Barbarella (1968)

Geinig, curieus filmpje.

Beetje lullig dat Barbarella telkens op haar rug moet als ze weer eens van de dood gered is .

Jane Fonda is wel

Cultklassieker met een wonderschone titelsequence (de mooiste ooit?), maar voor de rest vooral erg veel ongein.

2,5*.

Flinke tegenvaller. Hoe knullig het ook is, ik heb geen één keer moeten lachen. Had wat meer avontuur en wat minder love and peace verwacht.

1*

De outfitjes van Barbarella Fonda zijn subliem en smakelijk, mag dit niet (weer) eens in de mode?

Verder is de de film af en toe boeiend, soms grappig en vaak hilarisch

Al met al blijft het een vehikel om een sexy vrouw (vrouwen) op allerlei manieren te showen. Wat voor Vadim wel spreekt is dat hij de werkelijke daad compleet aan de verbeelding overlaat (nouja, op de alternatieve 'pildaad' na dan )

2 sterren

Dat was ook het eerste dat ik bij deze film bedacht: een film door en vooral voor hippies. Ik had een lekkere foute pulpfilm verwacht, maar hoewel het ontegenzeggelijk als 'fout' en 'pulp' (en 'lekker' als we naar Jane Fonda kijken) te omschrijven valt wist de film me niet echt te vermaken. De hele film voelde nogal achterhaald aan. Een echte film uit het hippietijdperk; iets meer dan goed voor hem is.

Vervelender is dat Vadim de film van geen enkele pit of tempo weet te voorzien. Het kabbelt allemaal futloos voort. Ik heb geen goede acteerprestatie kunnen ontdekken. Jane Fonda is ook vooral knap in deze film, en hoewel haar knullige acteerwerk bij de film lijkt te horen zou ik het nooit goed willen noemen. Sommige decors zijn nog wel leuk ontworpen (al zitten er ook hele slechte tussen), maar worden dan weer zo gefilmd dat het iets te duidelijk is dat het decors zijn. Het einde stelt al helemaal teleur.

2 sterren voor een paar leuke dingetjes. Helaas is alleen de openingsscène geniaal.

CULTALERT CULTALERT CULTALERT!

Dit is voor mij de cult-film, sowieso ook de beste cultfilm. Vanaf de credits, via de ontvoerscene op die rare planeet tot en met de orgasmotron is het een en al lachen geblazen. Jane Fonda was hier in topvorm, dat kan iedereen wel zien.

Barbarella

Iedereen kent Barbarella en Duran Duran wel maar ikzelf had nog nooit de film gezien. Dit gisteren maar gedaan en nu zit ik wat met een gemengd gevoel.

Langs de ene kant is het echte cult en trekt het verhaal en de special effects eigenlijk op niet veel maar langs de andere kant zijn de verschillende outfits, de openingsscène waar ze zich gewichtloos uitkleed en het einde met de orgasmatron gewoon geweldig. Ook is Fonda een zeer mooie verschijning natuurlijk.
Kort gezegd is het pulp maar wel pulp die ik enigszins kan appreciëren

2.5*

Wonderlijk en erg aangenaam; leuk filmpje.

Jane Fonda is geweldig en mooi.

De film zit vol prachtige decors en maffe karakters.

Haha, wat een film! Psychedelische sci-fi met een vleugje erotiek. Heb me er prima mee vermaakt. Vooral de knappe Jane Fonda en de vindingrijke decors, vaak met caleidoscopische effecten op de achtergrond, doen het hem in deze film. Geen enkele acteur kan eigenlijk fatsoenlijk acteren, maar zoiets zie je bij films als deze graag door de vingers. Het verhaal is zo simpel dat het door een twaalfjarige geschreven zou kunnen zijn, met als hoogtepunt het piano-achtige martelwerktuig, oftewel orgasmatron volgens Wikipedia. Had zelf geen moeite met het tempo van de film trouwens. De jazzy soundtrack past perfect bij de setting. Barbarella is één van de beste, meest vermakelijke B-/cultfilms die ik tot nu toe gezien heb!

Heerlijke cult.

Alles ziet er erg nep uit waaronder Pygar met zijn vleugels etc. Maar goed, het had natuurlijk nog erger gekund. Jane Fonda is een prima actrice. Ook het sfeertje zit hier lekker in. Prima cult filmpje die best ondergewaardeerd is. 4,0.

Een afschuwelijk, slechte film,

De vele piepjes en bliepjes, moesten zeker de suggestie wekken dat wij ons ergens ver weg van de aarde, in de ruimte begaven. Mijn god, wat steeg mijn irritatiegraad bij het aanhoren van deze armetierige en amateuristische oplossing, om ons in de ruimte te laten vertoeven.

Dat nep decors geen bezwaar hoeven te vormen voor een geslaagde film bewees Michel Gondry met diens creatieve en speelse The Science of Sliep. De decors hier zijn niet alleen nep, maar ook vaak lelijk en ze missen een bepaalde overrompelingskracht en zijn daarbovenop inspiratie en aspiratieloos bij elkaar gebracht.

Slechts het hele waterdecor richting het einde van de film getuigde enigzins van inspiratie, de rest van de kleuren leek toevallig voorbij te komen. De buurvrouw van de regisseur had toevallig net een paarse bank in haar vuilniszak gedaan, die meneer toevallig op de kop had kunnen tikken als decorstuk. Zo `n inspiratieloos niveau wordt er in zowat de hele film nagesteefd.

Het verhaal is uiteraard te belachelijk voor woorden, net zoals de personages pijnlijk ongrappig blijken te zijn, slechts onze: hello, pretty, pretty - mevrouw....had een korte geslaagde dialoog met Barbarella. De film weet nooit te amuseren omdat hij aan actie - bloedarmoede lijdt en een avontuur of science fiction gevoel weet de film ook nooit na te streven dankzij de inspiratieloze, duffe decors en decorstukken.

Slechts de intro van de film is nog wel leuk, maar daarna heb ik mij stierlijk zitten te ergeren en te vervelen. Een absoluut gedrocht van een film! 1*

Masturbeermachine.

Een van de grootste cultklassiekers ooit moet het, naast een zinnenprikkelende opening, vooral van de leuke decors en bijzondere types hebben. Met name op het laatste gebied wordt er fors tekort geschoten. Het verhaal is belachelijk en de erotische ondertoon vermoeit meer dan dat het zelfs de lachspieren prikkelt. Met als dieptepunt een martelende masturbeermachine.

Matig.

SF in de jaren '60 heeft altijd wel iets knulligs, maar in tegendeel tot de uit het zelfde jaar gemaakte film 2001: a space odyssey, heeft deze film meer charme en neemt het zichzelf gelukkig minder serieus. Dit is puur de jaren '60 met een combinatie van vrije seks en fantasie over ruimtetoestellen en vreemde planeten. Dat allemaal met een psychedelisch sausje. Heerlijk gewoon. Het geheel is natuurlijk wel wat knullig maar de sfeer zit goed en ik vrees dat bij een eventueel remake (zal er ooit wel eens van komen zeker?) de kwaliteit van het decor wel vooruit gaat maar de sfeer doodgedaan wordt door de preutse Amerikanen van nu. Barbarelle heeft een groot erotisch gehalte zonder in porno te verzakken, al moest ik met momenten ook aan Mega Mindy denken naar gelang het kostuumpje dat ze droeg... Een cultklassieker die (typisch voor het cultgenre) niet iedereen zal bekoren.

Dit moet toch wel de natte droom zijn geweest van menig pubertje in die tijd. En ik kan ze er best gelijk in geven want Jane Fonda (met felle blauwe ogen) zag er adembenemend uit (zowel met kleren als compleet naakt). Het is ook een soort van geschiedenisfilm want de popband "Duran Duran" heeft uit deze film de naam van de band gehaald. Het verhaal is natuurlijk niet hoogstaand maar visueel zag het er best fraai uit met al die nep decors en de film is soms ook wel grappig (wel vaak flauwe humor maar dat past juist prima bij deze film). Ook de muziek vond ik wel leuk bij deze film (inclusief de computer piepjes). Wie er buiten Jane Fonda trouwens ook fraai uitzag was Anita Pallenberg.

Veel andere films hebben inspiratie gehaald uit deze film (o.a. de film "Dolls").

Mijn top film.

Beter zijn ze er naar mijn bescheiden mening niet.

Ik kan begrijpen dat sommigen het een slechte film vinden,

maar voor mij is het iedere keer weer genieten.

Fles wijn erbij en dan ben ik helemaal van de wereld.

Jane fonda is hier helemaal geweldig.

Bij alles wat ze doet beland ze uiteindelijk zonder kleren.

Ondertussen al een keef of twintig gezien.

Geweldig....

Barbarella kende ik vooral van naam, maar heb ik in al die jaren nog nooit gezien. Het vage verhaal geeft al aan, dat je het allemaal niet te serieus moet nemen en dat doet de film zelf gelukkig ook niet.

Ik snap best dat mensen hier niets aan vinden, maar ik vond het best leuk. Het grote pluspunt is eigenlijk Jane Fonda zelf, die niet alleen precies door heeft hoe ze haar rol van de nodige humor moet voorzien, maar er daarnaast ook nog eens fantastisch uitziet. Al die penibele situaties waar ze in beland en telkens weer van kleding moet verwisselen, was wel grappig gedaan.

Hoewel de diverse settings er vandaag de dag nogal nep uitzien, heeft het wel een bepaalde charme. Het is in ieder geval erg fantasierijk en heeft een heerlijk sfeertje. Heel erg “cheesy” en soms ook lekker fout. Maar uiteindelijk vooral behoorlijk genietbaar. Er gebeurt continu wel wat en het verveelde geen seconde.

Een cultklassieker dus en wat mij betreft eentje, die zijn status zeker verdiend heeft.

3,5*

Over deze film las ik de volgende recensie in Blik op Zeven van Patrick Duynslaegher;

Een erotische SF-comic stip van Roger Vadim, waarin zijn toenmalige echtgenote Jane Fonda in het luchtledige zedige striptease ten beste geeft. Getuigt van zulke overrompelende wansmaak, dat het onvermijdelijk uitgroeide tot studie-object voor geïnteresseerden in sixties kitsch

Beter kan het eigenlijk niet verwoord worden, want met film heeft dit prul niets te maken. Het verhaal was nul komma niks, na de openingsscène - de enigste mooie scène in de film - had ik het met Jane verder ook wel gezien, Van acteren had die barbiepop trouwens weinig kaas gegeten en visueel oogde de film met zijn kitscherige decors bovendien ook nog eens oerlelijk.

In het kort gezegd; Barberella ervoer ik als amateuristisch broddelwerk dat voor mij wel een eeuwigheid leek te duren. Maar gauw vergeten dus dit zogenaamde nietszeggende sixties cultfilmpje.

1,0*

Deze film werd in de jaren 70 een paar keer uitgezonden op Veronica en maakte toen best wel in druk op mij, dat kwam natuurlijk ook door de verschijning van Fonda, later de film nog een keer gezien, deed nu heel wat rommeliger en naiever aan. Ik geloof als je de film nu wilt zien neem er dan een flinke slok of joint bij want dan zul je je wel vermaken. Ach slecht is het niet en Fonda doet haar best om het allemaal niet te serieus te nemen, maar de film schiet wel een beetje te kort, maar vanwege Fonda toch nog 2,5

Film waarbij destijds wel reikhalzend naar werd uitgekeken : de combinatie Jane Fonda in een bijzonder pakje met man en ladykiller Vadim stond daar wel borg voor.

Het is een zwoel SF-gedoe dan toen (de jaren 60 met zijn vernieuwingen, seksuele revolutie...) wel werd gesmaakt maar nu komt de ganse setting hopeloos verouderd over, op het belachelijke na, en ook de acteurs, in het dun verhaaltje, kunnen niet meer overtuigen.

Na 2001: A Space Odyssey de tweede science fiction-mijlpaal uit 1968, maar dit keer in negatieve zin. Mijn god, wat een suckfest. Hier valt werkelijk niets positiefs over te melden. Alles is belabberd, van de kitscherige vormgeving tot het abominabele akteerwerk. En laten we maar zwijgen over het doelloze script. Natuurlijk, het is allemaal komisch bedoeld en je moet het met een korrel zout nemen, maar de film is met moeite uit te zitten. Echt niets positiefs dan? Oké, Jane Fonda ziet er erg goed uit.

Al jaren lang op blu-ray liggen en nu eindelijk maar eens bekeken! Best een vermakelijk cult filmpje die vooral mijn aandacht wist vast te houden door de beeldschone Jane "Pretty Pretty" Fonda. De geknutselde sets vond ik juist wel een fijne sfeer geven, voor de rest heeft de film natuurlijk weinig om het lijf maar in het geval van Jane Fonda hoor je mij daar zeker niet over klagen!

3 sterren kan ik hier wel aan kwijt.

Matige film over een vrouw die een wetenschapper moet opsporen die het kwaad wil terugbrengen in de wereld. Een belachelijk plot met veel bizarre scenes (echter helaas zonder dat het vermakelijk wordt). Ondanks dat de film zich afspeelt in een verre toekomst, is dit duidelijk een product van zijn tijd (de kitscherige kostuums en decors zijn wel leuk om te zien).

Njah.

Uberkitsch natuurlijk. Met z'n onnozele sets, vreselijke acteurs, goedkope props en toneelschool-achtige setting. Het is niet zo moeilijk om te zien hoe deze film uitgegroeid is tot een cultfilm, als je van die goedkope klassieke charme houdt dan heeft deze film genoeg te bieden.

Het is een film die helpt bij het kaderen van een Austin Powers, met hier en daar een herkenbare sample en een voedingsbodem voor wat bekendere popverwijzingen. Zo weet ik nu in ieder geval waar Duran Duran z'n naam vandaan heeft. Maar daar houdt het dan ook echt wel op.

Veel meer dan de vraag wat voor onooglijke onzin er binnen de volgende vijf minuten geserveerd zou worden was er voor mij niet. Erg lelijk, niet zo leuk en vooral zo enorm goedkoop. Niet mijn soort cult dit, maar het is duidelijk dat hier een publiek voor is.

1.5*

Psychedelische science fiction onzin met een heerlijk wulpse Jane Fonda in de hoofdrol.

Het verhaal slaat nergens op en ook de pacing is all over the place. Maar dat mag de plet niet drukken, want de art direction, Jane Fonda en vooral haar wulpse outfits zijn een lust voor het oog. De openingsscène hoort in het museum!

Verder typisch product van z’n (hippy) tijd. Best geestig allemaal.

Vermakelijk en origineel. 3,5

Vroeger best vaak op de tv gezien, ik zal misschien 12 of 15 geweest zijn denk ik. Toen vond ik er maar niks aan - het overdreven hippie gedoe van de jaren-70 lag me al niet erg, en dan deze film als een soort lachspiegel er tegenover kwam echt helemaal niet aan.

Nu wel. Wat een geniaal fijne film, geweldig kolderiek allemaal met de ene volstrekt absurde situatie na de andere, en de heerlijke Fonda die zich in het ene na het andere malle outfitje wulps uit elke penarie weet te kronkelen. En eigenlijk het enige wat een beetje gedateerd op me overkomt is haar jaren-70 big-hair kapsel.

Waarbij de film natuurlijk zijn tijd ver vooruit was. Ook dat is toch wel knap, een parodie op de jaren-70 terwijl de film al van 1968 was. Woodstock was een jaar later pas, bijvoorbeeld.

Ziet er allemaal hartstikke kek en hip uit en we zien liever Jane Fonda in sexy pakjes, dan dat we ooit nog terug willen denken aan Sean Connery in het al even geflipte Zardoz. Flash Gordon was dan net weer leuker. Stripverfilming, leuke decors en pakjes, maar spannend of grappig wil het allemaal net niet worden. Paar leuke scènes, maar daar red je geen film mee.

Ik was benieuwd maar uiteindelijk not amused... het zal voor die tijd wel vooruitstrevend zijn geweest en probeer ik er zo naar te kijken. Nou behalve t begin (waarbij ik me behoorlijk ergerde aan de letters voor haar lichaam) en de orgasmatron is echt t enige dat ik zelden in films heb voorbij zien komen. Moeite om te kopen nou nee, helemaal niet meer zien nou zo slecht is ie nou ook weer niet... Denk dat ik de remake of is t sequel who knows wel zal kijken goed dat ie gemaakt wordt hopelijk met de juiste actrice enzo.

Denk dat de originele film de komende eeuw niet goed uit komt, als ik t vergelijk met de eerst nosferatu film die na 100 jaar het nog steeds goed doet.

Ging hier redelijk blanco in. Ik wist alleen dat het om SF ging en dat Jane Fonda in strakke pakjes de hoofdrol speelde. Het begon wel leuk met die striptease, maar het viel wel meteen op dat de decorbouwers er een bijzondere visie op na hielden. Het bleek de opmaat voor een bijzonder filmpje dat toch vooral erg amateuristisch overkomt.

Ik snap de cultstatus wel, en er zitten ook best geinige stukjes in, maar het script was ronduit belachelijk, de acteerprestaties zo-zo en vond het ook best saai- er gebeurde wel steeds wat maar het ging dan of te lang door of het werd matig uitgewerkt. Grootste tegenvaller was wel de muziek, ik had gezien het jaar van uitkomst groovy 60's psychedelia verwacht maar het was echt de meest corny 60's sound die je maar kunt bedenken. Dat maakt het toch al met al een teleurstellende ervaring.