The Clonus Horror (1979)

Nou, daar hebben ze wel een punt dan, want de vergelijkingen zijn niet van de lucht. Best wel een leuk en aangenaam filmpje eigenlijk, al worden de morele issues maar een beetje halfjes verwerkt. Desondanks een leuk avontuurtje in de avonduurtjes.

2,5*.

Leuk om te zien dat Michael BaysThe Island hierop is gebaseerd, al maakt deze prent toch wel duidelijk dat het werk van boem boem Bay niet te onderschatten valt. Met de ietwat saaie 70ies cinematografie blijft er weinig te genieten over, zeker omdat hoofdrolspeler Tim Donnely maar een grijze muis blijkt. Het concept is interessant genoeg om de kijker de film uit te laten zitten, maar 35 jaar later is The Clonus Horror toch ietwat gedateerd.

1,5*

Ik was eigenlijk begonnen aan een andere film, maar dat leek er eentje die kwaliteit had en waar ik eigenlijk ook een beetje op moest letten om het op waarde te kunnen schatten. Maar je hebt van die avonden dat je daar geen zin in hebt, dus toch maar voor wat simpelers gegaan. Ziedaar: Parts, the Clonus Horror. In de MST3K versie. The Clonus Horror is een soort dystopische fantasie die wat lijkt op een C-versie van Never Let Me Go - klonen die gekweekt worden voor hun organen. Maar vooral, het is echt ontzettend saai. Het is niet spannend. Het is niet goed geacteerd. Het heeft geen actie. Het heeft geen slim plot. Het heeft achterlijke dialogen. Het heeft geen special effects. Iedereen in de film ziet eruit en praat alsof ze te dom zijn om te poepen. Kakken, voor de Belgen onder ons, al past poepen hier waarschijnlijk ook. Dat zal me leren om dit soort films uit te kiezen.