Arsenal (1929)

Zelden zulk briljant camerawerk gezien als in deze film. En dan te bedenken dat-ie in 1928 gemaakt is. Prachtige details (die me bij herziening misschien niet weer opvallen, maar dan zijn er wel weer andere dingen) en camerastandpunten. Zeldzaam mooie gezichtsuitdrukkingen, sowieso, de mensen lijken zo weggelopen te zijn uit een schilderij van Breughel of Bosch. Ik kan nog wel verder gaan over lichtgebruik, schaduwspel, kadrering, etc. maar het moge duidelijk zijn Hier en daar een subtiel cellootje, zou in sommige scenes nog veel meer impact gehad kunnen hebben dan de weinig subtiele muziek gedurende de film. Maar met zoveel mooie beeldpracht kom je als liefhebber genoeg aan je trekken. Absolute aanrader voor fans van oude films.

Eens. Die Dovzhenko is een grote. Zemlya vind ik nog een beetje beter dan Arsenal omdat de beelden daar wat poetischer zijn.

Het denderende ritme van deze film in combinatie met de beelden is me vooral bijgebleven. Zemlya blijft desalniettemin Dovzhenko's beste werk, maar dit is ook zeker de moeite waard en gelukkig niet zo lang.

Een erg aangename Sovjetfilm. Zoals anderen ook aangeven is het camerawerk subliem. Ik ken het overige werk van Dovzhenko (nog) niet, maar dit belooft wat. Ten opzichte van Eisenstein, Vertov en Pudovkin vond ik de film behoorlijk lyrisch en poetisch. Dat heeft z'n voor en nadelen: Het plot heb ik met erg veel moeite alsnog niet helemaal kunnen volgen. Dit komt volgens mij door 2 zaken: De manier van verhaal vertellen is erg onorthodox door de vele sfeertekeningen die los van het plot voorbij komen. Ze ondersteunen zeker de emotionele lijn van het plot, maar aan de andere kant had ik wat moeite met hoofd- en bijzaak af en toe. De montage is idem; erg lekker, maar het is wel echt even een andere bril opzetten, ook ten op zichte van Montage-koning Eisenstein. Ten tweede is het echt een pre om de russische geschiedenis te kennen. Zelf kom ik niet veel verder dan een afgezette tsaar, revolutie --> communisme. Met die kennis redde ik het niet. Dovzhenko lijkt de film gemaakt te hebben voor iedereen die erbij was en dus ook weet hoe en wat. Logisch, maar toch jammer dat de film daarom niet echt toegankelijk is qua verhaal. Wellicht verhoog ik mijn stem op het moment dat ik de film herzie na een korte amateur studie over het onderwerp.

Al met al zeer de moeite waard voor de beelden/montage alleen al, een beetje langdradig middenstuk, maar het einde compenseert ruimschoots.