Memoirs of an Invisible Man (1992)

Die Carpenter

Wat een enorme onzin film! Het plotje is echt te erg voor woorden, de special effects zien er echt niet uit en de acteurs, hoewel ze wel een beetje status hebben, weten ze zich helemaal niet te redden.

Toch zit tussen al die nonsens ook wel wat lol verscholen. Best geinig om nog eens zo'n compleet idioot plot te zien dat helemaal uitgewerkt wordt.

Verre van een goeie film, bij momenten ook écht te saai, maar gelukkig zit er nog een beetje campy fun in.

Daarvoor 1.5*, verder is dit gewoon compleet foute cinema. Rare man, die Carpenter.

Voor mij was dit een lekker ongecompliceerd filmmoment. Het zal nooit een topper worden. Daarvoor is het verhaal te simpel en onwaarschijnlijk. Ook het einde vond ik nogal bij het haar getrokken. De FX vond ik er dan wel deftig uit zien, en de humor was ongeforceerd en bij momenten zelfs regelrecht leuk. Op de acteurs heb ik niks aan te merken, al hebben ze alle drie (Chase, Hannah en Neill) al in betere films gespeeld.

Mijn eerste komedie van Carpenter. Een ander genre maar ook dit is mij wel bevallen. Voor de rest is het verhaal/plot nogal simpel, maar als het maar leuk blijft. Een leuke film van Carpenter.

John Carpenter, die een komedie maakt met Chevy Chase is op papier best een aparte combinatie. Carpenter is toch beter in horror, dan in dit soort onzinfilms, want hoewel het allemaal best onderhoudend is, is het vaak wel flauw en voorspelbaar. Gelukkig zit er ook een hoop foute humor in en neemt de film zich totaal niet serieus met Chevy Chase voorop. De ontwikkelingen die plaatsvinden zijn soms te belachelijk voor woorden, maar dat maakt het aan de andere kant ook wel weer leuk. Darryl Hannah is fijn om te zien en heeft een leuke wisselwerking met Chase. Toch zijn er net wat teveel flauwe en niet leuke momenten, waardoor een voldoende er helaas niet in zit.

2,5*

Aardig maar niet altijd even grappig.

Verhaal was op zich best leuk gedaan.

Acteren was wel knap werk.

2,5 ster

Carpenter's Chase.

Waar Carpenter doorgaans betere films aflevert is dit desondanks best een aardig tussendoortje. De film weet echter weinig balans te bewaren en kent een hoop rommelig gecliché naar het einde toe. Aan Chase ligt het niet, maar het had zo leuk kunnen zijn.

Redelijk.

Geen idee wat ik hiermee aan moet. De film is overall gezien aardig onderhoudend en vind het voor 20 jaar oude special effects er wel aardig uitzien. Het verhaal doet prima zijn werk en de vaart zit ook prima in de film. Toch is de humor te weinig aanwezig, er kan veel meer mee gedaan worden. Ook de cast is niet altijd even overtuigend, vooral Hannah is soms tenenkrommend.

Tussendoortje waar de hand van Carpenter niet echt in te zien is.

2,5*

Toen ik indertijd deze film bij de videotheek huurde stond er op de videodoos dat dit een "ware lach-lawine" was. Wie schetste mijn verbazing toen deze film eerder een thriller probeerde te zijn? Ik had er goede herinneringen aan, maar nu ik hem zo'n twintig jaar later opnieuw zie is hij toch iets minder leuk. Daryl Hannah heb ik nog nooit zo verleidelijk gezien, de overige acteurs doen hun best (inclusief Michael McKean, die hier de eigenaar van het buitenhuisje speelt maar voor mij altijd David "I'd be a full-time dreamah!" St Hubbins uit This is Spinal Tap zal blijven) en de FX komen nog altijd behoorlijk overtuigend over, maar de plot is iets te voorspelbaar en veel te weinig spannend, ook al omdat Chevy Chase, tja, gewoon Chevy Chase speelt in plaats van iemand voor wie je in de zenuwen zou moeten zitten. Vermakelijk, maar of ik hem over twintig jaar nógmaals zal willen bekijken. . .

"I want my molecules back!"

Deze Carpenter had ik nog niet gezien. Oorspronkelijk zou deze film worden geregisseerd door Ivan Rietman maar door onenigheden met Chase heeft hij het project verlaten. Carpenter besloot weer eens te proberen met Hollywood samen te werken en zo werd hij de regisseur. Het is erg duidelijk dat Carpenter niet erg vrij werd gelaten (de film heet niet eens John Carpenter's Memoirs of an Invisible Man). Mijn kopie had zelfs een Duitse titel: Jagd auf einen Unsichtbaren.

Ik ben niet bekend met Chevy Chase's komedie-films maar ik vond hem hier een sterke rol als de hoofdpersoon spelen en een paar grappige momenten hebben. Daryl Hannah (die ik nauwelijks herkende uit Blade Runner) speelde ook goed en Sam Neill was een prima bad-cop.

De film mag dan een heel andere toon hebben als Carpenter's gebruikelijke werk ik vond het verhaal toch best wel geinig uitgewerkt. Ik heb hier en daar zo mijn vraagtekens en ik denk dat Carpenter met volledige artistieke vrijheid misschien wel een super vette remake van The Invisible Man gemaakt zou hebben, maar toch vond ik het niet slecht. De film is ook niet echt helemaal een komediefilm, de film blijft serieus van toon (vooral aan het einde) en word nergens over-the-top.

De effecten waren best goed, gelukkig een hoop on-camera werk. De onzichtbaarheid zag er in een paar shots erg sterk uit.

Ik miste weer Carpenter's vertrouwde muziek. Shirley Walker's orkestrale score was niet erg bijzonder maar werkte prima met de film.

Al met al was het toch wel een erg vermakelijke film. Zeker niet het slechtste werk van John Carpenter maar toch zie ik hem liever horror maken. Haalt niet het niveau van zijn andere komedie, Big Trouble in Little China, die trouwens wel weer best over-the-top was. Het acteerwerk was in orde, redelijk verhaal en prima effecten. Zelfs de drama kon ik wel waarderen. Prima film.

Redelijke film over een man die door een ongeluk onzichtbaar wordt. De special effects kunnen er na ruim 25 jaar nog prima mee door. Chevy Chase doet weinig verkeerd, maar zijn komisch talent wordt hier bijna niet benut. Niet echt een komedie en ook niet echt een thriller, maar toch vermakelijk genoeg voor een nipte 3.0 sterren.

"What are we doing?"

"I hope it's foreplay!"

Dit is meer een thriller/komedie dan een komedie pur sang. Chevy Chase is altijd wel lachen geblazen en ook in deze film valt er genoeg te lachen. Maar er zit toch ook een duistere toon aan en is met momenten ook spannend. De speciale effecten vallen ook wel mee voor een film uit 1992.

Deze film geldt als een atypische film voor regisseur John Carpentrer. Dat klopt. De film geldt eveneens als een mislukte film. Dat klopt niet.

De hoofdrol is voor Chevy Chase. De man die in de jaren 80 in vele succesvolle komedies verscheen. In de jaren 90 was het met de roem gedaan. Het publiek zat niet meer op de komische fratsen van Chase te wachten. Zijn rol in deze film is dan ook een hele andere dan we van hem zijn gewend. Chase speelt een arrogante yup zonder veel humoristische eigenschappen.

Chevy Chase als onschuldige onzichtbare man in een filmplot met Hitchcockiaanse trekjes. Een beetje Film Noir zelfs. Daar is niets komisch aan. Maar goed. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. De film ontwikkelt zich in het verloop steeds meer tot een Sci-Fi film met komische uithalen. En dat is ook logisch. Houd maar eens een taxi staande als je onzichtbaar bent. Dat kan alleen maar op een absurd grappige manier. De film slaat niet door op het humoristische vlak maar houdt steeds een serieuze grondtoon aan met een mooie balans in scènes met ironie, suspense en vermakelijke actie.

De film herinnert sterk aan de paranoïde Sci-Fi films uit de jaren 50. Compleet met een tragische romance. Uiteraard is de film wel opgesmukt met modernere speciale effecten. De optische trucages zijn bijzonder goed.

Leuke film. Geen typisch Carpenter product, maar wel solide geregisseerd. Een fantasierijke film met creatieve ideeën, een sterke dynamiek tussen Chase en de mooie Daryl Hannah, voldoende spanning en aangename humor.

Memoirs of an Invisible Man is een mooie ode aan klassieke cinema uit de jaren 50.

Flauwe bedoening waarin de potenties van zowel Chevy Chase als regisseur John Carpenter niet worden gerealiseerd. In de basis is Memoirs of an Invisible Man een leuke oefening met geanimeerde effecten, maar de makers vangen er amper wat verrassends mee aan. Een middelmatig, voorspelbaar verhaaltje in combinatie met een vergezochte romance die totaal niet van de grond komt. Het is vooral wachten totdat de finale het tempo opschroeft en dat wordt nog wel aardig gedaan. Sam Neill is bovendien goed gekozen als tegenstander en het einde is sterk, maar tegen die tijd heeft Carpenter al een hoop potentieel verkwanseld.