It Happened One Night (1934)

Een geweldige film van Frank Capra, en daarmee meteen één van zijn hoogtepunten. Lievelingsscène: de liftersscène. Lievelingsquote: "Behold the walls of Jericho!"

Met "Its a Wonderful Life" had ik een minder goede ervaring, maar deze film was werkelijk geweldig. Naast een topcast was er nog genoeg droge humor en een topverhaal. Ik heb me, in tegenstelling tot verbazend veel andere oude films, geen moment verveeld. Het was een topervaring.

De grote verassing uit de Capra-box.

Deze film was zo fijn en subtiel en doordrenkt met de Capra-sfeer dat de film van mij nog uren had mogen doorgaan. Het gegeven is niet al te origineel, maar op een dusdanig perfecte manier uitgewerkt dat je het gevoel hebt naar iets totaal nieuws te kijken. De film was niet zo grappig als bijv. You Can't Take It With You, maar dat stoorde ook niet. Het subtiele en romantische was waar het om ging, en dát werkte. Wederom lekker optimistisch!

Het einde was een vrij grote verassing. De miscommunicatie was erg goed uitgedacht, zelfs vergelijkbaar met die uit Romeo&Juliet. Het fijne bij een Capra-film is wel dat je altijd naar een happy-end kunt uitkijken, maar het gaat om de manier waarop. En dit was allicht de beste uit de hele box.

Wat is trouwens dat water mooi waar Cable doorheen sopt met Colbert om zijn schouders midden in de nacht! Capra weet dat soort dingen altijd mooi in beeld te brengen.

Dus Hollywood: Wil je iets remaken, remake deze film! Een eigentijdse versie met dezelfde sfeer lijkt me geen slecht idee, al is het moeilijk Capra te evenaren.

4,5* in ieder geval.

Sluit ik mij helemaal bij aan. Cable doet vooral die scene met zijn duimbeweging echt schitterend. Mijn 3e uit de Capra Collection (ik kijk ze op jaartal) en ze worden alsmaar beter. Heerlijk!

4,5*

Dit is de zesde Capra die ik zie. Vermakelijk en leuke rollen van Gable en Colbert.
Colbert heeft een typisch gezicht, ik moest aan Betty Boo denken.
Gable is soms een beetje te bijdehand. Wel grappig dat King Westley uiterlijk overeenkomsten met m vertoont.
De film sprak me niet zo aan als Mr. Smith en Mr. Deeds. Ik ben meer Wilder fan dan Capra fan, maar teleurstellen doet Capra nooit, ook hier niet.
Gable die de 1000 dollar terugbrengt naar de hoofdredacteur en precies 39,60 declareert bij de miljonair en vervolgens beloond wordt voor z'n eerlijkheid en goedheid, da's typisch Capra. Er zit altijd een duidelijke moraal in. Ik ben daar niet zo dol op.
In slechts 4 weken opgenomen, maar dat zie je er niet aan af.
Ruime 3,5 sterren
Tsjidde bedankt voor het uitlenen van je dvd!

Mijn kennismaking met frank capra. Is een ontzettend frisse komedie, voor zijn tijd. Ontzettend grappige scenes, gable en colbert spelen allebei ontzettend leuk, en hebben een erg goed chemie met elkaar. Hoogtijd dat ik wat meer van capra ga kijken want dit vond ik erg goed. 4 sterren

Mijn vijfde film van Frank Capra, een regisseur waar ik bijna net zo dol op begin te worden als van Billy Wilder. Prachtige en uiterst sfeervolle feelgoodfilms met leuke personages en heerlijk scherpe dialogen, heerlijk! En ook met It Happened One Night is het weer raak. Een schitterende screwball komedie met een géwéldige rol voor Clark Gable. Een paar mindere scènes (dat zingen in de bus, dat had voor mij niet zo gehoeven) zorgen ervoor dat ik nog even voorzichtig vier dikke sterren geef, maar een verhoging sluit ik niet uit. Heerlijk filmpje.

4 dikke sterren.

En zo lekker origineel en fris ook als ik niet beter zou weten dan zou ik zeggen dat de film nog geen tien jaar oud was.

Nee, liever niet, kans is groot dat je net zo'n gedrocht krijgt als de remake van Mr. Deeds met Adam Sandler. Ik vind het complete heiligschennis om Capra films te remaken

Wel leuk, maar niet mn favoriete Capra, waarschijnlijk omdat het al tig keer gekopieerd is in alle mogelijke varianten. Niet dat deze film daar iets aan kan doen, maar toch, het maakt de kijkervaring er niet interessanter op.

Wel grappig dat sommige scenes uit deze film zo ongelooflijk vaak gekopieerd zijn, het lijkt wel een oude funk of soulplaat die tot in lengte van dagen gesampled wordt.

dat liften, dat hij een beetje tof doet, maar zij met haar rok omhoog de auto stopt,

Of dat opgehangen laken tussen de twee bedden in de kamer.

of dat ze wegrent van het altaar het platteland op.

Hoe vaak zijn dat soort scenes niet letterlijk overgenomen in films en series. En hier was het waarschijnlijk de eerste keer.

Ik vermoed dat dat teveel eer is voor Capra.

In de stomme films kwamen dit soort thema's veelvuldig voor.

Het lijkt me daarom sterk dat Capra dit wiel heeft uitgevonden.

Thema's mischien. Maar deze scenes zijn echt precies op deze manier beroemd geworden.

Goede vertolking van Clark Gable voor zijn rol in Gone with the Wind. Ook Claudette Colbert speelt leuk. Ik zou zeggen voor die tijd toch behoorlijk vooruitstrevend. Leuke sfeer, leuke situaties, maar over het algemeen genomen heb ik toch best wel iets betere, oudere films gezien. Alles wat van voor 1980 is reken ik daar toch wel toe..

Ieder zijn eigen tijdsindelingen natuurlijk, maar er lijkt me toch wel dat er een duidelijk verschil is tussen bijv. de jaren '70 en de jaren '30. Als je de jaren '80 dan niet met de jaren '70 kunt vergelijken lijkt me de jaren '30 met de jaren '70 nog moeilijker.

Erg leuke en charmante film, maar gezien de hoge score alhier en het feit dat ik It's A Wonderful Life, de tot nog toe enige andere Capra die ik zag, in mijn top 10 geplaatst heb, had ik toch iets meer verwacht.

Er valt eigenlijk vrijwel niets op aan te merken. Mooi gefilmd (jammer genoeg liet de kwaliteit van de dvd wel wat te wensen over), charmante en aanstekelijke humor, prima acteerprestaties en een simpel, maar leuk verhaaltje. Het zou echter veel te ver gaan dat geniaal te noemen, zoals sommigen hier schijnen te doen, het is gewoon allemaal bovengemiddeld leuk en daar is de kous ook wel mee af. Niet dat dat een schande is. Ook al had ik stiekem op iets meer gehoopt mag het geen echte teleurstelling heten; ik heb me namelijk prima vermaakt.

Had ik geschreven kunnen hebben, afgezien van "mooi gefilmd". Cinematografie is me namelijk niet opgevallen, wat beduidt dat de film degelijk geschoten is; niet meer, niet minder. Ten slotte een geweldig citaat:

"Now, don't tell me you've fallen in love with a bus driver."

"Oh no."

Ik moet toegeven dat ik de dvd zelf nog niet gezien had. Ik had de film namelijk al gezien op tv, en heb hem nog niet herzien op dvd. Je gegeven commentaar op de film is wel correct. Geen meesterwerk, maar wel een heerlijke bovengemiddelde film voor een zondagmiddag. Deze humor heb ik in ieder geval veel liever dan de humor uit de drukke screwball komedies als Bringing Up Baby.

Het gaat in deze film vooral om het ongecompliceerde levensgevoel....dat vooral door Gable van het doek spat......en let op: DE FILM IS IN EEN MUM VAN TIJD GEMAAKT MET HEEL WEINIG CENTJES......vergelijk dat met de moderne produkties van tegenwoordig! Dan zijn vijf sterren dik en dik en dik verdient. Capra en Gable zijn ware filmhelden!!

Als ik aan deze film denk schieten de heerlijke beelden weer naar boven.....dat spontaan zingen in de bus...etc etc. Heerlijke film!

Nou ja, ik ga een film niet hoger waarderen omdat hij er 'goed uitziet voor een film die in een korte tijd is geschoten met een laag budget'.

Dat is toch niet het enige dat hij noemt? Hij geeft wel aan dat het des te knapper is. Je hoeft er niets mee te doen (zeker niet in je beoordeling), maar dat is toch gewoon interessant. Dat recalcitrante gedrag altijd...

De zin die met "dan" begint lijkt anders aardig op een conclusie n.a.v. de vorige zin. Dat dat niet het enige is wat hij noemt zal wel.. volgens mij wordt er nooit op elk afzonderlijk punt in een bericht gereageerd, wat mijns inziens ook best logisch is.

Herstel: Dan zijn voor mij vijf sterren dik en dik....etc. Het is gewoon de hele atmosfeer die de film voor mij uitstraalt.. .. levenslust!

ps: eerlijk gezegd voor die tijd best wel een dure film...al ken ik de gangbare prijzen in die tijd niet....vooral Miiss Colbert was prijzig!

Nee hoor, dit was een goedkoop en snel gemaakte film. Misschien dat alleen het loon van Colbert hoog was, dat weet ik niet. Gable was nog geen gigantische ster hiervoor.

Bedankt The One Ring ik wist niet dat je financiëel-specialst was. Ik had ook het idee dat die dure Colbert, als verwend nest, in deze film met haar beide, door roem zwevende, voetjes op de grond werd gezet....Gable wist daar wel raad mee! En pestende Capra was de lachende derde! Colbert is héél slim gecast!! Want die rol lijkt op haar lijf geschreven. Haar soms verveelde onverschilligheid past precies!

Op dvd (van de Capra-box) staat geloof ik een interessante extra over de making-off, waarin duidelijk word gemaakt dat deze film snel gemaakt is zodat Colbert hem (eigenlijk tegen haar zin) kon doen tussen twee projecten door. Uiteindelijk zou het haar grootste succes blijken. Misschien eens bekijken die extra, Narcissus!

Dat is toch niet helemaal waar hoor. Gable draaide al jaar en dag mee aan de top van Hollywood en menig sterrenvehikel rond Gable was ingeblikt bij MGM. Wat wel een feit is, is dat 'It happened one night' Gable's carrière terug een ongelooflijke boost gaf; 'He remained in the box office top ten for the rest of the decade' (Tino Balio, Grand Design)

Over het loon van beide; Columbia was maar een kleine studio in vergelijking met de grote, zoals MGM. Het bezat weinig eigen sterren en / of sterregisseurs. Zowel Gable, als Colbert werden dan ook geleend (respectievelijk van MGM en Paramount) voor de periode van de film.

Capra blikte 'It happened one night' inderdaad in voor ongeveer $ 250'000, niet echt de prijs van een high class A-film, maar dat is vrij logisch, gezien de financiële staat van Columbia. Na het onverhoopte succes ervan (financieel én prestigieus), gaf Columbia Capra grotere budgets, voor meesterwerken als 'Mr. Deeds goes to Town', 'You Can't Take it With You' en 'Mr. Smith Goes to Washington'. Maar vanwege hun hoge prijskaartje was de winst steeds beperkt tot onbestaande. Wel deden de films veel voor het prestige van de studio.

Thomas Schatz schrijft in zijn schitterend boek 'The Genius of the System' dat de relatie Capra / Columbia zeer opmerkelijk is vanwege het volgende; door het feit dat de studio geen grote sterren kon opleiden / betalen / in loondienst stellen, maakte het van zijn meest succesvolle regisseur zijn ster. Meer dan als Gable-, Arthur-, Stewart-verhikels, werden zijn films dan ook gepromoot als heuse 'Capra-films'.

Interessante info olivier! Bedankt. Maar ik vroeg me af of die $250000 nou zo'n laag bedrag is. In die tijd was dat, als je het naar nu omrekend, zeker geen peanuts. Vergeleken met mega-projecten uit die tijd is het niet veel, maar vergeleken met low-budgetfilms uit onze tijd is het een groot bedrag. Maar de tijden zijn gezien de ontwikkeling van de techniek en valuta's onvergelijkbaar.

ps: The One Ring, die leuke extra's had ik gezien......Altijd fijn als iemand die beter is ingevoerd zijn kennis met ons wil delen. Daar lijkt me deze site bij uitstek geschikt voor.

Neen, $250000 was zeker geen zeer lage prijs voor een film. Maar het leunde toch eerder aan bij de middenmoot, die studio's wekelijks op cinema's loslieten. De grote studio's dienden namelijk naast hun grote prestigeproducten ook een heleboel standaardproducten in de zalen te krijgen. In de jaren '30 werkten men quasi overal met een 'double-feature', wat betekent dat er vréselijk veel geproduceerd moest worden. Deze tweede langspeler mocht dan wel van wat mindere kwaliteit zijn (de zogenaamde 'B-films), maar geld kostte het in ieder geval wel. Besef dat de cinema's een drietal keer per week hun affiche veranderen en je kan beginnen rekenen; men schat dat er jaarlijks een 700-tal films in de zalen moesten komen. Kunst was dan ook om wat winst te maken met de zo klein mogelijk gebudgeteerde films en prestige en véél geld te incasseren met de A-films.

Prestigefilms kostten ongeveer $400000 per film (of veel meer, zie 'The Wizard of Oz' of 'Gone with the wind'), B-films tussen de $50000 en $200000. 'It happened one night' is dus niet bepaald weinig, maar wel voor een film die zo in de prijzen viel en de reputatie van een studio wist te verhogen.

'It Happened One Night' is één grote voorbode op een onvermijdelijk huwelijk, een charmant voorspel dat na afloop geen huwelijksreis behoeft, aangezien deze in zekere zin reeds ondernomen is. De vormbepalende screwball comedy kan zich vooralsnog niet meten met de vinnige, onnavolgbare snelheid van prenten als 'One, Two, Three', 'His Girl Friday' en Capra's eigenste 'Arsenic and Old Lace', maar het evenwicht in 'It Happened One Night' is allesbepalend. En dat evenwicht oogt in eerste opzicht simplistisch, maar is bovenal verfijnd: oprecht melodrama en aanstekelijke screwball gaan hand in hand en vullen elkaar subtiel aan via allerhande visuele en woordelijke 'spielerei'. Bovendien één voor één feilloos gekadreerd en met uiterste zorg geënsceneerd. Maar waar zouden Capra en 'It Happened One Night' staan zonder het unieke, tijdloze samenspel van een duivels flamboyante Gable en een Colbert met een geheel eigenzinnige charme...

4*