Brødre (2004)

Weinig vernieuwende film die cliché op cliché stapelt. De muziek is ook weinig bijzonder helaas.

Enige echte pluspunt is het acteerwerk en de scène waarin Michael flipt. Knappe scène.

Door die scène nog net 2,5*

De remake van deze film (nog niet toegevoed op Moviemeter) heeft nou als status:

# Brothers (2009/II) (completed) .... Grace Cahill

Ik ben wel benieuwd of hij beter zal zijn, wel veel belovende acteurs

Behoorlijke slappe film dat beter het stempel soap dan arthouse-drama kan krijgen. Het script is rommelig, ongeloofwaardig en wil teveel. Wat de film echt de das om doet is dat Bier er wel een heel makkelijk een einde aan breidt, waarbij je als kijker met een hoop vragen achter blijft zitten. Film kent toch een paar mooie scenes, dus ik kom uiteindelijk met een kleine 2*.

Fraai gerealiseerd drama, prachtig gespeeld door de drie hoofdrolspelers. Qua verhaal niet heel verrassend, maar de emotionele stootkracht van de film is behoorlijk. Camerawerk, muziek en montage zijn ook allemaal dik in orde. Waarom hier nu alweer een amerikaanse remake van gemaakt moet worden...

Toch wel weer een fijne film van Bier. Ik kan me ook wel vinden in kritiek op het verhaal dat ik hier lees. Zelf vind ik het ook allemaal wel tranentrekkerij en dat had ik bij Elsker Dig for Evigt ook. Wat de film dan red, is dat die vele close-ups zo perfect werken en vooral dat zoals altijd het niveau van het Deense acteren zo ontiegelijk hoog ligt. Die acteurs kunnen je echt in een film slepen, waardoor het toch een goede ervaring wordt. In dit geval met Nielsen voorop. Maar echt overtuigd van Susanne Bier ben ik nog niet.

Na "After the Wedding" de tweede film die ik van Susanne Bier gezien heb en ook "Brodre" is een juweeltje: dramatisch op het juiste moment, ontroerend, vakkundig, klasse-acteurs, een film waarin je van de eerste tot de laatste minuut wordt meegezogen.

De nieuwe film "Brothers" lijkt volgens mij erg veel op deze, wel leuk dat deze op tv komt!

Brothers is dan ook de remake van deze Deense film........wat inmiddels toch al tig is vermeld.

Hmm, dat wist ik niet! Brothers leek me wel wat. Remakes zijn vaak niet een vooruitgang of iig een evenaring....

@mug sorry wist ik niet.

@ laundromat, is meestal wel zo. Maar inglourious bastards van tarantino is beter als de 1e.

Knappe film.

Erg bijzonder is het allemaal ook niet, maar het verhaal is onderhoudend genoeg om te boeien. Feitjes worden redelijk in het midden gelaten, zodat je niet zo'n hap-klaar filmpje opgediend krijgt. Superieur acteerwerk ook, waar de film een hoop geloofwaardigheid aan te denken heeft.

3.5*

Prima film. Goed verhaal, echt emotioneel bij allerlei scenes en zeer zeker op het dramatische hoogtepunt van de film - waar ik heel goed kon merken dat wat je niet zag gebeuren nog de meeste impact had.

Goed acteren ook. Meermalen viel me het uitstekende spel van de dochtertjes op en dat mag ook wel eens genoemd worden.

Ik vond het camerawerk wat minder. veel te losjes, te slordig. maar dat is wellicht een kwestie van smaak.

4,0

Prachtig en maatschappelijk relevant drama.

Klopt. Maar aangezien Europese films nauwelijks worden bekeken door Amerikanen , vind ik het in dit geval wel positief dat er een remake van is gemaakt. Een film als deze leent zich bij uitstek om gezien te worden door oorlog- minnende Amerikanen.

Erg boeiende en pakkende Deense familie/oorlogsdrama. Wat me wel opviel is dat deze film zowat volledig met een soort home camera is opgenomen en dat er niet veel geld aan is besteed. Maar toch maakt dat tot een erg sterk en ontroerende film met ook schitterend acteerwerk. Ook volledig non-amerikaans. Het verhaal is natuurlijk niet vreemd maar gewoon de keiharde werkelijkheid, en dat laten ze in deze film ook goed zien. De gelukkige broer Michael met gezin vertrekt naar Afghanistan en de rest van het gezin, inclusief de broer Jannik, een ongelukkige kruimeldief zit in grote angst, en krijgen dan uiteindelijk dat bericht te horen dat Michael doodverklaard is. En Jannik vangt zo het gezin op en door het paranoide en wanhoop gaan Jannik en de vrouw van Michael zo ver dat ze ook nog verliefd op elkaar worden. Ja, het klinkt flauw maar toch zie ik er wel wat in. Ook de scenes van die gevangenkamp in Afghanistan met Michael als gevangende waren erg meedogenloos. Vooral ook waneer ie een medegevangene, tevens een landgenoot van hem moet doodslaan. De film slaat pas echt in als een bom waneer de getraumatiseerde Michael terugkeert naar Denemarken.

Gewoon weer een zeer gelukte Deense film. Misschien wel goedkoop gefilmd maar toch wel prachtig in elkaar gezet en ook hele stevige rollen. Zelfs die 2 kleine dochtertjes konden het goed. Het einde is al helemaal pakkend. De remake zal wel weer niks zijn. Heb namelijk gelezen dat daar de liefdesgehalte veel belangrijker moest zijn dan het verhaal der omheen.

Maar voor deze een 4,0*

Ik ben erg onder de indruk van deze mooie film. Ontzettend goed geacteerd. Opvallend hoe goed de kinderen acteren. Zo realistisch! Wanneer leren Amerikanen nu eens af remakes te maken en te kijken naar buitenlandse films.

Schitterende film, wat word er hier geweldig geacteerd zeg.
Dat stukje met de politie was echt héél erg spannend gedaan, ik begon zelfs tegen de tv te schreeuwen .
Waarom ze in godsnaam ''Things we lost in the fire'' heeft gemaakt gaat mij boven de pet. (beetje het zelfde verhaal)
En inderdaad die remake hoeft ik absoluut niet te zien.
Eindelijk weer eens een film waarbij ik snotterend de tv uitzette, voorlopig 4****.
Oja, wel een beetje vreemd dat bij de Taliban strijders de baarden groeiden als kool en bij de gevangenen het maar bij stoppeltjes bleef.

Wat een merkwaardige film is dit. Niet zozeer vanwege de belangrijke vragen die het oproept, en ook niet omdat die niet beantwoord worden, maar omdat er in feite helemaal niets mee wordt gedaan:
Hoeveel is het je waard om te blijven leven, wat ben je bereid om te doen om te blijven leven, en als je dat doet, wat is dat leven dan nog waard? Is het leven op zichzelf voor jou het hoogste wat er is, of stel je ook nog morele eisen aan dat leven?

Is, als het op deze vragen aan komt, je eigen gezinnetje werkelijk het allerbelangrijkste wat er is, zelfs zo belangrijk dat je daarvoor een ander gezin wilt verwoesten? Waarom zit jij in het leger als je koste wat kost wilt blijven leven, als je niet bereid bent je leven te verliezen? Waar wil jij in godsnaam de Afghanen van overtuigen als je bereid bent om iemand dood te knuppelen teneinde je eigen hachje te redden? Van de superioriteit van de westerse cultuur soms?

Let wel, het gaat hier niet om een oordeel. Het zijn vragen, die alleen beantwoord kunnen worden door degene die voor de keuze komt te staan. Maar laat dan wel duidelijk zijn wat er op het spel staat.

Maar Bier, in haar kennelijke preoccupatie met familieverhoudingen, laat deze vragen liggen en concentreert zich volledig op haar favoriete onderwerp. Met als verbijsterend resultaat dat nu de indruk wordt gewekt dat als de vrouw des huizes manlief na zijn biecht (als die komt) zal vrijspreken, alles weer koek en ei zal zijn. Nou ja, normaal gesproken gebeurt dat niet, natuurlijk. Die vrouw gaat daar ook helemaal niet over. Voor vergeving moet hij bij de weduwe zijn, maar gezien zijn uitgestreken gezicht bij zijn bezoekje aan haar, vindt hij van niet. Het gaat hem om zijn gezinnetje.

In 'After the Wedding' flikte ze iets soortgelijks. Over het verhaal van die film hing de dreiging van een belofte die niet ingelost zou worden, maar toen puntje bij paaltje kwam werd de soep niet zo heet gegeten als hij werd opgediend. De belofte hoefde helemaal niet te worden nagekomen. Er waren ten slotte belangrijker dingen, namelijk de familieperikelen.

Word ik nou steeds door mevrouw Bier grandioos in de maling genomen, of heeft zij geen idee wat ze doet? Dat laatste zou pas echt verontrustend zijn.

Je suggereert dat Bier's films ongeloofwaardig zijn en dat er hele idiote plotwendingen in voorkomen. Maar dat lijkt me eerder een gebrek aan fantasie van jouw kant, aangezien dit soort verhalen - en nog veel extremer- overal te vinden zijn en het bijzondere aan deze film voor mij juist helemaal niet de unieke situatie of de wel heel absurde menselijke verhoudingen zijn. Sterker nog, ik ben er van overtuigd dat bijna identieke situaties als in deze film getoond niet op één hand te tellen zijn, hoewel we daar natuurlijk niets vanaf weten.

De kracht van Susanne Bier zit hem niet in een plot of verhaal dat echt wereldschokkend en vernieuwend is, maar in de manier waarop de ziel van een personage op zo'n intense wijze wordt blootgelegd, zodat vragen over goed en kwaad beginnen te vervagen. En eigenlijk is dit ook de enige kracht van Susanne Bier, maar ze is hier zó goed in dat als je er oog voor hebt dit wel degelijk een film van haar tot een meesterwerk kan maken. Maar als je er geen oog voor hebt, heeft het weinig zin om films van haar hand te bekijken want je zult verder inderdaad weinig bijzonders vinden.

Volgens mij mis je mijn punt een beetje. Ik heb niets gezegd over plotwendingen of al of niet extreme situaties, en ook niet over de ongeloofwaardigheid van het verhaal. Het is juist het realisme van Bier, en haar kijk op menselijke verhoudingen, die ook altijd morele verhoudingen zijn, die verplichtingen scheppen. Als je in een centrale scene van een verhaal een probleem zó scherp stelt, en daar verder bijzonder weinig mee doet, dan klopt er iets niet. De scene zoals hij nu is en de vragen die dat oproept, zetten de familieperikelen in een nieuw licht en overstijgen die zelfs. Maar dat blijkt niet uit het verhaal zoals zich dat verder ontvouwt.

Overigens: 'Wereldschokkend' en 'vernieuwend' zijn voor mij hoera-woorden die helemaal niets betekenen. En je suggestie dat ik de film 'weinig bijzonder' zou vinden snap ik ook niet. Waarom denk je dat ik hier al die moeite doe?

O ja, en dan nog een klein dingetje:

Dat klinkt indrukwekkend, maar wat bedoel je daar nou precies mee? Dat als je maar diep genoeg graaft, je dat oppervlakkige gezeur over goed en kwaad achter je kunt laten, en eindelijk uitkomt bij de kern? En dat is dan zoiets als het naakte overlevingsinstinct? The survival of the fittest? Maar die begrippen zijn betekenisloos zonder de dramatische spanning van die vragen over goed en kwaad. Het zal best zo zijn dat die vragen allerlei illusies vooronderstellen, maar dat hoort nou eenmaal bij de mens. En juist in deze film 'vervagen' die vragen niet, integendeel, ze worden juist op de spits gedreven. Volgens mij is de militair na zijn handelen volgens zijn overlevingsinstinct mentaal niet helemaal okselfris meer. Hij maakt zogezegd een niet al te 'fitte' indruk. Moet hij misschien nog wat dieper in zijn ziel graven om te zien dat zijn lijden illusoir is?

Zeer aangrijpend, heeft nog een paar dagen in m'n hoofd gespookt. Goed acteerwerk.

Vandaag herzien en nog steeds blijf ik bij mijn oordeel dat dit een van de meest aangrijpendste drama-film is die ik heb gezien (zoveel heb ik er niet gezien maar ik kan wel aardig een oordeel kweken).

Het verhaal is niet meer zo nieuw voor de 2de keer, maar blijft toch in je hoofd spoken. Die dialogen zijn heel mooi gespeeld en heel realistisch. Susanne Bier neemt goed te tijd om iedereen zijn of haar verhaal te laten vertellen en daarom kon ik ook relaxt het verhaal volgen, geen snelle actie dus. IJzersterk acteertalent, een complimentje voor de twee dochters en de rest van de crew. Mooie beelden en je had echt een gevoel alsof jij een geest bent die in de kamer staat en de gebeurtenis meemaakt. Als je goed kijkt zie je ook dat het beeld een oog-achtige rand heeft. Een aanrader, waarom geen 5 sterren? Omdat ik me irriteerde aan de Deense taal. Ze kunnen er niks aandoen, maar toch.

4,5* Ben benieuwd naar de Amerikaanse versie, zal wel minder zijn maar ben toch benieuwd. Misschien dat ik die over een paar maanden ga kijken wanneer het verhaal wat vervaagd is.

Heftige film en alweer een mooi stukje kunst vanuit Denemarken.

Probeer je daar overheen te zetten want uit dit soort landen komen toch wel erg veel goeie films.

Ja, ik probeer steeds meer buitenlandse films te kijken en ik kan het steeds meer waarderen Ik had ook soms wat moeite met de taal bij ''After the Wedding'' , maarja. Susanne Bier kan het zo goed brengen... dat het maar een kleine factor is.

Eens kijken of de Deense Susanne Bier mij ook bevalt. Qua cast zit het in ieder geval wel snor, zie ik.

Ze is een hele goede. Vanavond komt ook haar ''After the Wedding'' op tv aanrader

Een film met twee gezichten. Het familieverhaal is heel pakkend en beklemmend maar het oorlogsgedeelte werkt voor geen meter. De acteerprestaties zijn integer en zeer overtuigend waardoor ik de hele film op het puntje van mijn stoel heb gezeten. Desondanks blijft er op het einde toch een onbevredigend gevoel over en dat is erg jammer. Zonder de oorlogsbeelden was dit een meesterwerk geweest.

Boven gemiddeld door het prima acteerwerk.

Wat vond je dan zo verkeerd aan de oorlogsbeelden Aapje81?

Ik vond ze net heel mooi in beeld gebracht... Niet als een gemiddelde oorlogsfilm.

Veel subtieler en 'menselijker' in beeld gebracht zonder al te veel bombastisch gedoe..