Det Sjunde Inseglet (1957)

Mijn tweede Bergman (eerste was het geweldige Fanny och Alexander) is me niet echt meegevallen.

Tja, wat kan ik zeggen na al die lovende reacties die ik heb gelezen. Inhoudelijk kan ik me er wel bij aansluiten, maar vormelijk......

De film komt hopeloos verouderd over, zeker als je het vergelijkt met andere regisseurs uit die periode (Kurosawa, Huston, Kubrick) om er maar enkele te noemen. Ben toch altijd van mening geweest dat niet enkel de inhoud belangrijk is maar ook de manier waarop de regisseur het verbeeldt. Je voelt echt dat het snel snel is moeten gaan !

Misschien maar eens herzien, al is mijn zin in meer Bergman toch wel wat getemperd

Ik snap wat je bedoelt Badalamenti, maar ik vind dat dat wat bij de charme van deze film hoort. Ik denk dat je meer gaat hebben aan Bergman films zoals Tystnaden, Persona en Cries and Whispers. Zeker niet opgeven na één teleurstelingetje!

Wat voor ding?

Ongelofelijk. Wat een film.

De opening knalt er meteen in met de arend uit Openbaring 8:13 en het Dies Irae. Vanaf dan ontrolt zich een tragikomische parabel die zijn weerga niet kent. De combinatie tussen humor en diepgang, die ook aan te treffen is bij Bergmans Fanny och Alexander, is voor mij uniek. De processie behoort tot de indrukwekkendste scenes die ik ooit zag. Het contrast met het kunstenaarsoptreden en het gelijktijdige avontuurtje van de derde kunstenaar met smidsvrouw Lisa geeft de scene nog extra diepgang.

De gehele film bestaat eigenlijk uit contrasten, zwart tegen wit, prachtig geaccentueerd door de low-key belichting. Maar ook de personages steken schril tegen elkaar af: Anthonius Block als ridder die in niets op een ridder lijkt in tegenstelling tot zijn wapenbroeder, die iedereen probeert te helpen maar nergens in gelooft.

Verder wemelt het van de verwijzingen naar dood en apokalyps: het zwarte paard, de doodskop (dankzij de magnifieke kadrering continu in beeld tijdens een idyllische conversatie tussen Block en de kunstenaars), Michael (de naam van het kind, tevens de engel die de hemelse machten aanvoert), de bijl.

Het laatste gedeelte bonsde mijn hart in mijn keel. De ongrijpbare spanning in dialogen en close-ups verraadt de meesterhand van Bergman.

De film krijgt nog extra lading in de context van de koude oorlog. Niet voor niets heeft Det Sjunde Inseglet een enorme invloed gehad op de 'art cinema' en baande het de weg voor Fellini, Antonioni en de nouvelle vague.

Het derde meesterwerk dat ik van Bergman heb gezien. Nu zeker de volle score: 5* en nr. 3 in mijn top tien.

Maar dood en duivel zijn niet hetzelfde. Dat de dood bestaat zullen weinig mensen ontkennen.

Is het trouwens nog iemand opgevallen dat bij de verbranding van de heks, haar hoofd op de rechterschouder valt, als een Christus aan het kruis?

Is dit wat als je bijna niets weet van de bijbel ?

Geen probleem. Religieus gezien is het vooral een door angst voor de dood gevoedde zoektocht naar God. Er zitten wel wat bijbelverwijzingen in (titel), maar daarnaast heeft de film ruim voldoende te bieden.

Voorwaarde is toch dat een geloofscrisis jouw ergens wel aanspreekt, als het thema rond de Christelijke godsdienst jou kan boeien...

Misschien heb ik het niet allemaal begrepen, maar hier vond ik gewoon helemaal niets aan. Een visueel heel lelijke film met slecht acteerwerk, het was net of ik naar een aflevering van Ivanhoe of Floris zat te kijken.

Saai scenario, afschuwelijke en veel te bombastische muziek, alsof ze in de keuken op een paar potten en pannen hebben staan ratelen, bah.

Het enige wat me aansprak was het schaakspel met de Dood.

Dit was dodelijk saai.

1* voor de moeite

Goh, wat verrassend...

Wat is er zo verrassend aan dan?

Niet lullig bedoeld, maar toen ik je naam bij deze film zag staan in de updates, wist ik al dat je het niets zou vinden. Leek me op voorhand niets voor jou.

De plot leek me wel interessant toen ik die hier las, maar goed. De uitwerking was helaas minder.

Begrepen waarover deze film ging? (cfr. supra)

Te veel geneuzel, vond ik het. Had totaal geen emotionele uitwerking op me.

Ik ben bang dat AHWA de clou mist.

Ja dan is alles saai.

Dat is jammer, want dan mis je veel moois.

Misschien moet je eens op een andere manier naar film gaan kijken en wat minder met de onderuitgezakte houding 'entertain me'.

Pfff..bedankt voor die totaal niet onneerbuigende mededeling. De clou, die ik volgens jou dus heb gemist, mag dan wel zo geweldig zijn, dan nog ziet de film er kinderlijk slecht uit. Het was een gemiddelde Ivanhoe-aflevering, meer niet. Door al dat geneuzel ging de film na een tijdje heel erg vervelen. Ik hou niet van geneuzel over de zin van het leven etc. Dat vond ik ook in Stalker al niets. Daarentegen had Stalker dan nog visueel heel wat te bieden, maar daar was dit niets bij.

Misschien moet jij me maar eens niet denken dat je weet hoe ik naar deze film heb gekeken, want je slaat de plank daarin finaal mis.

Het lijkt me een beetje vreemd dat een gelauwerd regisseur als Bergman een film af zou leveren die er 'kinderlijk slecht' uit ziet. Helemaal als dit ook nog een van zijn meest invloedrijke creaties is.

Ik denk dat je de film visueel niet mooi vind vanwege de belichting. Door gebruik te maken van felle belichting (low-key) ontstaan harde contrasten. Det Sjunde Inseglet ziet er daardoor heel anders uit dan de gemiddelde zwart-wit film. Het is even wennen maar ik vond het prachtig. Temeer omdat het helemaal past in het totaalplaatje van de film: contrasten die net zo radicaal zijn als op het schaakbord.

Daarbij vind ik de manier waarop het kader is geplaatst in vele shots bijzonder goed. Ook dat hoort bij het visuele aspect van de film. En neem bijvoorbeeld de eindscene, die is toch huiveringwekkend mooi?

Nee, de eindscene was zeker niet mooi. Het enige mooie aan de eindscene was dat het de eindscene was en dat ik eindelijk door de film heen was.

Helemaal mee eens, de diepgang zit op ongeveer het niveau van een Ivanhoe-aflevering. Een gemiddelde Ivanhoe-aflevering wel te verstaan, dit kan zich dan ook niet meten met een goede Ivanhoe-aflevering.

Wat is Ivanhoe ? Die vage Engelse tv-serie ? Zo ja, waarom is die minachting nodig.

Er zat vast meer diepgang in, maar op visueel gebied leek het gewoon een aflevering in een ridderserie. Ik wil visueel toch iets meer in een film zien.

En spiritueel al helemaal niet?. (Dit is eigenlijk geen echte vraag)

Nee, helaas ook spiritueel niet. Ik ben toch al niet zo geinteresseerd in spiritualiteit. Misschien zal dat het zijn.

Ongetwijfeld... Zo kunnen we je ook niks kwalijk nemen!