Riphagen (2016)

Heerlijke Thriller- Oorlogsfilm. De verhaallijn mag dan wat onoverzichtelijk zijn en heel erg met je verwachtingen spelen; het neemt niet weg dat je twee uur lang gefascineerd aan het kijken bent. Jeroen van Koningsbrugge speelt een prachtige rol en gebruikt zijn sympathieke uitstraling om een zwaar immoreel personage neer te zetten. Erg spannende film!

Riphagen is uiteindelijk vooral een misdaadfilm. De genre-aanduiding hier ten spijt zag ik een crime-georiënteerde one-man show over een even intrigerende als weerzinwekkende persoon uit de Nederlandse oorlogsgeschiedenis.

Uiteindelijk ligt het niet aan Jeroen van Koningsbrugge dat Riphagen me tegenviel. De man doet wat hij kan, en alleen zijn criminele branie geeft hem al een voorsprong voor deze rol. Het vergt heel wat deze film te dragen, en wat mij betreft doet van Koningsbrugge dat afdoende.

Veel meer moeite had ik met het ontstellend zwakke scenario. Van tevoren had ik gehoopt nog een en ander te mogen zien van Nederland in oorlogstijd, maar dat zit er eigenlijk nauwelijks in. In plaats daarvan introduceert regisseur Pieter Kuijpers politieman Jan van Liempt (Kay Greidanus). Na het zeer degelijke eerste halfuur, waarin we de genadeloosheid van Riphagen eigenlijk nog het best in beeld zien, vervalt de film vrij snel in een eenzijdige klopjacht, waarbij Greidanus' personage een belangrijke spil is.

En dat stak, want niet alleen het scenario is zwak; ook de uitwerking laat met regelmaat te wensen over. De cast grossiert in ongeloofwaardigheid, waardoor de dialogen maar al te vaak de achilleshiel zijn bij het al dan niet slagen van een scene.

Wat de film weer mee heeft is dat ze, ondanks haar voorspelbaarheid, vlot wegkijkt (en dat voor 130 min.). Ik had echter op veel meer gehoopt.

2,5*

Koningsbrugge is ronduit briljant in de hoofdrol: een uur lang presenteert hij zich aan de kijker met overtuiging als iemand die werkelijk het beste voor heeft met de Joodse families wiens bezittingen hij 'in bewaring' neemt in ruil voor bescherming en de belofte dat ze hun bezittingen na de oorlog terugkrijgen. Een knappe, charmante en bijzonder charismatische man, die echter niet schroomt om iemand rake klappen te verkopen als hem dat uitkomt. Het komt daadwerkelijk als een schok wanneer blijkt dat hij al die Joodse families zonder pardon verraadt en naar Polen laat afvoeren. Zolang de focus op Riphagen ligt, is dit oorlogsdrama ijzersterk. Maar halverwege de film is de oorlog voorbij en richt het verhaal zich meer op de zoektocht van Jan van Liempt [een kleurloze Kay Greidanus] naar Riphagen. De film begint dan te zwalken en het verband tussen sommige scènes was mij lang niet altijd duidelijk. Kuijpers wil teveel vertellen in te weinig tijd, waardoor het tweede uur veel zwakker is dan het eerste. De onvermijdelijke slotconfrontatie is dan ook niet het dramatische hoogtepunt dat het had moeten zijn: dat moment zit halverwege de film.

Regisseur Pieter Kuijpers (TBS, Doodslag) wist met zijn laatste film helaas niet de juiste keuze te maken tussen film óver Riphagen of een film mét Riphagen, nu is het een beetje van beide geworden. Een prima Nederlandse speelfilm, dat een zeer goede Oorlogsfilm had kunnen zijn over een bijzonder interessant personage die zeer goed neergezet wordt door van Koningsbrugge. Wanneer je van spannende misdaad/oorlogsfilms houdt is Riphagen echter wel een aanrader.

'Riphagen' Recensie - Filmtakers

Prima film, op basis van een waargebeurd verhaal, met spannende momenten tegen de achtergrond van WOII. Ook goede acteerprestaties, hoewel de meeste acteurs en actrices mij niet bekend waren.

Voor Nederlandse begrippen best prima filmpje.

Ik vind van Koningsbrugge op tv echt drama, maar in Riphagen speelde hij echt goed. Ontzettende bastard en dat komt dan ook zeker over.

Film heeft mooie muziek, en natuurlijk de filmposter die er ook zeker mag zijn. Pareltje.

De film heeft verder wel de nodige haken en ogen. Uiteraard mogen de rennende kinderen over straat bij de bevrijding niet uitblijven en ook komt het 'Oranje boven' weer tevoorschijn. Zo ontzettend stereotyp is dat geworden, dat het op mij zeer ongeloofwaardig overkomt.

Maargoed, ook het einde met de zeer naieve van Liempt en Riphagen was toch even moeilijk voor mij als filmkijker.

De minpuntjes daargelaten, toch een fijne bios-avond gehad bij een film waar ik veel minder van verwachtte.

Wil je een film maken die op feiten is gebaseerd, hou je dan ook zo veel mogelijk aan die feiten, maar mocht je om het verhaal enigszins spannend te maken een fictieve persoon zijn intrede te laten doen, zorg dan in ieder geval dat de plot geloofwaardig is. Dat laatste en dan heb ik het vooral over de laatste scène is dus duidelijk niet het geval. Integendeel zelfs. Een miskleun van jewelste, zo zie ik het. Ongeloofwaardiger kan het voor mij gewoon niet. Het bezorgde mij een enorme anti-climax voor een film die aanvankelijk best interessant was. Zeer jammer uiteraard, want dat deze film als onderwerp heeft dat de Nederlanders in de 2e Wereldoorlog helemaal niet zo correct waren vind ik best wel dapper. Maar kom dan toch met een geloofwaardig einde. Tjonge, tjonge, het wordt op deze manier toch nooit wat met de Nederlandse film.

3.0* en dan ben ik nog gul.

Tsja.

Leuk verhaaltje, lekker vlot gebracht, en eindelijk eens een Nederlandse oorlogsfilm die helder en duidelijk laat zien dat de brave Nederlanders af en toe gewoon domweg hartstikke fout waren. Inclusief de brave politie en de rest van de overheid. Misschien een beetje teveel een one man show van Koningsbrugge, maar hij komt er redelijk mee weg.

Maar dan nog even. Ehh, Riphagen heeft echt bestaan, en zijn geschiedenis ging toch echt wat anders dan we in deze film te zien krijgen - en daar lijkt me potentieel een veel mooier verhaal in te zitten dan dit. Waarom niet gewoon vertellen wat er echt gebeurd en bekend is, in plaats van er weer een of andere rare draai aan te geven? Snap ik niet - en het doet stevig af aan de film, eigenlijk. Het genre kan in plaats van 'Oorlog/Drama' in ieder geval beter 'Sprookje' worden.

Redelijk drama/oorlogsfilm. Het verhaal is gebaseerd op feiten en wordt goed neergezet door Kuijpers. Het eerste deel, waarin we Riphagen leren kennen, mist wat emotie. Het lukt Kuijpers niet helemaal om van Riphagen een echte smeerlap te maken. In het zeer spannende tweede deel, de klopjacht, lukt hem dat een stuk beter. Het lijkt dat Van Koningsbrugge dan ook beter in zijn rol komt te zitten. Het einde is wat teleurstellend. Het acteerwerk en de aankleding zijn verder voldoende. 3.5/4.0

Heel behoorlijk. Redelijk, maar met dit fascinerende personage had weer eens een echt ouderwets monumentale Nederlandse film gemaakt kunnen worden, en dat is het niet. Kuijpers kiest er voor om dit verhaal als een soort spannend jongensboek te verfilmen. Iets meer focus op de weerzinwekkende Riphagen(wellicht door het verhaal meer vanuit het perspectief van deze charlatan zelf te vertellen)had een nog betere film opgeleverd. Nu kijk je met waardering naar het vakmanschap en het oog voor detail van deze film, maar je bent hem relatief makkelijk vergeten.

Van Koninsbrugge in de centrale rol is ook miscast. Jeroen speelt op zich goed(beste rol tot dusverre), maar in hem zie je toch vooral die gezellige irritante duizendpoot in plaats van de verdorven, slechte man die hij hier dient uit te beelden. Dat de makers er voor gekozen hebben om hem ook nog eens een menselijk gezicht te geven, doordat hij zielsveel houd van vrouw en kind, geeft hem wat misplaatst charisma en komt wat ongelukkig over in relatie met zijn streken. Greidanus in de andere hoofdrol vond ik beter op zijn plaats, en sterkt mij in mijn mening dat men voor Riphagen zelf beter een andere, minder bekende acteur had moeten kiezen.

Als geheel een prent die niet veel kijkers zal teleurstellen, maar helaas niet alle mogelijkheden benut, waardoor hij toch een beetje tegenvalt.

goede film, met verrassend goed acterende Jeroen. Gewoon spannend en goed.

Van de Nederlandse film zal ik waarschijnlijk nooit een groot liefhebber worden, maar deze op waarheid gebaseerde Oorlog / Drama film over crimineel Dries Riphagen, mocht er best wezen en het verhaal zit ook wel aardig in elkaar (hier en daar moest ik soms denken aan de 10 jaren eerder uitgekomen Nederlandse film "Zwartboek (2006)", die ook nog eens beter is). Sowieso boeien me altijd films die zich afspelen gedurende de Tweede Wereldoorlog.

In dit verhaal draait het dus om crimineel Dries Riphagen (gespeeld door Jeroen van Koningsbrugge), die tijdens de Tweede Wereldoorlog fanatiek samenwerkt met de nazi's om ondergedoken Joden in Amsterdam op te pakken. Daarbij verheerlijkt hij zich aan de rijkdommen van de Joden, door hun af te persen en te verraden aan de nazi's, waarbij hij hun vertrouwen wint. Dries Riphagen waant zich daarbij onaantastbaar, totdat de jonge politieagent Jan van Liempd (gespeeld door Kay Greidanus) de jacht op hem opent en daar draait het om in dit verhaal.

Het verhaal zit opzicht best goed in elkaar en weet zowel te vermaken en te boeien en naarmate het einde van het verhaal nadert, wordt het zelfs wat spannend. Het laatste gedeelte (soort van kat en muisspel) van het verhaal vond ik sowieso goed, met ook nog eens een anticlimax op het einde en na het einde kom je ook nog te weten wat er met de belangrijkste personen in het verhaal is gebeurd. De film kijkt zich ook best lekker weg (het eerste uur is misschien wat langdradig en saai) en dat is mede te danken aan de cast die opzicht wel verdienstelijk speelt en vooral natuurlijk Jeroen van Koningsbrugge, die de rol van de nare en harde (wel met de nodige charisma) Dries Riphagen best overtuigend speelt en waarbij hij ook regelmatig zijn vuisten (die traint hij ook op een boksbal in zijn kantoor) gebruikt.

Ook Lisa Zweerman (in de rol van serveerster Greetje, waar Dries Riphagen op verliefd wordt en mee gaat trouwen en een kind van krijgt, die hij naderhand wel nooit meer terugziet als hij vlucht) speelde best verdienstelijk en wat haar betreft is het best jammer dat het Nederlandse kenmerk in films, namelijk bloot, niet van toepassing is (er zit sowieso geen bloot in deze film). Dat had ik eigenlijk ook wel willen zien van Sigrid ten Napel (in de rol van Lena, die de vrouw/vriendin is van Jan van Liempd). Deze film is waarschijnlijk niet met een al te hoog budget gemaakt (zag er soms wat goedkoop uit), maar visueel zag het er best allemaal tijdsgetrouw uit.

Gewoon weer eens een goede en interessante Nederlandse Oorlog / Drama film, die zich lekker wegkijkt (ondanks dat de film ruim twee uren duurt) en ook nog eens weet te vermaken en te boeien.

Lekkere spannende oorlogsfilm. Jeroen speelt goed. Dit zijn echt zijn soort rollen. Heerlijk filmavondje gehad!!!

Prima film over een gladde crimineel, die in oorlogstijd met het nodige succes van meerdere walletjes probeert te eten. Ziet er uit als een docudrama. Naar mijn smaak iets te afstandelijk verteld. Niettemin door de voortdurende spanning best onderhoudend en daarnaast ook informatief.

Sterke film met zeer goed acteerwerk! Petje af voor van Koningsbrugge.

Heb normaal een nogal laag verwachtingspatroon van Nederlandse films, maar hier wordt mijn ongelijk bewezen. Kan hem echt aanraden! Bizar dat het in werkelijkheid zo is gegaan.... (buiten de dramatisering om natuurlijk)

Sterk Nederlands drama dat zich afspeelt in de roerige tijden tegen het en net na het einde van de Tweede Wereldoorlog.Wel jammer dat we zo weinig te weten komen over het de begintijd van Riphagen,die overigens zeer verdienstelijk wordt neergezet door Jeroen van Koningsbrugge.Ook de overige rollen worden goed ingevuld,Greidanus voorop maar ook Peter Blok als verzetsstrijder Gerrit van der Veen maakt indruk ondanks zijn weinige screen tijd.

Daarnaast is het verhaal spannend,bevat tal van interessante wendingen en geeft tevens goed weer hoeveel collaborateurs er door de mazen van het net glipten dankzij het elkaar tegenwerken van de diverse verzetsgroepen/personen.Riphagen is daarom een boeiend maar ook wat pijnlijk onderdeel van de vaderlandse geschiedenis.

De film had dan ook een hoger budget verdiend want de decors en grotere scenes zijn wat schamel.

Vraag me overigens af of de naam Jan van Liempd een eerbetoon is aan schrijver Ad van Liempt die diverse,prima boeken over dit onderwerp (Joden jacht,het verzet) op zijn naam heeft staan.

Klaarblijkelijk heeft NL niet heel veel meegemaakt, want als het op drama aankomt zijn series nog het meest te pruimen als ze over de 2de Wereldoorlog gaan. We hebben een paar weken terug natuurlijk de serie 'Menten' gehad. Maar denk ook aan Oorlogswinter en Soldaat van Oranje. Was gisteravond een bevredigende afsluiting van de serie die opmerkelijk genoeg door de oorlog heen racede (ik zag geen hongerwinter '44 bijv.) met zware accenten aan het begin van de oorlog... en natuurlijk aan het eind. Goed tot uiting kwam het dilemma verraad; probeer maar eens aan te tonen of iemand niet onderduikers hielp of dat ie ze verraden had... En zijn mensen die geholpen hebben wel betrouwbare getuigen? Hoeveel mensen zouden na WO2 de dans zijn ontsprongen. Paar maanden terug kwam bijv. vast te staan dat veel notarissen hebben meegeholpen om eigendommen van joden over te schrijven naar 'nieuwe eigenaren'. Ik vind Koningsbrugge een verademing. In zijn optreden zat duidelijk iets contemplatiefs. Kom daar maar eens om bij het rijtje bekende toneelacteurs in NL. Nu weet ik niet of dat komt omdat ie bezig was z'n teksten naar boven te halen of dat het naturel was... Dat 'contemplatieve acteren' is ook wel van Marlon Brando gezegd; bij hem bleek het eerste de reden te zijn... Best wel komisch eigenlijk.

Een oerdegelijke oorlogsvertelling, maar door het ongebruikelijke perspectief van een jodenjager als Andries Riphagen krijgt het iets van een brute schelmenfilm. Al wordt het beeld enigszins genuanceerd door er een politiek-correcte 'nobele figuur' als de fictieve verzetsstrijder Jan van Liempd tegenover te zetten. Dat is dan ook het grootste zwaktebod van deze productie, want uiteindelijk is zijn verhaal een stuk minder interessant omdat hij enigszins geforceerd het geweten belichaamt dat de louche crimineel volledig lijkt te missen. Dat had niet gehoeven. Jeroen van Koningsbrugge weet namelijk zeer verdienstelijk zijn knuffelbare imago van zich af te schudden, met een vertolking van Riphagen als de gladde charmeur die zich opportunistisch door de verschillende machtswisselingen wurmt. Met een glamour lifestyle vol mooie vrouwen, snelle auto's en een spannend leven on the edge. 'Riphagen' (2016) was beter uit de verf gekomen als het volledig een karakterschets was geweest over een moreel dubieuze figuur. Nu is het een schematische vertelling waarin goed en fout uiteindelijk makkelijk uit elkaar zijn te halen.

Intrigerende en serieuze mix van karakterstudie en oorlogsfilm. De eerste twee delen van de televisiebewerking zijn soms wat taai en dreigen niet genoeg vlees voor hun lengte te bevatten, maar het derde deel (waarin Riphagen moet reageren op de veranderde omstandigheden en daarbij improviserend en manipulerend zijn tegenstanders tegen elkaar uit probeert te spelen) is een indrukwekkend kat-en-muis-spel waarin Van Koningsbrugge schittert.

Riphagen

Donderdag na de dodenherdenking zag ik dat op NPO3 de film ‘Riphagen’ werd vertoond. Wel de 151 minuten lange versie, eigenlijk was het de mini-serie aan elkaar geplakt dus het was wel 151 minuten genieten. Waarbij ik toch wel denk dat Riphagen een aardige naam heeft gekregen in de tweede wereldoorlog, misschien niet als grootste misdadiger want dat was Anton Mussert in mijn ogen, ook Dries Riphagen heeft aardig wat op zijn stok genomen, en dan vooral met het verraden van allerlei groepen, Joods en on-Joods.

Toch ook laat deze film / mini-serie of hoe je het ook wilt bekijken, de werkwijze van Riphagen mooi zien. De man was zo sluw als een vos en dan voornamelijk door veel te liegen kon hij bepaalde situaties creëren waar de mensen hem geloofden: “Geef mij de juwelen en ik beloof dat je veilig bent”. En dan toch nadat hij iedereen gehad heeft, aangegeven bij de politie/SD en zo iedereen heeft laten oppakken. Hij maakte wel van iedereen een foto met hem er op en dat heeft hij helemaal uitgestippeld.

In het begin van de film komen we bij Riphagen uit wanneer hij voluit bezig is met zijn eigen hachje maar ook met de SD, het binnenhalen van joden en vooral sieraden/geld. Hij kreeg hiermee hulp van een joodse dame die hij eerder had ontdekt als onderduikster. Hij zei dat hij haar kon helpen maar ze moest wel alle mensen laten komen die ze kende/vertrouwde die hij ook kon helpen maar, ze moesten wel persoonlijke bezittingen meenemen (kijk naar sieraden en geld). Toch heeft hij deze mensen verraden en ook zo de mevrouw die hem hielp, die uiteindelijk niet mee wou en haarzelf van kant maakte met haardspelden(?).

Wanneer dat is geweest zakt de film een beetje in, het verhaal gaat door maar er gebeurt niks ‘spannends’, en dan vooral dat de film even zijn tijd door moet komen om naar een nieuw onderwerp te komen. Ja, we volgen Jan en zijn verzetsgroep een bepaalde periode maar ik miste wat actie. Riphagen krijgt een kind en de oorlog is dan snel voorbij. Wanneer de oorlog voorbij was is er weer wat schot in de zaak en komt de film weer iets tot leven.

Riphagen was naar Assen gevlucht omdat de geallieerden op het punt stonden Amsterdam binnen te vallen, al werd dat gezegd. Jan volgde Dries en schoot hem toen bijna dood (een camera redde het leven van Riphagen). Komt Riphagen er achter dat zijn zoontje is geboren, hij besluit terug te keren naar Assen en zijn compagnon achter te laten. Wanneer hij aangekomen is in Amsterdam is de oorlog langzamerhand voorbij en is Nederland bevrijd van de Duitsers. Riphagen slaat nu zelf op de vlucht en weet dankzij de eerder genomen foto’s te ontkomen dat hij juist de mensen hielp en niet liet vermoorden. Toch is Jan de gene die Riphagen nog steeds achterna blijft zitten en gerechtigheid wilt, zeker toen hij Betty had verteld zichzelf aan te geven i.p.v. dat Riphagen dan voor moest komen.

Riphagen was langzamerhand gevlucht naar het buitenland waar dan zijn vrouw naar hem toe moest komen met zijn zoontje. Jan had laten weten wat Riphagen had gedaan waardoor zijn vrouw bij hem wegging en Jan achter hem aan ging. Toen Jan hem onder schot had genomen sloeg Riphagen hem neer en zorgde er voor dat Jan knock-out op de grond lag, om hem vervolgens met een auto over te rijden, dat zag er echt gruwelijk uit.

Nee, Riphagen behoort niet tot de beste van de wereld oorlog films (zoals Oorlogswinter of Zwartboek) en kan al zeker niet tippen aan andere internationale oorlog films. Daar is de film soms te zacht voor. Toch heb ik me prima vermaakt, en daar gaat het tenslotte om. Het kat- en muisspel geeft een betere twist aan deze film en houd hem nog in spanning. Conclusie: prima Nederlandse productie en een vermakelijke film om tussendoor even mee te nemen, informatie komt aanbod maar als je meer wilt weten toch even op Wikipedia kijken.

3.5*

Goeie mini-serie over een Amsterdamse crimineel die tijdens de tweede wereldoorlog zijn eigen zakken probeert te vullen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een foute Nederlander. Het verhaal zit goed in elkaar en kent een prima opbouw waarbij het tegen het einde steeds spannender wordt. Het ziet er allemaal wel goed uit, echter weet Jeroen van Koningsbrugge niet altijd te overtuigen in de titelrol.

Dat oorlog steeds de 'goeden' laat overwinnen en vooral al de "slechten" doet verliezen is een mythe waar deze film je keihard met de neus op de feiten drukt. Je voelt je als kijker echt machteloos hoe deze schoft zich doorheen de Tweede Wereldoorlog schoffelt (en blijkbaar ook de decennia erna). Jammer zo blijkt, is het niet steeds een algehele juiste weergave van de feiten.

Nu desalniettemin genoten van deze film. Vooral het eerste deel vond ik erg sterk, zeker op dramatisch vlak. Hoe Riphagen via Esther Schaap onschuldig en onwetend volk ronselde om te beroven en te verraden, hallucinant. De scene toen Esther Schaap opgepakt ging worden of de scene waar de verraden families in de truck worden gezet, zeer emotioneel allemaal. Jammer genoeg houdt de film dit niveau niet aan. Het kabbelt een beetje voort. De oorlog eindigt halfweg de film en dan begon de "klopjacht" van Jan op Riphagen. Jan Van Liempd vond ik overigens een kleurloos, oninteressant en zwak personage. Ik vond ook het script hier en daar wat rommelig, weinig overtuigend ...

Jeroen Van Koninksbrugge daarentegen! Ik ken hem (als Vlaming) niet als acteur, maar ik vermoed dat hij hier toch zijn beste rol ooit vertolkte, dit kan tellen! Erg overtuigend, erg knap! De film geeft goed weer hoe Riphagen handelde, hoe geslepen hij was, charmant ook en soms erg gewelddadig. Interessant individu, dat is zeker. Straf dat hij later tot het echelon van de familie Peron behoorde.

De in bewaring neming van Riphagen door Jan en Frits vond ik mager en minder interessant als verhaal. Jan die zijn onschuld moest zien te bewijzen als lonely subhero, neen, ik kon me er niet in vinden. Voor bij de scene waar Betje gechanteerd wordt toen Frits stond te bellen zonder iets op te merken, neen, tenenkrullend vond ik dat Dat kostte de film zeker 0,5*. Maar al bij al boeiende film die eigenlijk elke Nederlander (en Vlaming) gezien moet hebben.

Bij de neus genomen

Doorgaans ben ik geen grote fan van de Nederlandse film. Toen Riphagen echter steeds meer wereldwijde roem begon te werven en ik er uiteindelijk zelfs vrienden uit Brazilië over begon te horen praten was ik om. Toch vind ik Riphagen wel overgewaardeerd en kan hij in mijn ogen bij lange na niet tippen aan een productie zoals Zwartboek. Hiervoor komt Riphagen nog te geacteerd, gecensureerd en te soft voor op mij over.

Verder kan ik mij overigens heel goed in de recensie van Kondoro0614 vinden die aangeeft dat de film op een gegeven moment een beetje inzakt en er niks ‘spannends’ meer gebeurt. Zoals hij ook al aangeeft komt de film aan het eind wel weer een beetje op stoom, maar mijn aandacht was toen al zo ver afgedwaald dat de film nog maar weinig indruk op me kon maken. Vooral richting het einde toe is er vooral veel gepraat, en wordt er weinig moeite gedaan om het verhaal met wat spanning over te brengen. Dat de personages daarbij vaak ook lang niet altijd goed verstaanbaar zijn werkt daarbij ook niet bepaald bevorderend.

Riphagen was het voor mij heel vaak nét niet. Hoewel Jeroen van Koningsbrugge een overtuigende Riphagen is, zijn de meeste acteurs niet om over naar huis te schrijven. Wellicht ligt dit aan mij, maar ik heb dit toch wel heel vaak bij Nederlandse films. Het komt niet natuurlijk over en er wordt te geforceerd geacteerd. Ook wordt er veel te veel gecensureerd. Een goed klein voorbeeld daarbij is ook de seksscené tussen Andries en zijn vrouw. Wij Nederlanders zijn niet vies van een beetje bloot, maar dit moment voelde wel heel typisch Amerikaans aan. En niet in de positieve zin van het woord. Ook bleef een echte impact van de daden van Dries, door meer in beeld te laten komen van wat er met de mensen gebeurde die hij verraadde, uit. Natuurlijk weten we dit wel maar het had de daden van Riphagen wel nog een stuk schokkender en levendiger gemaakt.

De poging van de makers blijft echter dapper, en je ziet wel dat er bijvoorbeeld veel tijd in de decors en de details is gaan zitten om de hele tijdsperiode zo authentiek mogelijk te laten zijn. En, omdat Koningsbrugge zijn rol wel uitstekend vervult, blijft de film wel goed kijkbaar. Deze voordelen daargelaten, komt de film in zijn totaliteit op een kleine voldoende uit.

3,0*

Had wat twijfel over deze film vooraf, omdat de fomule (Nederlandse films over verzetshelden in 40-45) voor mijn gevoel al teveel uitgemolken was.

Toch verdiend deze film best wel een stempel als 1 van de betere Nederlandse films over de 2e wereldoorlog, ook nog eens waargebeurd in tegenstelling tot bijvoorbeeld Paul Verhoeven's Zwartboek (2006). Het soort film dat als geschiedenisles of maatschappijleer verplichte kost zou moeten worden op scholen in plaats van de troep die kinderen tegenwoordig daar leren. Stukje geschiedenisles over het verzet in Amsterdam, de oerslechte ploert Riphagen, en de naoorlogse machtsstrijd rond het oprichten van de BVD nu AIVD geheten.

Film is mooi het aanzien waard en houdt de aandacht vast. Wel vraag ik me af in hoeverre de feiten zoals gepresenteerd kloppen, zoals het verhaal rond Wim Sanders. Jan van Liempd lijkt me een fictieve figuur verzonnen voor het verhaal. Maar dat mag de pret niet drukken in het zien van deze film. De film heeft niet de grandeur van Nederlandse blockbusters als Zwartboek en Soldaat van Oranje maar daar zat ongetwijfeld ook een forser budget onder.

De meestal toch wel wat clownesk ogende 'Lama' Jeroen Koningsbrugge overtreft toch wel zichzelf in een serieuze rol die ook past in het verhaal en de setting van de film. Verder nog een leuk rolletje voor Sigrid ten Napel (Carmen's dochter in Penoza).

Wat een prachtige film!

Af en toe levert de Nederlandse filmindustrie een pareltje af,

en dit is er zeker 1 van.

Acteerwerk was voor Nederlandse begrippen op goed niveau,

het verhaal is meeslepend en goed gebracht,

zonder meer het bekijken waard. *4.0

Voor NL goed, voor algemeen redelijk.

Van Koningsbrugge overrompelde me meteen met zijn spel. Zijn rol in De Lama's beloofde voor mij niet veel goeds, maar hij laat hier toch echt wel zijn acteerwerk zien. Ook door zijn karakter (goed of slecht) houd de film je scherp.

Acteerwerk is van de rest soms wat matig en stroef. Komt ook een beetje omdat de Nederlandse taal me niet echt pakt in een film zoals deze, maar ja. Setting is wel ok, sfeer voelde ik niet echt. Tweede Wereldoorlog sfeertje kwam nauwelijks op mij over.

Voor Nederlands niveau is dit wel een van de betere natuurlijk, maar krijgt van mij niet meer dan een zesje.

We kunnen in Nederland gelukkig wel goede films over WO 2 maken, op een enkele uitzondering na dan. Maar meestal gaat het de Nederlandse makers wel goed af, komt m.i. ook omdat die periode nog maar kort is geleden en, vooral, de laatste jaren, er belang aan wordt gehecht een dergelijk verhaal zo getrouw als mogelijk weer te geven.

Van Koningsbrugge laat met deze rol zien dat hij wel degelijk kan acteren, hij zet op een geweldige wijze de rol van de opportunistische en narcistische figuur van Riphagen neer. Jammer dat sommige van de bijrollen hopeloos door de mand vallen, kun je toch zien dat goede bijrollen, hoe klein ook, van groot belang zijn voor een film. Vooral Sluysman en Sloots vallen door de mand. Greidanus speelt naar behoren, maar de rollen van de Duitsers, tenenkrommend, veel te stereotiep. Jammer erg jammer, de rest van de film klopt gewoon. De setting, het tijdsbeeld wat wordt gegeven, de muziek, alles is dik in orde en maakt ook dat je constant de aandacht bij de film houdt.

Jammer van sommige acteerprestaties, anders had de film bij mij zeker hoger gescoord, maar toch een uitstekende Nederlandse film en daar mogen andere makers wel eens naar kijken.

Geweldige film! Vreemd om onze komische Jeroen von der Köningsbrugge eens in een schofterige rol te zien maar hij doet het (als altijd) weer uitstekend!

Dit is een echte aanrader !

Wij hebben de serie gezien i.p.v. de film, dus iets een langere speeltijd van 20 minuten. Geweldig, echt een geweldige serie en dan na te gaan dat wij vrijwel nooit Nederlandse producties kijken. Het gesproken woord is soms het probleem, bij snelle sprekers is alles niet goed te verstaan. Ook in deze serie hebben we enkele zinnen gemist. Maar het mocht de pret niet drukken. Indrukwekkend verhaal en indrukwekkend hoe "meneer" Riphagen iedereen belazert waar ze zelf bij staan. Hoe goed is de bedrieger, de leugenaar, dat iedereen op een enkele na, erin trapt met "open ogen"?

Zelfs de kijker(s) weet nu en dan niet welke kant het opgaat met zijn "mensenliefde".

We stonden verbaast nu en dan te kijken hoe hij zich uit sommige zaken "lulde" en hoe hij met "droge ogen" mensen voorhield dat hij de meest betrouwbare persoon op aarde was die toevalligerwijs door het lot bij hen was gekomen. Ach, je moest maar zo rekenen, de zon scheen en zou blijven schijnen met Riphagen in de buurt. En ja, dat deed hij vanuit zijn hart, iemand moest de vervolgden helpen en.....weet u toevallig nog een paar anderen waar hij zijn hulpvaardigheid aan kan verlenen? Graag naam en adres, ook voor hen gaat de zon schijnen! Oh, de namen zijn op?

Dan morgen richting een van de vijf concentratiekampen in Ommen, Amersfoort, Schoorl, Vught of de bekendste in Westerbork, waarvan de laatste in 1942 een officieel Durchgangslager (transportkamp) werd. Uit Westerbork werden iedere dinsdag mensen op transport gezet en in 3 jaar tijd waren dat er ongeveer 102.000, waarvan er nog geen 5000 het hebben overleefd.

De film was zoals gezegd erg indrukwekkend en een van de betere die we over de 2e wereldoorlog in dit genre gezien hebben. Het verhaal is prachtig naverteld in beeld van deze ware geschiedenis en alles lijkt origineel. Het oude Amsterdam, Drenthe en de omgeving die we even in beeld krijgen maar ook de prachtige oude auto's, zoals die van de politie met de oude driehoek "Politie" erop. Ook aan de kleding en machines (typemachines, oude opnameapparatuur) is veel aandacht besteed.

De acteurs spelen hun rollen erg goed, beter dan we van de Nederlandse gewend zijn. Het verhaal laat zich soms met open mond bekijken, het is echt op een hoog niveau gebracht!

En het mooie voor veel kijkers zal zijn dat het vanaf de eerste tot de laatste scène boeiend is gebracht.

Een ruime 8!

Riphagen

Uitstekende Nederlandse film over Dries Riphagen, die in de Tweede Wereldoorlog verantwoordelijk was voor de deportatie van Joodse onderduikers. Je ziet vooral hoe sluw en slim Riphagen te werk gaat om niet te worden ontmaskerd.

Zeker nadat de oorlog al geëindigd is weet hij verschillende partijen tegenover elkaar uit te spelen, en zo zijn straf te ontlopen. Fantastisch gespeeld allemaal door Jeroen van Koningsbrugge, die van Riphagen een sluw en berekenend persoon maakt, maar ook een man die ieder moment kan ontploffen. De production design is voor Nederlandse begrippen ook uitstekend, en het zorgt voor een authentieke sfeer waarin je jezelf echt even in een andere tijd waant.