Riphagen (2016)

Mja, ik had niet overdreven veel verwacht van de film, maar alsnog stelde Riphagen me best teleur. Niet door het eerste uur, want die is vrij sterk met een behoorlijke Jeroen van Koningsbrugge die de genadeloze en manipulatieve Dries Riphagen speelt. Hoe hij mensen bedriegt, keihard te werk gaat en toch op zijn manier charmant is kwam best aardig in beeld. Ben geen van van Van Koningsbrugge, maar dat is vooral door die infantiele amusementsprogramma's op RTL waar hij in voor komt. Schijnbaar heeft hij best talent als acteur. Het gaat vooral dat tweede uur helemaal mis, vanaf de bevrijding. Plots is de rol van Riphagen anders en weet hij me niet meer te boeien. En ik werd helemaal tureluurs van dat geleuter de hele tijd over verraad. Het woord ''verraden'' moet dat tweede uur toch wel een keer of honderd zijn genoemd. Ontzettend eentonig en zelfs saai.

Ook de overacting van castleden als die van Jan (sowieso jammer dat er een fictief karakter in de film is geplaatst, zijn einde met Riphagen is wel vrij lachwekkend, dat leek wel een slechte sketch) of Dries' zijn vrouw vond ik niet best. De emotionele scène met de ketting op het eind, niet best. En ik wilde nog de irritant aanwezige bombastische muziek noemen, waardoor echt alle sfeer uit scènes werd getrokken. Spannend was de film sowieso niet, dat viel me ook echt tegen. Wel verrassend dat Riphagen wist te overleven en na de oorlog naar Argentinië wist te ontkomen om daar nog oud te worden. Ik was niet bekend met dit verhaal. Het is ieder geval geen goede film geworden, ondanks dat het zeker niet echt slecht is. Maar wel allemaal heel erg hak op de tak momenten die je voorgeschoteld krijgt.

2,5*

Geen slechte film. En voor een Nederlandse film zelfs goed te noemen.

Van Koningsbrugge weet de smerige en doortrapte crimineel Riphagen goed gestalte te geven. De overige acteurs zijn niet allemaal even overtuigend maar voor een film uit eigen land viel het niveau me helemaal niet tegen. "Riphagen" is daarnaast best lang spannend en wringt en schuurt tegen je moraliteitsgevoel zolang je het idee hebt dat je naar ware feiten zit te kijken. Maar ondanks dat ik het echte verhaal niet kende, werd gaandeweg steeds duidelijker dat er een hele boel verzonnen was. En dan ook nog eens bijzonder onorigineel verzonnen.

Toen agent Jan uiteindelijk ook wéér voor de gladde praatjes van Dries viel terwijl hij inmiddels geen enkele twijfel meer had over het feit dat hij met een rasleugenaar en kundig manipulator te maken had, zakte mijn broek toch echt even af. Het daaropvolgende resultaat liet zich op dat moment al direct raden, en sloeg het laatste beetje emotie helemaal uit de film. Zo jammer. En zo onnodig. Wat is dat toch met filmmakers? Dat er zo nodig clichés in een van zichzelf al boeiend verhaal geforceerd moeten worden. Minachting van de kijker misschien?

Uiteindelijk blijft er van mij nog een een kleine voldoende over.

Wat een klootzak die Riphagen je hebt gewoon zin om die vent zelf te wurgen door je beeldbuis heen. Goede film dus want ik was helemaal klaar met die vent en net als je denkt dat die vuile stinkerd niet nog hatelijke kan worden dan flikt hij weer wat. Lekker Amsterdams accentje van van Koningsbrugge en hij acteert dit echt sterk vind ik.

Ben een heel groot fan van de Nederlandse film en dit is er weer een voor in het rijtje uitstekend.

Riphagen is een van de betere Nederlandse oorlogsfilm wat mij betreft. Met name omdat, naast de smeerlapperij van de 'foute' Nederlanders, onverbloemd de onverschilligheid van de rest wordt getoond. Jeroen Koningsbrugge verrast door Andries Riphagen overtuigend als een schoft neer te zetten die overal mee wegkomt. Riphagen benut ieder moment om zijn opponenten te intimideren, zelfs de Duitsers. Niet alleen met zijn vuisten, hij is bokser, maar ook verbaal. Dat levert vuurwerk op. Daarnaast is hij ook charmant en palmt hij op gewiekste wijze Joden die in het nauw zitten in. Waarschijnlijk is hij niet eens antisemiet, maar een gewetenloze geldwolf. Hij wordt daarbij geholpen door de Duisters en de Amsterdamse politie. De laatsten komen er niet best vanaf. Paar kleine minpuntjes: de muziek is som iets te opdringerig en de dialogen zijn niet altijd verstaanbaar, maar verder een puike film.

Vond het ook wel een geslaagde prent. Het is niet bepaald Nederland op zijn fraaist, als in het begin de Amsterdamse politie wordt gecomplimenteerd met de effectiviteit Amsterdam te ontdoen van zijn Joodse bevolking. Ik dacht overigens altijd dat dat vooral te maken had met de nauwkeurige registratie van de godsdienst van elke burger in de gemeentelijke administratie, niet zozeer door een bijzondere ijver van het politiekorps. Het een sluit het ander natuurlijk niet uit.

Verder is het ook wel bijzonder dat een amorele schoft zo'n beetje de belangrijkste protagonist is, naast het (fictieve) personage van Jan van Liempd. Ik kende die van Koningsbrugge eigenlijk niet zo, maar vond dat hij het prima deed. Wel jammer dat er gekozen is een fictief personage toe te voegen, het verhaal leek me interessant genoeg zonder diens inbreng. Op het eind vond ik de intrige wel steeds ongeloofwaardiger worden, als Riphagen zo makkelijk uit zijn kamer ontsnapt en Betje bedreigt terwijl de verzetsman, die me wel erg naïef leek, een belletje pleegde. Ook de verhaallijn van Sanders versus van Einthoven leek me niet even realistisch, al las ik later dat de ontsnapping via een doodskist wellicht echt gebeurd is. Wel hoogst onbevredigend dat Riphagen nooit voor het gerecht is gesleept maar niet elk verhaal loopt goed af.

Hele goede film van eigen bodem.

Ondanks verzinsel Van Liempd, geloofwaardig genoeg neergezet.

Was eerst niet zo happig op Van Koningsbrugge in een hoofdrol, maar ik ben nu zeer positief.

Geef in principe geen sterren, maar zo kan het ook: 9 punten uit 10 vergeleken met andere NL films, en 8 uit 10 vergeleken met internationale producties.

Hmmm, het verhaal achter de persoon Dries Riphagen was mij totaal onbekend, dus een film over deze persoon is zeker een pluspunt qua het overbrengen van informatie. In het begin moest ik wel even inkomen, maar gedurende het verhaal keek hij steeds lekkerder weg. De kostuums, locaties e.d. zaten goed in elkaar. Jeroen Koningsbrugge als in de rol van Dries Riphagen verliep niet verkeerd. Ik begon me wel steeds meer te irriteren aan Kay Greidanus in de rol van Jan van Liempd; iets met zijn mimiek of charisma stond mij niet aan. Een pluspunt was dat Nederlanders gewoon Nederlands spraken (zoals eigenlijk altijd wel met Nederlandse films) en de Duitsers Duits.

3.5/5

Spreek ik Spaans bijgochem?

Gisteren vermoedelijk toch al voor de vijfde keer aan de beurt, en wat een feest toch iedere keer om dit te zien, in dit geval samen met mijn vader die hier ook van smult als oorlogskind. En wat was hij de eerste keer verschrikkelijk boos op het karakter Riphagen, de dagen na zijn eerste kijkbeurt was de naam Riphagen voldoende om verschillende vloeken aan hem te ontlokken en ik vreesde zelfs dat Van Koningsbrugge wellicht een doodsbedreiging of twee kon verwachten. Gelukkig bleef dat laatste uit...

Waar te beginnen met deze buitengewoon goede serie gebaseerd op het boek van Bart Middelburg en René ter Steege, en het moet gezegd dat ik een paar jaar geleden verbaasd was, toen ik eindelijk het boek las, over hoe goed deze eigenlijk gevolgd werd en hoeveel er klopt. Over Riphagen en zijn maat mag er van meet af aan geen twijfel zijn, doortrapte leugenaars die mee spelen met de partij die het beste uitkomt en het meeste oplevert. Kunstig en rustig wordt het karakter en de praktijken van de boksende pooijer en Jodenjager uit de doeken gedaan.

Behalve het afpersen en deporteren van Joden raakt Riphagen tevens betrokkenen bij het oprollen van een verzetsgroep, iets dat in het vervolg grote gevolgen heeft en verschillende malen voor een behoorlijke kat en muis spel zorgt.Daarnaast zien we Dolle Dinsdag, bouwde Riphagen net zo snel een reputatie op in omgeving Assen en klopt alles rond Gerrit Van Der Veen en Betje Wery. Ontstellend is de deal met Sanders tevens ook een omstreden figuur, het huisarrest en de ontsnapping in een lijkwagen met hulp van de gebroeders Kerkhoven die naar het schijnt zelfs Riphagen nog in Spanje van kleren zouden voorzien. En deze coulance allemaal voor info over zogenaamde andere 'foute' Nederlanders.

Riphagen slaagt in een geweldig mooi tijdsbeeld en passende soundtrack. Van Koningsbrugge laat een kant zien die we niet bepaald gewend zijn en is buitenaards goed, Kai Greidanus is ook sterk als het fictieve personage Jan, Tjebbo Gerritsma is net zo kostelijk met zijn foute Amsterdamse accent als Joop en behalve deze namen mogen Sluysmans, Raadsveld en Herman Egberts ook nog best even genoemd worden. En daarmee heb ik het meeste wel zo'n beetje benoemd. Zijn er dan geen slechte punten? Mwoah...een kniesoor zou kunnen vallen overfictieve Jan en enkele dingen zoals de schietpartij die nooit plaats vond, Dries liep echter wel mank door een beenbreuk na een auto ongeluk in het oosten van het land. Tevens was Riphagen al voor de capitulatie weer terug in Amsterdam om nog een laatste keer te profiteren van de wanorde en schuilende Joden die berooft konden worden. Het zijn keuzes die niet uitkwamen of te omslachtig waren in het script wellicht, het doet er niet toe wat mij betreft.

Riphagen de serie heeft me opnieuw overtuigd als complex, innemend, als boeiend portret en met zijn tijdsbeeld. Toppertje dit.

Na het herzien van Zwartboek vond ik het wel een goed idee om deze film eens te herzien. Toch al weer heel wat jaren geleden dat ik deze film voor het eerst zag en kon me er niet al teveel meer van herinneren.

Riphagen is een interessante film over de beruchte oorlogscrimineel Andries Riphagen. Hij collaboreert met de nazi's en verraadt Joodse onderduikers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal volgt de jacht op hem door de Nederlandse politie. Ondanks de historische relevantie van dit verhaal is er toch een fictief personage, in de vorm van politieagent en verzetsstrijder Jan van Liempd, aan toegevoegd. Daardoor loopt het verhaal wat lekkerder en is het eenvoudiger om je als kijker emotioneel aan iemand te verbinden.

Veel staat of valt met de acteerprestatie van Jeroen van Koningsbrugge, die de rol van Riphagen op zich neemt. Ik moet zeggen dat hij me in positieve zin weet te verrassen. Hij komt overtuigend over, er valt weinig op hem aan te merken.

Soms kakt de film iets in, maar over het algemeen is dit wel een prima oorlogsfilm van eigen bodem. Ruim boven het gemiddelde in ieder geval.

3.5* stonden en blijven na herziening staan.

Sterke, boeiende film met even knappe vertolkingen die aantoont hoe verzet en collaboratie ineen gevlochten konden zijn en hoe gewiekste oplichters onmeedogend te werk gingen en niets om een mensenleven gaven.

Had in het begin wat moeite om er in te komen maar het tweede uur is absoluut sterk, zij het wel heel erg op formulewerk steunend. Als Belg was het verhaal van deze verwerpelijke collaborateur en meester-manipulator mij niet bekend, en heel de film had ik dus een echte hekel aan Riphagen, eerst wanneer hij de Joden met de glimlach liet deporteren, en dan toen hij zo flagrant aan het liegen was en iedereen tegen elkaar opzette. Ik had hem liever met een kogel in de kop gezien maar iedereen weet dat hij er lekker mee wegkwam. En dan heb je dat wrange gevoel op het einde. Het is eigenlijk vooral schandalig dat heel wat schuldigen ongestraft konden verder leven door allerlei blunders. Het acteerwerk is soms dik aangezet, zeker door Van Koningsbrugge, en de hele film heeft daardoor meer weg van een cliché gangsterfilm dan van een genuanceerder biografisch oorlogsdrama. Maar wel goed om eens de minder mooie kanten van de Nederlandse geschiedenis te zien. Net geen 3,5*