Five Graves to Cairo (1943)

Wilder centreert deze film in een hotel in een egyptische stad.erg knap en spannend gemaakt.ook een echte glansrol van Erich Von Stroheim.4 sterren

is dat niet onze Bruce Willis op die poster haha

Lol, grote gelijkenis idd.

Zie de film maar voor het tegendeel

Ik verbaas me over de lage scores die uitgedeeld worden. Weer een uitstekende film van Billy Wilder die minstens 4 sterren verdient.

Toont ook wederom weer den veelzijdigheid van Wilder aan. Die score van componist Miklos Rozsa is ook om je vingers bij af te likken. Hij schreef fantastische suspense muziek voor de film. Daarnaast benutte hij ook de stiltes in diens composities, iets wat erg effectief oogt.

Wat een fantastische Wilder weer. En één van zijn spannendste, wat een sfeerbeeld, authenciteit, en spreekwoordelijke vaart.

En dat al in 1943 (sic) gemaakt. Zo kort na de val van Rommel.

De muziekscore van Miklos Rozsa mag er wezen.

En weer heerlijke bijfiguren zoals de Italiaanse generaal. Smullen gewoonweg, en natuurlijk is het scenario weer helemaal perfect.

Erich von Stroheim als Rommel, Briljant:

Field Marshal Rommel: We shall take that big fat cigar out of Mr. Churchill's mouth and make him say Heil.

Anne Baxter (All About Eve) en Franchot Tone (The Mutiny on the Bounty) spelen ook wereldrollen.

En nog steeds niet op DVD uit

4.5*

ps Eens met Goodfella_90 dat de waarderingen hier belachelijk laag zijn. Ik moet zeggen dat ik zelden een spannendere film gezien heb, hier is Hitchcock naar de kroon gestoken.

Ik dacht al dat ik gek was dat ik hem zo hoog beoordeelde, maar met deze twee stemmen erbij ben ik wat zekerder van mijn zaak.

Je bent niet gek, deze film verdient een hoge waardering. Een film zoals alleen grootmeester Wilder 'm maken kan. Het wordt hoog tijd dat deze film op DVD wordt uitgebracht, want aan brakke vhs-jes ben ik niet meer gewend

Niet voor niets "Highly Recommended" op de website They Shoot Pictures, Don't They?", samengesteld door film-deskundigen.

Billy Wilder heeft oog voor detail en dat komt in deze film goed naar voren. Ondanks dat gedurende de film de spanning toeneemt neemt het verhaal op den duur wat niveau betreft af, het lijkt wel alsof het einde enigszins is afgeraffeld door de regisseur die door velen, begrijpelijk, wordt aanbeden.

Maar laat die kritische noot je niet afschrikken, voor film liefhebbers en Billy Wilders fans betreft "Five Graves to Cairo" een "must see", of zoals " They Shoot Pictures, Don't They?" het stelt: "Highly Recommende".

Eindoordeel: 4*.

Met dank aan Iketes voor het uitlenen van deze film in de pakketservice

Eens met Dragje. Opnieuw een zeer sterke film, die helaas met name naar het eind toe iets minder wordt.

Wel wereldrollen voor Baxter en Von Stroheim.

4*

Ach, Billy Wilder heeft veel betere films gemaakt. Maar Wilder is wel een zeer getalenteerd regisseur dus zoals verwacht is dit toch op zijn minst weer heel vermakelijk.

Ik was vooral nieuwsgierig naar deze film doordat Goodfella_90 mij bij de film Sahara (die met Bogart) erop wees dat deze film ook zulke prachtige woestijnbeelden zou bevatten. Dat blijkt ook wel in de eerste 5 minuten. Maar helaas, na die 5 minuten krijgen we zo goed als geen woestijn meer te zien en blijven we de hele film binnen zitten, in iets wat weer net iets te duidelijk een theaterverfilming is. Jammer, dat begin smaakte naar meer.

Gelukkig is het script dan weer ijzersterk en wordt er zeer sterk in geacteerd. Erich von Stroheim steelt de show met een prachtige portrettering van Rommel. Vreemd wel dat daar in 1943 een film over gemaakt werd. Ik dacht dat deze film wat jaartjes na de oorlog gemaakt was, ongeveer rond dezelfde tijd als Stalag 17.

Al met al een zeer aangename film die nergens verveeld, maar eerlijk gezegd ook nergens echt grote hoogten berijkt. Maar toch zeker de moeite waard om eens te bekijken.

3,5*

Eens. Goed gemaakt, maar nergens verrassend of enorm meeslepend. Ik mis ook een beetje de scherpte en het donkere randje van de betere Wilders.

Het begin viel me een beetje tegen maar hoe langer de film duurde hoe beter hij werd. Zeker niet Wilders beste maar wel weer erg leuk.

kleine 4*

Mijn eerste kennismaking met Billy Wilder, en meteen een spannende film met een slimme plot en een lekker tempo. Lijkt me een interessant cineast, zeker als je ziet welke films er op 's mans lijstje prijken.

3*

Slecht,

De intro was nog wel geslaagd. Je loopt wat verlaten rond in de woestijn en zoekt naar enige vorm van beschaving. Wat volgde waren spelletjes als: de Duitsers mogen mij niet ontdekken dus speel ik verstoppertje. Enige vorm van spanning was ver te zoeken. Zelfs naarmate de film vorderde bleef het allemaal te voorspelbaar, te kolderesk en simpel van geest. Ik vond die dikke Duitser daarbij ook vreselijk irritant, hij was niet angstinboezemend en ontbeerde elke vorm van geslaagde humor. Nog nergens iets te bekennen van Wilders `s spitsvondige geest. Ouderwets vehikel. Kleine 2,5*

Allereerst is jouw historisch besef uitermate vreemd, of niet aanwezig..

Tja hoe hier op te reageren. "Ouderwets vehikel" zegt eigenlijk meer over jezelf, denk ik. Ik zou je graag uitnodigen in het podium dat "wereldoorlog twee" heet.

Ik zie eigenlijk niet in wat Maxcomthrilla's bericht met historisch besef te maken zou hebben. Ik ben het niet met hem eens, maar hij maakt toch geen dingen die niet kloppen over de geschiedenis. Hij zegt zelfs helemaal niets over geschiedenis.

Deze morgen in de bus, deze avond al bekeken. Hoewel Five Graves in vergelijking met andere Wilders net dat ietsje minder is, blijft het een zeer vermakelijke film.

Het begint zeer sterk allemaal, maar al snel komt de film in een dipje terecht. Een te lange inleiding als je het mij vraagt.
Vanaf het bombardement herpakt Wilder zich en trakteert ons op een laatste half uur prachtige cinema. Grandioos was de scène waarin de Lieutenant werd vermoord, heerlijk suggestief!

Ik stoorde me wel lichtjes aan bepaalde valse patriotische citaten uit de film "It's not one brother, it's millions of brothers."
De film deed een beetje aan als propaganda voor het thuisfront, op de moed wat op te krikken.
Desalniettemin is de film knap geschreven, meesterlijk plotje.

3.0*

Persoonlijke aanval verwijderd.

Is deze film verkrijgbaar in Nederland? Het liefst R2/NL, maar een R1/R2 met Engelse ondertiteling is ook goed..

Ik kocht de Spaanse dvd, voor zover ik weet de enige.

Leuke Wilder, maar zeker niet een van zijn beste.

Vooral opvallend dat ie in de oorlog gemaakt is.

Er is nu ook een Duitse DVD, een of andere Billy Wilder collectie.

Fünf Gräber bis Kairo : Amazon.de

Aha; net uit zie ik. Wist ik niet.

Wat minder bekende film van Billy Wilder die toch zeker de moeite waard is.

Vanaf het eerste shot waarin een 'verlaten' tank, of liever gezegd spooktank, door de woestijn rijdt is het raak. De enige overlevende, een uitstekende Franchot Tone, wordt uiteindelijk tegen wil en dank een soort dubbelspion in het Egyptische hotel 'Princess of Britain'.

De film is lekker vlot, spannend en natuurlijk prachtig geschoten, vooral het gevecht tussen twee hoofdpersonen in de schaduw van een in de camera schijnende zaklamp is heel fraai gedaan.

Erich von Stroheim is een genot om naar te kijken, Geen idee of hij een getrouw portret van Rommel neerzet, maar dat maakt me hier niet zo veel uit. Hij domineert elke scene waarin hij speelt. Schitterende kop, meedogenloos villein, prachtig.

Deze komt, na verschenen te zijn in een Billy Wilder box, ook apart uit in de QFC! Kost slechts een euro of 7.

Die box heb je bij de Fame dan weer voor 15 euro.

Erg vermakelijke film dit.

Wilder is van vele markten thuis, zo ook van de oorlogsfilms, zo bewijst hij hiermee. De eerste paar minuten van de film zijn erg mooi geschoten en daarin zie je duidelijk hoe desolaat je kunt zijn in de woestijn.

Daarna gaan we naar binnen, evenals Franchot Tone, die een prima rol aflevert als dubbelspion John Bramble. Ook Anne Baxter zit prima in haar rol. De show wordt echter gestolen door Erich von Stroheim, die als veldmaarschalk Rommel echt een geweldige performance weergeeft.

De film kent verder geen memorabele scenes, maar het niveau is wel constant hoog, evenals het tempo en ik heb me dan ook geen moment verveeld.

3,5*

Aan het begin van zijn carriere maakte Wilder ontzettend veelzijdige films. Na Some Like it Hot maakte hij alleen nog een beetje eenzelfde soort komedies. En hoewel hij daarin ook wel varieerde en eigenlijk alle films van na 1959 ook ontzettend sterk waren, was ik na een film of 5 op rij uit deze periode van hem, wel weer toe aan iets anders.

Want Billy Wilder kan alles. Alles, behalve een slechte of zelfs maar matige film maken. Al zijn films zijn erg sterk. En als ze niet erg sterk zijn, zijn ze geniaal. Zoals Some Like it Hot, Stalag 17 of Double Indemnity. Die steken er voor mij zelfs nog boven uit. Maar voordat ik me te veel laat verleiden om een lofzang af te steken over Wilder, zal ik terugkeren naar deze film, die beslist waardering verdient maar niet tot zijn beste werk behoort. Maar eventuele negatieve associaties die met zo'n opmerking gepaard gaan, moet je ogenblikkelijk vergeten.

Het begin is al veelbelovend. De tank, die de overledenen naar hun eigen begrafenis reed, zoals Tone later zo spitsvondig uitdrukte, diende een intrige aan waar de film een half uur lang op kan teren. Als dat al nodig was. Maar ook de scènes die hier op volgen sleuren je de film in. Hoe gaat hij zich in godsnaam uit de situatie redden, waarin de Duitsers een kapotgeschoten woestijnstadje dat in the middle of nowhere ligt (zoals het een beetje woestijnstadje betaamt), innemen? De oplossing is uiteindelijk voor de handliggend, hoewel ik er zelf niet opkwam en er dient zich een redelijk slim kat en muis aan.

En dat is precies wat we krijgen. De plot zit goed in elkaar, de film is behoorlijk spannend (met als hoogtepunt de achtervolging tijdens het bombardement) en hoewel bijna alles op de set is gefilmd, had ik toch het idee dat ze in de woestijn zaten. Von Stroheim is een opmerking waard. Hij speelt niet eens zo bijzonder, maar alleen al met zijn aanwezigheid degradeert hij de rest van de cast met gemak tot ondergeschikt, iets dat perfect bij zijn rol past.

Billy Wilder weigerde in zijn vroege carrière al keuzes te maken, die uitsluitend bedoeld zijn om het grote publiek met een tevreden gevoel naar huis te laten gaan. The Lost Weekend is daar gedurende de volledige speelduur natuurlijk al een perfect voorbeeld van. Het lot van Anne ‘All About Eve’ Baxter (die ik trouwens niet bijzonder vond spelen) en het uitblijven van de verplichte liefdesromance, zijn daar bijna net zo’n goed voorbeeld van. Verfrissend. Het eind is afgezien hiervan echter niet al te best en neigt een klein beetje naar propaganda (hoe wil je anders die toespraak van Tone bij het graf van Baxter verklaren, waarover hij het alleen maar kan hebben over de, al dan niet aankomende, triomfen van het Britse leger). Wel apart dat het een Amerikaanse film is, wat de schijn van propaganda dan weer wat tempert.
Billy Wilder op zijn meest veelzijdigst. 4 sterren.