The Usual Suspects (1995)

Ja dit zijn het type films waarvan ik.houd.

Lekker duister lekker mysterisch.

De hele film door zit je te gissen wie het nou is.

Een heel goed verhaal en helemaal aan het einde krijg je het dan ook te zien.

Toen ik dat zag dacht ik echt what the fuck!

Ik kreeg kippenvel op het moment dat de politieagent zijn koffie liet vallen.

Ongelofijk goed!

Komt in januari uit op 4k bij Arrow

Vind deze film nu toch wel een stuk minder dan toen ik hem voor het eerst zag. Ondanks de iconische twist op het einde en de vele bochten die het verhaal daarvoor al maakt (de noir-invloeden zijn vrij duidelijk hier, ook wat betreft de looks van de film) is het niet echt een film die je op het puntje van je stoel krijgt.

De dialogen en bepaalde andere momenten komen wel erg jaren negentig over in de amusante manier waarop ze wat geforceerd cool over proberen te komen. De super dramatische score is ook wel geinig. En de cast natuurlijk, Kevin Spacey in het bijzonder. Del Toro is zo vreemd hier, en ik herkende hem en Esposito aanvankelijk niet eens.

Deze film heb ik al lang geleden gezien, zo'n 20 jaar terug vermoed ik. Dat einde was natuurlijk geweldig en ik vraag me anno 2025 af: hoe kijkt iemand daar nu naar als die voor het eerst kijkt? Een twist op het eind dat niets meer is wat het lijkt is inmiddels veel vaker gedaan en ik als ervaren kijker heb dat ook veel vaker gezien. En ik vroeg me ook af: hoe zou een herziening zijn? Gelukkig draaide deze in de bios dus dat was een uitstekende gelegenheid.

Dat einde nu doet me uiteraard veel minder. Toch viel me op hoe sterk dat toch nog is, hoe goed dat in elkaar zit en hoe retestrak deze thriller in elkaar zit. De film vliegt vooruit en boeit constant. Enkele interessante personages, leuk perspectief van vertellen en een soort underground sfeertje dat fantastisch wordt uitgewerkt en gebruikt. Alleen al die moordpartij in de lift, in het duister waar je enkel twee lichtflitsen ziet en wat geluid hoort en dat is het. Effectief en goedkoop film maken. En prachtig om naar het spel van Spacey (Oscar voor BIJrol?) te kijken met de kennis die je hebt. Wat daar allemaal omgaat in zijn hoofd en wat te zien is op zijn gezicht: daar keek ik wel anders naar.

Ja de film blijft ook wat oppervlakkig. Wat op zich geen nadeel hoeft te zijn want zo'n film is het ook niet. Maar wat daarmee overblijft is een uitstekend gemaakte film met toch een zekere herkijkwaarde die veel kijkplezier geeft maar ook niet meer dan dat. Meer wat de film doet, doet zij dusdanig goed dat de score navenant is. 4,0*.

Na 30 jaar weer herzien. En toch wel overrated, deze film. Maar prima. Verder wel goed. Del Toro niet te herkennen met zijn jonge kop.