The Usual Suspects (1995)

He'll flip ya

(what?)

HE'LL FLIP YA... for real

woehoe heb 'm net binnen op 2dvd, 2 keer zelfs :s, eentje moest silence of the lambs zijn, maarja, komt goed. heb ook nog die hard 1 en 2 en fight club allemaal op 2dvd binnengekregen. kheb weer heel wat te kijken.

Beetje ver gezocht maar toch wel een "heh heh" waard.

4 sterren.

Gister eindelijk helemaal (en in kleur ) gezien. Fan-ta-stisch! Die prachtige quotes op het eind, het belachelijke accent van mr Fenster... Echt heel leuk.

5* Met gemak.

Vermakelijk filmpje hoor, dit, maar wat er nu zo bijzonder aan is ontgaat mij even. Het verhaal wordt wat warrig verteld met z'n gespring in de tijd, maar in essentie beweegt het zich vrij rechtlijning voort, en moet het dan vooral hebben van z'n toch wat opvallende einde, wat misschien wel verrassend is, maar als probleem heeft dat het de hele film zinloos maakt. Er kunnen nu uit het voorafgaande geen clous afgeleid worden richting het einde (een verrassend einde is pas leuk als je je achteraf realiseert de meest voor de hand liggende aanwijzingen over het hoofd gezien te hebben), maar alle 'feiten' in het vertelde verhaal kunnen niet-gebeurd worden verklaard, naargelang dat voor het einde praktisch uitkomt, wat ik toch wel als flauw en zwak zou willen betitelen.

Wat dit boven de middelmoot zou moeten doen uitstijgen is mij een raadsel; ze maken in Duitsland krimi-series die qua verhaal gemiddeld hetzelfde niveau weten te halen (al moeten die het in de uitwerking dan wel zonder Spacey stellen). 3*

Maar hij kan vertellen wat hij wil, we weten toch niet wat wel en niet waar was (de agent in kwestie kende waarschijnlijk wel enkele feiten omtrent de zaak, waarbinnen Spacey met zijn verhaal moest blijven, maar die feiten zijn aan de kijker niet bekend en doen dus niet terzake).

Een betere opzet had ik het gevonden als we eerst het politie-onderzoek zouden zien, en dan pas het interview met Spacey (en eventueel daarna nog een extra interview met een andere overlevende, dan krijg je een soort Rashomon-effect). Dan hadden daar kleine, subtiele details in verwerkt kunnen worden waaruit zou blijken dat Spacey liegt - en dan zou de conclusie zinvol zijn. Nu is het een soort van 'en-toen-werd-je-wakker'-idee, waarbij al het voorgaande toch niet gebeurd is.

Ik denk dat je, om de film echt te kunnen waarderen, er van uit moet gaan dat Spacey's verhaal erg dicht bij de werkelijkheid zit. Hij weet niet wat de agent weet, en zal dus zoveel mogelijk waarheden vertellen. Je ziet ook dat zijn verhaal telkens verandert aan de hand van de nieuwe info die hij te horen krijgt. De tweede/derde/vierde keer dat je de film ziet zie je wat een prachtig spel Spacey speelt.. Zo zie ik het tenminste.

Overigens vind ik de rest van de film, afgezien van het einde, ook geweldig. Dialogen, acteerwerk, regie... maar het einde geeft het nét dat extra beetje

Lastig te volgen door de vele sprongen in de tijd, het grote aantal personages en - om kort te gaan - de enorme hoeveelheid informatie die je over je uitgestort krijgt. Nu vermoed ik -slecht als ik ben- dat dat een tactiek is om de gaten in de plot te verdonkeremanen. Maar het kan natuurlijk ook dat Dombo's zoals ik deze film gewoon nog eens op het gemakje opnieuw moeten bekijken.

Ergens halverwege de film waren we het er trouwens over eens hoe de film ging aflopen, maar daarna werden we zo heftig gemanipuleerd dat we van het idee afstapten. Bleek het toch de juiste afloop te zijn. Beeeetje gemeen van de makers...

***½

Zeer correcte analyze. Bijna net zo erg als 'het was allemaal maar een droom'.

De vraag is dus wat is waar en wat is niet waar. De line-up waarmee het begon is waar, de overval op de politie-taxi's is waar, de aanval op de boot is waar. Op het eind blijkt zelfs Kobayashi toch voor Keyser Soze te werken. Het enige wat Verbal lijkt te verzinnen zijn de namen, en hoogst waarschijnlijk de manier waarop hij de groep, of alleen Keaton manipuleerde. En zelfs als hij dat had toegegeven had agent Kujan dat waarschijnlijk niet geloofd omdat hij zo sterk overtuigd was dat Keaton het meesterbrein was.

the Usual Suspects trivia:
Del Toro's uitspraak "He'll flip ya', Flip ya' for real", komt uit de film Straight No Chaser over jazzmuzikant Thelonious Monk. Thelonious doet deze uitspraak zelf.


De karakters in de film gaan in dezelfde volgorde dood, als de volgorde waarin ze hun persoonlijke pakketje kregen.


Toen acteur Gabriel Byrne gevraagd werd wie Keyse Soze volgens hem was, antwoordde hij: 'Tijdens het filmen en totaan het zien van de film vanavond, dacht ik dat IK het was'.


Voordat 'Verbal' Kint het politiebureau mag verlaten, krijgt hij zijn eigendommen terug, hiertoe behoren een gouden horloge en een gouden aansteker. In de film was eerder te zien dat Keyser Soze beide gebruikte.

Niet echt mijn genre, misdaad.

Dit was een lichte tegenvaller voor mij, eigenlijk.

Te veel gelezen over het geweldige plot, denk ik...

Met het verhaal is niets mis, met het plot zeker niet. Alleen had ik het eerste uur echt moite door te kijken- misdaad is not my cup of tea...

***,5 is al wat ik geven kan.

Ik ben blij dat Jos2 en Queto Yurlunyur hier ook zo'n moeite mee hadden. Dat gold ook voor mij. Zoals Jos2 zei: het is het effect van: 'het was allemaal maar een droom' en zo is het maar net. Daar heb ik film niet voor nodig, voor bizarre dromen. Ik voel mij als kijker niet serieus genomen, net als bij Primal Fear inderdaad, hoewel ik het daar wel iets kwalijker vond. Fight Club had het ook een beetje, dat effect. Maar dat was tenminste nog een behoorlijk grappige film.

Uhhh, ik ben blij dat ik 2 van de 3 films die je noemt al gezien heb. Maar bedankt voor het spoilen van Primal Fear

Dus als de filmmaker je probeert op het verkeerde been te zetten, dan voel je je niet serieus genomen ? Doet mij een beetje denken aan het wel of niet goed tegen je verlies kunnen. Ben je een sportieve verliezer dan heb je waardering voor het einde, ben je dat niet dan voel je je in de maling genomen en moet de film het ontgelden.

Is dat als Barend en van Dorp-vraag bedoeld waarbij ik ja of nee moet antwoorden? Want zo ja dan: nee, dan voel ik mij niet serieus genomen. Ik kan even niet op een film komen waarbij zoiets op zo'n manier gedaan wordt dat ik het wél waardeer maar voel je vooral uitgedaagd er één te noemen.

Nogmaals, als jij het zo stellig wilt stellen dan vind jij mij maar een verliezer. Daar zit ik voor de rest niet mee. In de voorgaande kritieken noemde vooral Queto heel goede redenen voor dat gevoel dat je kunt hebben als kijker (Queto, Jos2 en ik in ieder geval als ik het goed heb begrepen) en ik vind dat wel wat zeggen over de film.

Jij draait de redenering om. De film moet het niet van míj ontgelden maar van de mákers, met terugwerkende kracht.

Zo, ben ik ook even stellig.

Kom maar op met de 'onzin!'s.

De vraag is: heb je een kans? Ik ben het met Renske eens. Ik voelde me ook in de maling genomen en had een 'Ja zeg, zo kan iedereen een verassend einde bedenken'-gevoel.

Natuurlijk word je in de maling genomen!

En dat hebben de filmmakers verdomde knap gedaan. Ik kan daar wel van genieten. Tenminste, als de rest van de film goed in elkaar steekt (goed acteerwerk, puike dialogen usw.) En daar hoeft geloof ik bij The Usual Suspects niemand aan te twijfelen.

Voor mij een film die bij herhaaldelijk kijken goed blijft (ook al word je maar 1x in de maling genomen). Derhalve 4,5 *.

Zie het niet als een aanval, Renske. Ik bedoel het niet persoonlijk. En ik zal een mening ook niet zo snel "onzin" noemen. Ook hier geldt weer dat ieder een film op z'n eigen manier beleeft. Vond het alleen interessant om vast te stellen dat er blijkbaar ook mensen zijn die dit soort ontknopingen niet zo waarderen, terwijl het bij mij juist het omgekeerde effect heeft.

Moeilijk geval. Het doet me een beetje denken aan die beroemde strafschop van Johan Cruyff. Die had in een stoffig hoekje van het reglementenboekje gelezen dat je een strafschop indirect mocht nemen. Dat deed 'ie dus: doelpunt. Hij kwam er mee weg (en terecht), maar ik kan me zomaar voorstellen dat die keeper nog heel lang gedacht heeft: "Ja, zo kan ik het ook!"

Toen ik de film had gezien voelde ik me er in geluisd, maar het is toch ook weer wel mooi dat er van die grensverleggers rondlopen. Agatha Christie flikte dergelijke kunstjes ook in haar boeken: even slikken, maar toch....

Wat lult ieder1 toch over dr ingeluisd zijn bij deze film? Volgens mij praat ieder1 elkaar maar na. Na 1 zon bericht kwamen dr ineens miljoenen.

Ten eerste is 'miljoenen' een behoorlijke overdrijving, en ten tweede is de toename onstaan na de televisie-uitzending van deze film, wat mij een veel logischere aanleiding lijkt.

Lang getwijfeld of ik mijn score aan zou passen, want ik ben het wel een beetje eens met de kritiek dat deze film parasiteert op het einde. Toch houd ik het op 4,5 sterren, en dan met name voor de prima acteerprestaties (Spacey), en toch het ingenieuze scenario.

Schitterende film, met name door de cast en het verassende script. ****1/2

Geweldige film, einde was verbazingswekkend.

Hebben ze gewoon van Scary Movie gejat.