Thriller - En Grym Film (1973)

Best een vermakelijke film omdat het allemaal lekker slecht is. Vooral de autoachtervolging is hilarisch. In Zweden hebben ze blijkbaar allemaal schijt aan de politie en ontploffen auto's bij vrijwel elk ongeluk, zelfs als ze slechts 20 km per uur rijden. Geweldig .

In alle opzichten een amateuristische film. Shots die veel te lang door gaan, slecht acteerwerk, beroerde muziek, suffe veel te kale decors, noem het maar op. De regie stelt ook weinig voor en de editing is soms erg slecht. Veel gore hoef je ook niet verwachten, er wordt natuurlijk wel wat in gemoord maar een full frontal shotgun schot in het hoofd levert slechts een druppeltje bloed op. De scene met het oog was dan wél weer goed. Daar werkte die lange shots ook. Dat beetje porno dat erin zat kon me niet storen maar het was wel vrij nutteloos. Beroerde editing ook in die scene's.
En wat kwam er eigenlijk uit de mond van die ouwe gast in het begin?

Ook de trainingsscene's waren erg grappig. Een soort montage maar dan zonder muziek, op zich best origineel . Lindberg overtuigt echter geen seconde en daardoor wordt het weer erg grappig. Zo ook de véél te lange vechtscene met de politieagenten.

Echt een film voor liefhebbers van slechte cinema. Een beetje porno, een beetje geweld en een aantal hilarisch slechte stukken.

2*

Saai.

Dat deze film zo slecht qua verhaal en acteerwerk is, is nog niet eens zo een ramp. In films als Pink Flamingos en Forbidden Zone was dat ook niet best. Maar wat wel vreselijk is aan deze film, is de editing. Jebus wat slecht, durfde zeker niet te knippen. En het totaal missen van humor. Dit soort films zijn alleen nog een beetje genietbaar als de makers weten dat ze crap maken, en helaas had ze dat hier niet door.

Verder ook niks schokkends gezien overigens. Had gelezen dat het allemaal nogal hard was, maar dat beetje porno was niks en het moorden is te lullig voor woorden. Die slow mow is op zich best geinig maar waarom gebruik je dat 10x achter elkaar en ook zo lang weer. Knippen!!

1 ster. De liefhebbers van slechte cinema hebben betere films om uit te kiezen

Curieus. Laat ik het zo maar beschrijven dit exploitation filmpje. De film bevat vele goede scenes [de begin- en eind-scene bijvoorbeeld, maar ook de veelbesproken oog-scene. Echter ook verschrikkelijk slechte scenes, inderdaad, de auto-achtervolgings-scene van 4 minuten is een van de dieptepunten van de cinema.

Interessant genoeg gelukkig om de volle 7 kwartier te overleven als kijker.

Nog een paar leuke feitjes voor de liefhebbers.
Hoofdrolspeelster Lindberg speelde voornamelijk eerst in erotische speelfilms....ze ging gewoon verder.
De regisseur ging het iets beter af. Hij werd assistent-regisseur van Bergman tijdens Persona.

Een vrij boeiende film. Het begin en de hele opbouw, die naar de wraak leidt is wat minder, maar is van essentieel belang binnen het geheel. Zag een hoop mooie slow motion scenes ook. Op een andere manier zoals iemand als Woo ze gebruikt. Bij de oogscene gebruikte ze trouwens een echt lijk. Op de dvd staan ook een stel stilistisch, krachtige foto's van de naakte Christina Lindberg. 3.5 sterren

Vervelende en langdradige film!

Dat Christina Lindberg geen dialoog had hielp natuurlijk ook al niet en daarom kwamen er teveel "stille" scenes in.

De laatste actie van haar is wel leuk en daarom toch nog 1 ster.

Meesterlijk exploitation-filmpje.

Harde porno-scenes, totaal gestoorde geluidseffecten, ellenlange slow-motion-scenes en de meest bizarre autoachtervolgings-scene ever!! Enne wie wordt er achtervolgd eigenlijk????

Menselijk lijk gebruikt voor de korte maar doeltreffende oog-scene.

Tsss cult-filmpje galore.

Geen wonder dat Tarantino hem ook 1 van de hoogtepunten vindt in dit genre. Tarantino heeft niet altijd gelijk maar hier wel.

Pure Grindhouse Kill Bill hier.

Film die zijn cult-status volledig terecht heeft verdiend.

Nu jaaa zeg, wat een fantastische rape-revenge exploitation flick!

Dit is zoveel beter dan de Amerikaanse broertjes als Last House on the Left van die tijd. De zwijgzame heldin spreekt geweldig tot de verbeelding en Thriller zit verder vol artistieke shots, een bizarre score (mijn katten werden gek van die hoge tonen), een gruwelijke (ogen dicht!) verminkingsscene en in your face vieze porno. Geweldig riskante keuzes pakken stuk voor stuk goed uit, met de superslomo beelden als absoluut hoogtepunt. Menig modern klassieker, van The Matrix tot Kill Bill, is op één of andere manier schatplichtig aan dit meesterwerkje.

4,5*!

Tegenvallende cult.

Want deze exploitation is allesbehalve sterk. Wat vooral stoort is het matige plot en dito acteerprestaties. En met name de overbodige sex-scènes.

Toch wordt e.e.a. (m.u.v. de porno) aardig in beeld gebracht en zijn sommige slomo's, ondanks het wel erg trage tempo, leuk.

Redelijk.

Het is al eerder gezegd, maar ook ik vond dit aanzienlijk beter dan een Amerikaanse tijdgenoot als Last House on the Left. Dat trok als een lelijke rechtvooruitfilm aan me voorbij. Dit was een stuk boeiender. Niet per see altijd om de juiste redenen. De veelgenoemde auto-achtervolging is bijna surrealistisch raar bijvoorbeeld. Maar ik vond met name het eerste uur best sfeer- en stijlvol en fascinerend. Daarna gaat het gammele en goedkope van de film wel wat de overhand nemen en wordt het minder interessant.

3.0*

Sweet revenge! Een smaakmaker in z'n ''soort''. Iconische rol van Christina Lindberg met haar ooglapje en van nature enorme screen presence. Gaat waar (veelal Amerikaanse) soortgenoten niet durven te gaan. Expliciet in z'n mishandelingen en seksuele daden en opvallend door het gezapige tempo waarin alles voortkabbelt. Wat mij betreft één van de grote krachten. Niet alleen Lindberg is stil, de hele film vormt zich om haar heen. Een doodse, onbeschrijfbare sfeer hangt er doorheen de film. Vaak is het onbenoembare goed, en ook hier is dat het geval. Naar moderne maatstaven moeilijk choquerend te noemen, maar destijds een aardig grensverleggend gebeuren.

Afgelopen nacht heb ik deze Zweedse Actie / Drama film dan ook gezien (waarschijnlijk ook regisseur Quentin Tarantino en doel ik op zijn twee "Kill Bill" films) en gelukkig ook de 104 minuten (eigenlijk zelfs 105 minuten) versie, waarbij dus alles te zien is zoals o.a. een aantal pornobeelden, welke overigens alleen aanwezig zijn vanaf circa de 35e minuut t/m circa de 60e minuut. Daarbij zijn overigens alleen de lichaamsdelen vagina, kont en penis in close-up te zien en niet de bovenlichamen en gezichten. Dus voor de pornobeelden heeft men een andere actrice gebruikt i.p.v. hoofdrolspeelster Christina Lindberg of men heeft gewoon pornobeelden van een andere film erin verwerkt.

In dit verhaal draait het om het jonge meisje Madeleine (Christina Lindberg) die op de boerderij van haar ouders werkt en daar melk verkoopt en niet kan praten vanwege een gebeurtenis welke 15 jaar geleden met haar gebeurde in een park. Als ze de bus mist voor een afspraak, rijdt ze met de onbekende Tony (Heinz Hopf) mee en komt ze terecht in een bordeel. Daar wordt ze mishandeld en uiteindelijk plegen haar ouders ook zelfmoord. Madeleine besluit daarna om wraak te nemen op iedereen die haar pijn heeft gedaan.

Het goedkoop ogende verhaal is eigenlijk niet meer dan een dertien in een dozijn eenvoudige wraakfilm, waarbij de logica vaak te zoeken is, want zo heeft schijnbaar Madeleine nog nooit gehoord van de uitdrukking "Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen" en dan doel ik natuurlijk dat ze voor de tweede keer met een onbekende man omgaat. Het verhaal weet wel te vermaken en zit opzicht ook wel leuk in elkaar, waarbij het verhaal eigenlijk is opgebouwd uit drie hoofdstukken.

In het eerste hoofdstuk zien we namelijk hoe Madeleine wordt meegenomen door Tony in zijn nieuwe snelle auto, die van haar een heroïne verslaafde maakt (daarover zegt Tony ook het volgende tegen haar "Nou, dit is de situatie. Je bent nu verslaafd aan heroïne. Je bent zowel fysiek als psychologisch verslaafd en je sterft binnen 48 uur, als je geen shot krijgt"), zodat ze afhankelijk is geworden van zijn drugs (krijgt ze twee keer per dag) en zodoende voor hem moet gaan werken. En dat werken (waar ze gek genoeg ook nog geld voor krijgt) is in dit geval in zijn bordeel (die ze gek genoeg ook zomaar mag verlaten), waar ook nog de zekere Sally (Solveig Andersson) werkt, die op een gegeven moment wordt vermoordt in het bordeel.

In het tweede hoofdstuk zien we vooral hoe Madeleine moet werken in het bordeel (dan zijn dus ook de eerde genoemde pornobeelden te zien) en hoe haar wraak zich opbouwt en hoe ze zich aan het voorbereiden is voor deze wraak, door lessen te volgen in vechten (o.a. op een karateschool en met soldaten), schieten en autoracen.

En in het derde hoofdstuk zien we Madeleine als een soort van "femme fatale" (met een lange zwarte jas tot ver onder haar knieën) wraak nemen op iedereen die haar pijn heeft gedaan en dat wraak nemen houdt natuurlijk in het doden van de betreffende personen die haar naar het bordeel hebben gehaald en haar daar misbruikt hebben, te weten Tony, twee mannelijke klanten waarvan eentje een fotograaf is en een vrouwelijke klant, waarbij de genomen lessen natuurlijk goed van pas komen.

M.b.t. het wraak nemen is het vooral leuk en schitterend om te zien hoe ze Tony (die haar o.a. voor straf, nadat ze een klant hard in het gezicht heeft gekrabd, met een mes in één oog heeft gestoken en daardoor is ze blind geworden aan dat oog en moet ze een ooglapje dragen, die ze in verschillende kleuren draagt, waaronder de kleuren rood, wit, roze en zwart) na een duel uiteindelijk doodt. Want na het schietduel waar Tony zwaar gewond raakt, wordt hij met een touw achter een paard gebonden, waarna hij slepend (hij kan namelijk niet meer lopen omdat Madeleine hem o.a. in zijn benen schiet) over de grond naar de plaats van bestemming wordt gebracht. Daar wordt hij dan ingegraven, waarbij alleen zijn hoofd nog uitsteekt. Tony krijgt dan een touw over zijn hoofd, welke weer wordt vastgebonden aan het stilstaande paard. Madeleine zet dan op circa 2 meter afstand een emmer met eten neer voor het paard en als het paard besluit om te gaan eten (en dus naar voren moet lopen), wordt Tony uiteindelijk onthoofd

De film staat betiteld als een Actie / Drama film maar bij de 104 minuten durende versie is verder "Erotiek" en "Porno" ook van toepassing en dat "Erotiek" slaat vooral op Christina Lindberg die volledig bloot is te zien (ze had best mooie borsten, die voor het eerst in beeld te zien zijn na circa 35 minuten) en een vrouwelijke lesbische klant (Despina Tomazani) die ook volledig bloot is te zien, die vrouwelijke lesbische klant slaat haar overigens ook steeds met de platte hand in het gezicht. En in het "Porno" gedeelte wat dus alleen te zien is in close-up, zien we in een vijftal zeer korte scènes o.a. vaginale en anale seks, vinger in een kont tijdens vaginale seks, klaarkomende penis na anale seks en een met vingers geopende vagina.

De actie die in het verhaal zit (vooral op het moment dat Madeleine wraak gaat nemen) zag er meestal achterlijk en onnozel uit en bepaalde actie was ook volledig overbodig, zoals het uitschakelen van twee politieagenten (waarbij het leren vechten van pas kwam) en het racen (beter gezegd rijden als een gek) met de gestolen politieauto, waardoor onschuldigen met hun auto's crashen, die daarna ook nog eens ontploffen. De enige actie die eigenlijk best fraai in beeld werd gebracht was het schietduel tussen Madeleine en Tony (die daarbij ook nog eens vals speelt) en het in beeld brengen van het in het oog steken met een mes.

De cast is vrij beperkt in deze film en eigenlijk draait het ook puur en alleen om Christina Lindberg (ze was destijds 25 jaar) die er best leuk en mooi uitzag en ze speelde ook nog eens verdienstelijk en dat ondanks dat ze geen woord zegt (waardoor ze geen woord zegt, is overigens te zien tijdens de opening van het verhaal). Dat leuk en mooi uitzien geldt overigens ook voor Solveig Andersson, als de vrouwelijke lesbische klant, waarbij haar borsten (beter gezegd borstjes) wel maar het formaat hadden van twee erwten. Heinz Hopf als de louche en charmante pooier, deed het eigenlijk ook nog wel verdienstelijk.

Mocht je de 104 minuten durende versie van deze Actie / Drama film niet hebben gezien, dan is dit gewoon een pure dertien in een dozijn wraak film. Maar de 104 minuten durende versie geeft deze film juist iets extra's (o.a. wat porno), waardoor ik deze film vooral leuk en vermakelijk vond om te zien. Ondanks dat alles zeer goedkoop oogt, werden sommige opnames best fraai in beeld gebracht en ook van zeer dichtbij (en dan doel ik eigenlijk niet op de pornobeelden maar op bepaalde opnames, zoals o.a. de camera op het dak van de politieauto). Al met al dus leuk om eens gezien te hebben.

Sleazy cultfilm mixt aardige ideeen met absurde scenes en expliciete porno. Lindberg was met haar onschuldige gezichtje en weelderige vormen geknipt voor de hoofdrol. Training sessies waren vooral knullig (waarom zou je trouwens autorally oefenen als je wraak op iemand wilt nemen?), wraak op de lowlife pooier wel creatief. Film had best een half uur korter gekund.

Apart filmpje. Thriller - En Grym Film is een soms behoorlijk brute exploitatiefilm, met een coole wraakneemster en zowel een hoop geweld als expliciete seks, maar het heeft toch ook nogal wat mindere kanten. Er had sowieso wel een half uur vanaf gemogen, naast de expliciete explosies van seks, geweld (al is over het algemeen niet heel veel gore te zien behalve de oogscene) en drugs zijn er ook heel veel langzame stukken - naast een verhaal waarin een hoop onlogische beslissingen worden genomen, tot op het belachelijke toe. Madeleine die bijvoorbeeld een sullig cursusje judo en rallyrijden (lekker relevant) volgt om wraakengel te worden, en die uberhaupt niet echt de moeite neemt om te ontsnappen of weg te lopen, wat ondanks het heroine-verhaaltje en het eerdere geweld van die pooier nou niet echt een moeilijke opgave leek.

Maar genoeg gemopperd, want ja, het verhaal is slapjes en te lang uitgerekt, maar als exploitatiefilm is dit verder best wel geslaagd. Meisje Lindberg heeft zonder een woord te zeggen een behoorlijke screen presence, en de film zoekt de randjes op qua seks en geweld. Een terecht cult/grindhouse/exploitatie-klassiekertje, en dan neem ik de af en toe bizarre scenes (die slow motion kills, en die langzaam afgespeelde, steeds herhaalde doodskreet; of dat politieauto-muziekje, WTF?) en plotting en de langdradigheid die soms erbij komt kijken wel op de koop toe.

Deze Zweedse exploitatie film heeft in de loop der jaren nogal een status opgebouwd. Eerste was de film te extreem zodat het in Zweden werd verboden. Later won de film aan populariteit doordat het personage Elle Driver (Daryl Hannah) in de twee Kill Bill- films van Quentin Tarantino gebaseerd was op het Madeleine-personage (Christina Lindberg; Frigga in de Engelse versie)) uit deze film. Afgezien daarvan hebben de films niet veel met elkaar te maken, behalve misschien het wraakmotief als actie-drijvende kracht.Thriller kan grofweg worden toegewezen aan het genre "Rape 'n' Revenge", waaronder ook bv. Wes Craven's The Last House on Left of I Spit on your Grave behoren.

De film begin met het tonen van Frigga als kind en hoe ze seksueel misbruikt werd. Hierdoor kan ze sindsdien niet meer spreken. Wanneer ze op latere leeftijd dan de bus mist, krijgt ze een ritje van Tony (Heinz Hopf), die haar naar zijn huis brengt, haar verslaafd maakt aan heroïne en hierna dwingt in de prostitutie. De film schuwt daarbij geen expliciete scènes. Zo zien we haar in gezicht krabben van haar eerste klant, waarop Tony haar betaalt zet door het linkeroog met een scalpel (vandaar de ooglap) te bewerken. Daarnaast zien we Frigga in een aantal scènes hardcore sex (De scènes zijn niet noodzakelijk voor de film, maar zijn duidelijk toegevoegd om de schokwaarde van de film te verhogen) hebben en zijn er meerdere scenes waarin ze drugs gebruikt. Zoals ook gebruikelijk is in dit soort films is het de jonge onschuld in de vorm van een meisje dat op brute wijze wordt vernietigd ditmaal door zowel mannen als vrouwen.

Door het lage budget was er duidelijk onvoldoende verlichting, een maar magere set en ontoereikende acteervaardigheden. Echter in dit geval verhogen deze factoren het realisme van de film. Maar wat duidelijk tegen de film werkt, is enige logica binnen de plot. Als je een trauma heb waarom dan toch bij een man instappen? Hoe komen haar ouders aan het adres om een brief te sturen? Hoe kan ze opeens zoveel vrijheid krijgen om vechtsporten, autorijden en schieten te leren? De lijst met onlogische beslissingen en gebeurtenissen is lang.

Ook in de opbouw is te merken dat het om een film met een laag budget ging. De actie wordt maar heel langzaam opgebouwd, en er wordt een niets toedoende lange auto-race getoond waarbij (niet-betrokken) automobilisten menigmaal verongelukken. Dit waren volgens mij vooral trucjes om de film een langere speelduur te laten krijgen. De meeste van de shoot-outs worden ook getoond in extreme slow motion. Christina Lindberg was (zoals ook Tarantino goed had opgemerkt) een zeer iconische figuur met haar zwarte trenchcoat en gewapend met zowel een zwarte (of ander kleurrijke) ooglap als afgezaagd jachtgeweer. Ook was regisseur Bo Arne Vibenius nog kortstondig te zien in de film en wel als een hotdog-verkoper.

Al overtuigend de film niet volledig met zijn paar goede filmische ideeën, een iconisch heldin, zekere charme en ruwe (s)exploitatie is dit een vrij goede film, zeker binnen het rape/revenge genre

Deze film kwam ik op het spoor dankzij deze site 100 Most Controversial Films of All Time. Ik heb van deze thriller de ongecensureerde versie bekeken. Wat er uitgeknipt is laat zich raden. De oogscène uiteraard en de hardcore scènes. Tja, een wraakfilmpje dus van alle taboes ontdaan en zo hoort het ook. Ik heb mij in ieder geval uitstekend geamuseerd en ik vond het schitterend hoe die Madeleine haar kwelgeesten te grazen nam. Ja, ik houd van dit soort wraakengels. Soms ging de film wel flink over de top. Ik heb het dan over dat autoritje in de politiewagen bestuurd door die zelfde Madeleine. Maar ja, so what, het is film niet waar. Soms moet je de fantasie gewoon de loop laten en je niet te veel focussen of het plot geloofwaardig is of niet.

4,5*

Film uit het exploitatie subgenre ‘Rape and Revenge’. “Thriller - a Cruel Picture”, heet ie. De titel belooft heel wat maar zegt in feite niets over de inhoud. Het is altijd maar afwachten hoe cruel de film in werkelijkheid is. Exploitatie houdt wel van een schreeuwerig affiche dat verwachtingen schept die vervolgens niet worden waargemaakt.

In deze film worden de verwachtingen wel waargemaakt. Terreur, seks en geweld worden in al hun expliciete vormen getoond. Het hoofdpersonage (vrouwelijk, aantrekkelijk en stom) wordt afhankelijk gemaakt van heroïne en flink vernederd. Hier geen wegdraaiende camera’s of andere suggestieve middelen die handig worden ingezet om de wreedheid uit de titel te verzachten. De film bevat genoeg brute en expliciete scènes om zich als cruel te mogen afficheren. Een aardig voorbeeldje daarvan is een scène waarin een oog wordt doorboord met een scalpel. Heel langzaam, heel intens en heel realistisch zien we dat gebeuren. Het is zowel onaangenaam en afschuwelijk om naar te kijken als dat het fascinerend en opwindend is. Nu gaat het gerucht dat deze scène met een echt kadaver gedraaid zou zijn. Onzin natuurlijk (of niet?), maar het geeft in ieder geval wel aan hoe hoog het shockerende- en realistische gehalte van sommige scènes is.

In de film speelt seks als vorm van vernedering en onderdrukking een grote rol. Het hoofdpersonage wordt op beeld flink gekleineerd als zij als hoer en slavin seksueel wordt uitgebuit. Dat gebeurt in expliciete seks scènes, waarbij soms zelfs harde porno niet wordt geschuwd. De bedoeling van die scènes zal vooral zijn om nog eens extra de onderworpenheid van het hoofdpersonage te benadrukken. Dat werkt tot op zekere hoogte. De scènes zijn er dermate onfijnzinnig en demonstratief ingepropt dat ze soms eerder misplaatst werken dan dat ze bijdragen aan de verscherping van het beeld van vernedering. Realistisch: ja. Van toegevoegde waarde: niet echt. Zo uitermate prikkelend (een ander doel van erotiek) vond ik de seks scènes nu ook weer niet.

Wel van toegevoegde waarde is het belevingsperspectief. Veel scènes zijn vanuit het perspectief van het hoofdpersonage gefilmd. Zo komt het voor dat mensen soms direct in de camera kijken en de camera toespreken. Het is op die momenten erg moeilijk om nog op veilige afstand te blijven van alle gruwelijkheden die het hoofdpersonage overkomen. De camera is behalve een neutrale vastlegger van ellende opeens een confronterende factor. De camera maakt daarbij soms gebruik van slow motion. Bijzonder functioneel, want het geeft aan de gruwel een extra indringend accentje mee.

Ook sterk zijn de vele momenten van stilte in de film. Het gebruik van muziek om een punt in een scène te zetten, gebeurt maar zelden. Aangezien het hoofdpersonage niet bij machte is te spreken en het perspectief soms bij haar ligt, past de stilte goed. De stilte versterkt het afschuwwekkende van haar situatie. De stilte maakt de beleving heftiger.

Niet alles in de film is geslaagd. Veel deugt niet. De seks is al besproken. Verder is er matig acteerwerk, zien de actiescènes er wat sneu uit en verliest het verhaal meerdere keren de greep op de geloofwaardigheid. Allemaal dingen die aan de stoelpoten van mijn inleving zaagden.

Bij vlagen is het een indrukwekkende film. Bij vlagen zeker niet.

Als dit geen trash is ....
Geweldig exploitatiefilmpje waarbij het hoofdpersonage de kijker weet te intrigeren tot het einde door haar verdriet om haar schokkend verleden en de wereld van seks en geweld waarin ze terecht komt. Ze moet allerlei vreselijke dingen doorstaan en ondertussen zorgt haar pooier voor een nieuwe gigantische schok.
De wreedheid wordt hier heel duidelijk getoond met heel wat expliciete seksscènes waarbij sommige scènes gewoon pornografisch in beeld worden gebracht. Eigenlijk geen toegevoegde waarde want de andere seksscènes, de uitbuiting en het brute geweld maken het heel duidelijk hoe het hoofdpersonage zich voelt. Daarentegen de scène met het oog wordt wel heel knap in beeld gebracht. Het camerawerk is ook uitstekend en draagt bij tot een naar gevoel bij de kijker want er wordt vaak gefilmd vanuit het standpunt van het hoofdpersonage om de nare beleving over te brengen. Daarbij de vele stiltes die dit nog krachtiger maken. Maar er zijn ook helaas wat minpunten, anders had dit een topper kunnen zijn. Zo zijn sommige overgangen wel onlogisch en vraag ik me af hoe ze al die vrije tijd kreeg om die voorbereidingen en trainingen te kunnen doen om haar wraakplan uit te voeren. Een gevechtssport aanleren, leren schieten en zelfs leren racen met een auto. Ook de slow motion scènes bij haar wraakacties vond ik niet altijd geslaagd en haar ontsnapping met de politiewagen kwam ook heel raar over gezien andere onschuldige slachtoffers. De climax is dan weer heel origineel gevonden. Prima rol van Christina Lindberg overigens. 7/10

Fijn exploitation rape-revenge filmpje en van Zweedse makelij, dat zijn we niet zo gewend Christina Lindberg was precies wel nr ferme stoot damn, wat een lichaam en vond haar mimiek doorheen de film top. Die scène met de scalpel in het oog deed me terugdenken aan die scène met da scheermesje uit Lo Squartatore di New York (1982) Haha en die geluidjes oa tijdens de sex, geweldig, typisch vr dergelijke exploitation Hier kan ik me echt wel mee vermaken, ik had het zelfs nog explicieter verwacht qua geweld eigenlijk, na het lezen van reviews en comments, vb dat hoofd zien afgerukt worden, de schoten vond ik ook nogal soft, maar sowieso een must-see voor de liefhebber van exploitation en in het bijzonder rape-revenge genre. Van zodra een kut en vooral piemel close in beeld komen, is het al snel een expliciete en shockerende film, m'n stelt vaak dat sex/porn erger voor de oogjes en de geest is dan geweld.

De auto's vlogen destijds wel heel snel in de fik bij een botsing

P.S. heb de 1u47min versie gezien, maar hoe belachelijk om hier rated versies te maken, waar dan 25 min zijn uitgeknipt, toon ze volledig of niet e, 't is gene Hollywood-shit waarbij alles bedekt moet zijn onder het laken xD

Hm.

Ik zal maar eerlijk zijn, ik zag een versie waarin alle expliciete seksscènes eruit waren geknipt. De schokkende geweldsbeelden zaten er dan nog wel in, inclusief het beruchte oog. Ik heb dus via een niet zo nette site de seksscènes nog apart moeten bekijken omdat ze wel vaak genoemd werden in andere reviews.

Ik had dat laatste niet hoeven doen, wat het was me maar een onsmakelijke bende. De seksscènes worden uiterst langzaam, gedetailleerd en met een zeer vreemde sound design getoond. Hardcore pornografie wordt zonder twijfel aangetikt. Alleen vind ik het niet zo aantrekkelijk aangezien het verkrachtingsscenes zijn.

Ik had vooraf nog niks gezien met Lindberg, maar dat was ook wel knap geweest aangezien haar andere films voornamelijk uit erotische Scandinavische films bestaan. Lindberg doet het overigens wel voortreffelijk. Perfecte uitstraling en een perfecte look. Heel goed vechten kan ze (uiteraard) niet maar ze staat wel een erg gaaf figuur.

De film zelf is in alle opzichten een goedkoop gebeuren. De sound editing is zeer vreemd, het verhaal compleet ruk en het tempo best traag ondanks dat er veel gebeurd. De eerste helft van de film is vooral een dramafilm, en het tweede deel krijgt wat meer versnelling waarin actie en thriller de intrede doen.

De actie is soms best grappig. Het rammen en beuken van de auto's op de weg waarvan er enkele ontploffen was een gaaf gezicht. De slow-motionscenes zelf raken uiteindelijk wel herhaald. Zeker een gevechtsscene waarin twee agenten meespelen gaat wel 5 minuten lang door terwijl de scene in normale snelheid niet eens 30 seconden duurt. De brute schotwonden waren dan wel weer erg grappig.

Voor de rest is het soms wat saai en traag, maar hier en daar zijn genoeg lollige momenten te bespeuren. En nee, dat waren niet de seksscènes. Het zijn vooral de trekjes die Lindberg aan haar personage meegeeft, het maffe personage van Hopf en een aantal erg grove scenes. Het inprikken van het oog was een erg onsmakelijk gezicht. Ook verreweg de hardste en meest weerzinwekkende scene van de film.

Soms laat de film wel punten liggen, zoals de off-screen onthoofding. Dat had de film echter niet kunnen redden van een onvoldoende, want ik kwam er relatief moeizaam doorheen. Van echte snelheid had regisseur Vibenius namelijk niet gehoord.

Zweedse cult, cultuur, kunst. Geweldige film met heel aparte shots, vooral de slow-motion actie in de tweede helft. Ook het geluid was heel speciaal, bijvoorbeeld het laden van het geweer. Op sommige momenten dacht ik dat ik naar een soort prequel van Kill Bill zat te kijken. En dat al in 1974. Het verhaal is niet verrassend en dat geldt voor zowel de eerste als de tweede helft. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de 'I Spit on Your Grave' reeks. Ik vond het wel wat hebben.

Vandaag They called her One-Eye, de Amerikaanse versie gekeken.

Kan me de verschillen niet helemaal goed voor de geest halen, maar dit lijkt veel meer een vrij straight forward revengefilm te zijn. Het meest opvallende is de Amerikaanse nasynchronisatie. Die is best wel over the top, maar ergens past dat wel bij het genre (Eurocrime). Daarnaast ontbreekt de porno. Hierdoor is de film een stuk minder rauw en dat maakt de badguys ook minder ‘evil’. En als gevolg de wraak minder zoet.

Maar afgezien daarvan springt de film ook een aantal keer van de hak op de tak. Zo krijgt onze heldin plots de gelegenheid om naar huis te gaan en vechtsport te gaan volgen…

Maar goed, deze omissies hebben ook hun voordeel. 90 minuten is een prima speelduur voor dit soort films en des te eerder komen we aan bij dat deel waar het toch om draait, de wraak.

Deze is stijlvol en zoet. Met veel slomo begeleid door vervormde geluiden en een vals klinkende soundtrack. Het is vooral een bizar schouwspel dat de film absoluut een eigen smoel geeft. Zonder de porno is het alkemaal wat minder schokkend, maar nog steeds een fijn pulpfilmpje dat cmzijn cultstatus absoluut waarmaakt.

4* en binnenkort de ongecensureerde film maar eens herzien.

Wat betreft de 4k transfer zal de film er nooit beter hebben uitgezien. Maar de cinematografie is duidelijk van low budget niveau, dus menig blu ray ziet er beter uit. Het leek soms gewoon een geupscalde dvd met wat meer detail. Maar goed, het is ook grindhouse cinema pur sang. Verder schitterende editie van Vinegar.