The Life and Death of Peter Sellers (2004)

Ongelofelijk goed vertelde en briljant vormgegeven biografie met een schitterende acteerprestatie van Geoffrey Rush, die, net als Peter Sellers, met gemak een dozijn rollen voor z'n rekening neemt. In de bijrollen schitteren vooral Charlize Theron (als Britt Elkand) en Stanley Tucci (als Stanley Kubrick). Hoogtepunten zijn de grappige scènes rond de opnames van Dr. Strangelove, en de heerlijk trippy droomsequentie tijdens Seller's eerste hartstilstand. Ook voor diegenen die niet zo bekend zijn met Sellers een absolute aanrader.

En voor mij een van dé films van het jaar.

4.5 sterren.

Ik was ondersteboven van dit geweldige beeld wat je van Sellers te zien krijgt. Rush speelt zijn rol met verven, en speelt het ene na het andere karakter, met grote dank aan de ook zeer goede make up. Wat de film vooral sterk maakt is door de fantasievolle manier van vertellen, heel beeldend, afwisselend, speels, net zoals Sellers als die eenmaal in een karaker zit. Uiteindelijk bleek hij toch altijd dat kind en ook een zeer akelig iemand te zijn. Dat komt vooral goed naar voren uit zijn onbegrip voor bepaalde dingen, altijd terugvallen op typetjes als iemand probeert zijn echte emoties naar boven te krijgen. Een zeer sterk voorbeeld is te zien als zijn zoontje hem probeert te troosten in een scene en je doorkrijgt dat ze op hetzelfde niveau denken.

En dit alles is zo ontroerend, grappig, verbazend interessant gebracht. Ik dacht wel redelijk wat over de man te weten maar zo zie je maar dat dat niet altijd klopt. Briljanste stukje: Niven heeft eigenlijk de hoofdrol in The Pink Panther, maar Sellers overschaduwd hem. Hier vloeit een van de meest briljante grappen uitvoort tijdens een interview over hoe dit nu zat (let op die stoel)!

4.5 sterren

Oei, dit is ontzettend goed. Meende ik in het begin nog echt dat we met een wat vlotte (typische) biopic te maken hadden die vooral om een mislukt huwelijk zou gaan, bleek op het einde dat dit een zeer scherpe karakterschets is. De film weet door middel van de gebeurtenissen in Seller's leven erg goed zijn egocentriek te tonen. Zo is de scene waarin Geoffrey Rush als de moeder van Sellers naar haar kist loopt ronduit meesterlijk en filmisch briljant. Sowieso is de kritische blik naar Peter Sellers als persoon ontzettend prettig en zorgt dit voor een krachtig en indrukwekkend verhaal. The Life and Death of Peter Sellers is een ontzettend goede biopic.

The Life and Death of Peter Sellers is een biopic die werkt omdat hij de twee belangrijkste valkuilen van de biopic ontwijkt. Ten eerste worden de voorspelbare structuur (terugkijk op het leven tijdens een dieptepunt of voor het sterven) en aanpak (zeer rechtlijnig, ondanks flashbacks) hier op de hak genomen. Het is op papier eigenlijk nog altijd vrij simpel opgebouwd en verteld allemaal, maar de regisseur speelt met de conventies van de biopic, door Sellers zelf zogenaamd de regie in handen te geven, iets dat werkt.

Ten tweede hebben regisseurs van biopics vaak iets teveel bewondering voor hun onderwerp, waardoor je al snel naar wat al te grote heldenverering zit te kijken. Daar is hier al helemaal geen sprake van. Sterker nog, ik kreeg bijna het gevoel dat Hopkins nog een persoonlijk appeltje te schillen had met Sellers. Op de IMDb Boards grapte iemand dat Hitler sympathieker neer gezet werd in Der Untergang, dan Sellers hier. Niet helemaal waar (ik had ergens wel met Sellers te doen), maar wel een begrijpelijke opmerking. De narcistische Sellers moet het meer doen met de fascinatie die we voor hem voelen dan dat we me hem meevoelen. Persoonlijk vind ik het wel prettig dat er voor een (kennelijk) eerlijke aanpak is gekozen, zodat we toch meer de echte Sellers lijken te kunnen begrijpen. Ik kan me echter wel voorstellen dat het voor mensen die niet bekend zijn met het werk van Sellers wat minder interessant is.

Geoffrey Rush is briljant en doet bijna angstvallig veel aan de echte Sellers denken, ondanks zijn lengte en de grotere neus. Emily Watson is minstens even goed als zijn eerste vrouw en John Lithgow maakt ook van Blake Edwards een boeiend figuur. Sommige momenten zijn vrij geniaal, zoals de droom tijdens Sellers hartstilstand en de al door Drs. DAJA beschreven scène, waarin Sellers zijn moeder speelt. Sowieso is de soms cartooneske aanpak heel geslaagd. Sommige momenten pakken iets minder sterk uit. Waarom bijvoorbeeld die sinistere introductie van Stanley Kubrick, die me ergens aan The Shining deed denken? Andere momenten gingen me wat te snel. Maar het positieve overheerst. Het is toch net wat anders dan de andere biopics.
3,5*

De titel onthult al dat we hier te maken hebben met een biopic over Peter Sellers. Gellukig weet de regisseur een aantal cliches van dit genre te vermijden, en volgt niet het meest gangbare pad. Zo zien we Peter Sellers een aantal rollen overnemen van belangrijke figuren in zijn leven die dan commentaar geven over Peter Sellers (hij geeft dus eigenlijk commentaar op zichzelf).

'Een goed acteur is een lege huls.' Volgens deze film gold dat zeker voor Peter Sellers. Geoffrey Rush zet een erg veelzijdige rol neer en maakt er geen karikatuur van.

Mooi hoe ze Peter Sellers weten te verbeelden als een ongrijpbare persoonlijkheid wiens gekozen rollen meer over hem zeggen dan de daadwerkelijke gebeurtenissen in zijn leven. Fijn ook dat ze de akelige kanten van de persoon niet bepaald schuwen, en ook laten zien dat het beslist niet alleen maar een fijne man was. Veel waarheidsgetrouwer dan de meeste biopics, die de schaduwzijde van de geportretteerde verdoezelen met de mantel der liefde.

Bij een biopic denk je al snel aan het bekende stramien zonder enige verrassingen. Gelukkig kent The Life and Death of Peter Sellers van Stephen Hopkins wel de nodige verfrissende elementen. De belangrijke films en personages van Peter Sellers komen voorbij en daarin wordt veelal de focus op zijn talent gelegd. Daarnaast krijg je een kleine kijk in zijn privéleven, waaruit blijkt dat de man helemaal niet zo'n aangenaam persoon was. Blij verrast om te zien dat de makers hem niet simpelweg verafgoden, maar het aandurven hun hoofdkarakter ook zijn onsympathieke momenten te laten hebben. Maar het mooiste vernieuwende element uit de film is dat Sellers op belangrijke momenten in zijn leven kort de andere karakters als zijn vader en moeder vertolkt. Goed gevonden en mooi uitgewerkt. En als laatste is Geoffrey Rush fantastisch als Sellers, hij draagt de film met ogenschijnlijk gemak op zijn schouders. Sterke rol, geweldig hoe ook Rush in de karakters van Sellers weet te kruipen.

3,5 sterren.

Toen ik deze biopic indertijd op TV zag was ik vooral blown away door de briljante rol van Geoffrey Rush. Bij herziening op DVD blijven niet alleen de vertolking van Rush maar ook de film als geheel gelukkig recht overeind staan, hoewel er natuurlijk altijd wel wat te zeuren blijft: zo miste ik zelf iets over Sellers' rollen in Ealings The ladykillers en Kubricks Lolita, en vraag ik me nog altijd af in hoe groot de invloed was van Alec Guinness (die in Kind hearts and coronets maar liefst acht leden van dezelfde familie voor zijn rekening nam, terwijl Sellers in Dr Strangelove bleef steken op drie gerealiseerde rollen en één geplande). Maar goed, een kniesoor etc. Vroeger was ik een groter liefhebber van Sellers' werk dan nu: Dr Strangelove en Being there blijven prachtige films, maar voor het herzien van de Pink Panthers ben ik toch een beetje huiverig. Gelukkig heeft dat mijn waardering voor deze film dus niet beïnvloed. Mooiste moment was voor mij wanneer Sellers in het vliegtuig uit het toilet komt en de stewardess aanspreekt : "I am looking for my tru-urngk." Wie hoort dan niet meteen: "I want a reum!"