Lord of War (2005)

Een leuk en een goed sterk verhaal.

Het is gewoon een goede film en nicholas is gewoon weer een top acteur in deze film.

Lord of War laat zien waar Nicholas Cage toe in staat is. Het is soms zo'n ontzettende droeftoeter, maar hier zet hij de rol van wapenhandelaar prima neer. Opvallend is zijn vertelstem, die lange stukken vertelt, maar geen enkel moment irriteert. Sterker nog, Cage lijkt goed geluisterd te hebben naar Spacey's prettige stemgeluid in American Beauty en dat één op één overgenomen te hebben.

Lord of War is niet bepaald spannend of gevuld met actie, maar eerder informatief over het reilen en zeilen van wapenhandelaars op een geloofwaardige manier. De moraal van het verhaal is niet vrolijk stemmend. Wat mij betreft een prima film.

Hele gave intro, maar verder vond ik het niet echt spectaculair. Ik had er meer van verwacht. Wel een origineel script.

Alles bij elkaar: 3,0 sterren.

Solide prent deze Lord of war.

Maar toch wat hoog gewaardeerd. De film wil realisme uitstralen, maar tegelijkertijd ook humor brengen. Combinatie die hier niet echt feilloos is. Vond Cage ook niet op zijn sterkst, Leto is zoals altijd wel weer erg goed.

De drama werkt dan ook niet echt, daarvoor heeft deze film iets teveel goedkoop vermaak.

Een film die fantastisch begint, aardig inkakt maar toch wel goed eindigt, kort samengevat.

Het begin is werkelijk genieten met de prachtige opening van Cage en het volgen van de kogel van het makingsproces tot uiteindelijke doel.

Het middengedeelte kon me het minst bekoren.
Veelvuldig wordt gebruik gemaakt van de voice-over van Nicolas Cage, al moet gezegd worden dat er mindere stemmen zijn. Geen bron van ergernis of zo.
Je ziet een beetje het kat-en muis spelletje tussen Yuri Orlov en Jack Valentine waarbij Orlov iedereen steeds te slim af is.
Ook zie je hoe hij z'n droomvrouw ontmoet, versiert en uiteindelijk aan de haak slaat.

Het einde is goed. Alhoewel het vreselijk afloopt voor z'n jongere broertje en z'n vrouw en kind weglopen en ook nog z'n ouders hem nooit meer willen zien en onterven heeft hij toch nog zoveel status dat hij vrij wordt gelaten om z'n handeltje weer op te gaan pakken.

Al met al een aardige film, maar er gebeurt in principe niet heel veel in de hele film waardoor je na afloop toch nog een beetje met het gevoel zit van wat er eigenlijk nou gebeurd is.
Toch wel een voldoende, Cage zit prima in z'n rol en overtuigt!

Zonder voice-over zou deze misschien wel wat meer van me krijgen, irriteer me er mateloos aan. Vorige keer dat ik hem keer daarom na een halfuur maar afgezet, gisteren weer eens helemaal gezien. Op zich is het een vermakelijk verhaal met een kritische noot aan het eind. Dat hij op een gegeven moment last van zijn geweten krijgt komt niet echt lekker uit de verf. Het lijkt alsof hij maar het minste geringste nodig heeft om weer terug te springen in de handel.

Bij deze had 'k geen echte verwachtingen, al valt een Nicolas Cage film meestal niet tegen, dus deze eigenlijk ook niet. Het verhaal was verrassend boeiend en origineel gebracht. Dit begon al vanaf de intro.

Visueel zat de film ook snor, net als de toffe muziekkeuze. Maar vooral Nicolas Cage stal toch wel de show. Ondanks dat het eigenlijk geen zo'n goed personage is, komt hij sympathiek over en leef je er toch met mee.

'k ben eigenlijk aangenaam verrast door de film en ondanks dat 'k het niet zo heb voor wapens/oorlog, kon de film me toch de volledige speelduur (toch een kleine twee uur) boeien. 'k vond het een aanrader.

Gitzwarte film in frisse kleurtjes. Ik heb nog wel eens wat moeite gehad met de aanwezigheid van Ethan Hawke, die ergens onderweg wel heel erg nadrukkelijk het geweten van de film opdreunt. Wat Vitaly in Sierra Leone onderneemt, zit ook niet helemaal lekker. Toch weet Niccol die mindere momenten afdoende te pareren.

Wapengekletter afwisselen met het geluid van een rinkelende kassa is nu niet bepaald subtiel, maar binnen dit dartele sfeertje werkt het wel degelijk. Zo wordt op wonderlijke wijze bittere ernst aan een lach gekoppeld, die door het overdonderende cynisme, dat zo'n beetje de gehele speelduur siert, onmiddellijk een wrange wordt.

Film is doorspekt met het soort logica dat net zo gemakkelijk grappig als treurig is. Bij Baptiste Sr. (kijk 'm grijnzen wanneer ie MTV ter sprake brengt; Eamonn Walker is hier serieus op dreef), maar natuurlijk vooral bij Yuri Orlov. Neem alleen al de manier waarop hij zijn relatie met Ava tot stand brengt en omschrijft. Mooi rolletje voor Cage.

Gladjanus zonder moraal, met de gebruikelijke excuses en een simpele drijfveer: I'm good at it, terwijl de gevolgen (lees:slachtoffers) van zijn wapenhandel steeds iets dichter bij hem komen. Vond daarom het slot, alhoewel wat slapjes van opzet, ook vrij goed werken. Het zijn niet de meest memorabele woorden, maar ze komen wel aan.

Een film met een maatschappelijk thema heeft altijd het gevaar om te vervallen in een les moraal met de wijzende vinger. Gelukkig zijn er films als dit die het probleem evengoed aankaarten zonder hypocriet te zijn of net te belerend. Het doet me wat denken aan Thank you for smoking.

De wapenhandel is geen ver-van-mijn-bed-show, waarbij ik denk aan de bloeiende Waalse wapenhandel. Maar wapenfabrikant USA is natuurlijk het ideale land als het over wapens gaat. Een land waar mensen een wapen dragen alsof het een alledaagse gsm is, maar waar wel vergeten wordt dat er achter die logische wapendracht ook een hele handel en industrie zit. En zodra er geld gemoeid is telt maar één ding: kopen en verkopen en zoveel mogelijk opbrengen. Wat de morele gevolgen daarvan zijn, zal de industrie worst wezen.

Bij deze aanpak hoort natuurlijk een grote dosis cynisme en dat wordt in de film goed vertaald. Een betere aanpak trouwens dan bvb de films van Michael Moore waarbij je op voorhand die spreekwoordelijke wijzende vinger te zien krijgt en je met een 'ja-we-weten-het-nu-wel' gevoel zit voor je de film al gezien hebt.

In de film past Nicolas Cage als gegoten in dat cynisme en als zenuwachtige tegenpool krijgt hij Jared Leto, een acteur die veel van dit soort rolletjes goed weet te vertolken zonder een echt topacteur te worden in Hollywood. Verder wel een cast die goed gekozen is en een uitgewerkte film die je zeker doet genieten met regelmatig een glimlach. Er zijn zeker beter films, maar dit is toch leuk om zien.

Begint aardig fris en met een geweldige openingsscène, maar vervalt uiteindelijk in een wel erg in een standaard film. Cage blijft wel aangenaam in zulke rollen.

3*

Na In Time (2011) is dit pas de tweede film van Andrew Niccol die ik zie en ik moet zeggen dat het niet tegen valt. Wat vooral positief opvalt is het erg goede acteerwerk. Tot in de kleinste bijrol is deze film prima verzorgd. Nicolas Cage speelt na Leaving Las Vegas (1995) hier zijn beste rol en ook Ethan Hawke en Jared Leto doen het prima.

Het scenario is op zich pakkend genoeg en de film kent voldoende memoreabele scenes. Enig nadeel is dat de film qua scenario weinig nieuws brengt. Het boeit allemaal enorm maar uiteindelijk is het toch allemaal vrij voorspelbaar. Door de goede uitvoering krijgt deze film echter een dikke 4.

Goed

Ik had er niet veel van verwacht, maar Lord of War is toch wel een goede film.

Het laat op een confronterende manier zien hoe het reilt en zeilt in de wapenhandel. Nicolas Cage leek me nogal ongeloofwaardig als een Oekraïener. Mijn vooroordeel bleek onterecht, hij deed het juist zeer goed. De kijker wordt voortdurend geconfronteerd met gemengde gevoelens. Respect voor wapenhandelaar Yuri en zijn originele manier van handelen, maar tevens walging over zijn oogkleppen die hij bewust draagt en zich niets aantrekt van de ellende die zijn wapens aanrichten. Aan het begin van de film wordt op prachtige wijze getoond hoe een kogel van de wapenfabriek uiteindelijk, na een lange reis, in het voorhoofd van een Afrikaans kind terecht komt. Bizar, maar dat is het natuurlijk ook.

"Yuri Orlov? We're with the Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms." Nicolas Cage: "Let me guess – this isn't about the Alcohol or the Tobacco." Cage heeft de afgelopen jaren in een grote hoeveelheid films gespeeld die je niet zozeer de volgende dag alswel op het moment van kijken zèlf al weer vergeten bent, maar in een film als deze realiseer ik me weer hoe goed kan zijn, in "another of those performances you cannot easily imagine anyone else doing" zoals Roger Ebert prima verwoordt. Het gitzwarte script blijft dankzij z'n bijna vrolijke cynisme toch verdraaglijk, de bijrollen zijn zonder uitzondering goed ingevuld (inclusief de altijd en overal uitstekende Ian Holm als concurrerende wapenhandelaar), en het is verfrissend dat het ethisch besef uiteindelijk wel bij Yuri's broer en vrouw maar niet bij hemzelf binnenkomt. Een geweldige en lekker schrijnende satire.

Where there's a will, there's a weapon.

Cage is een erg wisselvallige acteur. De ene keer speelt hij slecht in een slechte film, dan weer laat hij zien dat hij het kan in een goede. Kennelijk kan Andrew Niccol hem in de goeie richting krijgen, en zijn wat gladjanussige uitstraling en graftakkerige stem lijken allebei gemaakt voor de droog-cynische oneliners die hij met strak gezicht in de camera uitspreekt. Maar niet alleen hijzelf is goed op dreef - alle acteurs zijn op hun best, stijgen haast boven zichzelf uit in deze film.

De structuur van pseudo-documentaire met gitzwarte humor werkt goed - de humor duurt te lang en gaat daarmee tegenstaan, en precies met de goede timing om het slot er goed in te rammen. Knap gedaan. En mooi gefilmd ook.

Jammer dat de boodschap nog steeds niet echt gehoord wordt. Wapenhandel is tenslotte vooral iets dat met medeweten, goedkeuring en ondersteuning van regeringen gebeurt. Ook die van ons.

Sinds een lange tijd deze film weer gekeken,het blijft actueel.

We zien wat we allemaal al lang weten,de echte handelaren,de echte geld verdieners zijn de regeringen die weer samenwerken met de producenten en zo is de cirkel weer rond.

Maar het blijft een dijk van een film,echt 1 van de beste van Nicolas Cage.

Prima film.

Begint meteen erg leuk. Originele en mooi gefilmde openingsscené, en voornamelijk in het eerste gedeelte van de film tref je veel cynische, zwartgallige humor aan. Veel geinige details ook, zoals die kassageluidjes bij het afvuren van die AK-47.

Acteerwerk is verder aardig, al kun je zo je vraagtekens zetten bij de keuze om acteurs als Cage en Leto te casten als russen. Kwam niet echt geloofwaardig over, en die Russisch gesproken onderonsjes tussen hun waren dan ook wat irritant af en toe. Ook een beetje jammer dat het hele gedoe toch weer een wat domme wending neemt wanneer Leto, die tijdens de voorgaande wapendeals gewoon vrolijk meedeed, blijkbaar opeens het licht ziet, en weer zo'n typische heroïsche actie maakt. Beetje jammer, al maakt het uiteindelijke einde van de film gelukkig wel weer een hoop goed, en toont de film voor de rest genoeg ballen om te overtuigen. Heerlijk ook hoe Cage met zijn arrogante kop die good-guy agent lekker voor schut zet. Ruime 3,5* dus.

Lord of War

Dit weekend dan eindelijk Lord of War eens gezien, wat al een langere tijd op mijn planning stond. Toch ben ik een beetje geschrokken want echt goed of ‘speciaal’ was deze film helemaal niet en, ik vond sommige delen echt veelte traag waardoor ik toch al gauw snel afgeleid raakte. Toch deed de film wel wat me je en brengt het zeker een belangrijk onderwerp met zich mee. Zeker het begin wanneer er een animatie word afgespeeld van een AK-47 kogel, hoe hij geproduceerd, verscheept en gebruikt word is zeker mooi gedaan en helaas ook met het trieste beeld dat de kogel een jong jongentje raakt in het hoofd, zet je ook wel een beetje aan het denken.

Ik heb onlangs de mooie film ‘ War Dogs (2016) ’ die voor mijn gevoel fijner wegkeek dan dat ‘Lord of War’ dat wist te bereiken. Ik denk dat het vleugje humor in ‘ War Dogs (2016) ’ toch beter verwerkt kon kon worden en leuker was om naar te kijken dan een Nicolas Cage en een Jared Leto die beiden Russen probeerden na te doen wat hopeloos was mislukt in mijn gevoel.

Ondanks dat ik de film niet helemaal geslaagd vond, heb ik me toch redelijk weten te vermaken met zo zijn sommige scénes. Vooral de scéne dat Cage begint met de wapenhandel is vermakelijk (via een soort Synagoge komt Cage aan de praat met een paar wapensmokkelaars die aan de UZI’s konden komen en vanuit UZI’s stapten ze al gauw over op AK’s) en hij verteld er gelijk bij waarom hij in het illegale circuit wapens verkoopt en niet aan de staat: op de illegale markt willen ze er nog wel eens meer voor betalen en zijn de betalingen ook altijd op tijd.

Yuri Orlov (Cage) leeft met zijn familie Vitaly Orlov (Leto), Irina Orlov en Anatoly Orlov in Brooklyn waar ze een bepaald Joodse restaurant runde. Vitaly is daar de kok (maar kan eigenlijk niet koken) en Yuri hing daar een beetje om heen. Op een dag kwam hij bij een Russische club waar een ‘aanslag’ werd gepleegd en Yuri zag waar het goud geld te halen viel: handelen in wapens. Dit wou hij niet in zijn eentje doen maar samen met zijn broertje Vitaly (die later verslaafd raakte aan cocaïne dankzij een deal die Yuri had gemaakt met een bepaalde drugsbaron).

Yuri ontmoet zijn liefde Ava Fontaine op een bepaald luxe eiland die Yuri helemaal had afgehuurd om Ava haar aandacht te krijgen. Hij had haar afgehuurd voor een fotoshoot die hij zelf verzon om haar naar het eiland te krijgen. Ze gaan samen, krijgen een kindje en leven een langere tijd gelukkig. Wanneer we een paar maanden/jaren overslaan zien we de winststijging van Yuri snel, en zijn handel in wapens is niet meer een paar UZI’s maar een duizendtal aantal AK’s geworden die hij vooral verkoopt aan een oorlogsmisdadiger ergens in Afrika.

Toch doet Lord of War vaak geen wonderen, is de film vaak wat aan de trage kant maar, je komt er wel makkelijk doorheen. Ik had denk ik iets te veel een film verwacht als ‘ War Dogs (2016) ’ waardoor ik toch wel iets geschrokken ben van de totale uitkomst van Lord of War. Hoewel dit je zondag avond prima vult blijft deze film niet speciaal voor mij tot aan het eind waar Leto doodgeschoten word door Afrikaanse rebellen nadat hij één truck vol met ammunitie heeft verwoest door middel van een granaat, waarna we een massaslachting zagen in een Afrikaanse tentenkamp, wat me toch wel even met de mond vol tanden liet staan.

3.0*

Lord of War

Lekker cynische film over een wapenhandelaar, die zijn waar aan iedereen verkoopt als er maar geld mee te verdienen valt. Wij doden geen Afrikaanse kindjes, maar de wapens en de warlords aan wie we ze verkopen doden ze... Dat werk. Nicholas Cage voelt zich duidelijk als een vis in het water en dit soort rollen zijn dan ook op zijn lijf geschreven. Hawke, Leto en Moynahan zijn ook allemaal prima op dreef. De muziek is soms overdreven aanwezig, maar het pakt ook wel goed uit.

Wat deze film helemaal afmaakt is het cynische einde. Gelukkig is er niet voor een sentimenteel einde gekozen. Want de wereld heeft die aardige wapenhandelaren nodig natuurlijk. “The reason I'll be released is the same reason you think I'll be convicted. I do rub shoulders with some of the most vile, sadistic men calling themselves leaders today. But some of these men are the enemies of your enemies. And while the biggest arms dealer in the world is your boss, the President of the United States, sometimes he needs a freelancer like me to supply forces he can't be seen supplying. So, you call me evil, but unfortunately for you, I'm a necessary evil.” Juist…

Omdat ik deze film voor een prikje op Blu-ray heb kunnen kopen, nog maar eens bekeken.

Is en blijft een goede film, met een ongelooflijk goede soundtrack !!

Een behoorlijk slechte film. Van een fatsoenlijke plotopbouw of uitwerking is geen sprake. Een Oekraïense immigrant besluit dat hij wapenhandelaar wil worden en dat is hij dan kennelijk opeens ook. Waar hij zijn wapens vandaan haalt, hoe hij zijn netwerk opbouwt enzovoorts wordt niet of nauwelijks duidelijk gemaakt. Een aaneenschakeling van wat deals met schimmige dictators en dat is het dan wel. Nog wat flauwe subplotjes erbij, zoals een weinig geloofwaardige romance en een evenmin overtuigende jacht van een Interpolagent. Gaandeweg weet de film de aandacht nauwelijks meer vast te houden. Een ontzettend oppervlakkige uitwerking van een op zichzelf interessant thema.

Leuk.

Ik had redelijke verwachtingen van deze film, maar had verder geen enkele trailer gezien en alleen de omschrijving op MovieMeter gezien en de cast gezien. Daarmee ben ik blij om te zeggen dat dit 1 van de leukere filmpjes van de week bleek te zijn.

Film opent eigenlijk ook gewoon foutloos. De "levensloop" van de kogel komt al behoorlijk binnen en zet de toon voor de rest van de film. Wat dan ook vaak opvalt, is de redelijk meedogenloze toon van de film. Soms erg verontrustend en opvallend hard hier en daar.

Cage speelt hier 1 van zijn betere rollen. Vaak kiest hij een beetje de verkeerde projecten, maar hier komt hij in ieder geval een stuk beter tot zijn recht dan de algemene rollen van Cage. Meer acteerruimte en bovendien ook gewoon goed gespeeld.

Moynahan en Leto vielen mij nooit heel erg op. Ook Hawke speelt een wat doorsnee rol. Het is Cage die hier alle ruimte opneemt en die ook weet te gebruiken. Ook Walker maakt wel wat indruk als de wrede dictator. Lijkt overdreven, maar hij speelt helaas een redelijk realistisch type.

De film bevat een hoop humor. Maar alleen wel zwarte humor, en daarmee dus niet voor iedereen weggelegd. Daardoor krijgen we een paar redelijk pijnlijke grapjes die de film wel vlotter maken, maar helaas ook voor een schuldgevoel zorgen, en dat moet ook eigenlijk.

Film duurt alleen wel wat te lang naar mijn mening. Zeker in de slotfase begint het tempo een beetje eruit te vliegen. De film blijft wel erg interessant om te zien, maar het is toch net wat aan het slepen richting het einde. De relatie tussen Cage en Moynahan boeit ook niet erg, en had van mij ook niet echt gehoeven. Het is namelijk niet alsof Moynahan nu zo'n interessante rol speelt.

Visueel vaak erg knap. Soms mag de film wel iets meer doen, want zo indrukwekkend als de loop van de kogel in het begin is het nergens meer. Wel blijft het allemaal zeer vlot en er hangt wel degelijk een rauw stijltje die ervoor zorgt dat het boeiend blijft.

Redelijk hard soms, al kan ik nergens zeggen dat het heel meedogenloos is. Wel worden er redelijk harde onderwerpen getoond, maar de hardste momenten blijven toch off-screen. Persoonlijk had de film wel iets meer in beeld mogen brengen, want dan is er nog net die harde impact.

Maar ondanks dat is er nog steeds impact. Het eindigt ook gewoon krachtig. Dit soort films zijn dan toch ook wel belangrijk. Niccol doet een hoop goed, alleen een paar bijzaakjes die van mij niet hadden gehoeven. Had net iets korter en impactvoller gemogen.

You fucking fuck!

Reeds meerdere keren gezien, en hoewel ik de spot en nuance zeker zie, heb ik nog nooit het enthousiasme gedeeld rond deze film die ik wel bij anderen opmerk.

Vooralsnog begint het prima met de achtergrond van Yuri die eindelijk uit een nest van leugenaars komt, als het maar goed uitkomt en geld oplevert. Geruisloos rolt hij de wapenhandel in maakt stappen naar het grotere werk, hetzij illegaal. Even is daar de eerste ontmoeting met The Godfather of Guns Simeon Weisz die meteen al stelt dat er een nuance verschil zit tussen hun beide, Yuri handelt alleen maar, Weisz kiest bewust partij. Het lijkt aan dovemansoren, Yuri wenst groot, wil groot en krijgt ook groot, mede door de val van het ook Ijzeren Gordijn. Tot dan lijken de bomen tot de hemel te groeien.

Cynisch wordt de draak gestoken met het kapitalisme en de hogere moraal, neem het kassa geluid bij het vurende machinegeweer. Yuri, inmiddels met vrouw en kind, lijkt zich op komische wijze meester over iedere situatie en weet iedere keer weer door de mazen van het net te glippen, vooral als Valentine hem steeds feller op de huid gaat zitten. Yuri lijkt gewetenloos, zelfs na zijn gedwongen ontmoeting en de nodige problemen met de dictator in Afrika. Verbijsterend is zelfs dat het gezicht bij de plooi blijft wanneer broerlief het leven laat en die dus zelfs ondergeschikt aan de zaken lijkt. Even lijkt het hier en daar toch te broeien en er een kentering qua denken en actie aan te komen. De morele bezwaren die Weisz had te melden lijken toch zwaarder te worden qua gewicht. Maar niets is minder waar.

Waar sommigen genoten van de kunsten van Yuri en anderen zich ergerden aan zijn profiteursgedrag, en daarmee het object van veroordeling is, meld Yuri zelf aan Jack hoe de wereld werkelijk in elkaar zit. En dat is uiteindelijk toch de ware aard en boodschap van de film, Yuri is maar een pion, waar de echte Warmongers in de regeringshuizen zitten en landen besturen en van daaruit opdracht geven tot bezetting, aanval en oorlog. Het blijkt niet alleen een groot grijs gebied, maar bij nader inzien blijkt zwart ook nog eens wit en vice versa. Het is de slotsom van de film die in die ene zin meer gewicht heeft, en indruk maakt, dan de bijna twee uren ervoor.

Het maakt Lord of War tot een vermakelijke wegkijker met een prima boodschap. Hoewel fijne muziek, een prima rol van Cage en Leto, en de mooie Moynahan, en enkele humoristische momenten, is daarmee het meest wel gezegd. De enorme impact die dit onderwerp en zijn boodschap zou kunnen hebben blijft voor mij nog steeds uit en gaat ook nooit komen. Daarom gewoon leuk voor een keer en vooral vermakelijk.

Film verveelt niet, maar zit wel vol met de typische hollywood clichés. Een aantal daarvan:- moeizame broer relatie - golddigger vrouw - megarijke setting en huis - ongeloofwaardige listen - psychotische dictators - ongeloofwaardige gebeurtenissen, een container in brooklyn die niet leeggehaald wordt?

Cage zet de rol even emotieloos neer als altijd, lijkt of die man maar één gezicht heeft. Jammer doet afbreuk. Leto, die de nietsnut broer uithangt, doet dat goed. Maar ja, hoe moeilijk is dat. Qua emoties tussen personen is deze film zo vlak als het maar kan.

Een sterke film met een duidelijke boodschap, ook al wordt het moralistische vingertje vermeden. Zoals velen vind ook ik de openingsscene met de kogels erg goed gedaan.

Lord of War is een film die verhaaltechnisch leunt op de wapenhandel en hier met enkele feiten een interessante film van weet te maken. Film technisch wordt er veel aandacht geschonken aan het geheel. Het camerawerk en de muziek dragen hier aan mee. Alles is tip top vertegenwoordigd en maakt het erg amusant om naar te kijken. Nicolas Cage laat zien dat wanneer zijn platform ok is, zijn acteerwerk ook ok is. Al met al een prima film.

Goed.

Toffe film met een goeie Nicolas Cage. Bijna 20 jaar oud intussen, maar amper gedateerd en thematisch ook vandaag nog actueel. Het is ook een goeie keuze om het verhaal rond een fictief personage te bouwen, dat komt m.i. toch minder belerend over. Zeer vlot verteld, goed geacteerd en die twee uur zijn zo voorbij gevlogen.

3,5