Calvaire (2004)

Allereerst kun je dit niet echt een horror noemen, meer een thriller en daarnaast heb ik me er soms wel kapot om gelachen.
De film begint erg sterk en er wordt gelijk een naargeestig beeld neergezet mede door de setting en de onheilspellende die eraan zitten te komen.
Vooral de rare personages zijn me bijgebleven, Bartel die eerst erg hulpvaardig is, maar later in een maniac verandert, de dorpsbewoners en hun gekke dans,Boris met z'n koe.

Er zaten overigens wel een paar zieke scènes in zoals: die boeren die een koe verkrachtten, de 360 shot waarin ze allemaal aan het lachen waren, de dansende dorpelingen.
Ik ben het trouwens wel over Marc eens dat zijn gehuil meer op lachen lijkt.

De film eindigt alleen wat raar.

2, 5 Sterren.

Wow, heb ik deze ooit 0.5* gegeven

Dat was dan een grote vergissing!

Na het kijken van Vinyan wou ik toch nog eens deze proberen. De laatste keer was mij deze zo tegengevallen dat ik hem nooit meer wou zien tot vandaag. Tot mijn grote verbazing viel deze dubbel en dik mee. Vooral de sfeer is goed te vinden in dit grauwe bizarre werkje van Du Welz. Sommige scénes waren echt te bizar voor woorden.

4*

Zeldzaam slechte film, ongelooflijk. Hoe kan een film als dit op een 3,36 staan na 500+ stemmen?

Daarmee open ik mijn allereerste recessie, voor dit stuk stront van een film.

De film gaat helemaal nergens over. Een standaard verhaaltje waarbij iemand pech krijgt met z'n vervoer, ergens gaat overnachten, een vriendelijk persoon ontmoet die op den duur verandert in een gemenerik. Maar om de film dan een beetje uniek te maken komen ze met een domme reden waarom dat gebeurt.

Veel vage dingen in deze film dat niet uitgelegd of verklaart kan worden. Waarom zijn ze zo doorgedraaid, waarom dansen de andere doorgedraaide als een stel malloten (en waarom zijn ook zij doorgedraaid). waarom confronteert de hoofdpersoon Bartel niet met de naaktfoto's die duidelijk uit zijn bus zijn gejat, waarom scheert Bartel de hoofdpersoon kaal? Ik kan mij niet voorstellen dat zijn vrouw kaal was.

En tot slot: Waarom is deze film als Horror bestempeld? Ik zit maar anderhalf uur te wachten op een afslachting maar nee hoor, er gebeurt helemaal niets. Je zou het eigenlijk niet eens een Thriller kunnen noemen, maar goed. Ik zal het wel even aanpassen voordat er nog meer Horror freaks als ik met een enorme domper komen te zitten.

0,5 omdat het niet lager kan, belachelijke film.

Mja, toch niet helemaal geslaagd wat mij betreft.

Zeker, de film is erg sfeervol en het is allemaal heel erg mooi geschoten maar wat blijft het uiteindelijk toch allemaal erg saai en braafjes. Zo'n lange trage aanloop loont alleen maar als er een spetterende finale komt en die ontbreekt volledig, evenals enige vorm van spanning.

Wèl genoten van het fraaie camerawerk en de knotsgekke personages. De scène in de bar is al vaak aangehaald in de recensies hier, en terecht!

Absoluut geen slechte film hoor, en leuk om een keertje gezien te hebben maar vermoed niet dat ik hem snel opnieuw zal bekijken.

It's the most wonderful time of the year

Maar niet bepaald voor Marc Stevens die de meest gruwelijke kerst van zijn leven doormaakt.
Deze kleine productie wist bij aanvang wel degelijk interesse bij mij op te wekken. Naarmate de storyline echter vorderde bleef een echte climax uit. De film neigde meer naar een anti-climax. En dit is jammer omdat de film continue het gevoel geeft naar iets op te bouwen wat tot de aftiteling over het scherm rolt helaas uitblijft.
Al het leed wat Marc met name door Bartel wordt aangedaan is zo gestoord dat je toch wel (op zijn zachtst gezegd) een kleine wraakactie van de man terug verwacht. De film leek bij vordering op een variant van de rape & revenge, alleen bleef de zogenoemde wraak uit. Als dit in de film toegevoegd zou zijn geweest had het meer als een geheel aangevoeld en niet als een film die maar half afgemaakt overkomt.

Daar komt bij dat de film naar verloop van tijd ook behoorlijk vaak inkakt en met vlagen zelfs saai te noemen is. Op bepaalde situaties was de film ook nog eens behoorlijk komisch te noemen door de men in the dress taferelen die zo bizar waren dat ze tegelijk op bepaalde momenten nog behoorlijk komisch waren ook. De man was ook een halve vrouw met zijn soundmixshow voorstellingen, kom op zeg
Al met al was de opbouw aardig en vermakkelijk, maar voelde de film in zijn geheel nogal onafgemaakt aan. Er had namelijk vele malen meer ingezeten dan er nu inzat.

Ook waren er nogal een aantal onverklaarbare zaken in de film aanwezig. Waarom was iedereen in de omgeving psychisch gestoord? En waarom zaten we het ene moment naar een wit sneeuwlandschap te kijken en was enkele momenten later de sneeuw weer compleet verdwenen? Kleine maar grove schoonheidsfout.

Zeer matige vertoning deze film.

2,0*

Bizzare film met een aantal verontrustende beelden. Maar dit deed me bijzonder weinig en ook is de film ronduit saai (vooral het begin). Het wordt allemaal steeds belachelijker en aan het einde blijf je met vele vragen zitten. Op zich zit er nog wel een redelijke sfeer (groezelig en grauw) in de film door de koude en mistige natuur, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Leuke stijloefening van Du Welz en Debie, waar het talent duidelijk van afdruipt. Alle elementen zouden echter veel beter en veel completer samenkomen in het latere Vinyan. Deze film is bij tijd en wijlen toch echt iets te flauw en te fragmentarisch om als geheel echt indruk te maken.

Ik zag deze film in de Media Markt liggen voor een tientje. Ik had er al het een en ander over gelezen en kon het niet laten hem mee te nemen.

De film zelf wordt bestempeld als horror, ik vond het eerder een thriller/drama. Ondanks dat toch nog enkele engere shots, bijvoorbeeld het kaalknippen van de hoofdrolspeler, de 360 graden shot met het lachen van Boris en Bartel, en het huilen van Marc.

Na de film blijf je achter met een aantal vragen, waarom zijn de dorpsbewoners zo geschift? Wat had de vrouw precies gedaan waarom ze zo gehaat werd? Het einde was me ook net wat te abrupt.

Ondanks dat een erg sterke film die mij nog wel even zal bijblijven.

Gooi twee films in de blender en je krijgt een varkentje als scream queen. Het gekrijs gaat in ieder geval door merg en been. Met nog een slachtoffer -een lulletje rozewater pur sang- die je ook niet overal tegenkomt, een fraaie beeldvoering en een stel lijpe dorpelingen heeft Calvaire alvast een paar sterke elementen te pakken. Leidt wel tot een nogal lange opmaat die niet echt zindert, maar er smeult wel degelijk iets.

Waar het ook tot leidt zijn een aantal taferelen die even bizar als geinig zijn. Met het dansje als gierend hoogtepunt, maar ook de wip op de tractor is lachen. Toch mist het een beetje een finishing touch. Best fraai hoe de camera van boven het geweld van de heikneuters registreert, maar er gaat daar wel wat impact verloren. Je zit toch wat te vlassen op een daverend slot, dat er niet meer helemaal uitkomt. Geinig filmpje, dat wel.

Prettig gestoord filmpje.

Ik hou wel van dit soort films en ben een voorstander van lange introducties.

De dans scene en de tafel scene waren echt geweldig.

Eigenlijk vind ik de hele film wel stilistisch erg goed in elkaar zitten.

Maar voor de rest slaat de film wel als een tang op een varken en kan je je hersens niet echt ergens over pijnigen al lijkt het dat de film wel zoiets uit wil ademen.

3.5

Ik kan echt niet begrijpen dat mensen dit echt een goede film vinden. Net even alle meningen doorgelezen, maar verder dat het fraai gefilmd is (wat ook klopt) zie ik het betoog vaak niet gaan. Sure, de film is visueel aantrekkelijk (overigens vreemd dat het van regen naar sneeuw en van geen sneeuw weer naar wel sneeuw ging..weird), maar verder sloeg het toch nergens op zeg. Het hele ''ik zie in een verdwaalde man mijn oude vrouw'' plotje was gewoon belachelijk.

Bartel was dan nog wel lekker overdreven karikatuur neergezet, maar de rest bakte er weinig van. Zanger Marc Stevens was wel heel dom dat hij niks doorhad en ook niet wat meer verzet bood. En als hij aan het huilen was, dan leek het net of hij zat te lachen. Was bepaald geen beste acteur.

En je moet dit vast niet allemaal serieus nemen (neem de scene met de dansende dorpsbewoners in de bar, hehe), maar ik vond er maar weinig aan. Het was niet echt grappig, het was niet echt shockerend en echt bizar was het ook niet echt. Daarvoor heb ik wel genoeg horrorfilmpjes met gestoorde mensen in een achtergelegen gebied gezien. Het is een aardige titel om een keertje te kijken, meer niet.

2,5*

Eindelijk eens bekeken, maar toch een beetje tegengevallen. 'k had hele hoge verwachtingen bij deze film en ze zijn spijtig genoeg niet vervuld. M'n ouders hadden geen verwachtingen en bij hen viel hij ook wel tegen.
De eerste 40 min (en dan zijn we al bijna halfweg de film) is er niet zoveel te beleven qua horror, behalve een introductie van de verschillende personages. Vervolgens wordt het wat interessanter, maar de film komt voor mij nooit echt van de grond. 'k had de film dan ook veel spannender verwacht.
De film kan 'k misschien wat vergelijken met Deliverance, waar je ook vooral met rare personages (Hillbillies) te maken hebt (en deze zijn er hier in overvloed (denk ook maar aan het vreemd dansen in dat café )) die iemand gijzelen en wat folteren.
Er was gelukkig wel wat (zwarte) humor die met wel kon bekoren: bv als Marc op het bed lag te wenen en Paul Bartel zegt: "'k zie je ook graag" of het op en neer bewegen met de tractor .
Er zat ook een leuk shot in wanneer Paul Bartel in die vrachtwagen zit en de camera door de voorruit gaat.
'k had het me toch iets anders voorgesteld en zo was 'k toch wel wat teleurgesteld. Verwacht zeker geen spannende, flitsende film, maar eerder een trage film met vreemde figuren.

Wordt elke keer beter.

Vooral dat eerste deel. De eerste keer vond ik het een beetje saai, maar wetende wat er gaat volgen is de voorpret gewoon geweldig. Heerlijk hoe je aan een hoop kleine dingen al ziet wat er gaat volgen. Vooral Bartel is een geniaal personage, Stevens die ideale klier die geöfferd mag worden.

De humor is erg sterk, visuaal krachtig en een goeie soundtrack. Calvaire is een sterk stuk cinema dat uitstuigt boven de gewone genrefilms, daarvoor laat Du Welz zich ook meer dan genoeg gelden als regisseur.

4.5* en een uitgebreide review

Originele openingsscène waarin er werd gezongen voor bejaarden. Vervolg blijft lekker authentiek en we bevinden ons in een verlaten Franse streek waar de bewoners er rare gewoontes op na houden. Ieder zo z'n cultuur zullen we maar zeggen. Als het hoofdpersonage het motel betreed weet je niet precies wat er gaat gebeuren en dat is natuurlijk mooi. De eigenaar leek niet veel kwaad te kunnen doen en je zou denken dat er nog iets om de hoek komt kijken maar wanneer hij de foto's steelt en de jurken in het busje streelt zie je verontrustend hoe het is ingedeeld. Er volgt een nare periode. Waar ik wat lichte twijfels bij had was het feit dat Marc al direct hopeloos begon te janken toen hij zijn haren eraf werden gehaald. We zagen hem niet echt verontwaardigd reageren en hij heeft het nooit uitgeschreeuwd. Nu is dat misschien een cliché maar ik vind het altijd wel fijn als de protagonist in ieder geval al zijn opties heeft afgewogen en niet meteen de moed opgeeft. Ook vroeg ik me af waarom Bartel twee stalen pinnen door de polsen van Marc slaat want hij wide hem/haar nog gebruiken en riskeert nu juist dat 'ie doodbloed. Gelukkig voelt het allemaal wel vernieuwd aan en dat is te danken aan een zwijn dat een enorme kabaal maakt.. Daarnaast zitten er gewoon heerlijke scènes tussen zoals het duistere pianospel, de eerste kerstdag met Boris en de finish bij het drijfzand waar hij uiteindelijk toch nog de woorden ''I loved you'' naar buiten brengt omdat hij zich realiseert dat zijn medemens het ook niet voor het zeggen heeft.

Wat een film... En dat bedoel ik dan niet op een positieve manier.

Een horrorfilm met een gemiddelde van boven 3.30 schept bij mij hoge verwachtingen, maar nergens werden mijn verwachtingen ook daadwerkelijk doeltreffend.

Want de film moet het juist hebben van meer psychologische horror, en als je gore en bloed verwacht zit je net als ikzelf, niet goed bij deze film. Daardoor vond ik de film langdradig en zeer saai. Simpelweg omdat er in 80 a 85 minuten nauwelijks iets interessants gebeurd.

ik hou wel van vreemde karakters, een beklemmende setting en vage situaties. deze film heeft het allemaal, maar het komt nergens goed uit de verf.

vanaf het begin is de film supertraag, met veel lange scenes. te traag en te lang. uiteraard is de bedoeling er een sfeer mee te scheppen, maar bij mij werkte het tegendraads. je bent er bewust van dat Marc op het vreemde plek aankomt en ik hoop dan op een prachtcombinatie van beklemmende spanning en psychologisch vuurwerk tussen de hoofdrolspelers. dat gebeurd helemaal niet. vrijwel alles wat gebeurd is tamelijk voorspelbaar. en het gevoel dat je al eens eerder hebt gezien blijft knagen. als de verhaallijn wat uit de hand begint te lopen mis je dan ook de beleving om erin mee te gaan.
er zijn daarbij teveel momenten waarop ik een gemiste logische stap zie, zoals dat Marc meerdere mogelijkheden had in zijn gevangenschap het geweer te pakken. en hoewel het uitzicht nogal troosteloos was, zou het niet menseigen zijn om veel harder te pushen dat je niet degene bent waar je voor aangezien wordt. of de overredingskracht van Bartel waardoor hij niet naar zijn auto omkijkt. deus ex machinas ben ik geen fan van. het 'raar doen' leek vaak ook zonder uitgewerkte reden en dus meer om het raar doen zelf. het verhaal is superrechtlijnig en bevat geen enkele twist. of het moet hetgene zijn waarbij Marc verwacht bevrijd te zijn door de dorpelingen, die echter net zo gestoord blijken te zijn.

pluspunten is bijvoorbeeld de keus van de regisseur om ons tijdens Marcs rit naar het zuiden niet op de standaard horrormanier te laten schrikken, hoewel daar tig momenten voor waren. zeker in de eindscenes is de omgeving werkelijk prachtig verweven met de momenten. dat had eigenlijk meer gedaan moeten worden. en natuurlijk om in zo'n bizar naargeestige film 2 hilarische scenes te stoppen: de barscene met het dansen en de plotselinge aanwezigheid van de rode 'dwergen' in het bos

oja, ondanks de sinistere dvd-cover/poster én de benoeming van het genre op IMDB en MM, vind ik dit toch geen horror. daar heb ik -gelukkig!- te weinig hartverlammingen voor gehad en spuitend bloed voor gezien. een drama/thriller is meer op zijn plek.

Tis een leuke film van de belgische bodem...lekker geschift!!

Al had het van mij allemaal wat spannender en vlotter gemogen....ook een tikkel meer gore

Desondanks zeker geen slechte film...ik heb er best van genoten!

Krachtige sfeerscheppingen, vindingrijke foefjes en visuele aardigheden bij de vleet. Dit alles wordt nogal overschaduwd door een schier gebrek aan achterliggende motivaties, gebrek aan enige kaders, of wellicht mijn eigen onvermogen om ook maar iets in de richting van een interpretatie te komen. Waar gaat dit over? Narcisme?

Camerawerk is wel van een ander planeet. Camera die moeiteloos door een autovoorruit lijkt te bewegen, de al veel genoemde 360 graden draaiende camera en toch ook vooral die scene waarbij Marc Stevens in zijn tot stilstand gekomen auto van buitenaf gefilmd wordt, het zicht vaak belet door de verregende voorruit, met af en toe de ruitenwissers, waardoor je weer een glimp van hetgeen zich afspeelt in de auto opvangt.

Als artiest ben je de slet van je publiek.

Absurd, eigenzinnig, psychologisch. *4.0

Heerlijk absurde film.

Stond al een tijdje op m'n lijstje deze film, en toen ik hem eenmaal gekocht had, had ik alvorens ik hem zag eigenlijk nog steeds geen idee wat ik nou precies moest verwachten. Eerste deel is nog wat mak en je zou het zelfs een klein beetje cliché kunnen noemen, wat opzich niet zo erg is en gezien de opbouw van de film ook vrij logisch, maar wat er daarna volgt is een heerlijke aaneenschakeling van absurditeit met de scene waarin die dorpelingen het huis binnen vallenals hoogtepunt. Toch wel een hoogstandje die scene.

Verder Is Bartel een geweldig goor mannetje, erg leuke rol, en kwam het vooral later in de film ook visueel erg goed uit de verf. Lang uitgerekte shots van het grimmige landschap en goed camerawerk draagde erg bij aan de sfeer vond ik, evenals het (voor zover ik herinner) bijna compleet ontbreken van muziek. Leuke, bizarre film. 4* voor nu, misschien hoger in de toekomst.

De arthouse-variant van Misery, met een bevreemdend plot dat zich steeds tussen humoristisch en horror beweegt. Met sfeervol natuurlijk licht wordt een realistisch effect eraan gegeven, terwijl het plot zelf cryptisch blijft in zijn bevreemdende absurdisme. Het contrast tussen overtuigend realisme en de algehele vreemdheid levert een lekker gekke film op vol visuele vondsten die mij nog wel even bijblijven. Over het beschadigde mannelijke ego wanneer de liefde niet wederzijds blijkt en de passie nog even hard aangewakkerd wordt als voorheen.

Fijne kerstfilm, die ondanks dat je alles elders eerder hebt gezien, toch zeker weet te boeiend. Zag er ook mooi uit en de Ardennen zijn na het zien van deze film, een enge plek.

4*

En de 'Hipster' dansscene was natuurlijk geweldig!

Wat ik me bij deze film meteen afvroeg is waarom er toch geen komedie als genre bij staat, noch hier noch op andere websites. Na de nog bescheiden grap aan het begin volgt een bloedserieuze film die met een "dansje" compleet omslaat en ook doorslaat. De eerste helft overheerst een nare sfeer, daar wordt het niet meer genietbaar door maar het creëren van sfeer daar slaagt de film zeker wel in. Maar daarna gaat het de absurdistische kant op waardoor je opeens naar een doorgeslagen horrorkomedie staat te kijken. Het wordt dan een soort Álex de la Iglesia waarbij die regisseur er wel beter in slaagt om het absurde in een film te verweven. Een mindere Belgische horror. 1,5*

Bizar, absurd, walgelijk zijn veel gehoorde kreten bij deze film. Echter ik zie het niet? Het verhaal is zoals er zovele zijn. Iemand strand in de middel of nowhere en belandt in een zeer lastige situatie. Ditmaal is dat Marc Stevens, een Franstalige Belgische charmezanger die rondtrekt voor zijn optredens. Zijn auto begeeft het en Marc vindt een slaapplek in de uitgestorven herberg van Paul Bartel. Op het eerste oog een vriendelijke en behulpzame man. De acteurs leveren geen bijzondere prestaties. Laurent Lucas wordt verondersteld een onopvallende persoon te spelen en dat doet hij bekwaam, maar het is geen rol die je lang bij zal blijven. Jackie Berroyer als Bartel is zelfs een beetje ongeloofwaardig. Misschien heeft hij een te vriendelijke uitstraling om een gestoord persoon te spelen. Daarnaast zijn de dialogen niet erg sterk en duren sommige scènes gewoon te lang. En ook het horrorelement waar dan het walgelijke zal moeten langs komen is lang niet zo schokkend. Toch blijft de film wel boeien! En er is vooral visueel veel te genieten. Door te filmen vanuit afwijkende posities en met aparte camerabewegingen wordt er een beklemmende sfeer op geroepen. Daarnaast wordt de natuur van de Belgische Ardennen op onheilspellend en naargeestig wijze weer gegeven. Wat zeker de film tegoeden is gekomen. Tenslotte zit er wel één absoluut memorabele scène in de film en dat is die waarin de dorpelingen in het café met z'n allen een merkwaardige rituele dans uitvoeren onder begeleiding van iemand die als een bezetene op een piano beukt. Kortom een aardig probeersel maar met te weinig echte surrealistische verassingen.

Ruim geslaagd maar zonder grote onderscheiding. Jackie Berroyer is naar mijn bescheiden mening ronduit briljant als monsieur Bartel. Een zonderlinge man die bepaalde zaken uit het verleden nooit verwerkt heeft gekregen. Ook Laurent Lucas doet het als zanger Marc Stevens meer dan behoorlijk. Daarnaast dragen al de bijrollen, waarvan een aantal zonder tekst, prima bij tot het hele sfeertje dat men wil creëren, dikke pluim voor de casting.

Bij "dit soort film" wil ik toch regelmatig wat ongemakkelijk naar mijn scherm zitten turen en dat gebeurde hier meermaals, ook dat zat dus snor.

Ook het absurdistische karakter zo nu en dan kon ik zeker smaken, bepaalde scènes zijn hier terecht aangehaald als ik zo eens snel doorheen de reacties blader.

Ook het eerste deel van de film stoorde mij allerminst, er wordt reeds daar al een prima sfeer gecreëerd.

Waren er dan geen minpunten? Jawel hier en daar wel, de rol van Boris had er van mij perfect uit gemogen. Visueel vond ik het zelf een beetje te gewoontjes vaak en zo origineel is het grotere concept van de film ook niet.

Maar al bij al zeker wel geslaagd. Ben benieuwd naar ander werk van Du Welz in ieder geval. Bijzonder dat ik eigenlijk amper van de man gehoord had (films deden ook maar vaag een belletje rinkelen) als Belg zijnde. Zou gerust wat meer promotie mogen gemaakt worden voor dit soort film van Belgische makelij, het hoeft niet altijd Van Looy of Verheyen te zijn.

Eigenaardig filmpje, beetje een kruising tussen Misery en films met "dierenliefhebbers" (lees: inteeltkoppen met bestiale neigingen) als Deliverance en Southern Comfort. Een van die gasten leek zelfs wat op de banjospeler uit Deliverance. Calvaire heeft een nogal ongemakkelijke sfeer die steeds tussen dreigend en kluchtig in zit, eigenlijk vanaf het begin al als de artiest sjans heeft met een bejaarde. Als hij eenmaal in de herberg belandt gaat het al snel op de bizarre toer, er wordt overigens (gelukkig) weinig uitgelegd. Moet zeggen dat de gedragingen van de protagonist af en toe wel erg tam waren. Op het moment dat je te maken hebt met een gek ergens in de outback van België staat je maar een ding te doen en dat is wegwezen.

De bijrollen vond ik, op die gast die zijn hond zocht, erg geslaagd, en het dansje in het café is nu al klassiek. Ook de scène waarin de camera omdraait tijdens de ontsnapping mag er trouwens wezen, en het einde is ook prima (vooral dat Marc de verdrinkende kerel nog even geruststelt, daar waar ik toch een andere reactie verwachtte). Bovengemiddeld.

Interessant.

Dit is zo'n film die ik al meerdere keren heb teruggevonden op de "most disturbing movies ever made" lijstjes, die ik hier en daar weleens af ga. Daar zaten heel veel verrassingen bij. Ook Calvaire mag zich bij het lijstje van bovengemiddeld films zetten, maar de allerbeste zeker niet.

Wat direct opvalt is dat de sfeer wel goed zit. Ik ben zelf ook wel meerdere malen in die streken geweest en kan dan gerust zeggen dat er exact hetzelfde sfeertje hangt als in de film. De regissseur maakt regelmatig goed gebruik van de natuur en dat pakt dus ook goed uit.

Voor de rest deed het me visueel bij vlagen denken aan Gaspar Noé. Vooral als Du Welz zijn truckjes begint te gebruiken is het visueel een genot. Deze truckjes zijn echter wel schaars in Calvaire, je moet het vooral met de sfeer en de acteurs doen dan.

Normaal gesproken vind ik de films met veel gestoorde mensen altijd niet echt mijn ding, maar hier lukte het echter wel. Berroyer is inderdaad een opvaller tussen de gekken. Ook leuk dat we opper-gek Nahon ook nog even mogen zien. Dat zijn alleen wel de enige twee die een beetje indruk maken.

Voor de rest zit de film regelmatig vol met iets te random momenten. Het verkrachten van een varken of de dans bij de bar. Erg leuk allemaal, maar het voegt werkelijk helemaal niets toe aan het verhaal, en voelt daarom aan als een scene die compleet losstaat van het verhaal zelf. Had liever gezien dat de film iets meer bij het verhaal zelf was gebleven.

Soms ook wel een beetje aan de saaie kant, vooral het eerste half uur is niet het meest interessante gedeelte. Maar ook de opvolgende stukken zijn niet altijd even interessant. Slechts in de laatste 25 minuten begint de film echt te boeien, maar dan is ie ook relatief snel voorbij.

Visueel is het aantrekkelijk, maar de loop is vaak wat random en het verhaal niet altijd even boeiend. Ook niet bijzonder verontrustend. Iets gedurfder dan de algemene film, maar niks om bij te braken naar mijn mening. Moet nog eens wat meer zien van Du Welz.

Te wijTen, Richard. Foei.

Eigenaardige film, lekker groezelig sfeertje ook.

Maar verder viel het me toch behoorlijk tegen. Het eerste uur is echt taai. Du Welz creëert wel een aangename sfeer, maar je zit eigenlijk te wachten tot het ontbrand. Dit gebeurt pas echt het laatste kwartier, maar ook niet op een manier die ik had gehoopt. Paar weirde scènes, maar als geheel niet over de top genoeg.

Ik vond de dans- en lalpartij bar tegenvallen na zoveel jaren, de film in zijn geheel blijft toch wel de moeite.
Een beetje uit de hand gelopen Urbanus deed het mij aan denken, of een wat al te brave Franse horror.

Goed geacteerd (leuk bijrolletje van Brigitte Lahaie!), mooie landelijke omgevingen met lelijke lokale bevolking die stuk van stuk van de pot gerukt (b)lijken te zijn en wat bizarre fratsen van most of those involved. De finale betreffende Urbanus vond ik niet zo sterk, die in het bos was op zich wel mooi, maar de clou met Nahon was evenmin sterk.

Vermakelijk, dat zeker.