Je Suis le Seigneur du Château (1989)

Smullen voor de liefhebber van de oudere Franse cinema.

En als altijd een Jean Rochefort in topvorm. Wat een acteur.

Wat een vage film is dit. Volstrekt onduidelijk waar het om gaat. Waarschijnlijk is het een soort romantische komedie en krijgen de jongens vriendschap. Maar echt duidelijk wordt dat niet gebracht. Dan gedragen ze zich toch wel wat vreemd tegenover elkaar. En toch is Jean Rochefort wel een leuke acteur. In deze film komt dat in ieder geval niet tot uitdrukking.

Film waarvan ge, naarmate hij vordert, meer en meer gaat houden.

Een onwaarschijnlijk verhaal, maar is dat erg als hij de som is van mooie, frisse scènes : de vlucht, het toneelstukje, de danspartij, de terugkeer naar het kasteel, de slotscène...?

Een betekenis ? Het verschil tussen de wereld van het kind en deze van volwassenen, met beiden hun eigen complexiteit ?

Knap acteerwerk en mooie, intieme muziek die bijwijlen de film laat overkomen als een soort sprookje.

Ruwe diamant die langzaam maar zeker geraffineerd wordt bijgeslepen tot een prachtig geheel en een finale die naast uitermate vervreemdend toch ook wel op z'n plaats is.

De vraagtekens die Movsin plaatst bij de (of een) betekenis van de film kunnen vervangen worden door uitroeptekens. Want de film laat naadloos en genadeloos het verschil zien tussen de wereld (en interpretatie daarvan) van kinderen, en die van volwassenen. En meer valt er ook niet te ontdekken. Vaag/Onduidelijk??? Nee hoor, verre van. Veel fantasie heb je er echt niet voor nodig...

Tel hierbij op de prachtige locatie(s), een paar adembenemende speekseldruppende scenes en natuurlijk de bombastische muziek van Prokofiev om in sommige scenes de jeugdige sprookjesgevoelens extra te benadrukken. De waltz tussen moeder en zoon (terwijl de klok langzaam maar zeker naar een belangrijke eindtijd sluipt) is niet voor niets de balwaltz uit Cendrillon (Assepoester dus) waar de klok abrupt 12 uur slaat.

Adembenemende film waarbij helaas de 2 jonge hoofdrolspelers te 'gespeeld' overkomen; maar misschien is dat ook wel weer de bedoeling of mijn interpretatie als volwassene.

Het vraagteken na "complexiteit" staat er inderdaad te veel en was ook niet zo bedoeld. Thanks.