High Plains Drifter (1973)

Blijkbaar toch niet vaak genoeg. Je mist zo hét belangrijkste punt uit de film.

Zag hem vandaag voor de eerste keer (en ik begreep hem gelijk...) en heb erg genoten. De western schuift weer enkele plaatsen op in mijn favoriete genre's lijstje (als ik die had).

4*

Een van de beste westerns.

Prachtrol van Eastwood en leuke personages met excentrieke koppen (de kapper!). Knap script, goede spanningsopbouw, briljante cameravoering en geweldige locatie.

4 sterren

Heb er van genoten vroeger. Leuke stukjes waaronderdat een vredig stadje veranderd in een hel.
Clint eastwood heeft al in bijna alle beroemde westerns meegespeeld.

4,0

Wat een ongelooflijke genietbare en prachtige western.

Super cast inclusief clint.

Erg mooie plaatsje van opname aan zee.

leuk verhaal met humor en actie

5 sterren

High Plains Drifter heeft mij in positieve mate weten te verrassen. In vergelijking met films als Pale Rider en Unforgiven vind ik deze film echt een stuk beter. Dit komt voornamelijk door de unieke sfeer en verhaal. Tijdens het kijken had ik dit niet helemaal door, wat de film ook perfect maakt voor een tweede kijkbeurt.

Daarnaast is de film ook heerlijk rauw en zijn de camerabeelden vrij uniek te noemen, en had ik totaal niet verwacht. Uiteraard zijn er een aantal minpuntjes te noemen (acteerwerk en bepaalde momenten vallen iets uit de toon).

Mijn mening wordt precies verwoord door wibro, maar dan omgekeerd:

Heerlijke western van Eastwood, die voor mij verrassend duister overkwam. Erg leuk om te zien hoe Eastwood aan de ene kant het dorp best wil helpen tegen de schurken, maar aan de andere kant op een bepaalde manier ook wraak lijkt te willen nemen op sommige dorpelingen, voor iets dat in het verleden is gebeurt. De sterke sfeer is lekker rauw en soms zelfs duister en dat maakt deze western vrij uniek, zoals Co Jackso bijvoorbeeld ook al aangeeft. Verder bevat de film aardige personages en een sterk verhaal. Alleen de muziek vond ik deze keer een tikkeltje minder, maar ja je kunt ook niet altijd Morricone aan het roer hebben natuurlijk. Knap regiewerk weer van Eastwood met deze sterke western, die ongeveer gelijkwaardig is aan Unforgiven.

4,0*

Middelmatig. Er zweeft heel wat mysterie over de film over de identiteit van die vreemdeling. Het mysterie doezelde de actie weg : het volledige circus rond die drie bandieten deed er verder nog weinig toe.

De laatste zinnen boden toch wel een bevredigend antwoord over de identiteit van de man, wetend dat die dwerg zonet een graftombe maakte voor marshal Duncan.. die zoals eerder in de film gezegd, een anonieme tombe was. Dat een andere acteur hem uitbeeldde in die flashbacks was denk ik bedoeld om de kijker vooralsnog te doen twijfelen. Een beetje een goedkope truc eigenlijk. .

Los hiervan blijft het een trage wraakwestern met een pijnlijk tekort aan interessante wendingen en verrassingen. Er gebeurt veel, en niks tegelijkertijd. Wellicht wilde Eastwood meer op psychologische spanningen inspelen, maar dat lukte niet bij mij, omdat ik tot het einde bleef geloven dat er nog een diepere motivatie onder de oppervlakte zat (de gehoopte twist die er nooit kwam). Ik lees heel wat over surrealisme maar als dat er was, dan heb ik er niks van gemerkt

nogmaals gezien, mijn waarde is hiervan gestegen, vergeleken met die ontelbare westerns van eastwood die ik sindsdien gezien heb, is dit echt wel het topje van de ijsberg, met een geniaal slot

"500 a head.
-500 an ear?"

Leuke Western die wel wat tijd nodig heeft om echt begrepen te worden.

De film opent geweldig. Een bloedhete woestijn, een vaag figuur en uiteindelijk de rustige intrede in Lago, bloeiend stadje aan een meer. Het hoeft niet altijd een stoffige gemeenschap te zijn. Het liedje dat hier gespeeld wordt, maar ook later in de film terugkeert, is grandioos. Ik moest even denken aan Morricone, maar het bleek uiteindelijk een zekere Barton te zijn die verantwoordelijk was voor dat messcherpe deuntje, dat door merg en been gaat. Petje af.

Het verhaal is op het eerste zicht niet echt boeiend. Die geschiedenis rondom wijlen sheriff Duncan lijkt wat overbodig. Ik dacht eerst nog dat dit gewoon werd ontsluierd om aan te tonen hoe laf de inwoners waren. Van mij moet een western eigenlijk geen verhaal vertellen. De vormgeving is belangrijker. Gelukkig krijg je nooit echt de kans je te vervelen, mede door de korte speelduur. Het is vooral het middenstuk dat op bepaalde momenten wat slaapverwekkend kan zijn. En dan reken ik de schietscènes niet mee. Veel gezeur over het verleden en wat geforceerde interactie tussen de overige bewoners. Afijn, achteraf kijk je er anders op terug.

Er zitten er paar onlogische foutjes in, maar dat vind je in zowat elke film terug. Zo was het best vreemd dat de drie outlaws plots wél kogels hadden, en nog curieuzer was het feit dat de blonde vrouw drie keer mis schoot op anderhalve meter afstand. Soit, persoonlijk stoor ik me er niet erg aan.

Clint valt op zich wel mee. Deze ode aan de 'Man Zonder Naam' is zonder meer geslaagd. Hier heeft hij echter wel wat meer gladde praatjes klaarstaan en lijkt hij overal het laatste woord te willen hebben. Het is eigenlijk alleen in de eerste en laatste scène dat ik hem echt schitterend vind spelen. Hij transformeert van een eenzame vreemdeling tot satan zelf.

Alles leek tot op het einde niet echt overtuigd te hebben. Het is pas vanaf het moment dat Clint antwoordt: 'Oh, yes you do.', op de vraag "I never did know your name..." dat mijn ogen open gingen.
Hij heeft Duncan gekend en is misschien wel familie van hem. Hij wou wraak nemen op dat stadje door ze de gekste dingen uit te laten halen en ze totaal belachelijk te maken.
Ergens in de film zegt hij dat zijn enige bedoeling was een heet bad te nemen en een beetje whisky te drinken. Wel, blijkbaar had hij dan toch een plannetje voorbereid. Er is echter een scène waarin hij lijkt te dromen over de moordaanslag op Duncan, wat ook tot dezelfde conclusie kan leiden. Ik heb hier misschien te weinig aandacht aan besteed.

Nu, het suggestieve einde (voor zover het zo genoemd kan worden) moet eigenlijk veel rechttrekken. Je kijkt een hele poos naar dingen die geen steek houden. Je stelt jezelf regelmatig de vraag waarom de 'Stranger' nu precies zo aan het handelen is. Een situatie zoals in 'A Fistful of Dollars' zou dat kunnen verklaren, maar hier heb je er het raden naar.

Desalniettemin geen slecht 'Westerndebuut' van Eastwood als regisseur, waarin vele referenties naar de Italiaanse western zijn terug te vinden. Dorre landschappen, verdorven karakters, om maar iets te noemen.

3,50

Cowboy Clint.

In zijn tweede zelf geregisseerde parel na 'Play Misty For Me' is het wederom genieten. Deze western met Eastwood als de mysterieuze huurling die een stadje moet beschermen tegen wraakzuchtige bandieten, kent een mysterieus tintje en is stijlvol.

Zeer goed.

Een geweldige western.

Eastwood speelt precies zoals in de Dollartrilogie: Geweldig! Een vergelijkbaar personage en ook hier dat hij dat geweldig. Hij steelt ook de show, 90% van het cijfer komt op zijn naam te staan (en de overige 10% op zijn naam als regisseur ). Mooie opening en slotscène. Het maakt de film echt helemaal af. Vooral die muziek erbij, brr...

Voor de rest een prima western. Ik vond het verhaal, net zoals bij de Dollarfilms, niet veel om handen hebben, maar wel genoeg om constant interessant te blijven. Het enige wat ik wel vond was dat er iets teveel trage scènes in zaten. Nu is dat geen probleem, mits de film genoeg om handen heeft om die trage scènes niet saai te laten worden (iets van Leone voor alsnog als enige gelukt is). De enige smet op deze voor de rest ijzersterke film.

Eastwood did it again!

Nog steeds een fijne western; vooral het bovennatuurlijke aspect maakt het wraakmotief net iets anders dan in vergelijkbare films. Eastwood is zijn ubercoole zelf, de film wordt vakkundig opgebouwd en visueel ziet alles er goed uit. Het roodgeschilderde stadje aan het einde levert nog steeds een memorabel creepy beeld op.

Herzien, wat een film. Intelligent, vermakelijk, spannend, geestig en surrealistisch door elkaar. Heel bijzonder en unieke film en Eastwood laat zijn grote talent als regisseur zien, hoewel hij dit nooit meer zou evenaren.

Eastwood die opdoemt uit de dampen van de woestijn (en daar ook weer in verdwijnt op het eind), de flashbacks, diverse shootout's, de nieuwe betekenis die gegeven wordt aan het gezegde 'to paint the town red', de brandende stad, de vele kwellingen van Eastwood aan de laffe dorpsbewoners zijn geweldig. Eastwood was alleen zo goed in de films van Leone. Prachtig in beeld gebracht

Beste film van Eastwood en sowieso een van de beste westerns. Verhoogd met een half.

High Plains Drifter biedt niets nieuws onder de zinderende western-zon., maar is dat een probleem? Welnee, als je houdt van het plot brutale vreemdeling (Clint Eastwood) rijdt te paard een stadje binnen en leert de mensen aldaar voor zichzelf op te komen, dan zit je met deze film gebakken. Ik kon er wel van genieten . Mooie ruige beelden, coole quotes en wat spetterende actie, het zit allemaal weer in een western zoals deze en daar is niets mis mee .

Amerikaanse western die bijna net als al die anderen is, maar net even dat beetje meer is om zich van het gros te kunnen onderscheiden.

Leuke Amerikaanse western met een lekker sfeertje. Het blijft van begin tot eind vermaken, en vooral het einde was erg goed. Hoewel de meeste Amerikaanse westerns mij niet echt liggen, en ik meer van de Spaghetti's ben, kon deze film mij wel boeien en vermaken. Eastwood speelt zijn rol lekker, en doet af en toe wat denken aan zijn personages uit de spaghetti's. Hij heeft goed gekeken en geleerd van regisseurs, en je vind veel invloeden van de Leone westerns terug in High Plains Drifter. Sound design was wel wat pover, en er leek veel gebruik gemaakt te worden van loopjes, vooral goed te horen als Eastwood het stadje binnenkomt en de voetstappen van zijn paard steeds hetzelfde zijn. Genoeg actie om je blijven te vermaken en het verhaal is best goed.

Een van Clint Eastwood's mindere westerns. Het verhaal kon me niet echt boeien. Er gebeurt uiteindelijk toch niet al te veel. De op het eind gesuggereerde bovennatuurlijke elementen vond ik eerlijk gezegd niet echt passend bij een western als deze. Daarnaast bleven de personages allemaal nogal vlak.

Een beetje tegenstand voor The Stranger was wel zo leuk geweest. De bandieten vormen in uiterlijk en actie eigenlijk nauwelijks een bedreiging. De lafaards van Lago uiteraard ook niet, terwijl daar ook nog eens af en toe een soort sullige humor rondwaart. Als thriller werkt het dan ook niet echt, als mysterie in ieder geval een stuk beter.

Eastwood's cool neemt een groot deel van de film in beslag en de wijze waarop ie met een soort satanisch genoegen het (kale) dorpje tot aan de bloedrode finale op stelten zet, is alleszins vermakelijk. Grimmig is het hier en daar ook wel degelijk en hoe de vraag rondom z'n identiteit wordt afgerond; prima, maar echt groots wil het voor mij nergens worden.

Aardige western, maar kan niet tippen aan legendarische westerns als The Good the Bad and the Ugly.

De beginscene is vrij aardig. Eastwood speelt voor de zoveelste keer een vreemdeling die in een rustig zonovergoten stadje aankomt.
Binnen 5 minuten heeft hij echter al een vrouw verkracht , niet echt iets dat je in een rol van Eastwood verwacht moet ik eerlijk zeggen.

De sfeer is best rauw, maar het mist nou net iets om echt een uitstekende western te zijn.

Misschien komt het wel omdat het Amerikaans is, en ik de spaghetti-westerns toch wat interessanter vind.

Wel een erg goed einde vind ik. Eentje die je zelf moet invullen. Is hij nou Jim Duncan of niet?

Heerlijke western. Eastwood is fantastisch als The Stranger. Keihard script waar de grenzen tussen goed en kwaad vervagen. Erg mooi gefilmd ook.

Ik ben niet zo'n fan van het Western-genre, maar wanneer Eastwood erin meespeelt wil ik altijd nog wel eens blijven hangen. Wat een droge kop heeft die kerel toch, schitterend. Altijd iedereen een stap voor en het kost hem dan ook geen enkele moeite om zijn tegenstanders op een droge manier 1 voor 1 af te maken. Leuk dat we zijn naam ook niet te horen krijgen. Verder is dat kleine mannetje een leuke aanvulling op het geheel. Ik heb er dus best van genoten, maar het is nou ook weer niet echt een hoogvlieger. Was voorlopig weer mijn laatste Western denk ik.

Op zijn eigen cynische en ondoorgrondelijke manier maakte Eastwood met High Plains Drifter een bevreemdende vijfsterrenprent die zonder twijfel tot één van de betere westerns mag worden gerekend. Zoals steeds speel hij een zwervende, naamloze revolverheld die zonder veel woorden de film in zijn greep houdt. Bovendien kan 'High Plains Drifter' naast de aanwezigheid van Eastwood terugvallen op een grauwe, onheilspellende sfeerschepping en een boeiend scenario, dat middels enkele kille flashbacks als een klauw de kijker naar de keel grijpt. Een wrekerfilm waar Eastwood terecht trots op kan zijn.

Een duistere western over wraak en rechtvaardigheid, waarin Eastwood zich op een cynische manier laat gaan. Het dorp met een groot geheim wordt te kijken gezet door de koelbloedige Stranger, en wel op een gluiperige, maar terechte manier (althans, zo voelt het wellicht als kijker aan). An sich een knappe prestatie van Eastwood als regisseur, maar niet een van de beste westerns die ik ooit heb gezien. Nevertheless; uniek, rechttoe rechtaan en met het nodige spul om over na te denken. Dikke 3,5*

Zeer sterke film van Clint Eastwood die weer ouderwets als man zonder naam het Wilde Westen onveilig maakt. Na enkele malen dollars achterna te hebben gezeten zet hij, als onbekende, dit keer een dorp op stelten. Ditmaal is zijn onbekendheid mysterieuzer dan in zijn dollartrilogie. De vraag is wat hij in het dorp doet en de dorpsbewoners weten niet wat ze met hem aan moeten. Voor de kijker wordt, naarmate de tijd vordert, steeds duidelijker hoe alles in elkaar zit.

Het blijkt hier om de ultieme wraakfilm te gaan. Wie of wat Clint Eastwood is wordt uiteindelijk niet duidelijk. Het kan een geest zijn, maar het zou ook de herboren overledene zelf kunnen zijn. Wat wél blijkt is dat hij handelt uit de naam van de overleden Marshall Jim Duncan en dat hij gekomen is om wraak te nemen. Iedereen in het dorp wordt te grazen genomen, of ze Duncan nu hebben vermoord of zijn dood hebben toegelaten, reden genoeg om er een grote chaos van te maken. Zijn moordenaars zullen worden afgemaakt en ook de kleinzielige klootzakken, die hem niet hielpen waar dat nodig was, zullen boeten voor hun daden.

Eastwood is de ideale man om deze geheimzinnige rol te spelen. Het spelen kan daarbij letterlijker genomen worden dan anders, want hij maakt dankbaar gebruik van de situatie die zich voordoet. Het is prachtig om te zien hoe hij te werk gaat en hoe gemakkelijk hij overal mee weg komt. Nadat hij in het begin al gauw het vertrouwen heeft gewonnen van de mensen, tolereren ze erg veel en hij is niet te beroerd om daar het nodige plezier uit te halen. High Plains Drifter is daarmee een vrij luchtige western die, ondanks het mysterieuze verhaal, niet al te serieus genomen moet worden.

Heerlijke western van meneer Clint Eastwood met eveneens een goed en boeiend/spannend verhaal. Clint Eastwood heeft deze film zelf geregistreerd en speelt ook de hoofdrol in het verhaal. Dit pakt uitstekend uit want in de film speelt hij zeer cool en als regisseur heeft hij het allemaal fraai verfilmd. Buiten Clint Eastwood doet de overige cast het ook goed. De film bevat de nodig actie en geregeld gaat het er best hard (zweep) aan toe.

Het is wel een lange tijd geleden dat ik deze film gezien heb (dus helemaal helder zit het niet meer op mijn netvlies), dus het wordt weer eens tijd om hem te herzien.

Als niet-zo Western fan toch wel van deze kunnen genieten. Vooral vanwege een aantal specifieke ingredienten, waarvan Eastwood en een paar van zijn dialogen er een van is. Vooral moeten lachen om hoe hij het voor elkaar krijgt dat zijn hotel ontruimd wordt. Verder heeft het een iets meer bevreemdend en luguber sfeertje dan we van de meer kolderieke Leone's gewend zijn. Ik ga er wel in mee met de commentaren dat Clint de film te veel moet dragen, de rest van de acteurs zijn duidelijk van een andere orde.

3.5*

"What did you say your name was again?"
"I didn't."

Clint Eastwood's eerste western als regisseur. En ik moet zeggen dat hij erg goed werk heeft geleverd misschien niet zo goed als zijn vriend Sergio Leone maar toch wel aardig en een beetje in de zelfde stijl. Opmerkelijk is dat de film minder dan het begrote budget heeft gekost en twee dagen voor de deadline al klaar was, hetgeen Eastwood het imago van een efficiënte regisseur gaf.

In High Plains Drifter komt een vreemdeling zonder naam aan in een klein dorpje waar de mensen godvrezend en angstig zijn. Drie mannen proberen hem te vermoorden maar uiteindelijk weet de sheriff hem ervan te overtuigen het dorp te beschermen tegen drie out-laws die uit zijn op wraak.

Universal wilde voor de film een studio laten bouwen maar Clint stond erop dat de film geheel op locatie werd opgenomen. Voor de film is in enkele weken een heel dorp gebouwd dat bijna volledig drie-dimensionaal is. Clint heeft alle locaties zelf uitgekozen toen hij in zijn Pic-up door Oregon, Nevada en California reed. Voor de opnames aan het eind van de film is de hele set rood geschilderd en in brand gestoken. Ik denk persoonlijk dat de opnames veel minder mooi zouden zijn als ze de film niet volledig op locatie hadden opgenomen.

Eastwood is hier erg goed in zowel de regie als de hoofdrol. Het tempo van de film is een klein beetje traag en de cinematografie is niet zo goed als bij Leone maar het is een erg vermakelijke film en door de mooie omgeving heeft de film ook de nodige western-sfeer. Het acteerwerk was verder ook in orde en er waren leuke personages, vooral dat kleine mannetje. De muziek was ook erg goed, al is het soms wel een tijd lang 'stil'.

Na de première schreef Eastwood een brief aan John Wayne met de vraag of ze samen een film konden maken. Wayne was echter boos over High Plains Drifter omdat de film volgens hem veel te gewelddadig en pessimistisch over het oude westen zou zijn. Hierna heeft Eastwood nooit meer contact met Wayne gezocht. Alhoewel de film controversieel was in de 1970s kreeg hij toch veel goede reviews en word de film nog steeds beschouwt als een van de beste westerns uit de jaren '70. Er was wel een kritiekpunt op de film des tijds en dat was dat Eastwood de stijl van Siegel en Leone een beetje had overgenomen.

Aanrader voor de western-liefhebber.

Knappe en eigenzinnige western, eigenlijk meer een fantasie die bijna geheel buiten de realistische werkelijkheid staat en vrijwel geen connectie met welk maatschappelijk verband dan ook heeft: van de meeste personages weet je wel wat voor baan ze hebben (sheriff, bartender, hoteluitbater, begrafenisondernemer), maar door hun verlammende gemeenschappelijke schuldbesef (à la Bad day at Black Rock) lijkt elke buitenstaander weer subiet het stadje te worden uitgewerkt, zodat er eigenlijk helemaal geen contact met de buitenwereld lijkt te zijn en er een soort mythische dystopie is ontstaan. Perfecte setting voor onze held om zich eens flink in bizarre situaties en zwarte humor uit te kunnen leven, met overigens uitzonderlijk fraaie beelden van Bruce Surtees.
        Aardig detail: sheriff Jim Duncan wordt gespeeld door Buddy Van Horn, een stunt coordinator die later nog drie films van Eastwood zou regisseren (Any which way you can, The dead pool en Pink Cadillac). En gelukkig weet ik nu ook hoe mr rumson aan z'n instinker in zijn westernquiz van 23 december van het vorige jaar is gekomen (de foto van het plaatsnaambordje waarop "LAGO" is overgeschilderd met "HELL"). Maar toch blijf ik na afloop van deze film nog met een prangende vraag zitten: al die mensen die uit het hotel worden gezet, wat deden die daar nou eigenlijk überhaupt? Wandelen in de omgeving? Genieten van het uitzicht? "I came to Lago for the waters"?

Machtige western van en met held Clint. Wat een figuur. Zwaait er gewoon weer de ene na de andere briljante one-liner uit en is zo cool als ik weet niet wat. Hoe duister deze 'High Plains Drifter' eigenlijk ook is, de film heeft me regelmatig vreselijk aan het lachen gebracht door die droge opmerkingen van Clint + de streken van bepaalde andere bijzondere karakters in de film, vooral die kleine gast is geinig.

Binnen een minuut zat ik al in de film - nou komt dat vooral omdat Clint direct z'n camera naar de fantastische setting toezwaait. Erg mooi. De film heeft constant iets mysterieus en het mysterie ontrafelt zicht steeds meer naar het einde toe. Echter wordt nooit 100% duidelijk waar je nou eigenijk naar gezien hebt. Ik hou ervan. Wat mij betreft is Clint een één of andere duistere geest die uit de Hel komt om wraak te nemen op alles en iedereen die hem in het verleden datgene hebben aangedaan. Lijkt me ook het meest voor de hand liggende. Ja erg genoten van deze prent. Sfeer, settings, muziek, Clint. Klasse film.

Curieuze Western, bijna een persiflage van het genre. De spreekwoordelijke lonesome stranger rijdt een dorpie aan een groot meer binnen, dat lijkt bijna opgetrokken speciaal voor de film (zodat cast en crew zich tussen het filmen door konden vermaken?). Het water is nooit in beeld, de gortdroge desert des te meer, de huizen die er staan lijken decor stukken. Bij z'n entree valt op dat niemand geen ene zak te doen heeft, behalve dan anderen zitten vervelen. Zo zie je maar: ledigheid is des duivels oor kussen, lijkt onze Clint bijna te willen zeggen. Maar het verhaal ligt gelukkig op een minder existentieel niveau. Zoals in veel Clint Eastwood films komt onze favoriete gun slinger verhaal halen. Een dun verhaal. Toch valt het nodige te genieten omdat alles zo vet wordt neergezet in soms ridicule scenes en dialogen, de laffe dorpelingen, de in en in baddie bad guys. Twaalf jaar later zou Eastwood het verhaal van een eenzame wreker die na gedane zaken met stille trom vertrekt nog eens dunnetjes, beter en sfeervoller overdoen in Pale Rider. In veel van zijn films in de 70-er jaren zit eigenlijk een campy karakter. Dat is wat films als The Eiger Sanction en Every Which Way But Loose op hun bijna onnavolgbare manier zo genietbaar maakt. Latere Clint films vertonen veel meer ernst. Een veelzijdige cineast, voorwaar.

High Plains Drifter vind ik geen sterke film

Normaal gesprokken kan ik de rollen en films van Eastwood wel waarderen, maar in deze film slaat hij toch wel voor mij behoorlijk de plank mis. In eerste instantie lijkt Eastwood een rol te spelen zoals die al zo vaak doet, namelijk die van een wat zwijgzame maar coole man. Maar al gauw blijkt het personage van Eastwood niet alleen zwijgzaam en cool te zijn, maar ook een vervelende irritante zak. Dat Eastwood aan het begin van de film een (irritante ) vrouw verkracht deed mij de wenkbrauwen al een beetje fronsen, maar eenmaal als Eastwoods personage heeft besloten om het dorp te helpen tegen een paar bandieten gaat hij zich als een king gedragen en zet meneer het hele dorp op zijn kop. Nu leert de film ons wel dat Eastwoods personage daar naar nog wel zijn motieven voor heeft. Maar dat doet voor mij niet af dat ik mij mateloos aan het gedrag van Estwoods personage zat te ergeren en ik het totaal niet grappig vond hoe hij het dorp op zijn kop zetten.

En dan die dwerg, die haalde ook wel een beetje het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik vind hem een behoorlijk irritant personage. De pogingen om via hem humor in de film te krijgen zijn, net zoals bijna alle andere pogingen tot humor, mislukt.

En dan het acteerwerk. Tja. Eastwood speelt eigenlijk niet slecht in deze film. Het is de rol die Eastwood in deze film speelt die mij niet helemaal aan staat, maar Eastwood zelf acteert eigenlijk best wel goed. Die dwerg had een irritante rol en vond ik ook niet goed acteren. De vrouwelijke rollen werden ook niet goed neergezet. De rest van de cast acteert eigenlijk nog best wel goed. Vooral de bandieten wisten mij toch wel te overtuigen, hun rol had dan ook wel wat groter mogen zijn.

De muziek van Dee Barton vond ik ook niet zo geslaagd. Ik vind de muziek maar een slap aftreksel van het eerdere fantastische werk van Ennio Morricone. Barton heeft slecht werk geleverd voor deze film.

Wat dan weer wel goed is het camera werk in deze film. O.a. Eastwoods aankomst in het dorpje is fantastisch gefilmd. Om dan nog een positief punt te noemen. De manier hoe Eastwood die bandieten aan het eind aanpakt vond ik ook wel leuk.

Aan het eind van de film word min of meer gesuggereerd dat Eastwoods personage de geest van Duncan is. Tja ik had al de hele film het vermoeden dat het deze kant uit zou gaan, maar ik vind dit eerlijk gezegd niet echt bij een western passen.

Al met al een slechte film waar ik mij niet mee vermaakt heb. Ik vond deze film behoorlijk langdradig met mislukte pogingen tot humor. Het hele mooie camera werk en het feit dat het acteerwerk van een groot deel van de cast toch wel in orde is red de film nog een beetje, maar desondanks helaas een zware onvoldoende.

1,5 ster voor deze film.