Calvaire (2004)

Na Vinyan wou ik absoluut ook De Welz' Calvaire zien. Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat Calvaire toch wel van een heel ander kaliber film is. Zo is het plot in Calvaire veel breder uitgeschreven, en is Calvaire ook een stuk minder artistiek.

Niet weggelaten dat dit ook een goede film is. Zo is de fotografie prachtig. De Ardennen zijn sowieso al heel mooi en kunnen blijkbaar ook de schitterende locatie zijn voor het creëren van een grimmige en lugubere sfeer. Het ongemakkelijk gevoel bij deze film zorgt er tevens voor dat je geen popcorn nodig hebt. Dus niet bepaald zo'n film om gezellig te griezelen met je vrienden. Helaas is deze film af en toe niet ver weg om dat juist wel te worden. Gelukkig zijn er enkele kleinigheden die dit tegenhouden.

Ook de inktzwarte humor vond ik schitterend, zeker die scène in het café waar we voor het eerst alle dorpsgekken samen zien. Heel erg geslaagd en passend, en dat terwijl dramaturgische horror en humor vaak als tegenpolen werken. Hier niet, en dat is niet zo evident.

Geen recensie van Calvaire zonder te spreken over de personages. Alle personages, uitgezonderd ons hoofdpersonage zijn zeer absurd. Deze personages en de bijgevolg excentrieke gebeurtenissen zorgen voor een heel positief en erg belangrijk effect. De film is zo een stuk interessanter. Voorbeeld: die uitbater van de herberg zegt met veel vijven en zessen 'ga niet naar het dorp', alle kijkers denken automatisch: 'Hopelijk waagt ie een kijkje'.

Verder is het camerawerk imponerend. Claustrofobische (herberg) en open ruimtes (de Ardense landschappen) worden goed afgewisseld, telkens geassocieerd met bijzonder sterk camerawerk die de setting en dus ook het gevoel versterkt.

Alleen jammer dat deze film te vergelijken valt met zovele horrorfilms. Een stukje van deze al bestaande horrorfilm, en een bestanddeel van de andere al bestaande horrorfilm en het verhaal is gevormd. Het kerstdiner krijgen we ook al in P2 (gelukkig is die later gemaakt), en ook vaak gelijkaardig met Frontière(s), gelukkig is ook die film later gemaakt. Waar Du Welz' dan wel de inspiratie vandaan haalde is wellicht The Texas Chainsaw Massacre en Deliverance. Maar dit alles is in een ander jasje gestoken, en is verre van een slap aftreksel.

3,5*

Ik vond er niet al te veel aan. Deze film het etiket van horror opplakken is een miskleun van jewelste. Het is meer een pyschologisch drama.

Het begon goed, maar deze low budget film schiet helaas nergens door. Het blijft allemaal saai, langdradig en oppervlakkig. Geen creepy momenten gezien, wel enkele vreemde scènes. De café-scène als meest bizarre, doch het meest creatieve moment in de film.

Verder nogal onlogisch dat iedereen daar psychologische problemen heeft. Ook onze hoofdpersoon Marc Stevens mag wat drama-lessen gaan volgen: was die man nu aan het wenen of aan het lachen! Ik weet het nog altijd niet. Vrij slechte vertolkingen bij momenten. Op een bepaald moment lijkt het wel of hij geobstipeert is en probeert te kakken .

Verder een heleboel scènes die me doen denken aan The Texas Chainsaw Massacre en Last House on The Left. Op het einde verwacht je een bloederige revenge, maar die blijft helaas uit. Geen bruutheid, geen engheid....wel een grauwe omgeving en een aantal vreemde scènes....inderdaad zo een film dus. Een film die de kijker uitdaagt om met deze welliswaar vage ingrediënten achteraf wat na te denken. Helaas heeft hij hiervoor niet de nodige indruk nagelaten.

Wat mij betreft hetzelfde niveau als Vinyan. Waar de film echt slaagt is de sfeer en de knotsgekke personages. De rol van Bartel werd fenomenaal vertolkt dor Berroyer en de dorpsgekken zijn nog grotere idioten dan deze Bartel. Vooral de dansscene in het café is werkelijkwaar te bizar om op te noemen. Heb het denk ik nog niet zo vaak zo gek als hier gezien, om over het feit dat het goat and pigfuckers zijn nog niet te beginnen

Aan de andere kant miste ik ook wat, een bepaald gevoel van spanning. De synopsis leent zich ook uit voor een lekker spannende film. Dat brak er echt compleet aan wat mij betreft. Nergens heb ik op het puntje van m'n stoel gezeten. Iets wat ik toch wel liever zie bij een film als dit. Dan helpen alleen gekke personages ook niet.
Moet zeggen dat ik de hoofdrolspeler, Laurent Lucas ook niet echt sterk. Iedere keer als ie zat te janken leek het eerder alsof ie de slappe lach had.

Bij Calvaire bekruipt me, net zoals bij Vinyan, het gevoel dat er veel meer in had gezeten. Nu blijft het vooral bij mooie cinematografie en een aantal knotsgekke hilbillies.

3*

Sterke film maar het einde was toch wel teleurstellend.

Allereerst kun je dit niet echt een horror noemen, meer een thriller en daarnaast heb ik me er soms wel kapot om gelachen.
De film begint erg sterk en er wordt gelijk een naargeestig beeld neergezet mede door de setting en de onheilspellende die eraan zitten te komen.
Vooral de rare personages zijn me bijgebleven, Bartel die eerst erg hulpvaardig is, maar later in een maniac verandert, de dorpsbewoners en hun gekke dans,Boris met z'n koe.

Er zaten overigens wel een paar zieke scènes in zoals: die boeren die een koe verkrachtten, de 360 shot waarin ze allemaal aan het lachen waren, de dansende dorpelingen.
Ik ben het trouwens wel over Marc eens dat zijn gehuil meer op lachen lijkt.

De film eindigt alleen wat raar.

2, 5 Sterren.

Maar wat mankeert er nu eigenlijk precies aan de film dan?

Wow, heb ik deze ooit 0.5* gegeven

Dat was dan een grote vergissing!

Na het kijken van Vinyan wou ik toch nog eens deze proberen. De laatste keer was mij deze zo tegengevallen dat ik hem nooit meer wou zien tot vandaag. Tot mijn grote verbazing viel deze dubbel en dik mee. Vooral de sfeer is goed te vinden in dit grauwe bizarre werkje van Du Welz. Sommige scénes waren echt te bizar voor woorden.

4*

Een erg vage en bij tijden hysterische, hilarische en knotsgekke (psychologische) thriller. Want afgezien van de creapy en freaky sfeer en misschien het plot waarbij een zanger verdwaald raakt en terecht komt bij een in eerste instantie zeer gastvrije en vriendelijke herberghouder, die later in een nogal obsessieve maniak veranderd, heeft het met horror helemaal niets van doen. Met enkele -op een goede manier- idiote scenes en z'n bizarre personages, heb ik echter wel genoten van de vreemdheid van deze film. Heerlijke film voor de nachtdienst in ieder geval, want deze film kijk je als ware je een nachtelijke delirium hebt. Drie en halve ster!

Zeldzaam slechte film, ongelooflijk. Hoe kan een film als dit op een 3,36 staan na 500+ stemmen?

Daarmee open ik mijn allereerste recessie, voor dit stuk stront van een film.

De film gaat helemaal nergens over. Een standaard verhaaltje waarbij iemand pech krijgt met z'n vervoer, ergens gaat overnachten, een vriendelijk persoon ontmoet die op den duur verandert in een gemenerik. Maar om de film dan een beetje uniek te maken komen ze met een domme reden waarom dat gebeurt.

Veel vage dingen in deze film dat niet uitgelegd of verklaart kan worden. Waarom zijn ze zo doorgedraaid, waarom dansen de andere doorgedraaide als een stel malloten (en waarom zijn ook zij doorgedraaid). waarom confronteert de hoofdpersoon Bartel niet met de naaktfoto's die duidelijk uit zijn bus zijn gejat, waarom scheert Bartel de hoofdpersoon kaal? Ik kan mij niet voorstellen dat zijn vrouw kaal was.

En tot slot: Waarom is deze film als Horror bestempeld? Ik zit maar anderhalf uur te wachten op een afslachting maar nee hoor, er gebeurt helemaal niets. Je zou het eigenlijk niet eens een Thriller kunnen noemen, maar goed. Ik zal het wel even aanpassen voordat er nog meer Horror freaks als ik met een enorme domper komen te zitten.

0,5 omdat het niet lager kan, belachelijke film.

Hoe een goochelaar in een krankzinnigengesticht terecht komt., of zo iets

Wat een film zeg. Absurdistisch, bizar, weird

Maar ik vond hem goed.

Vind het een typisch Waalse film.

De personages:

Gedegenereerde achterlijke boeren zonder moraal en beschaving levend in een zompig, troosteloos, modderig en vervallen boerendorp.

Geweldig neergezet die karakters. Alsof er een aantal hersencellen zijn weggesneden zo dierlijk en gestoord. Voortgedreven door lust en krankzinnige driften. Ze deden me denken aan die achterlijk hillbillies uit Straw Dogs of aan die uit Ex-drummer

De sfeer

Deed me denken ook weer denken aan de sfeer uit Ex-drummer: Inktzwart, bedrukt, bedompt, uitzichtloos, wreed, dierlijk

En toch ook weer de sfeervolle beelden van de Vlaamse bossen, de verlatenheid, een frans "pitoresk" boerderijtje,de gruwelijk mooie Wetlands, als een monster dat wacht op zijn slachtoffers.

En de cameravoering hou ik wel van; schokkerig, rommelig, meerennend met de vluchtende Marc, als een krankzinnige ronddraaiend (geweldige scene met zn drieeen aan tafel hysterisch lachend)

Vond het geen thriller (zéker geen horror), de spanning werd ahw overruled door het bizarre en weirde.

Kortom een goeie interessante film.

Goede Franse Horror.

Houd je van films als L'interieur, Haute Tension en Frontieres, dan moet je deze zeker ook zien!

Mja, toch niet helemaal geslaagd wat mij betreft.

Zeker, de film is erg sfeervol en het is allemaal heel erg mooi geschoten maar wat blijft het uiteindelijk toch allemaal erg saai en braafjes. Zo'n lange trage aanloop loont alleen maar als er een spetterende finale komt en die ontbreekt volledig, evenals enige vorm van spanning.

Wèl genoten van het fraaie camerawerk en de knotsgekke personages. De scène in de bar is al vaak aangehaald in de recensies hier, en terecht!

Absoluut geen slechte film hoor, en leuk om een keertje gezien te hebben maar vermoed niet dat ik hem snel opnieuw zal bekijken.

It's the most wonderful time of the year

Maar niet bepaald voor Marc Stevens die de meest gruwelijke kerst van zijn leven doormaakt.
Deze kleine productie wist bij aanvang wel degelijk interesse bij mij op te wekken. Naarmate de storyline echter vorderde bleef een echte climax uit. De film neigde meer naar een anti-climax. En dit is jammer omdat de film continue het gevoel geeft naar iets op te bouwen wat tot de aftiteling over het scherm rolt helaas uitblijft.
Al het leed wat Marc met name door Bartel wordt aangedaan is zo gestoord dat je toch wel (op zijn zachtst gezegd) een kleine wraakactie van de man terug verwacht. De film leek bij vordering op een variant van de rape & revenge, alleen bleef de zogenoemde wraak uit. Als dit in de film toegevoegd zou zijn geweest had het meer als een geheel aangevoeld en niet als een film die maar half afgemaakt overkomt.

Daar komt bij dat de film naar verloop van tijd ook behoorlijk vaak inkakt en met vlagen zelfs saai te noemen is. Op bepaalde situaties was de film ook nog eens behoorlijk komisch te noemen door de men in the dress taferelen die zo bizar waren dat ze tegelijk op bepaalde momenten nog behoorlijk komisch waren ook. De man was ook een halve vrouw met zijn soundmixshow voorstellingen, kom op zeg
Al met al was de opbouw aardig en vermakkelijk, maar voelde de film in zijn geheel nogal onafgemaakt aan. Er had namelijk vele malen meer ingezeten dan er nu inzat.

Ook waren er nogal een aantal onverklaarbare zaken in de film aanwezig. Waarom was iedereen in de omgeving psychisch gestoord? En waarom zaten we het ene moment naar een wit sneeuwlandschap te kijken en was enkele momenten later de sneeuw weer compleet verdwenen? Kleine maar grove schoonheidsfout.

Zeer matige vertoning deze film.

2,0*

Bizzare film met een aantal verontrustende beelden. Maar dit deed me bijzonder weinig en ook is de film ronduit saai (vooral het begin). Het wordt allemaal steeds belachelijker en aan het einde blijf je met vele vragen zitten. Op zich zit er nog wel een redelijke sfeer (groezelig en grauw) in de film door de koude en mistige natuur, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Leuke stijloefening van Du Welz en Debie, waar het talent duidelijk van afdruipt. Alle elementen zouden echter veel beter en veel completer samenkomen in het latere Vinyan. Deze film is bij tijd en wijlen toch echt iets te flauw en te fragmentarisch om als geheel echt indruk te maken.

Vind ik toch een wat vreemde uitspraak, aangezien de kenmerkende humor van Calvaire helemaal niet terug te vinden is in Vinyan.

Daar heb je gelijk in. Hoewel ik de humor an sich wel geslaagd vond, werd het voor mijn gevoel hier niet genoeg tot een geheel gesmeed, waardoor het voor mij te veel 'losse' momenten waren. Misschien dat ik er daarom even niet aan dacht.

Fijn filmpje van Du Welz.

De film komt rustig op gang met een uitstekende spanningsopbouw. Doordat er juist zo weinig gebeurd blijft het allemaal heel mysterieus en erg spannend. Er hangt duidelijk een dreigend sfeertje en ik was al meteen erg geboeid aan het kijken. Ik zat ook continue met vragen in mijn hoofd en daarom bleef het voor mij ook zo spannend om verder te kijken.

Alles lijkt zich op te bouwen. De muziekstijl, de sfeer, de gekheid van de personages, de spanning. Vooral het camerawerk is aan het einde top! Dat maakt alles nog gekker en helpt heerlijk mee aan het sfeertje in de film. Het stuk in het café vond ik geweldig! Alle personages, de muziek en de sfeer die er op dat moment hing: Ik kreeg kippevel!

Er zat ook subliem acteerwerk in van de man die Bartel speelde. Wat zette hij die rol ongelofelijk goed neer. Enige minpuntje was het acteerwerk van Laurent Lucas. Die man wist mij niet altijd te overtuigen, wat erg jammer was.

Ik vond het een erg geslaagde drama/thriller.

4*

Wat een gezellig cafeetje in dat dorp!

Ik zag deze film in de Media Markt liggen voor een tientje. Ik had er al het een en ander over gelezen en kon het niet laten hem mee te nemen.

De film zelf wordt bestempeld als horror, ik vond het eerder een thriller/drama. Ondanks dat toch nog enkele engere shots, bijvoorbeeld het kaalknippen van de hoofdrolspeler, de 360 graden shot met het lachen van Boris en Bartel, en het huilen van Marc.

Na de film blijf je achter met een aantal vragen, waarom zijn de dorpsbewoners zo geschift? Wat had de vrouw precies gedaan waarom ze zo gehaat werd? Het einde was me ook net wat te abrupt.

Ondanks dat een erg sterke film die mij nog wel even zal bijblijven.

- Pa...?

- Ja...

- Is den dienen nu da beest aant poepen?

- Ja.

- Hehe

Een heel bijzonder werkje van Vlaamse bodem! De absurdheid stroomt er gewoon vanaf, waardoor er erg vreemde sferen ontstonden in de huiskamer. Met tintelend plezier naar gekeken. Gewoonweg geniaal!

Vlaamse bodem?

Belgische, sorry, foutje.

Ik proef wat nationalistisch hier hahaha.

Haha, was zeker niet de bedoeling alleszins.

Inleiding & Vergelijking met Vinyan

Na Vinyan (een film die Fabrice Du Welz later regisseerde) wou ik absoluut ook Calvaire zien. Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat Calvaire toch wel van een heel ander kaliber film is. Zo is het plot in Calvaire veel breder uitgeschreven, en is Calvaire ook iets minder artistiek. Eén ding hebben ze gemeenschappelijk: de regisseur creëert in beide films een heel diepe en dikke onderliggende laag en verwerkt in beide films veel symboliek. Wat die symboliek juist inhoud of wat die exact betekent: daar heeft de kijker meestal het zeggen naar.

Plot

De film volgt Marc Stevens die optreedt als niet zo goede (zeg maar barslechte) Franstalige Belgische charmezanger. Na een optreden voor enkele bejaarden (die wel heel grote fans blijken te zijn), trekt Marc naar de Waalse Ardennen voor zijn volgende optreden. Op een regenachtige nacht neemt hij de verkeerde afslag en verdwaalt in het verlaten bos. Tot overmaat van ramp begeeft zijn auto het. Marc vindt een slaapplek in de uitgestorven herberg van Paul Bartel. Op het eerste oog een vriendelijke en behulpzame man...

Mijn mening + verhaal

Calvaire is zeker een goede film is. Zo is de fotografie prachtig. De Ardennen zijn sowieso al heel mooi en kunnen blijkbaar ook de schitterende locatie zijn voor het creëren van een grimmige en lugubere sfeer. Het ongemakkelijk gevoel bij deze film zorgt er tevens voor dat je geen popcorn nodig hebt. Dus niet bepaald zo'n film om gezellig te griezelen met je vrienden. In het begin lijkt het misschien wel zo te worden (man strandt in het midden van de nacht in een boswegje en is bovendien ook verdwaalt), maar ik garandeer het U, daar komt verandering in. Wat er precies gebeurt of wat de plannen van Paul Bartel echt zijn zeg ik liever niet; dat zou voor velen de pret kunnen bederven. Wat ik wel al kan meegeven is dat je als gevoelige kijker deze film beter overslaat en dat het toekomstperspectief van Marc Stevens er op een bepaald moment niet rooskleurig uitziet. Er gebeuren vele vreselijke, en tegelijk ook aangrijpende gebeurtenissen; zoöfilie niet uigesloten.

Humor

Ook merkwaardig aan deze film is de inktzwarte humor. De openingsscène vond ik bijvoorbeeld al schitterend. Hierin zien we Marc Stevens optreden voor een groepje bejaarden. De humor in deze scène is misschien iets subtieler, en sommigen zullen de humor er ook niet van inzien maar grappig vond ik het zeker wel. Iets duidelijk is de scène in het café waar we voor het eerst alle dorpsgekken samen zien. Aan de ene kant voel je een sterke dreiging, en aan de andere zit je gewoon te schateren van het lachen. Heel erg geslaagd en passend, en dat terwijl dramaturgische horror en humor vaak als tegenpolen werken. Hier niet, en dat is niet zo evident.

Personages, camerawerk & acteerwerk

Nog merkwaardiger in Calvaire zijn misschien de personages. Alle personages, uitgezonderd het hoofdpersonage zijn zeer absurd en excentriek. Deze personages en de bijgevolg bizarre gebeurtenissen zorgen voor een heel positief en erg belangrijk effect. De film is op die manier een stuk interessanter. Verder is het camerawerk imponerend. Claustrofobische (herberg) en open ruimtes (de Ardense landschappen) worden goed afgewisseld, telkens geassocieerd met bijzonder sterk camerawerk die de setting op een niet zo alledaagse wijze op de voorgrond brengt. De film wordt ook vrij sterk geacteerd, door acteurs die niet zo bekend zijn bij het grote publiek maar toch al wat ervaring achter de rug hebben.

Vergelijking met andere horrorfilms & conclusie

Calvaire heeft wel goed gekeken naar andere gelijkaardige horrorfilms en de manier waarop zei het deden. De gelijkenissen met The Texas Chainsaw Massacre en Deliverance zijn niet zo heel verder te zoeken. Het kerstdiner had ik overigens ook al gezien in P2 (een film die wat later gemaakt is) en ook deed deze film me vaak denken aan Frontière(s). Een stukje van deze al bestaande horrorfilm, en een bestanddeel van de andere al bestaande horrorfilm en het verhaal is gevormd. Toch is deze film helemaal geen slap aftreksel. De film is op zijn zachtst gezegd in een ander jasje gestoken en is zelf nog een stukje beter dan de eerder genoemde films. De reden hiervoor is (zoals ik al eerder zei) de dikke onderliggende laag en de grote hoeveelheid symboliek. Een soort van diepgang die weinig andere films hebben...

Gooi twee films in de blender en je krijgt een varkentje als scream queen. Het gekrijs gaat in ieder geval door merg en been. Met nog een slachtoffer -een lulletje rozewater pur sang- die je ook niet overal tegenkomt, een fraaie beeldvoering en een stel lijpe dorpelingen heeft Calvaire alvast een paar sterke elementen te pakken. Leidt wel tot een nogal lange opmaat die niet echt zindert, maar er smeult wel degelijk iets.

Waar het ook tot leidt zijn een aantal taferelen die even bizar als geinig zijn. Met het dansje als gierend hoogtepunt, maar ook de wip op de tractor is lachen. Toch mist het een beetje een finishing touch. Best fraai hoe de camera van boven het geweld van de heikneuters registreert, maar er gaat daar wel wat impact verloren. Je zit toch wat te vlassen op een daverend slot, dat er niet meer helemaal uitkomt. Geinig filmpje, dat wel.

Prettig gestoord filmpje.

Ik hou wel van dit soort films en ben een voorstander van lange introducties.

De dans scene en de tafel scene waren echt geweldig.

Eigenlijk vind ik de hele film wel stilistisch erg goed in elkaar zitten.

Maar voor de rest slaat de film wel als een tang op een varken en kan je je hersens niet echt ergens over pijnigen al lijkt het dat de film wel zoiets uit wil ademen.

3.5

Saaie butfilm net als vinyan. Gebeurde niets wat me kon boeien. Niet mijn soort horror, Zal hem wel met andere ogen gezien hebben dan de topscorers hier.