menu

The Eagle (1925)

mijn stem
2,79 (14)
14 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Romantiek
73 minuten

geregisseerd door Clarence Brown
met Rudolph Valentino, Louise Dresser en Vilma Bánky

Vladimir Dubrouvsky is luitenant in het Russische leger. Hij komt erachter dat de grond van zijn vader ingelijfd is door de kwaadaardige Kyrilla Troekouroff. Als zijn vader sterft, zweert hij wraak te nemen. Hij doet een zwarte masker op en staat voortaan bekend als de Black Eagle. Hij wordt echter verliefd op Kyrilla's dochter.

zoeken in:
1,5
begint veelbelovend, ook vanwege de sterke acteerprestaties, maar al snel blijkt dat er steeds maar van hetzelfde vat wordt getapt. boring tot en met.

1,5
De film vertelt een redelijk simpel verhaal waarin een jonge deserteur de dood van zijn vader wil wreken. Onder het motto "Oog om oog, paard om ezel" dwingt hij als vrijschutter gerechtigheid af. Zijn alter ego, 'The Black Eagle', infiltreert op langzame wijze het nest van zijn vijand, maar verliest uiteraard veel tijd door het invoeren van - hoe kan het ook anders - een romantisch subplot. Er wordt getracht zowel te ontroeren als te doen lachen, maar op beide fronten wordt zwaar gefaald. De cast is enigszins charismatisch, maar gaat gebukt onder een oninteressant, voorspelbaar script met flauwe pogingen tot slapstick en een uitermate onnozel einde als toetje. Een mooi shot waarbij de camera over de lange eettafel glijdt en bij momenten geslaagd schaduwwerk trekken jammer genoeg niet recht wat krom is.

avatar van Bobbejaantje
2,5
geplaatst:
Rudolph Valentino mag nog eens opdraven als ladies' man, dit keer in de rol van the black eagle, een soort rip-off van zorro. Het verhaaltje heeft voldoende vaart en volgt de geplogenheden van het licht avontuurlijke genre, waarbij het niet van die aard is dat het me lang zal bijblijven. Leukste scenes zijn degene met de beer in de wijnkelder. Verder viel dynamische camera bij de achtervolgingen te paard op, het schitterende tracking shot aan de feestdis van James A. Marcus, en de expressionistisch belichte inbraak van Valentino bij Marcus. Louise Dresser als de tsarin blijkt een harde tante - wat passend is bij haar positie - al kon men het bij United Artists niet laten om haar op het einde nog een stereotiepe vrouwelijke twist te laten maken.

Conclusie. Veel mis je niet wanneer je deze vogel laat vliegen.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:02 uur

geplaatst: vandaag om 23:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.