Arlington Road (1999)

Mwa, was het slecht? Nee. Buiten een redelijk origineel verhaal toch een vrij standaard thrillertje. Kijkt lekker weg, maar achteraf blijft een leeg gevoel achter. En dat terwijl het einde toch redelijk mooi bedacht is. Iets met een cirkel die rond is, enzo.

Bij de close-ups werd overigens vaak pijnlijk duidelijk uit wat voor decennium deze film komt. Typische jaren '90-opsmuk en dan niet zoals bij de betere films uit die tijd.

Matig. Het begint al met een zeer lange en trage aanloop naar de kern van het verhaal. Ik had na ruim een half uur zoiets van: gaat het nog komen? Vervolgens duurt het nog even voordat het allemaal echt los komt. Na een heleboel aanwijzingen voorgeschoteld te krijgen, wordt er (tevergeefs) geprobeerd om alles weer om te draaien en de kijker op het verkeerde been te zetten. Ik weet niet hoe dit op andere kijkers overkwam, maar ik vond het echt bijzonder voorspelbaar. De grote plottwist blijft helaas uit en het enige waar men enigszins mee weet te verassen is de manier waarop Faraday tot zijn eind komt.

Het acteren was aardig, maar dat werd weer teniet gedaan door een gebrek aan echte sfeer en spanning. Vond Robbins overigens ook niet fantastisch hoor. Ik lees in sommige recensies dat Robbins behoorlijk creepy was. Raar, maar zeker niet creepy. 2.5* lijkt me hier wel op zijn plaats.

Toffe thriller. Door de vele twists, en het einde, wordt het een soort lijnenspel dat door elkaar heen loopt waardoor het een ongeloofwaardig geheel blijkt. Buiten dat is de spanning de gehele speelduur aanwezig en speelt Tim Robbins hier een geweldige rol. Zeker niet de beste thriller die ik heb gezien, wel boven gemiddeld.

Er werd genoeg verdacht gedaan, gewantrouwd, achtervolgd, onthuld en bevlogen les gegeven. En toch wilde hij me maar niet boeien. Ietwat verveeld uitgezeten.

Een lekkere psychologische thriller. Er wordt teveel prijs gegeven om het genre mysterie mee te krijgen wat mij betreft. Maar genoeg puzzelmateriaal om de thriller een goed psychologisch effect mee te geven. Chapeau voor het einde, toch enigszins on-Amerikaans te noemen.

Minpuntje is dat de film niet echt de tand des tijds heeft doorstaan. Het oogt allemaal simpel, zelfs voor een film uit 1999 mag je meer verwachten. Daarom blijf ik steken op een (keurige) *3,5.

Een goede film die de eerste keer een indruk bij mij achterliet. Nu een paar keer later weet ik wat er gaat komen maar blijft die me nog wel boeien. Alhoewel ik Robinss een goede acteur vind, is die in deze film naar mijn mening niet op z'n best. De acteurs zijn matig tot redelijk goed. Mede dankzij het originele en prima uitgewerkte verhaal en het uitmuntende einde deze hoge score.

Prima thriller over domestic terrorism, een thema dat nog steeds behoorlijk relevant is. Bridges is prima als beschadigde professor, Robbins en vooral Cusack zijn goed als de nieuwe buren. De film is spannend en heeft een erg goed einde, was destijds ook best spraakmakend. Had Arlington Road een standaard happy end gehad was de impact niet half zo groot geweest en was deze film nu ongetwijfeld vergeten.

Wat ik niet helemaal begreep: Hoe was Brady gewond geraakt?

Deze heb ik gisteren avond gezien heb een leuke film avond gehad.

In begin was het eve inkomen maar daarna werd de film als maar beter.

En zeker niet voorspelbaar.

Arlington Road begon niet zo bijzonder, maar wist uiteindelijk erg positief te verassen. De film bouwt op een geslaagde manier spanning en mysterie op en bevat erg goede momenten van Suspense.

Een terrorisme-expert, die enkele jaren geleden zijn vrouw kwijt is geraakt door een mislukte actie van de FBI, krijgt nieuwe buren. Hij heeft het vermoeden dat zijn buurman iets te verbergen heeft en gaat graaft in zijn verleden.

Jeff Bridges speelt een sterke hoofdrol en neemt je echt mee in de frustratie van zijn personage. Tim Robbins en Joan Cusack speelde ook goed als de geheimzinnige buren.

De film is degelijk opgenomen. Veel saaie shots met matige compositie maar naarmate de film vordert ook een aantal sterke close-ups en Hitchcock-achtige zooms. De film kwam eigenlijk überhaupt heel Hitchcockiaans over. De suspense en de manier waarop de lieve buurvrouw ineens angstanjagend wordt doen erg aan The Master of Suspense denken. Prima muziek van Angelo Badalamenti, maar niet zo goed als zijn werk voor Twin Peaks.

Er zaten enkele onwaarschijnlijkheden in het verhaal, maar voor dit genre viel het me ongelovelijk mee. Ook sterk dat er echte aanslagen uit die tijd in de film verwerkt zitten. We doen wel alsof het tegenwoordig zo erg is, maar we vergeten dat in de tweede helft van de 20e eeuw veel meer grote aanslagen waren dan nu.

Al met al een spannende en meeslepende Thriller die het kijken meer dan waard is.

Spannend tot het einde deze thriller.
Het grootste gedeelte van de film is gebouwd rond vermoedens van het hoofdpersonage, knap vertolkt door Jeff Bridges, maar gaandeweg wordt de spanning opgedreven en krijgen we in het slot toch de klassieke spectaculaire actie en zeker een heel bijzondere en verrassende ontknoping.
Naast Joan Cusack is vooral Tim Robbins goed als de verdoken terrorist-psychopaat.

“Boom!”

Sterk. Arlington Road bouwt de spanning op een geweldige manier op en drijft op de acteerprestaties van Robbins, Bridges, Cusack en Davis. Is je overbuurman een terrorist of zit het allemaal in je hoofd? En hoe ver ben je bereidt te gaan om een vermeende terroristische aanslag te voorkomen?

Gooi daar ook nog een net overleden vrouw en je werk als docent/terreurdeskundige bij op, en je snapt dat Bridges een beetje paranoïde wordt. Sterk spel ook van Robbins en Cusack als schijnbaar perfect gezinnetje, waarvan je weet dat er iets niet pluis is. Het einde (het uiteindelijke plan van de terroristen) hangt van toevalligheden aan elkaar en hier verliest de film wat aan kracht. Maar het getuigd ook van lef om je film zo te laten eindigen, en daarvoor verdient regisseur Pellington alle credits.

Spannende film met een zeer sterke rol van Jeff Bridges. Ik had bij de aanvang van de film en door een vage blik op de poster te werpen eigenlijk een totaal andere film verwacht. Ik had het vooral donkerder gefilmd verwacht maar daar zat ik dus helemaal naast. Ik had dus op veel sfeer verwacht maar het is hier eerder het verhaal dat de film zo boeiend houdt.

Tim Robbins speelt altijd wel goed en is hier uitstekend gecast. Ik vind hem zo'n acteur waar moeilijk doorheen te kijken valt. Is hij nu een slecht persoon of is hij goed? Hij kan perfect een huisvader spelen maar tegelijk ook een psychopaat.

De film speelt heel lang met de vraag is de buurman wie hij zegt dat hij is en kan ik hem vertrouwen? Stukje bij beetje lost Bridges de puzzel rond zijn buurman op en het einde is dan ook best verrassend. De regisseur toont hier toch wel lef. Uiteindelijk had ik door wat er zou gebeuren zet net voordat het gebeurd. Heerlijke twist.

Vlotte, overwegend voorspelbare thriller met een geloofwaardige Bridges en een creepy Robbins. De spanning wordt gepast opgebouwd naar een einde dat heel atypisch en on-Hollywoodachtig is. Best een aanrader.

een knap geconstrueerde thriller. Begint bij een persoonlijk drama (dreigende toon is reeds aanwezig, desoriënterend gevoel) en groeit uit tot een samenzwering. Een spannende formule film, het kan. Maar het punt van de filmmakers (nl krijgen wij door de media de correcte info over een aanslag of wordt alles gemanipuleerd door een weid vertakte terroristische organisatie in onze maatschappij ? ) zorgt ervoor dat alle aanslagen anders bekeken kunnen worden. Trouwens, de titel is een verwijzing naar die visie. Arlington is de plaats waar het Ministerie van Defensie bevindt en road verwijst naar de weg er naar toe om de staat te ondermijnen (met dank aan het boek 'de geheimen van de cinema' door Chris Craps). Toen de schietpartij in Las Vegas (oktober 2017) los gebarsten was en men vond de dader dood in een hotelkamer, heb ik eens aan die film moeten denken. Haalt realiteit de fictie in ? Maar dit is niet nieuw. Haalt deze film niet de mosterd bij het sublieme The parallax view ? Paranoia, samenzwering en de jaren '70 : het was een gouden trio voor Hollywood.

Ok.

Ondanks de best goede recensies is dit me toch achteraf wel een beetje tegengevallen. Vooral omdat ik me niet zo kon vinden in het verhaal en dat dit echt zou kunnen gebeuren ging eigenlijk een beetje langs me heen. Er zit niet echt een dreiging in.

Robbins doet het wel goed, Bridges was wat wisselvallend. Af en toe was hij wel overtuigend maar in het algemeen vond ik hem nergens heel speciaal. De opening was best sterk, maar de film zwakt daarna wat af in zijn spanning en dreiging.

Soms zitten er wel redelijk sfeervolle scenes in, en naar het einde toe is het ook wat spannender. Alleen vond ik de handelingen van het verhaal ongeloofwaardig en soms zelfs dicht bij stompzinnig aan zitten. Dat verdween eigenlijk pas helemaal in het einde.

Voor de rest is het allemaal wel vrij boeiend en onderhoudend gebracht, alleen heb ik dit soort dingen ondertussen wel vaker gezien en kan ik eigenlijk al raden hoe het verder gaat aflopen. Ik was hier niet helemaal door overtuigd dus.

Mooi geconstrueerde thriller die laat zien hoe waarnemingen c.q. data meerdere theorieën kunnen ondersteunen, hoe theorieën die je hebt de waarneming framen en hoe de media een belangrijk aandeel hebben in wat wij ervaren als de werkelijkheid. Verder: is de terrorist die we achter de boom zien werkelijk een terrorist of zijn we het zelf? Kanttekeningen zijn dat het soms een beetje erg gekunsteld wordt en dat het toch een beetje onduidelijk is wat het motief achter de aanslag aan het eind is. Fijne rollen van Bridges en Robbins en logisch camerawerk. Hope Davis had ook op het affiche gemogen.

Als de makers de clou nog een half uurtje hadden weten uit te stellen, was het beter geweest. Maar desondanks een eersteklas paranoiafilm.

Toch twijfel ik niet aan de schuld van Timothy McVeigh

Inmiddels erg lang geleden dat ik deze heb gezien. Maar nog altijd staat Arlington Road me helder voor de geest. Evenals het gevoel dat zich van me meester maakte toen destijds de aftiteling in de bioscoop begon. Ik had de hele film lang zeer geboeid en gespannen zitten kijken, om uiteindelijk met een verrast en wat verbolgen gevoel de climax tot me te nemen. Alles viel op zijn plaats.

Ik zou hem eigenlijk weer eens een keertje op moeten zetten. Maar voor nu, gezien de impact deze spannende en paranoia thriller op mij had en bedenkend dat ik tot op de dag van vandaag nog veel heb onthouden, een dikke 8.

Een film waar werkelijk alles er duimendik bovenop ligt. Van enige spanning is daarom geen moment sprake. De terroristische buurman duikt op de meest vreemde en onwaarschijnlijke momenten op, als Faraday op het werk is of in de tuin zit staat zijn buurman opeens achter hem. Het hele plot, inclusief de ontknoping, hangt van toevalligheden en onwaarschijnlijkheden aan elkaar. Ronduit ergerlijk. Verder ook geen enkele interessante rol, ook niet van Bridges of Robbins.

Goede thriller !

Tegenvaller tegenwoordig, en dat terwijl ik dit toch een steengoed film vond pak weg 15 a 16 terug.

Best aardig beginpunt wordt gecreëerd binnen een suburb en een aantal buren eerst op goede voet daarna steeds argwaanender. Op zich mag het plot met Michael die er langzaam ingeluisd wordt er zijn, en even is het de vraag of Michael niet gewoon spoken ziet. Maar puntje bij paaltje, ondanks de mooie ontknopingde bom in Michael's auto, blijven er teveel vragen hangen over het hoe en waarom. De vechtpartij en biecht van Oliver lijkt eerder plichtmatig als steekhoudend, net als de planning voor deze operatie om dan afhankelijk te zijn of Michael überhaupt wel op pad gaat en zich als bezorger laat gebruiken is speculatief. Stel dat hij braaf thuis blijft...? Net als het klem rijden en het plaatsen van de bom in zijn auto. Het had op veel vlakken anders gekund en daarom kunnen mislukken.

Desondanks is Arlington Road best nog wel een degelijke film te noemen die wel slaagt in de opzet te laten zien dat je nooit weet wie te vertrouwen is en dat de meest uitgebreide systemen nog niet alles eruit filteren en dubbele info opleveren. Aardige weer voor een keer maar een tegenvaller voor de doorgewinterde kijker deze tijd, en dat terwijl Arlington Road pakweg 20 jaar terug toch echt wel een meer dan prima psychologische thriller was.

Deze voor de eerste x gezien en vind dit een steengoede thriller, geen seconde verveeld en de nodige spanning. Ook top acteerwerk. Vaak vind ik zulke films uit de 90s nog zeer sterk staan in deze moderne tijden.

Beetje dubbel gevoel, soms heel spannend, heftig, onverwacht, soms onlogisch, slecht doordacht......

Erg fijne en spannende thriller over terrorisme en samenzweringen. Leuk ook om vast te stellen dat deze gedraaid werd nog vóór er sprake was van 9/11. Die colleges van Faraday waren uiterst boeiend en ik wou dat ik er zelf bij was. Hij zette zijn leerlingen aan tot denken waarbij de gevoelsveiligheid van het individu primordiaal is door een zondebok te zoeken.

Het plot is fijn, maar mist misschien hier en daar wat geloofwaardigheid. Alles is iets te veel berust op toevalligheden of zaken waarbij echte terroristen niet zo’n risico’s zouden nemen door Faraday de keuze te laten. Maar voor de rest is de spanning en paranoia aanwezig om er een fijne film van te maken. Lange tijd wordt gespeeld met het feit of het echt is of dat Faraday hallucineert.

Mooi einde ook van de film, onverwacht en met een leuke twist. Mooie opbouw ook van de sfeer en spanning, al werd het einde misschien iets te snel afgehaspeld.

Wel al WTC in NY in '93, en vooral een overheidsgebouw in Oklahoma in '96.

McVeigh inderdaad, de Amerikanen hebben wel wat voorbeelden van terrorismebestrijding. De door jou aangehaalde voorbeelden zullen de scenarioschrijvers misschien geïnspireerd hebben tot deze film.

Bijzondere film en origineel bedacht. Het klopt dat de film wat 'oubollig' overkomt, maar toch stoort dat niet. Het verhaal is interessant en boeiend. De film hangt wel aan toevalligheden aan elkaar, vooral het eind. Wat was er gebeurd, als de auto eerder was gecrashed of niet meer verder kon rijden? Alles voor niets?

Dus soms is het toch wel wat 'fanta', maar ach, het is toch mooi bedacht.

Ik heb altijd al een zwak voor Joan Cusack, wat doet ze tegenwoordig, toch? Ik zal ze eens opzoeken.

Jeff Bridges en Tim Robbins samen in een film, al draait het hoofdzakelijk rond het personage van Bridges. Beide heren missen toch wel de nodige chemie met elkaar. De aanloop naar het plot duurt echt wel lang. Op zich niets mis mee, maar in die tijd wordt er ook niet echt een spanning op gebouwd. Het wordt nogal breed uitgelegd. En tegen dat het zover is, is het momentum eigenlijk al gepasseerd. Op zich is het verhaal niet slecht, maar maak de film wat korter en drijf de spanning op met wat meer suggestie. Nu is het wat mij betreft, niet meer dan een standaard 90s thriller.

Blijft een aardige film, alleen blijf ik me altijd afvragen, waarom zouden terroristen iemand gebruiken voor een aanslag die dan de schuld krijgt en zodoende niemand weet waarom het echt gebeurde, als terrorist wil je toch een boodschap overbrengen en angst zaaien zodat er aandacht komt voor je zaak?