Heat (1995)

Had hier toch meer van verwacht. Goede acting, vooral van De Niro, maar de film duurt onnodig lang, de regisseur wil teveel en het script is (daardoor) niet altijd even geloofwaardig. Einde viel ook tegen.

PS. Had Pacino niet beter de badguy kunnen spelen? Ik had iig meer sympathie voor de Niro's karakter tijdens de film.

Geweldige film over een professionele groep dieven die in de gaten gehouden worden door de politie. Twee boeiende personages aan weerszijden van de wet, maar toch hetzelfde (Al Pacino en Robert DeNiro geven deze genoeg gewicht mee, maar ook de rest van de cast is goed). Prima locatiewerk en de stad wordt sfeervol in beeld gebracht. Uitstekende en spannende actie-scenes (vooral de shoot-out tijdens de bankoverval is ongeëvenaard). Michael Mann's magnum opus wat mij betreft.

Veelbelovend begin, leek me qua thematiek en stijl denken aan een Tarantino film avant la lettre, maar het bleef bij een kat-en-muisspel tussen de twee hoofdpersonages met of course wat liefde en bedrog/'verraad erin verwerkt. Desondanks een goeie film.

Normaal gesproken heb ik weinig met dit soort misdaadfilms, maar ik moet toegegeven dat deze epische verfilming van de kat-en-muis relatie tussen een bendeleider en een politie-inspecteur mij van begin af aan geboeid heeft. Dat zit ‘m niet in de actiescènes, maar vooral in de optredens van de acteerkanonnen Pacino en De Niro, met als absoluut hoogtepunt hun tweegesprek bij een kopje koffie.

Complimenten ook voor regisseur Michael Mann, die op vaardige wijze misdaad- en intermenselijke scènes met elkaar weet af te wisselen en op die wijze een evenwichtig geheel creëert.

Dijk van een film. Voor het eerst gisteravond dit misdaad-spektakel op blu ray gezien. En ik heb genoten als nooit tevoren. Met gemak blijft deze klassieker in mijn top 10 en hij zal er ook voor altijd in blijven.

Wat een cast zeg. En wat had iedereen zin in dit project, want de acteerprestaties zijn uitmuntend. De Niro zit ontzettend lekker in zijn rol. Ik vind dit een betere prestatie dan die van Jimmy Conway in Goodfellas. Andere soort crimineel, maar toch. McCauley is een doorgewinterde harde crimineel. Kalm, georganisseerd, een echte leider, medogenloos tegen zijn vijanden (bij verraad), maar toch ook iemand die liefde mist in zijn leven. Vandaar dat hij aanpapt met een dame uit een boekenwinkel. Maar zijn motto blijft; Don't let yourself get attached to anything you are not willing to walk out on in 30 seconds flat if you feel the heat around the corner. De romance tussen de twee is kort maar krachtig, aan het eind van de film zelfs ontroerend. Pacino zet ook een puike prestatie neer. Met gemak zet hij de rol van Hanna neer. Heel natuurlijk komt zijn rol uit de verf. Kilmer doet het ook behoorlijk goed in deze film.

De actiescenes zijn verbluffend. Natuurlijk is de shootout na de bankoverval het hoogtepunt. Wat een geknal en wat een wapens (o.a. dikke Colt geweren) worden er in de film gebruikt. Maar de film heeft nog meer hoogtepunten. De meest ontroerendste is die met Kilmer en Judd, of te wel als Charlene haar man niet verraad en Chris in de auto weg rijdt na de aanhouding. En de slot scene met Hanna en Neil is legendarisch. I told you i'm never going back. Ja, briljant. Meer hoef ik er niet aan toe te voegen

*****

Danny Trejo heet Trejo in de film: origineel bedacht. Dit was de derde keer dat ik deze film heb gezien. Zo'n beetje alles is gezegd over deze topfilm. Pacino is toch een van de beste, vooral als hij schreeuwt; gewoon uniek. De rest van de cast is ook top en memorabel: bijv. Voigt met zijn lange haren. Een goede keuze in het plot is de aandacht voor de partners, en de thuissituatie, van zowel de criminelen als de politie. In dit soort films blijft dat meestal buiten beeld. Wat dat betreft had deze film voor mij nog wat langer mogen duren om hier zeker richting het einde nog wat extra aandacht aan te geven, bijv. aan de stiefdochter van Vince en aan Chris met zijn vrouw.

Ongeëvenaard in zijn genre, en tevens voor mij de beste film van zowel Pacino als De Niro. Vooral die laatste vind ik echt fenomenaal in zijn rol.

Een prachtige sfeer, heerlijke muziek, mooie beelden, op alle vlakken een boeiend verhaal, fantastisch acteerwerk van zo'n beetje iedereen, en meerdere scènes die simpelweg onvergetelijk zijn. Een absolute klassieker die nooit uit mijn top tien zal gaan.

Uiterst stijlvol in beeld gebracht misdaaddrama, strak gemonteerd en heel goed geregisseerd. Werkelijk alle acteurs zijn uitstekend gecast.

Toch is dit vooral de film van de twee acteerkanonnen, Robert de Niro en Al Pacino.

Wat niet wegneemt dat de overige top acteurs ook geweldige acteerprestaties leveren. Prachtfilm, een absoluut hoogtepunt in het genre.

Een echte aanrader!

Voor mij: 5*

Heat is een ervaring, dat komt nog het dichtst in de buurt qua beschrijving. Dit is een misdaadepos zoals er maar zeer weinigen zijn. En ik zeg epos, want de scope, grootsheid en ambitie van deze film is niet minder dan bewonderenswaardig. Er worden vele personages aan beide kanten van de wet gevolgd, én uitgediept. Het plot is niet onbelangrijk, maar toch is het in de eerste plaats een karakterfilm; het draait niet enkel om het misdadige- en/of politieleventje, maar ook om de familielevens van de personages, de liefdes en mislukkingen, de tekortkomingen. Het duurt met z'n bijna drie uur erg lang, maar daar krijg je een grote diepgang voor terug. Giganten Robert De Niro en Al Pacino zetten voor de tigste keer in hun carrière memorabele rollen neer. Als je ze zo tegenover of bij elkaar zet merk ik wel dat ik iets meer neig richting De Niro als de betere acteur van de twee (Pacino durft wel eens wat meer over the top te schmieren), maar het verschil is minimaal. Het meest intrigerende personage vond ik dat van Val Kilmer, ook een fantastische acteur natuurlijk. Met mindere acteurs in deze rollen zouden de wat rustigere stukjes misschien irrelevant overkomen, maar nu word je gewoon volkomen meegesleept in elke scène. Het helpt ook wel dat er wat meer humanistische personages inzitten zoals Amy Brenneman's personage Eady.

En wanneer de bankroof erop zit en Kilmers personage de politie opmerkt en in de mum van een seconde begint te schieten, breekt een van de meest enerverende en adrenaline-verhogende shoot-outs uit die ik reeds heb gezien. Tien minuten lang snoeihard heen-en weergeschiet. Michael Mann brengt dit, net zoals de rest van de film, enorm stijlvol en gracieus en tegelijkertijd rauw in beeld. Het camerawerk en de soort van neon-verlichte visuele stijl is van een zeer hoog niveau. En zoals hierboven reeds ergens opgemerkt; na een laatste uur dat voor de meeste personages langzaam bergaf loopt, eindigt de film in een variatie op het classic western duel. De sheriff en de villain tegenover elkaar, met een opgebouwde spanning waar Leone nog wel waarderend voor zou knikken. Na de film voel je je bijna uitgeput. Als ik 1 minpunt moet aankaarten, is het overigens het personage Waingro. Voelde vrij misplaatst aan, en was ook niet echt genoeg uitgediept voor de belangrijke rol die aan hem wordt gegeven. Had eleganter opgelost kunnen worden.

4.5*, een gigant in het misdaadgenre, juist omdat Heat zoveel meer te bieden heeft dan enkel een bankheist. Ik zeg het nogmaals, een ervaring en een epos.

Heat doet zijn naam eer aan, want er hangt continu een broeierige sfeer in deze heist film. Zowel de dialogen als de actiescenes zijn intens, waardoor 3 uur kijken nergens als 'te lang' aanvoelt. Ook een cast om je vingers bij af te likken. Zonder twijfel Michael Mann's beste werk.

4,5 * crimineel goed

Zojuist herzien na 13 jaar en ik ben nog altijd onder de indruk. Een zeldzaam meesterwerk, qua acteerwerk, actie, regie, licht en donker, sfeerschepping en een tijdloos monument uit de jaren 90.

Fenomenaal.

5 sterren.

Heat (1995)

Niet alleen brengt het zeer sterke Heat steracteurs Robert de Niro en Al Pacino voor het eerst samen, zij spelen tevens, als toegewijde tegenstrevers, personages die morele weerspiegelingen zijn van elkaar. Zij vertolken de rollen van respectievelijk behoedzame, professionele dief Neil McCauley en gedreven, door zijn werk geobsedeerde politie-inspecteur Vincent Hanna.

Opererend aan weerszijden van de wet zijn beide mannen totaal toegewijd aan hun professie. In een eerdere scène hebben Hanna en McCauley elkaar reeds ontmoet en hun houding ten opzichte van elkaar en het leven dat ze hebben gekozen uiteengezet. In beider levens is professionaliteit allesbepalend, een gegeven dat deze mannen delen met vele protagonisten uit de films van Jean-Pierre Melville, Sam Peckinpah, Samuel Fuller en Howard Hawks, regisseurs bij wie het vasthouden aan professionele en persoonlijke morele codes hoekstenen van hun oeuvre vormden.

Regisseur Michael Mann verfilmde het verhaal van Heat al eerder als de televisiefilm L.A. Takedown (1989) maar kon, na het succes van films als Last of the Mohicans (1992) en televisieseries als Miami Vice (1984-1989) en Crime Story (1986-1988), waarvoor hij als regisseur en uitvoerend producent optrad, voor Heat beschikken over steracteurs en een veel ruimer budget. Dit stelde hem in staat deze productie op een welhaast epische schaal te verfilmen. Mann en zijn cameraman Dante Spinotti laten de stad Los Angeles in de film figureren als een strak gestileerde metropool, die even uitgestrekt als sociaal en cultureel divers is.

Daarnaast benadrukt de veelvuldig in beeld gebrachte modernistische, abstracte architectuur de anonimiteit en eenzaamheid die gepaard gaan met het leven in een grote stad. De met staal, glas, lichte oppervlakken en scherpe hoeken gevulde ruimten, door Hanna misprijzend ‘dead-tech, post-modernist bullshit‘ genoemd, weerspiegelen het emotionele vacuüm waarin veel van de personages zich bevinden. Door Los Angeles in beeld te brengen als een gevoelsmatig desolate plek, waar het moeilijk is om contact te maken met anderen, zet regisseur Michael Mann in Heat de Stad der Engelen bewust in als een extra personage, bedoeld om de ongeworteldheid van met name de hoofdfiguren te verbeelden. In zijn latere film Collateral (2004) wordt deze thematiek voortgezet, en op een meer persoonlijk niveau uitgewerkt.

Mann baseerde Heat op bestaande figuren - Neil McCauley was de naam van een professionele misdadiger die in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw actief was in Chicago; het personage van Vincent Hanna is gebaseerd op Chuck Adamson, de politieman die jacht maakte op McCauley en zijn bende, en die voor Heat tevens als technisch adviseur optrad. Ondanks het feit dat beide mannen elkaar in de loop der jaren hadden leren kennen en respecteren, verhinderde dit Adamson niet McCauley uiteindelijk te doden tijdens een overval op een geldtransport in 1964.

Deze combinatie van respect en professionaliteit, ook al maakt dit een confrontatie onvermijdelijk, fascineerde Michael Mann. In zijn ogen zijn Hanna en McCauley meer dan morele reflecties van elkaar. Zij zijn mannen die zichzelf en elkaar kennen, maar in hun levens eigenlijk ontheemden zijn, daar hun levenshouding contacten uitsluiten die hen werkelijk wortelen in hun wereld. Zij zijn alleen toegewijd aan het leven dat ze hebben gekozen, en het einde waarvan ze weten dat hiervan in het verlengde ligt. Een einde dat perfect in balans is met het leven dat eraan vooraf ging, maar waarvan de uiteindelijke opbrengst precies nul is. Iets dat met name de vrouwen in Heat maar al te goed lijken te beseffen. Heat bereikt thematisch en stilistisch een bijna Zen-achtige perfectie - Michael Mann’s universum was nog nooit zo eenvoudig, en toch zo complex.

Tijd om de film nog een keer te zien. De film die zeker toen geboekt stond als het ultieme moment in de filmgeschiedenis dat we Al Pacino en Robert De Niro tegenover elkaar aan het werk zien en dan nog met best sterke prestaties. Heat is een spannende thriller geworden met zowel pittige actiescènes die niet per se 'cool' willen zijn met de nodige humor. Geen domme oneliners in deze film, maar een harde thriller.

Naast Pacion en De Niro valt ook nu weer de indrukwekkende cast op. Je hebt het team met Kilmer, Sizemore en Trejo. Maar verder ook nog Jon Voight, Ashley Judd, Natalie Portman, Hank Azaria, Henry Rollins, Jeremy Piven en Ted Levine. En nog veel minder bekende namen met herkenbare gezichten. Cinematograaf Dante Spinotti wordt wat onderschat. Niet lang na deze film zou hij wel erkenning krijgen met L.A. Confidential. Maar het is vooral de muziek van Elliot Goldenthal die opvalt met een dreigende spanning op de juiste momenten.

De film liet een grote erfenis na met veel films die beïnvloed werden. Toch valt hier zeker op dat ondanks het idee van een koppige politieagent die achter een berekende crimineel zit (al zoveel gedaan), dat het toch wel in slaagt om de nodige clichés te omzeilen. Met aandacht tussen de onderlinge relaties. Na al die jaren blijft Heat nog mooi overeind.

Wat een geweldige film is.

Net gekeken en behoort nu al tot een van mijn favoriete.

Ook al duurde de film bijna drie uur, verveelde hij nooit en bleef tot de laatste minuut spannend.

De 10 dik verdiend!

Blijft een absolute topper vinden met de juiste balans tussen rust en actie. Zo vaak nu al gezien. De 4k heb ik maar laten liggen want die valt vies tegen. Jammer want deze actie topper verdiend gewoon een heel goed beeld. De 4k ga ik nog eens bekijken maar nu maar even nogmaals bekeken in 2k. Wacht op de remastered 4k dan maar.

Blijf de eind tune by far the best ever vinden.

Film 4,5

Beeld 3,5 (2K)

Beeld 3,0 (4K)

Geluid 4,0

Beestig goede film, die ondertussen al een klassieker geworden is.

De film heeft een top cast met onder andere Roberd De Niro, die het brein is van een criminele bende en Al Pacino, een doorgewinterde rechercheur.

Het is een lange film, bijna 3 uur, maar is op geen enkel ogenblik saai, integendeel, er zit veel spanning in en hij is goed opgebouwd.

Voor wie hem nog niet gezien heeft is dit echt een aanrader!