dat de score nu direct omhoog zou gaan, maar als short werkt ie wel beter.

Cut -

Ik weet t niet med deze.

Uitgangspunt is op zich wel leuk, maar inderdaad beetje Saw achtig ofzo.

De introductie van de badguy is wel leuk. Visueel is ook alles goed in beeld gebracht, maar zoveel boeiends viel er persoonlijk niet te zien.

Verhaal is wel een beetje sadistisch grappig, maar is nogal leeg.

Wel vermaakt maar niet hoogstaand

Box -

Ik kende dus al 1 film van deze shorts serie en de ander kwam van een regisseur die me de afgelopen tijd al erg verrast had. Zo fout kon ik met de aankoop dus niet zitten en hier keek ik echt naar uit.

Voor een Miike film erg rustig en sfeervol. Vooral een erg mooi verhaal met wat aparte tintjes. Alles wat erg rustig opgebouwd, en je word als het waren meegevoerd in de wereld van de film. Knap gedaan.

Het is vooral gewoon erg mooi in beeld gebracht en er word erg veel sfeer neergezet. Prachtige shots, scenes, en landschappen. Ook de soundtrack is erg subtiel en op sommige momenten niet eens echt aanwezig, wat erg goed werkt.

Het meest serieuze Miike werkje wat ik gezien heb, en misschien wel het meest serieuze wat ie gemaakt heeft, maar de uitvoering is perfect.

Maakt dus met Dumplings een goeie short, Cut een matige en Miike een perfecte. Makkelijk maar even afgerond op 3.5*

Toch vind ik t geen slechte aankoop, want Dumplings is gewoon leuk en Miike short behoort makkelijk tot 1 van zn betere werken.

Ik heb Three Extremes niet gezien, maar Miike's Box wel. Ik ben nog steeds een beetje huiverig om me vol op Miike te storten, want ik denk dat veel van zijn films niet mijn ding zullen zijn, maar Box viel me erg mee. In vergelijking met de enige Miike die ik ken, Sukiyaki Western Django, was ik vooral blij dat Box wat consistenter was en echt als een geheel voelde. De film ziet er prima uit en heeft een sterke sfeer die me wel wist te pakken. Beter dan de beelden was overigens het geluid. Het is ook een redelijk spannend filmpje. Alleen stoorde ik me wat aan wat typische horrorelementen. Die enge meisjesgeesten zitten wel meer in Aziatische horrorfilms en ze zijn in principe overal hetzelfde. Het verliest op een gegeven moment effect. Ook met zo'n moment waarin een man ineens iets vreemds ziet, even een andere richting opkijkt en vervolgens ziet dat het vreemde weg is doet me allang niets meer. Box is een vrij originele film en daarom storen dit soort clichés mij eens te meer. Als laatste had het shot van de siamese tweeling wat mij betrefd net iets subtieler gekund.
3,5*

Deel 1 krijgt al een 1 want daar heb ik de volledige film al van heb gezien en daar was geen moer aan.

maar deze triologie is weer evenslecht als deel 1

deel 2: wat was dit toch ook weer saai zeg. weer niks engs aan en dat stomme spelletje waar je ook zo langzaamerhand van in slaap valt, verder ook totaal niet spannend en boeiend. 1,0

deel 3: was wel redelijk, alleen kon ik er nou niet direct warm van lopen. heb ook verder helemaal niks van takeshi mike gezien, moet ik ook maar eens gaan doen aangezien ik verder nog wel veel goede dingen over hem hoor op de site. maar helaas was dit geen toppertje. maar wel weer de beste van de drie. 3,0

nou deze scoort dan toch iig ietsje hoger dan de eerste deel

2,5

Het zal wel niet in de Kerstgedachte passen maar soms, heel soms vraag ik me wel eens af of het niet wenselijk is om een minimum IQ vereiste te hangen aan de mogelijkheid om te posten. Excuseer mij nu terwijl ik eventjes heel stil in een hoekje ga zitten huilen...

Ik heb hem bestelt, ben erg benieuwd...

Redelijk goede film, die mijn verwachtingen ook redelijk goed vervulde, maar niet helemaal.

Dumplings: * 3,5

Erg orginele film, met een geinig verhaal. Het is wel horror, niet in de zin van eng, maar in 'Vies'. Aardig geacteerd door mevrouw Li, maar kon vaak beter. Mei vond ik beter acteren, erg leuke rol Bideway. Het feit dat het geheime ingredient een foetus was vond ik erg orgineel, en best vies. Ook het einde vond ik verasend en erg luguber!!!

Cut: * 2,0

Minste van de drie. De humor was inderdaad misplaatst, en niet eens grappig! Het acteerwerk was ook niet goed, maar matig vond ik. Het verhaal is ook best onorgineel, en spreekt mij trouwens ook niet na. Alleen het decor en de eindscene vond ik goed, dus vandaar * 2,0

Box: * 3,5

Had ik veel meer van verwacht, en ik begrijp het einde niet helemaal. Nog maar eens kijken denk ik. Goed, spannend verhaal trouwens, alleen die settings van dat 'Spookmeisje' die je van achter ziet is wel onorgineel, dat vond ik wel jammer. De eindscene vond ik wel erg verrassend en luguber. Goed geacteerd trouwens.

Bij elkaar kom ik uit op 3, maar als één film vindt ik dat er wel een halfje bij kan, dus: * 3,5

Aardig drieluik, maar extreme? Neh.

Box is een redelijke goede Miike, ziet er toch redelijk stilistisch en afgewerkt uit ook voor een Miike, overigens geldt dat stilistische wel voor alle drie. Zeker ook niet gek als je bedenkt dat bij Dumplings Doyle de cinematografie heeft verzorgd.

Dumplings is vrij luguber, maar tevens ook wel de lolligste vind ik.

Cut was zowel de vaagste als de meest creepy wat mij betreft.

3.5*

Een prima drieluik waarbij wel duidelijk een verschil te merken is qua regisseurs. Laat je overigens niet misleiden door het woord 'Extremes' want zo extreem is het allemaal niet, zeker niet voor Aziatische begrippen. Om het drieluik als geheel te beoordelen lijkt me daarom niet helemaal eerlijk, dus even een opsplitsing per film gemaakt.

Dumplings: Het verhaal word al vrij snel volledig uit de doeken gedaan maar dat doet niets af aan de film en aan het fijne camerawerk met mooie shots die zo nu en dan voorbij komen zetten. Vond 't een redelijk onderhoudende film met als klap op de vuurpijl [de scène dat de vrouw haar eigen baby besluit te gaan halen bij gebrek aan anderen. Ik zeg 3,5*.

Cut: De minste van de 3 helaas. Ben zelf absoluut een 'fan' van Byung-hyun Lee maar vind 'm in deze film niet geheel overtuigen (net zoals de andere acteurs overigens). Het is 't gewoon net niet. Net niet genoeg gore om er een horror van te maken, net niet genoeg geslaagde grappen om er een komedie in te zien, net niet genoeg vaagheid behalve dan het einde waar ik zelfs nu nog geen touw aan vast kan knopen om er een geslaagde bizarre film in te kunnen zien. Nee, 2* op z'n max voor deze film.

Box: Duidelijk een Takashi Miike film en een genot om naar te kijken. Van bizar tot onderhoudend, van vreemd tot volkomen logisch: je komt van alles tegen in deze film. Vind de momenten dat het geluid weggedraait word echt perfect uitpakken. Het is net die twist die een film soms nodig heeft om uitzonderlijk te worden. Vind dat absoluut opgaan voor deze. 4,5*

Na een lange tijd weer eens herzien. Totaal niet extreem, maar vermakelijk zeker wel.

Dumplings is een leuke wegkijker. Niet spannend helaas en deze short maakt de full length film ook overbodig eigenlijk. Cut is het minste, vooral weinig torture en de lolligheid slaat niet altijd aan. Miike's verhaaltje is het best. Visueel mooi en nog spannend ook.

JordyCapitated // Horror Cinema: Three... Extremes (Saam Gang Yi, 2004) - jordycapitated.blogspot.com

Dumplings:

Een vieze gore film die niet in de categorie van horror hoort. Een horror moet eng zijn in de geval als een horror-film niet eng is dan is het gewoon mislukt

Cut:

Een sadistische drama/detective film waarbij pas op de einde de logica van het verhaal duidelijk wordt. Op dat vlak was die gelukt. Maar ik had een horrorfilm verwacht geen sadistische thriller/drama Net als Dumplings heeft weinig als niks met horror te maken.

Box:

Een sterke cinematografie met als bepaalde scenes die dreigden om als een afsluiter een goede filmavond van te maken. Bepaald scenes bijvoorbeeld in het begin zagen goed uit maar uiteindelijk. Begreep dat die een uur en half weggegooid was. Ik denk dat de regisseur probeerde om zo veel mogelijk ideeën in een korte film te gieten.Met als het gevolg ik heb zo goed als niks in de film begrepen. Dus wil ik de vraag stellen of iemand het voor mij hier kan aan uitleggen ?

'k vond hem niet slecht. Echt extreem vond 'k de verschillende kortfilms wel niet, maar toch de moeite om te bekijken.

De verschillende verhalen waren redelijk verschillend van elkaar, er zat niet echt een algemeen thema in.

In Dumplings viel mij vooral het geluid op. Het kraken en slikken kwam wel erg nadrukkelijk naar boven.

Cut vond 'k visueel wat beter, met die vrouw en die verschillende koorden, al was Box misschien wel de beste van de drie.

'k vond wel de eindes meestal wel wat minder. Nu, 'k heb me wel met deze film vermaakt en de moeite waard om eens gezien te hebben.

Onderhoudend tussendoortje met 3 zieke thema's maar voor de huidige tijd alles behalve "extreme".

2,5*

Extreme nee, niet wat gore betreft maar wel qua stijl, sfeer en weirdness.

Box vind ik weergaloos. Een sterk dramaverhaal met nachtmerrie-achtige sequenties, haast Lynchiaans zou ik zeggen. Erg stijlvol, een subtiele soundtrack (dat kinderdeuntje!), mysterieuze, kleurrijke shots, echt van begin tot eind volop genoten van dit onvoorspelbare stukje film. En da's voor het eerst bij Miike, niet dat ik heel veel van hem gezien heb, maar wat ik wel van hem zag heeft nooit echt indruk gemaakt zoals deze. Misschien speelt het ook mee dat het een kortfilm is in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Audition. 4,5*

Trouwens een goede keuze om de verbrande tweelingzus in de doos nét niet helemaal te laten zien, hoewel je daar wel op hoopte maar zoiets fysiek ranzigs zou ook niet eens passen in de toonzetting van de rest. Als Miike nog meer van dit soort werk heeft afgeleverd hou ik me aanbevolen

Dumplings doet er weinig voor onder. Bizar, origineel verhaal dat abortussen (de regisseur is Chinees...) weet te combineren met ijdelheid en de drang naar uiterlijke schoonheid. Toch best sick uitgewerkt omdat het walgelijke zo ontzettend contrasterend is met het mooi geschoten geheel. 4*

Cut vind ik wat achterblijven op de andere twee. Weliswaar opnieuw boeiend maar bij vlagen ook eentonig en iets te toneelstuk-achtig. Aan de andere kant wel uitstekende cameravoering: Cut trapt meteen af met een fraaie lange take en heeft verder ook mooie camerastandpunten.
Alleen het einde kan ik niet goed plaatsen... 3,5*

Dat maakt in totaal 4* maar als het aan Box ligt valt het nog hoger uit.

Ooit ben ik al eens aan dit drieluik begonnen met als voornaamste reden Box van Miike. Over het algemeen vind ik zijn films stilistisch niet geweldig op één uitzondering na: Big Bang Love, Juvenile A. Miikes segment van deze omnibus zou zijn andere stilistisch meesterwerk zijn. De vorige keer heb ik dat inderdaad zo ervaren, maar was ik na afloop enigszins uitgeput waardoor ik de andere segmenten niet meer heb gekeken.

Vandaag alsnog gekeken, en natuurlijk ontbrak Box niet. Werkelijk prachtig, de poëtische sfeer, de muziek uit het speeldoosje vermengd met omgevingsgeluiden en natuurlijk de prachtige visuals, vooral in de sneeuw. Alleen de scenes in het gebouw waar ze blijkbaar woont zagen er een beetje grauw uit. Maar voor de rest subliem. Aardig verhaaltje, al was het einde een beetje raar, maar dat is ook Miike. Net geen 5*, maar zeker een dikke 4,5* waard.

Het tweede filmpje, Dumplings, en was verhaaltechnisch wat vermakelijker. Ik heb er best om kunnen lachen, al vond ik het geheime recept van de dumplings niet echt verrassend. Je blijft uiteindelijk toch zitten met de vraag of het nu werkt of niet, maar van dat soort dubbelzinnigheden hou ik wel in film. Verder aardig geschoten, ik zag tijdens de aantiteling Doyle voorbijkomen, maakt dat ik hier 4* aan kwijt zou kunnen.

Het laatste filmpje, Cut, is duidelijk het minste. De muziek begint goed, met Bachs Die Kunst der Fuge op piano en daar eindigt de film ook mee, maar daarmee en met het soms onnavolgbare camerawerk is het meest positieve over de film wel gezegd. De titel Saw is hier al meerdere keren voorbijgekomen, maar die vond ik stukken sterker, sadistischer. Het is hier iets teveel over the top en als er op een gegeven moment weinig sympathie voor de personages overblijft, overheerst bij mij het gevoel dat het me niets meer uitmaakt wat er allemaal met iedereen gebeurd. En dat gaat ten koste van de effectiviteit van de film, want medeleven met de personages is daar toch wel een voorwaarde voor. Rare twist op het einde ook. 2* omdat het ook weer niet saai was. Los daarvan blijf ik er overigens bij dat ik Koreaans maar een lelijke taal vind.

Voor het drieluik in het geheel kom ik op 3,5* uit. Jammer van de laatste film, men had beter Box als laatste kunnen plaatsen, dan blijf je na afloop tenminste nog zitten met een gevoel van overweldigd te zijn. Al begrijp ik dat die versie dus ook circuleert. Ik heb overigens de overdekkende titel voor kennisgeving aangenomen, waardoor het me totaal niet stoort dat de titel de lading niet dekt, maar misschien ook omdat ik niet op zoek ben naar extremen, maar gewoon naar leuke films. Jammer dat er mensen teleurgesteld raken alleen maar door verwachtingen die in het leven zijn geroepen door de titel.

Dumplings: Aardig en best mooi van sfeer. Denk dat ik 'm als stand-alone wellicht wat beter zal vinden. 3.0*

Cut: Paar interessante elementen, mooi decor, maar komt niet genoeg los van genrechliché's en ondanks de korte lengte wat aan de lange kant. 2.5*

Box: De beste van het stel en inderdaad een van Miikes betere. Vooral ook fraai gebruik van geluid. En de enige die echt goed omgaat met de lengte. 4.0*

9,5/3=3,167

3.0* dus

Aziatische Horror/misdaad drieluik met:

uit Hong Kong "Dumplings": Aardige film met een lekker luguber onderwerp. Deze was voor mij niet nieuw aangezien ik ook de lange versie had gezien: Gaau Ji (2004) Als short overtuigd hij wel iets meer.

uit Korea "Cut": Van Chan-wook Park komt het meest absurde filmpje. Het filmpje had wat weg van, het eveneens uit 2004 komende Saw. Maar laat zich veel lastiger bekijken en ontrafelen. Was het werkelijkheid of was het alleen maar in zijn hoofd? Ik denk zelf het laatste. Er was bloed, maar dat was van verder van ondergeschikt belang. De decors zijn trouwens erg mooi.

uit Japan "Box" : Van een heel ander kaliber is deze Takashi Miike. Op een zeer artistieke bijna art-house-achtige manier vormgeven. Mysterieus, sensueel, fascinerend, en met een einde dat aankomt als een vuistslag. Hiermee is de film ook een zeer waardige afsluiter van de drie zeer diverse shorts uit Azië.

Eerlijk gezegd vond ik geen van de drie verhaaltjes extreem, sterk of eindigend met een vuistslag van een plotwending. Verhaal uit HK deed me wat denken aan the untold story (1993). Wat ik hierbij vervelend vond waren die zwarte beeldpauzes waardoor ik dacht dat het af en toe al was afgelopen? De Koreaanse vertelling leek leuk te gaan worden als die doorgedraaide extra al die rolletjes gaat herhalen met zwemflippers aan ed. Het was OK totdat hij uiteindelijk in zijn eigen pianosnaren kukelt wat ik wel heel erg lame vond. Niet echt de twist waar ik op hoopte. Het Japanse verhaal vond ik langzaam en voorspelbaar. Ja, misschien doet die twist het hem voor velen, maar het leek me zo herkenbaar. Ik zag het halverwege al. Deed me vooral denken aan People who live in Brass Hearses en dan niet alleen die adaptatie uit de jaren 90 (met Bill Paxton en Brad Dourif!), maar zeker dat verhaaltje uit de EC Comics van 1955. Nou was het beeld grotendeels behoorlijk mooi geschoten, inderdaad. Helaas maakt dat voor mij niet de film of een meerwaarde.

Gisteravond begonnen, maar na twee van de drie shorts was de cookie gone, zoals we dat thuis zeggen.

Three... Extremes was ik al een tijdje benieuwd naar, en hij stond al jaren op de watchlist. Een anthology bestaande uit drie korte films uit Hong Kong, Zuid-Korea en Japan, Geregisseerd door niemand minder dan Fruit Chan (segment Dumplings), Park Chan-wook (segment Cut) en Takashi Miike (segment Box). Chan zou datzelfde jaar met Dumplings (2004) ook een feature film van dit verhaal uitbrengen, die ik later nog zal kijken voor deze challenge. Ik kom daar overigens net achter, ik had geen idee dat er daarvan een korte versie in deze anthologhy zat. Wel benieuwd of ze gemonteerd zijn uit hetzelfde bronmateriaal, of er later toe besloten is een langspeler op te nemen met dezelfde cast. Daar kom ik op terug.

Zo door de reviews gaand, lijkt er geen consensus te zijn of de Park Chan-Wook of Dumplings beter is, maar opvallend veel users geven aan dat van de drie segmenten Takashi Miike's Box de sterkste is van de drie. En John Milton is het daar saai genoeg helemaal mee eens. Miike blijft me wel verrassen als filmmaker, en blijkt een talent dat even makkelijk de meest gonzo shit op het scherm kan doen verschijnen, als de ingetogen, poëtische beeldtaal van dit segment. De regisseur lijkt ons en zijn collega filmmakers bijna een spiegel voor te houden, die toont dat wat je niet ziet (maar wel vreest) veel creepier is dan wat je wel snel laat zien. We zijn inmiddels zo gewend dat een stilstaand meisje in een deuropening, of onnatuurlijk staand met haar gezicht tegen de muur, zich vergezeld van een hard geluid opeens omdraait, en afspringt op de degene die haar benaderde. Maar Miike laat overtuigend zien dat beter het kan zijn om het unheimische vast te houden, dan die spanning door een jump scare te releasen.

Mysterieus, sensueel en fascinerend, noemt joolstein dit segment; een statement dat ik volledig kan onderschrijven. En ik ben andermaal overtuigd dat ik toch echt nog steeds meer Miike moet zien. Mijn teller staat pas op 8 films, 9 als we Kuroi Ame (1989) meetellen. Rookie numbers, onderhond zag 88 films van Miike.

Dumplings: 3,2*

Cut: 2,8*

Box: 4*

- - - - - - - -

Saam Gaang Yi (2004) - 3,5*

Gelijkwaardige anthologiefilm.

Alle drie de segmenten in Three Extremes lijken redelijk op elkaar ingespeeld te zijn, ondanks dat iedere regisseur een geheel eigen toonzetting hanteert. Met namen zoals Takashi Miike en Park Chan-wook hebben de makers ook niet de minst noemenswaardige deelnemers gevonden, maar echt geweldig doen ze het helaas niet. Daartegenover staat dat ze ook niet al te diep door het ijs zakken.

Dumplings (2,0*). Met de langspeelfilm kon ik al weinig aanvangen en met de kortere variant evenmin. Het voordeel is dat de onzin waarmee regisseur Fruit Chan hier uitpakt een stuk korter duurt en daardoor sneller voorbij is. Sfeervolle muziekkeuzes en een aantal ongeremde beelden maken indruk, maar de personages zijn belachelijk en het visuele aspect komt niet al te doordacht naar voren.

Cut (3,0*). Een hoop medegebruikers bestempelen dit segment als de minste van de film, voor mij kwam deze juist als winnaar naar voren. Het is allemaal leuk geschoten met innovatief camerawerk en mooie kleuren. Het acteerwerk is niet al te best en de humor van bedenkelijk niveau, maar Cut blijft de volledige speelduur boeien en door de bijzonder simplistische motieven is het zelfs tot op zekere hoogte onvoorspelbaar. Prima entertainment dat niet te lang duurt.

Box (2,5*). Miike zet in op verontrustende ideeën en komt daar best een eind mee, vooral omdat hij onverwacht gestileerd te werk gaat. De gebeurtenissen worden geregeld sfeervol in beeld gebracht, maar het inhoudelijke verhaal is stiekem gewoon niet al te boeiend. De finale zit zelfs tegen het belachelijke aan en kost Box een voldoende. Het blijft echter wel een stapje voor op de onzin van Chan.

Het maakt dat Three Extremes kan worden bestempeld met een precieze 2,5*. Ondanks de pogingen om het allemaal relatief schokkend neer te zetten verwacht ik als kijker niet dat de getoonde beelden me heel lang zullen bijblijven. Slecht is het allemaal zeker niet, maar echt geweldig kan ik het evenzeer niet noemen.

Komt in oktober uit op blu ray bij Arrow.