Mil Gritos Tiene la Noche (1982)

Haha hier kon ik wel wat mee, deed me zeker denken aan de typische Italian 80s slasher film. B-film op z'n best. En dat einde, heerlijk

Oersaai.

Ik zal niet ontkennen dat dit soort films waarschijnlijk nooit iets voor mij zullen worden. Deze film, Pieces, of welke titel je eraan wilt geven (het zijn er zo veel) deed me erg denken aan een Fulci. Alleen dan wel een Fulci die veel grover, agressiever maar net zo vervelend is. Waar Fulci echter nog goede verhalen tot z'n beschikking had, is dat hier enkel een moordenaar.

De opening gaat wel richting iets leuks. De praktische effecten worden al na 5 minuten uit de kast getrokken, om daarna gelijk weer terug gestopt te worden. Deze film kent weinig moorden, te weinig als je je bedenkt hoe bevredigend ze wel niet zijn als ze in beeld komen. De effecten zijn goed, de moorden zijn origineel genoeg en de moordenaar zelf ziet er best dreigend uit.

Tot zover mijn complimenten. Deze film kent erbarmelijk slecht acteerwerk, en ik heb geen enkele rol kunnen bekennen die me interesseerde. Maar naast het feit dat de rollen niet interesseren vond ik het opvallend hoe ernstig de film binnen de lijntjes blijft. De politieagent, de knappe final girl, of in dit geval woman etc. De enige echte die daarbuiten viel was de beveiliger die aan karate deed. Compleet idioot natuurlijk, want als een dief een wapen heeft, gaat die beveiliger je moeilijk beschermen. Dat buiten beschouwing gelaten krijgt die rol ook maar 2 minuten aan screen presence.

Ook het tempo vliegt alle kanten uit en de beelden gaan ongemakkelijk lang door. Het blijft verbazingwekkend hoe saai Simón zijn dialogen wel niet kan schrijven. Bijna elke conversatie valt plat. Zelfs voor een 80s film lijken de scenes herhaaldelijk onoriginele benaderingen te zijn van het genre. Elke film leek destijds erg op deze film, met wat minder talent achter de praktische effecten dan.

Qua flow zit deze film echter ver onder de middelmaat van 80s moordmysteries. Een totaal oninteressante film die me erg koud liet, en enkel naar het scherm toe kon trekken met de moorden. Die zijn namelijk wel lekker uitgebreid, en vooral praktisch. Ondanks de doorzichtige effecten komen ze op z'n minst in beeld. Dat kan ik waarderen, maar verder een erg vermoeiende ervaring.

'You don't Have to Go to Texas for a Chainsaw Massacre'

Herziening na een flink aantal jaar. Moviemeter blijft soms een bizarre plek. Genoeg pareltjes die niet gewaardeerd worden, en dan deze Pieces (een vermakelijk doch amateuristisch prutswerkje bij wijlen) scoort een prima voldoende.

Anyway, Pieces zelf is een opsomming van smakelijk uitziende slachtscenes zonder dat er een duidelijk motief aan hangt, en met een shitload aan continuity fouten en dramatisch acteerwerk. Bud Spencer lookalike Paul L. Smith die de tuinman speelt van het campus loopt de hele film alleen maar gekke bekken te trekken, en Christopher George is het sigaarkauwende (maar nooit rokende) opperhoofd van het meest incapabele politiekorps dat je ooit zult tegenkomen.

Ondertussen, ondanks dat iedereen op scherp staat, weet de killer op klaarlichte dag zich constant over het campus te verplaatsen met een grote kettingzaag. T slaat helemaal nergens op en is zo stupide als wat, maar het vermaakt absoluut. De 'waterbedscene' is een van de weinige scenes die daadwerkelijk goed geschoten is en niet onder 'so bad it's good' valt.

3,5* voor deze Spaanse warboel van een film waar Juan Piquer Simon gewoon zoveel mogelijk slachtingen wilde tonen en al het andere wat een film maakt als bijzaak beschouwd.

Dat 'Bastard! Bastard! Bastard!' dat ik hier telkens lees, zal in de Spaanse versie die ik zag wel 'Bestia! Bestia! Bestia!' geweest zijn. Ontzettend knap stukje acteerwerk, idd.

Verder plenty gore & nudity & sick ideas om minstens een voldoende op te leveren. Het was bij tijd en wijle helaas ook wel saai en niet bijster sfeervol. Maar de red herrings waren dan weer vermakelijk en ik dacht echt zeker te weten dat die Prof. Brown het gedaan had - werd ik mooi op mijn nummer gezet. Verder nog wat humor met een soort Jackie Chan of de nerd sidekick van Kendall. Het stelt eigenlijk niet veel voor, dus een 6 zou op z'n plaats zijn, maar genoemde positieve zaken stemmen me zeer mild.

Het einde, met de vernietigende hand in het kruis, is meer een waarschuwende boodschap aan alle viezeriken die alleen maar geilen op tetas en geen oog hebben voor het innerlijk van de vrouw - naast de gay red herring, dus best een progressief filmpje...!

Hou je van overdadig bloed? Hou je van onlogische dialogen? Zou je een scène met willekeurige kungfu waarderen? En hoe zit het met kettingzagen? Als al deze dingen je aanspreken en je bent niet vies van een beetje bloot (inclusief in de vorm van een puzzel), dan is "Pieces" zeker een film voor jou.

Op de universiteit van Boston stalkt een moordenaar vrouwen. De moordenaar zaagt de vrouwen in stukken en neemt lichaamsdelen weg om onbekende reden. Terwijl de politie verbijsterd is en probeert de situatie onder controle te houden, schakelt luitenant Bracken (Christopher George) een student, te weten Kendell James (Ian Sera), en een tennisprof die rechercheur is geworden, te weten Mary Riggs (Lynda Day George), in om undercover te gaan op de universiteit als de ogen en oren van de politie. De politie heeft als verdachten tuinman Willard (Paul L. Smith, die eruit zag als Popeye en Bud Spencer), de decaan (Edmund Purdom) en de anatomieleraar Professor Arthur Brown (Jack Taylor). De moordenaar wordt steeds brutaler en de stukjes van de puzzel zijn bijna voltooid!

De opening van de film speelt zich af in 1942 en daarin speelt een een 10-jarige jongen genaamd Timmy Reston met een legpuzzel van een naakte vrouw wanneer zijn moeder (May Heatherly) binnenkomt en naar hem schreeuwt (schreeuwt o.a. tegen hem "Dit pik in niet. Jij kleine viezerik") en hem slaat. Ze vernietigt de puzzel en gaat op zoek naar ander pornografisch materiaal dat hij heeft. Ze stopt echter wanneer Timmy terugkeert met een bijl en haar vermoordt. Hij onthoofdt vervolgens haar lijk met een handzaag en dat net voordat de politie arriveert..

Verdomme, die jongen hield echt van zijn porno (hij deed me aan iemand denken) Hoe dan ook, hij verbergt zich en doet alsof hij het slachtoffer is op de plaats van het delict. De politie gelooft de jongen en stuurt hem weg om bij zijn tante te gaan wonen. Veertig jaar later opent een in het zwart geklede figuur een doos met de bebloede kleding en een foto van Timmy's moeder. Hij pakt ook de bebloede puzzel uit en begint hem in elkaar te zetten.

Deze geweldige opening van de film zet gelijk de toon voor de rest van de film, die zich vooral afspeelt op de universiteit. "Pieces" heeft veel Slasher elementen maar voelt ook aan als een Italiaanse Giallo film. Hoewel het verhaal zich afspeelde in Amerika, is het eigenlijk ook meer een Italiaanse Giallo dan een rechttoe rechtaan Slasher film en dat met geen enkele vrouwelijke hoofdrolspeler, behalve een tennisser die undercoveragent werd, te weten Mary (Lynda Day George), die voor een groot deel van de film aan de kant staat (ze is voor het eerst te zien na circa 33 minuten).

De onbekende moordenaar (oftewel de inmiddels 50 jarige Timmy Reston) die vrouwen stalkt (meestal schaars gekleed of naakt) en van wie we alleen zijn zwarte schoenen, broek, hoed en silhouet zien, combineert deze twee genres. Het verhaal is opzicht lachwekkend slecht door o.a. de vele slechte dialogen en de logica die er niet is, maar weet door de vele onnozelheid, de verschillende personages, het vele bloed, de vele moorden met een kettingzaag en mes en het bloot gehalte te vermaken van de eerste tot de laatste minuut.

Als we op de universiteit van Boston zijn belandt verspilt de mysterieuze moordenaar weinig tijd om zijn schrikbewind te beginnen. Een willekeurige studente, te weten Virginia Palmer (Roxana Nieto), studeert liggend op het gras in het park van de universiteit, wanneer ze uit het niets wordt onthoofd door de verduisterde moordenaar met een kettingzaag. Daarna maken we kennis met luitenant Bracken en zijn partner sergeant Randy Holden Holden (Frank Braña) die de moord komen onderzoeken en daarbij maken we ook gelijk kennis met de drie mogelijke verdachten, te weten de decaan, professor Brown en tuinman Willard die buiten een heg aan het trimmen is met een kettingzaag die vergelijkbaar is met die van de moordenaar. Aangezien Timmy Reston inmiddels 50 jaar oud moet zijn, is het niet moeilijk om te raden wie van de drie de moordenaar is.

Na deze kennismaking vindt er weer snel een nieuwe moord plaats en in dit geval gaat hem om studente Jenny (Cristina Cottrelli), die een vriendin is van Kendell James, die topless (dus dan zien we ook de borstjes van Cristina Cottrelli) gaat zwemmen in het zwembad op de universiteit. Ze wordt daarbij met een schepnet door de mysterieuze moordenaar uit het water gehaald, waarna hij haar vermoordt met de kettingzaag en bepaalde lichaamsdelen meeneemt.

Na deze twee moorden denkt de politie dat tuinman Willard de moordenaar is omdat hij steeds op de plaatsten van het delict gezien wordt. Ondanks dat hij bloed op zich heeft, hij het moordwapen oppakt, hij probeert te vluchten en drie politieagenten aanvalt, is hij natuurlijk niet de moordenaar. Daarna haalt luitenant Bracken een undercoveragent binnen, te weten Mary Riggs, die ook een voormalig tennisser was. Bracken legt aan Holden uit dat Mary undercover gaat om zich voor te doen als tennisinstructeur op de universiteit en Kendall zal haar helpen wanneer hij maar kan. Buiten Mary Riggs maken we ook nog kennis met verslaggeefster Sylvia Costa (Isabel Luque).

De moordenaar zit natuurlijk niet stil en heeft nu zijn oog laten vallen op het aerobics meisje Mary (Silvia Gambino), die hij stalkt en daarna in een lift vermoord met de kettingzaag. Hij zaagt daarbij haar armen af die hij meeneemt. Bij deze moord is ook geen bloot te zien, maar dat is wel vrij snel daarna te zien als Kendall in bed ligt te vrijen met een schreeuwende studente (Pilar Alcón) waartegen hij zegt:

"Moet iedereen wakker worden van je gekerm? Straks denken ze dat ik die kettingzaagkerel ben."

Als Kendall opstaat (dan zien we ook de slappe piemel van Ian Sera) en uit het raam kijkt, ziet hij Mary Riggs in het donker lopen op straat. Deze wordt opeens aangevallen door een Aziatische man met wie ze vecht en van wie ze wint (ze trapt hem o.a. in zijn ballen). Als Kendall dan aankomt op zijn motor (die klinkt als een kettingzaag) blijkt het te gaan om zijn kungfu leraar Chow (Bruce Le, niet verwarren overigens met Bruce Lee) en zegt deze:

"Ik was aan het joggen en opeens lig ik op de grond. Misschien slechte bami gegeten."

Als Mary samen met Kendall op zijn motor wegrijdt, zien we ook verslaggeefster Sylvia Costa over straat lopen en zij wordt het volgende slachtoffer van de moordenaar. Ze wordt echter niet vermoordt met een kettingzaag, maar zij wordt doodgestoken met een groot mes op een waterbed, wat voor een echt geweldig beeld zorgt.

De volgende dag gaat één van Mary's tennisstudenten, te weten Suzie (Leticia Marfil), na een tennistraining de kleedkamer binnen nadat de moordenaar muziek op de luidsprekers heeft aangezet en gaat ze douchen (daarbij zien we dan de borsten en billen van Leticia Marfil). Als ze zich na het douchen begint aan te kleden (dan zien we ook nog even de behaarde schaamstreek van Leticia Marfil) start de moordenaar de kettingzaag en rent ze topless weg. Ze verbergt zich dan in een toilet waar ze in haar broek plast van de angst. De moordenaar zaagt dan de deur van het toilet open en zaagt haar daarna horizontaal doormidden (werd fraai in beeld gebracht).

Als Kendall en Mary aankomen (afkomende op de muziek) en ze zien het vermoorde lichaam van Suzie, dan zegt Mary:

"Toen wij met die muziek zaten te klooien, was die klootzaak haar aan het vermoorden. Klootzak! Klootzak! Klootzak! "

Terwijl Mary hysterisch "Klootzak!" aan het schreeuwen is, zie je Kendall er wat ongemakkelijk bijstaan. Mary gaat daarna even langs Professor Arthur Brown (die een homofiel blijkt te zien) en gaat daarna praten met de decaan, die natuurlijk de moordenaar is. Het is zo verdomd duidelijk wie de moordenaar is en "Pieces" geeft je heel weinig alternatieven die ergens op slaan. Zodra je de decaan in beeld ziet lopen, weet je het ook gewoon en hij is ook degene die het beste past bij een profiel van een 50-jarige man. Hij biedt Mary ook koffie aan en terwijl hij deze koffie klaarmaakt, doet hij er een drug in waardoor Mary zich niet meer kan bewegen. Ondertussen komen Kendall en sergeant Holden er ook achter dat de decaan de moordenaar is en wordt er ook gezegd:

"Het is de de decaan. Zijn moeder werd vermoord toen ie nog klein was."

En echte verklaring waarom hij de moorden pleegde is er niet en het enige feit wat er is, is dat zijn moeder zijn pornopuzzel pakte en hij knapte. Je kunt dit of dat theoretiseren, maar het levert niets op. Wees gewoon tevreden met het idee dat hij gewoon een complete gek is. Het levert wel een leuk en lachwekkend einde op waarbij Mary het overleeft en de decaan wordt doodgeschoten (door zijn hoofd) door luitenant Bracken. Als sergeant Holden dan leunt op een boekenkast, begint deze opeens te draaien en kiept er een lijk van een vrouw in de jurk van Reston's moeder om (valt dan op Kendall) die dan opengaat en dan zien we dat het lijk bestaat uit verzamelde uiteengereten lichaamsdelen van de vrouwelijke slachtoffers. Oftewel de moordenaar maakte zijn eigen puzzel die lijkt op zijn moeder.

Je zou denken dat de film dan is afgelopen, maar dan volgt er nog een geweldig eindscène waarbij een hand van de in elkaar gepuzzelde vrouw naar het kruis van Kendall grijpt en deze fijn knijpt (er is dan ook veel bloed te zien) en waarbij Kendall het dan uitschreeuwt. De film is daarna ook afgelopen na circa 85 minuten.

Een ding waar je Pieces niet van kunt beschuldigen, is een gebrek aan bloed en gore. Er zijn emmers en emmers van het spul en voor het grootste deel ziet het er fantastisch en geloofwaardig uit. In feite waren blijkbaar enkele van de gebruikte effecten echt dierlijk bloed en organen. Het steken op het waterbed of het gedenkwaardige beeld van het bloedfeest in het toilet (waarbij je het halve lichaam van Suzie ziet liggen en waarbij de wandtegels, de toiletpot en de vloer onder het bloed zitten en ook zie je organen op de vloer liggen), het is allemaal echt een lust voor het oog.

ik vond het ook geweldig om te zien hoe nonchalant iedereen, inclusief de politie, is voor een loslopende maniak met kettingzaag. De enige keer dat iemand enige echte emotie toont, is wanneer Mary "Klootzak!" schreeuwt. maar hoe minder ik daarover zeg, hoe beter. Over het algemeen zijn de uitvoeringen van zowat iedereen in de film behoorlijk houterig. Ze leveren monotone teksten en reageren niet adequaat op bepaalde scenario's en Paul L. Smith (als tuinman Willard) speelt vrijwel gewoon zijn Brutus-personage uit "Popeye (1980)". Wel moet ik zeggen dat de jonge vrouwelijke slachtoffers waarvan wat naaktheid te zien valt, best mooi waren en ze hadden ook allemaal mooie borstjes. Jammer genoeg zien wel niet Carmen Aguado als aerobic instructrice Carla bloot, die er best mocht wezen. Ook is het leuk om te weten dat Linda Day George (Mary Riggs) in het echt getrouwd is met Christopher George (luitenant Bracken) en haar "Klootzak!" schreeuwmoment is één van de beste slecht acterende scènes aller tijden.

Over het algemeen is "Pieces" geen hoogstaande of spannende Thriller / Horror film, maar ik ben er vrij zeker van dat regisseur Juan Piquer Simón dat ook niet probeerde. In plaats daarvan streefde hij ernaar een uitbuitingsslasher-film te maken, die synoniem is met dat tijdperk. Naar mijn mening slaagt "Pieces" er volledig in om zeer vermakelijke en gedenkwaardige film te zijn en zeker als het leuk vindt om vrouwen in films te zien die bloot zijn te bewonderen, die domme keuzes maken (zo rent één van de vrouwen weg van de moordenaar zonder shirt, dat is natuurlijk heel dom maar wel leuk om te zien) en op brute wijze vermoord worden.

Prima vermaak dankzij alle onnozelheden, waarschijnlijk allemaal al genoemd maar toch nog even een kleine greep: de tenniswedstrijd, "Basterrrrrd!!!!", alles met de tuinman (die ondanks zijn gebalde vuisten en vuile blikken de onschuld zelve blijft), alle conversaties van de politie ("he's a good kid and we might need him"), de kung fu leraar, het uit het zwembad vissen van een slachtoffer met een schepnetje, het absurde einde niet te vergeten, waarbij de fun vergroot wordt door de talentloze acteurs en de maffe dialogen. Ook vermeldenswaardig: het gebrek aan geloofwaardige verdachten, waardoor je al vanaf het begin weet wie de dader is. De kills zijn in hun belachelijkheid nog vrij creatief maar de gore is net als alles aan deze film vooral grappig.

Eigenlijk zou dit hooguit één ster verdienen, maar ik heb toch eigenlijk een prima filmavondje gehad, dus verdubbel het toch maar naar een ruime 2.

Het gaat er nogal zwaar over. Waardoor ik me toch even afvraag of de regisseur het nu serieus meent of hij een vette knipoog zet. Natuurlijk willen ze graag andere films overtreffen dus dan gaat het er al snel over. Het einde is hilarisch … maar in een tongue in cheek slasher is dat welkom.

Fameuze gore en goeie sfeerzetting o.m. dankzij een fijne electro soundtrack. Maar het is niet zo dat de suspense ten top wordt gedreven. Eerder is het een louter bloederige aangelegenheid. Uitbouw van de karakters ontbreekt waarbij empathie met de slachtoffers dus duidelijk geen prioriteit is van de makers. Entertainend is het allemaal wel (als je ervan houdt).

Een erg leuke slasher met slecht acteerwerk een script als draadje om de moorden en het einde aan elkaar vast te knopen, veel bloed, een losgeslagen gek met een kettingzaag, Lichamen in stukjes. What's not to like.

Zoals gezegd is het acteerwerk echt van een belabberd niveau en is het detective verhaaltje er alleen maar om alle moorden aan elkaar vast te breien. Maar in de eerste drie minuten word al snel duidelijk dat het de filmmakers daar niet om te doen is, daar we daar onze eerste kill al krijgen. En de lichamen stapelen zich gaande weg op. Dit onder het genot van de geweldige muziek die de film ondersteund.

Een prachtige editie ook vanuit Arrow. Erg mooie restauratie.