The Daughter of Dawn (1920)

De oudste films die ik tot nu toe gezien had komen uit 1962 en de enige westerns die ik tot nu toe gezien had zijn Django Unchained, The Lone Ranger en A Million Ways to Die in th.... Het ontbreekt mij dus aan enig vergelijkingsmateriaal bij deze film.

Ik heb de film zonder tegenzin maar wel met enkele moeite uitgekeken. De stap van de jaren '60 terug naar de jaren '20 is een (te) grote stap om ineens te maken denk ik. Misschien kom ik hier nog op terug als ik meer ontdekt heb van de ''oudere'' cinema, maar voor nu een mager vijfje.

Aardig eens gezien te hebben. Ik snap wel dat de film een zekere status heeft, want een film uit die tijd met indianen in de hoofdrol en überhaupt alleen indianen zal best uniek zijn geweest (en nog steeds). Film kijkt redelijk weg, maar heeft kwalitatief weinig te bieden. Magere fotografie op een enkele aardig shot na (de kano tussen de bomen) en het verhaal is verder een typisch gevecht om een vrouw, heel klassiek en universeel maar hier wordt er weinig extra's mee gedaan. En het blijft een stomme film, een heel andere manier van beleven die me lang niet altijd smaakt als het niets meer is dan gewoon een verteld verhaal. 2,0*.

Maar eens een stokoude western, of zeg maar gerust een Indianenfilm want er komt geen cowboy

bij aan te pas. Met een traditioneel verhaal van 2 mannen die vallen voor een vrouw waarbij

de een goed en de ander een slecht van aard is. Uiteindelijk moeten de twee via een nogal belachelijke

test uitmaken wie er voor haar in aanmerking komt. Opvallend is het geringe aantal leden van beide

Indianenstammen, de Kiowa's en Comanches die in deze film optreden. Puur filmisch biedt de

film weinig bizonders, maar het verhaaltje op zich sprak mij wel aan, en is volgens mij ook vrij

zeldzaam, van romantiek bij de Indianen.