Breakfast at Tiffany's (1961)

vermakelijk filmpje, leuke rol van Hepburn

Idd een erg aardige film. Hepburn en Peppard spelen erg leuk en de film lost een algehele vrolijke sfeer goed af met wat serieuzere momenten (Hepburn's conditie lijkt een soort borderline-symptomen te vertonen o.i.d.).

Waar ik me wel mateloos aan zat te ergeren was die domme Japanner (nota bene gespeeld door Mickey Rooney of all people).

Volgens mij was het ook deze film waar Bruce Lee naar zat te kijken in 'Dragon' en zich zat te verbazen dat al die mensen in de bioscoop zo hard moesten lachen om die domme Japanner-grappen. Kan me er wel iets bij voorstellen.

Vond ik ook ja, discriminerend bijna. Verder wel een leuke film.

Deze film is alleen al geweldig door de aanwezigheid van Audrey Hepburn, deze vrouw kan helemaal niks verkeerd doen in mijn ogen...

5 Sterren...

Moonriver... *slikt kropje in keel weg*

Heerlijk filmpje dit! 4*

Ik draaide gisteren nog keihard Moon River, zoals het werd gezongen door Audrey Hepburn herself. Een oud koppel die de jaren '60 heeft meegemaakt, bleef toen stilstaan voor mijn balkon. Ze moesten even kwijt hoe fantastisch ze het vonden dat een jonge dame zoals ik dat soort muziek draaide. Toen ik mijn klassieke filmcollectie liet zien, kreeg ik ook nog eens een schouderklopje en een stevige aai over mijn kop...

Brakfast at Tiffany's is volgens hen één van de charmantste romantische komedies ooit, die gedragen wordt door een perfecte vertolking door Audrey Hepburn. Ik denk dat ze helemaal gelijk hebben...

Deze ontbrak overigens in de tv-lijst van vandaag. Op het einde vind ik hem een beetje irritant worden. Dan is Holly teveel bezig met het trouwen van een rijke vent, en hangt Paul teveel de wanhopig verliefde gozer uit

Van mij had de film mogen eindigen na hun leuke uitje met de maskers en de kus

3 sterren

Het was een leuke film om te zien, maar een beetje een vaag verhaal. En dan die ogen van Hepburn, wow!!!

Ja Hepburn was een schoonheid

Op Rooney na een erg plezierige film. Leuke dialogen en veel aardige details. En de fijne muziek (incl. Moon River) natuurlijk. Hepburn was erg leuk.

3.5*

Ziehier 's werelds grootste understatement.

Niet mis, die Hepburn.

'Capote had eigenlijk Marilyn Monroe in gedachten om de hoofdrol te spelen.......... Naast Hepburn's uitstekende vertolking in deze film......', zo lees ik in 'De Standaard'.

Voor mij is Hepburn zeker geen pluspunt, het is spijtig voor haar dat dit als haar meesterwerk beschouwd wordt; ze acteert zeker niet geweldig en brengt alles nogal ongeloofwaardig (wat evengoed de verdienste van het script kan zijn...), dunkt mij. Over het algemeen zijn de acteerprestaties behoorlijk (met een goede en geloofwaardige vertolking van George Peppard); de filmstijl behoorlijk; de soundtrack behoorlijk; en mindere dialogen. Echt boeien doet het op geen enkel moment, saai doet de film teveel oneer aan.

Plezant hersenloos (kan gelijk wat A. Hepburn zegt serieus genomen worden?? Ze is oerdom!! Misschien kan de film omschreven worden als: 'Een ode aan de domme toiletmevrouw', wat ik Tiffany overgens zeker nog zie worden...) vertier. Op geen enkel moment slaagt Blake Edwards erin een doorsnee '60's film te overstijgen. Jammer.

2,25*

Meesterwerk absoluut niet. Maar wel een van mijn favoriete en meest kijkbare films. En dat Hepburn het alles 'ongeloofwaardig' zou brengen snap ik niet. Het is juist de bedoeling dat het personage zo vreemd overkomt: Holly is gewoon een erg vaag persoon.

Het enige wat me enorm blijft storen is Mickey Rooney.

Oja, Tiffany is niet de naam van Audrey's personage (Holly Golightly), maar van de juwelierszaak waar ze naartoe vlucht als ze de 'mean reds' krijgt.

Is dat liedje Breakfast in Tiffany's van deze film?

Nee, dat is een liedje uit de jaren '90. De titel slaat wel op deze film:

And I said "What about Breakfast at Tiffany's?"

She said "I think I remember the film

And as I recall, I think we both kinda liked it"

And I said "Well, that's the one thing we've got"

Het enige dat de ik persoon en zijn vriendin in het liedje gemeenschappelijk hebben is dat ze dit allebei een leuke film vonden.

haha oke het is wel een hinderlijk liedje zeg. Echt zo'n aanstekelijk liedje

Vreemd is een woord dat niet bij Hepburn's vertolking past. Volgens mij begreep ze het script niet en legt ze iets van zichzelf in haar rol dat niet klikt, omdat zij wél NORMAAL is. Doorheen de hele film had ik zo'n gevoel dat sommige momenten niet juist waren. Het gevoel dat ik bij Holly's personage had was voortdurend DOM, eerder dan het naïve dat de kijker zou moeten ervaren. Hepburn overact de rol een beetje, dunkt mij, gewoon omdat ze (net als ik trouwens) het zich allemaal nogal moeilijk kan voorsellen; de rare dialogen, 'Doc' from Texas, een huwelijk op je 14e, etc.

Zo kom ik tot de hypothese dat juist het ongrijpbare in deze film elkeen die hem goed vindt zo aanspreekt, en sommigen (misschien met een beperkter inlevingsvermogen; al reken ik mezelf daar meestal niet toe) afstompt.

Ja, dat had ik natuurlijk wel door, had ik gewoon even over het hoofd gezien. Sorry.

Geweldige film, staat op nr. 1 in mijn persoonlijke top 10 en krijgt dan ook 5 sterren. Buiten Hepburn om, vind ik vooral de rol van Peppard schitterend! Dit betekende zijn definitieve doorbraak in Hollywood, en hij heeft dit succes eigenlijk nooit meer kunnen overtreffen. Moon River is uiteraard een geweldig nummer, vooral de Frank Sinatra-versie. Ook destijds bekende acteurs in de leuke bijrollen (Martin Balsam, Buddy Ebsen, John McGiver, Alan Reed) en hoewel de rol van Mickey Rooney als Mr. Yunioshi goed bedoeld is, is deze natuurlijk wel enigszins discriminerend. De film krijgt een 7,7 op de IMDB, dus dat zegt ook wel wat. Absoluut een heerlijke tranentrekker met zijn sublieme luchtige kantjes, om er voor te zorgen dat het geheel niet melodramatisch wordt.

Mijn eerste film met Audrey. Mooie meid, dat sowieso Toch kon de film me niet geheel bekoren. Vond het hier en daar wat rommelig overkomen. Natuurlijk is het slonzige karakter van Holly erg leuk neergezet, en hebben de schrijvers van Sex and the City hier heel goed naar gekeken. Vond vooral de jatscène erg leuk. Heb me wel vermaakt, maar een echt goede film vond ik het net niet.

Ik vind dit echt een klassieker, hoewel het msischien niet het beste film is die er gemaakt is. Audrey speelt een rol die zo ver van haar af staat dat ze heel erg onzeker was over haar prestatie. Het succes van de film komt uiteraard vooral door haar aanwezigheid. Ze is een klassieke schoonheid, een charmante persoonlijkheid en een heel behoorlijk actrice. Het verhaal is wat vreemd (wat wil je ook als Truman Capote het heeft geschreven?) en het acteerwerk had zeker beter gekund, maar dat doet bij mij niets af aan de magie van deze film. De bijrollen van Balsam, Reed, Neal zijn goed en George Peppard vond ik heel behoorlijk als de dromerige schrijver met het hart op de juiste plaats. En Mickey Rooney... tja... had niet gehoeven maar zie het maar in de tijdsgeest.

De ster van de film is natuurlijk de kat van Holly! Wist je dat deze een eigen pagina heeft op imdb?

Van de week heb ik deze film op DVD gekocht, de Anniversary Edition. In de documentaire "The Making Of" zie je interviews waarin o.a. de regisseur heel eerlijk is over wat hij niet zo goed vindt aan de film. Hij zou bijv. nooit George Peppard willen casten voor deze film. Toch is het gebeurt en hij heeft zich daar bij neer gelegd.

Maar, ik heb even een vraagje: in elke Expo winkel kom je nog steeds die wereldberoemde foto tegen van Audrey in het restaurant. Echter kan ik me totaal niet herinneren dat een soortgelijke scène terug komt in de film. Is het nou gewoon een foto voor de promotie van de film geweest, of is er sprake van een verwijderde scène, of vergis ik mij nu gewoon?

Dat is zeker die foto waarin ze de zwarte jurk (net zoals op het begin en het feest) draagt met een sigaret in haar hand?

Dat lijkt me namelijk gewoon een promotiefoto, was inderdaad niet terug te vinden, hoewel ze wel die outfit draagt in de film (maar inderdaad niet zo lachend en poserend nee)

Ja, ik vond het ook verrassend dat de 'Breakfast at Tiffany's' blijkbaar het ontbijten buiten voor de etalage is. Daarmee werd trouwens heel mooi de toon van de film gezet, die wel een beetje vreemd is. Ik ben het met JJ_D eens dat er iets raars zit in hoe Hepburn het karakter speelt. Ik denk dat het aan het boek ligt, dat overigens heel anders eindigt. Ik vind het jammer hoe de film eindigt, ook niet geloofwaardig. en dat Peppards personage achter haar aan gaat, vond ik ook niet geloofwaardig. Hij lijkt veel te verstandig om voor deze vrouw te gaan. Maar wel mooi, met die kat.
Leukste scène vond ik die in Tiffany's.
Verder vond ik de typische Blake Edward-scènes heel leuk, zoals het feestje. Ook ik zag de film op de Anniversary-dvd en het feestje bleek volkomen op improvisatie gebaseerd te zijn.

Las laatst (nou... in de vakantie) dat de zwarte jurk geveild wordt. Onder andere Victoria Bechkham zou hier op gaan bieden. Ook leuk: Van alle bieders is Beckham de enige die in de jurk zal gaan passen

De jurk van Audrey Hepburn die ze aan heeft in deze film is geveild bij Christies voor 610.000 Euro.

Dit is veel geld natuurlijk, maar voor een jurk van Audrey valt het natuurlijk wel mee, wie wil er nu geen jurk van de meest legendarische actrice. Ze is helaas niet oud geworden, in deze film is ze 32 jaar. Het is raar om te weten dat ze nu al bijna 13 jaar dood is.

Bijna 14 jaar.

Vermakelijk maar viel me tegen. Het verhaal kabbelt maar wat voort zonder echt een richting te kiezen, tevens is Rooney tenenkrommend. Toch wel allemaal amusant met de charmante Hepburn en Peppard. 3*

Veel mensen in mijn omgeving vinden het 3 keer niks, maar je moet er ook gewoon van houden. Ik houd ervan en kan er geen genoeg van krijgen. wat een romantische film, geweldig leuke soundtrack door de heer Mancini, Hepburn ziet er geweldig uit en ik kan maar geen genoeg krijgen van de charming mr Peppard.

5*