This Boy's Life (1993)

Mooie film. Di Caprio laat hier al zien dat hij erg goed kan acteren (heb nog maar weinig slechte films van hem gezien), maar hij kan hier de Niro (letterlijk) nog niet de baas. 3,5*

Conventioneel, maar bijwijlen treffend drama, waarin het relaas van een jongen en zijn tiranieke stiefvader knap wordt neergezet door Dicaprio en De Niro. Michael Caton-Jones voldoet met andere woorden aan de verwachtingen, maar bevestigt met 'This Boy's Life' nooit echt te zullen uitstijgen boven de middelmaat.

2.5*

Mooie film, met één van Di Caprio's eerste rollen. Wat speelt hij goed : het leed toen al geen twijfel dat een mooie toekomst als acteur hem te wachten stond. Ellen Barkin, die zijn liefdevolle moeder speelt, blijft wat tegen de achtergrond plakken de hele film door, ten gunste van De Niro als stiefvader Dwight, die één en al egoisme, afgunst en boosaardigheid uitstraalt tegenover Jack. Dwight wil alleen maar de dromen van Jack kapot maken. Het wordt nergens vervelend en saai, en ik voelde aan hoe de jongen streed om uit het godverlaten Concrete. Hoewel deze autobiografie van Tobias Wolff wat verdoken ligt onder grotere kaskrakers, is dit zeker één die ik aanraad. Verder zijn de bijollen van Eliza Dushku en Tobey Maguire nog het vermelden waard.

Goede film die toch wel indruk maakt omwille van het harde gegeven en ook, niet in het minst, door het schitterend spel van de drie hoofdacteurs, met bovenal een jonge, verbluffende DiCaprio.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Tjonge wat een mishandeld stiefvader,

zo wordt je niet gelukkig van...

Ouderwetse opname...

Prima acteerwerk...

Bekende jonge acteur Leonardo DiCaprio en Robert De Niro...

HD kwaliteit...

Beetje lauw.

Met het verhaal op zich is niets mis. Er zijn vandaag de dag nog steeds (en het wordt er mogelijk ook niet minder op) problemen in nieuw-samengestelde gezinnen.

Het onderwerp an sich spreekt me wel aan, maar toch kreeg deze film me niet helemaal mee.

Het verhaal vervalt immers veel te snel in een lamlendig gezinsdrama. De ontwikkelingen tussen Tobias "Jack" Wolff en Dwight zijn vrij voorspelbaar.

Leonardo DiCaprio - wiens jaren 90-rollen ik doorgaans erg kan waarderen - overtuigt me hier niet helemaal. In enkele scènes is hij ijzersterk, maar soms zie je ook gewoon Leonardo DiCaprio.

Voor Robert De Niro geldt hetzelfde. Hij roept walging op, maar dat is natuurlijk niet moeilijk met zo'n rol. Hij overtuigt ook maar bij momenten, en niet gedurende de hele speelduur.

Wie wel - ondanks zijn beperkt rolletje - heel goed staat te acteren, is het homovriendje van Tobias Wolff. De acteur ken ik niet, maar hij zet hier wel een goeie rol neer.

Visueel is This Boy's Life niet echt hoogstaand, maar de doodse verlatenheid van de locaties wordt wel goed in beeld gebracht. Qua muziek springt niets in het oog (of moet ik oor zeggen?).

Karige 3

Een mooi drama over het leven van een tienerjongen met een vreselijke thuissituatie: een dominante onbehouwen narcist als stiefvader en een moeder die mishandelingen acceptabel vindt. De jongen moet ertussen gezond en wel zien op te groeien en dat gaat met ups en downs.
Uiteindelijk is er maar één oplossing, ontsnappen uit zo'n hel.
Een realistisch en uit het leven gegrepen verhaal, zelfs gebaseerd op waargebeurde feiten.
Een veelomvattend verhaal dat veel aspecten uit het leven van een tiener aansnijdt: school, vriendschap, dreigen te ontsporen, de relaties met de ouder(s).

Acteren vind ik erg goed gedaan door de nog zeer jonge Di Caprio en ook door Robert de Niro als de nare stiefvader. Ellen Barkin fungeert (door haar rol) meer als beeldvulling.

Biopic over de tienerjaren van de schrijver Tobias Wolff. Van tijd tot tijd spannend vanwege het verbale en fysieke geweld tussen personen, waarvoor je maar moeilijk enige empathie kunt opbrengen. De Niro en DiCaprio zitten best goed in hun rol, maar Ellen Barkin doet alleen maar mee voor de versiering. En dat geldt ook voor de andere leden van het gezin, waaronder Carla Gugino en de nog piepjonge Eliza Dushku.

Wat Norma al zegt. Weinig mis met deze film, maar 'This Boy's Life' haalt ook nooit echt uit. De Niro speelt z'n ''ik ben een enorme ergerniswekkende eikel'' rol uitstekend. En DiCaprio is altijd goed. Sfeertje, tijdsbeeld; goed, goed. Verhaaltechnisch kabbelt het wat door, regisseur Jones had wel 's wat eerder uit de bocht mogen vliegen. Nou gebeurt dat op het eind wat, maar ook dan blijft het daarna wat eenvoudig.

Had The Basketball Diaries en What's Eating Gilbert Grape al gezien en ook in deze This Boy's Life bewees DiCaprio al op jonge leeftijd wat een ongelooflijk goede acteur hij was/is. De rol van De Niro als bully vond ik niet zo geweldig. Beetje te dik aangezet. Wel was de constante spanning tussen deze twee karakters erg goed weergegeven en dit is m.i. ook de grote kracht van deze film.

This Boy's Life is een sterk stukje familiedrama wat valt en staat met ontzettend goed acteerwerk. Alles is zeer realistisch en het acteerwerk van DiCaprio zo jong als ie is al steengoed.

Na deze film speelde in hetzelfde jaar DiCaprio ook nog een glansrol in What's Eating Gilbert

Grape? Waarmee zijn acteervermogen nog maar eens bevestigd. In This Boy's Life speelt hij

ook geweldig, en ook De Niro voldoet geheel aan de verwachtingen af en toe tegen 't randje

van over the top die als hardvochtige stiefvader Dwight een ware plaaggeest is voor DiCaprio's

Toby, vooral gevoed door een kennelijke afschuw jegens de rijken (Toby zoon van een rijke

vader), en die Toby wel even op zal voeden naar zijn maatstaven. En dat gaat er soms, met

indrukwekkende rauw-realistische scenes, hard en explosief aan toe, bij een toenemende

radeloosheid bij Toby. Die had 't overigens gelijk al niet op die Dwight begrepen, en kwam

die ook bij mij dan reeds onsympathiek over, nogal zelfingenomen en manipulatief aardig. Ellen

Barkin als de moeder doet het zeker ook prima, maar haar spel overschaduwd door het

acteergeweld van De Niro en DiCaprio. Heftig drama, met af en toe lichtpuntjes zoals de

vriendschap die ontstaat tussen Toby en de jongen met wie hij eerder in de film nog een

robbertje vocht.

De jongen uit de titel wordt gespeeld door de destijds achttienjarige Leonardo DiCaprio en het was zijn eerste serieuze rol in een film. "This Boy’s Life" is het waargebeurde verhaal van de Amerikaanse schrijver Tobias Wolff, op wiens gelijknamige boek het scenario is gebaseerd. Het is de getuigenis van een jongen, die ondanks een ellendige jeugd toch nog wat maakt van zijn leven.

Het verhaal draait rond Tobias (Leonardo DiCaprio) en zijn moeder Caroline (Ellen Barkin). Elke paar maanden verhuizen ze, op de vlucht voor Caroline’s jaloerse minnaars en woedende bazen. Dat kan natuurlijk niet eeuwig zo doorgaan en wanneer Caroline in Seattle een op het eerste gezicht goede huwelijkskandidaat ontmoet, te weten Dwight (Robert De Niro), besluit ze de stap te wagen. Ze verhuizen naar Dwight's afgelegen woonplaats Concrete en vanaf dat moment verandert het leven van Tobias omdat Dwight hem een harde opvoeding probeert te geven.

Technisch valt er niks op de film aan te merken. De produktie is tot in de puntjes verzorgd, de acteurs zijn voortreffelijk, het scenario klopt, de decors zijn allemaal even goed en de jaren vijftig sfeer is uitstekend getroffen. Aan de andere kant zitten er weinig onverwachte wendingen in het verhaal. Vanaf het begin is het eigenlijk duidelijk dat het conflict tussen Tobias en Dwight tot een hoogtepunt zal komen. En dat doet het dan ook op een vrij voorspelbare wijze. Tel daar nog het verplichte happy end bij op en je hebt een film, die met liefde en vakmanschap is gemaakt maar die ook heel weinig verrassingen bevat.

Destijds was Leonardo DiCaprio nog een onbekende acteur (zijn echte doorbraak bereikte hij natuurlijk via de klassieker "Titanic (1997)"), maar in This Boy's Life kon je al zien dat hij het nodige talent had en hij speelt de rol van Tobias zoals gezegd voortreffelijk. Maar het meest heb ik nog genoten van Robert De Niro als Dwight, die Tobias onderwerpt aan een autoritair regime. Aanvankelijk lijken zijn draconische maatregelen (padvinderij, een krantenwijk, gemillimeterd haar) slechts kleinburgelijk, maar nog niet eens zo heel slecht. Maar als Dwight eenmaal getrouwd is met Caroline, laat hij zijn masker vallen. De huwelijksnacht lijkt nog het meest op een verkrachting en de volgende ochtend is hij definitief veranderd in een gefrustreerde, achterbakse schoft. Overtuigend geeft Robert De Niro gestalte aan het gespleten karakter van Dwight, met zijn rare maniertjes, plotseling woedeaanvallen en gemene blik in de ogen en het is een lust om naar te kijken. Robert De Niro zag ik vorige week nog in de ietwat tegenvallende Thriller film "The Fan (1996)", waarin ook Ellen Barkin een rolletje had en in deze film speelt ze een mooie, invoelende en rokende moeder.

In "This Boy's Life" voel je langzaam maar zeker de spanning stijgen. Een het is geen kunstmatige spanning met achtervolgingen, moord en doodslag, maar een werkelijk invoelbare, psychologisch en onderbouwde spanning. Het is die oplopende spanning, die onvermijdelijk tot een uitbarsting moet komen, die de film onderhoudend maakt, maar het is ook het zorgvuldig uitgewerkte klassieke thema dat "This Boy’s Life" echt de moeite waard maakt.

Focus on the good stuff

Het sterke als zowel zwakke element van This Boy's Life is dat deze redelijk alledaags aanvoelt. Het is een situatie waar wij zelf, of iemand uit je al dan niet directe omgeving, in meer of mindere mate allemaal in terecht zouden kunnen komen. In die zin voelen de memoires van Tobias Wolff, waar deze film op gebaseerd is, haast alledaags aan. Afgezien dat het verhaal zich afspeelt in de jaren 50 natuurlijk. Hoewel dit enerzijds positief is, kan het anderzijds kritiek veroorzaken dat het verhaal niet uniek genoeg is om een deel van het publiek te behagen.

Zelf genoot ik van de kleinschaligheid van dit verhaal, die kracht bijgezet wordt door een uitstekende cast. Het is leuk om Leonardo DiCaprio aan het begin van zijn carrière, naast twee acteergrootheden ( Robert de Niro en Ellen Barkin) op zulke jonge leeftijd al de sterren van de hemel te zien acteren. Het tijdsbeeld van de jaren 50 wordt goed neergezet, en het feit dat de productie alweer bijna 30 jaar oud is stoorde mij nergens.

3,5*