Léon (1994)

Alles is al gezegd over "De professional". Beter bekend als Leon.

Briljante film, goed verhaal, fraaie dialogen en een goede cinematografie die je regelmatig het gevoel geeft er echt bij te zijn .

Tel daarbij de fantastische acteerprestaties op en het kan niet anders of deze zit in mijn top 5. Jean Reno perfect gecast als de wat sullig overkomende maar professionele beroepsmoordenaar, Gary Oldman als de drugsverslaafde, corrupte maniakale politieagent, en de piepjonge, door wraakgevoelens gedreven Natalie Portman die je hart doet smelten.

De scene waar ze in tranen voor Leon zijn deur staat is een van de beste filmmomenten ooit.

Ik heb ongeveer één kwartier naar een hoop ongeloofwaardige actie en vooral veel overacting gekeken, met als hoogtepunt die bespottelijke scène tussen Oldman en die vermeende coke-versnijder.

Mijn God... dat kun je toch aan niemand verkopen? Ik geef uiteraard geen punten want ik zal het beste wel weer gemist hebben...

Tijd om Léon nog eens boven te halen. Alles is sterk uitgewerkt in deze film. Het relaas van een hitman die enkel leeft voor zijn job, tot het toch een keer persoonlijk wordt. Al vanaf de eerste seconde voel je de tragedie van de personages. De balans van de karakters zit ook goed met als drijvende kracht het hoofd trio Léon, Mathilda en Stansfield. Ook elk van hen ijzersterk gecast in één van hun beste rollen.

Het verhaal is eenvoudig en intiem zodat de personages centraal staan. Versterkt door de muziek van Eric Serra waardoor de melancholie doorheen de film klinkt. Er zijn alleen maar verliezers hier, er is geen weg terug meer.

Léon is een film die de tand des tijds goed heeft doorstaan. Echt een tijdloze film die het nog altijd goed doet.

Ah, heerlijk. Wat een meesterwerk. Jean Reno op zijn best, Nathalie Portman geweldig. Goed onderhouden verhaal waarin de motieven van de verschillende personages goed duidelijk worden. Meeslepend verhaal met een mooi eind en bijpassende soundtrack van Sting.

Het is alweer een tijdje geleden, maar bij deze deel ik 5* uit.

Toen ik deze film indertijd zag had ik er geen idee van hoezeer dit een culthit zou worden. Het was dan wel de definitieve doorbraak van de charismatische Jean Reno en de debuutfilm van een actrice die als één van de weinige kindsterretjes door zou groeien tot een serieuze actrice met een zeer grote carrière, maar aan het aantal malen dat zowel critici als "gewone" kijkers naar deze film verwijzen (en aan maar liefst de 36ste plaats in de MovieMeter-top-250) moet toch iets anders ten grondslag liggen. Dat zal dan wel de relatie tussen Leon en Mathilda zijn, steeds op het slappe koord laverend tussen sentimenteel en oprecht, komisch en serieus, gevoelig en gewelddadig, luchtig en intens. Reno speelt knap ingetogen en de actiescènes zien er uitstekend uit, maar zelf was ik vooral onder de indruk van Portman die alle nuances en alle verschillende gemoedsgesteldheden van haar personage bijna feilloos naturel speelt – zelfs de scène in het restaurant waarin ze secondenlang hardop zit te lachen deed mijn tenen niet krommen, en op commando lachen is toch één van de moeilijkste dingen om naturel te doen. Haar vertolking is voor mij de belangrijkste kwaliteit van de film, want de relatie tussen Leon en Mathilda kon mij op de een of andere manier niet zo boeien als ik had gehoopt (misschien omdat ik te duidelijk de scriptvondst doorzag van een "mismatch" die toch iets losmaakt bij de minst toeschietelijke van de twee partijen), en de muziek van Eric Serra was vooral in begin wel èrg veel en èrg zwaar. Maar die Portman, tjonge jonge.

Leon een film waar je niet zo heel veel woorden voor nodig hebt. Alles klopt hier en dit maakt het tot wat het is. Een super goede film.

Uitstekend. Het opzet lijkt een ultieme revengefilm, maar uiteindelijk gaat het niet helemaal die richting uit. Jean Reno blinkt uit als kille huurmoordenaar die zichzelf zoveel mogelijk prikkels ontneemt en kiest, na eerder opgelopen trauma's, voor een eenzaam kluizenaarsbestaan.

Tot de jonge en brutale Mathilda ongewild en onverwacht in zijn leven komt. De relatie tussenbeide is moeilijk te omschrijven. Gewoon een bijzonder knappe rol van Portman die zich als jong tienermeisje volledig vastklampt aan haar beschermengel. Oldman als bad guy kon ik ook nog wel hebben. Het is over de top, maar de man kan voor mij weinig verkeerd doen.

Opnieuw bekeken op 4k en ik blijf deze film toch wel een pareltje vinden. De reden van mijn toch 3.5 punt heeft enkel en alleen te maken met de trage snelheid in deze film. Hij had van mij best wel wat vlotter gekund. Aan de andere kant zo zien we alle details goed in beeld. Ik lees hierboven misdaad/drama, maar er zit ook zoveel humor in deze film. Neem nu die plant. Die gaat overal mee. Standaard punt. Het meisje Natalie Portman is behoorlijk wijs en goed gebekt en dat maakt de film leuk. Zoals bij die jongens die met verbazing zitten te kijken naar het bankbiljet. De verkleedpartijen met Charlie Chaplin of John Wayne. Heerlijk. Die maffe Gary Oldman. Afijn zo kan ik nog wel even doorgaan. Grappig is ook dat Jean Reno eigenlijk ook nog analfabeet is. Mooi stukje was waar hij de tekst van Mathilda moest gaan lezen. En dan vergeet ik ook nog dat lekkere deuntje dat steeds naar voren komt. Dus ja stiekem vind ik dit wel een heerlijke film ondanks mijn magere punt van 3.5 alleen vanwege dat trage tempo.

Film 3.5

Beeld (4K) 5.0

Geluid 4.5

Léon is zo'n typische film die z'n kracht voornamelijk haalt uit de ijzersterke personages. Léon zelf is erg cool met zijn zonnebril, stuurse blik en het mutsje op. Zijn obsessie met zijn plant is bij momenten nogal overdreven, maar ach, het maakt hem op een bepaalde manier menselijker en sympathieker. Zeker wanneer hij meer en meer begint open te bloeien dankzij Mathilda, zien we hem ook van een andere kant. De introductie van Léon wanneer hij meteen al verschillende mensen weet om te leggen, is geweldig, maar er zijn nog meer van die heerlijke stijlvolle actiescènes.

Gary Oldman spelt dan weer fenomenaal als corrupte DEA-agent. Eerlijk gezegd dacht ik in het begin dat hij één of andere maffiosi was, maar dan bleek dat hij een agent is. Dergelijke films worden altijd naar een hoger niveau getild met een sterke badguy en dat is hier zeker en vast het geval. De scène waarin het gezin van Mathilda vermoord wordt, is hij geweldig op dreef, maar ook de scène waarin hij Mathilda staat op te wachten in de toiletten is goud waard. Eigenlijk had ik best wel wat meer van hem gezien, want de film draait vooral rond Léon-Mathilda.

Die laatste mag zeker en vast niet vergeten worden, want Nathalie Portman zet op een voortreffelijke manier het personage van Mathilda neer. Ze komt erg stoer over, maar ze kan ook heel erg ontwapenend zijn in combinatie met Jean Reno.

Léon weet zich toch wel te onderscheiden in dit genre, dankzij de stijlvolle regie, maar vooral door het sterke acteerwerk.

4*

Een huurmoordenaar met een goed hart, dat zal niet heel origineel klinken maar door bijzonder acteerwerk wordt de film omhoog getild, Oldman is geweldig als verslaafde en zwaar corrupte DEA agent en steelt elke scene maar ook Reno (Leon) en Portman (Mathilda) zijn goed. Opvallend is ook hoe zonderling Leon met zijn onbeholpen lichaamstaal en kleding overkomt. De film schuwt ook het moreel grijze gebied niet, zoals een minderjarige Mathilda die Leon begint te verleiden en ook huurmoordenaar wil worden. Maar iets heel controversieels gebeurt er niet tussen de twee. Aardige details zoals de plant en de muts maken de film ook meer eigen.

Qua locaties is er weinig lol te beleven, de film lijkt voor weinig geld gemaakt te zijn, zeker voor Luc Besson's latere doen. De film duurt ook meer dan 2 uur dus de actie vormt ook niet de hoofdmoot. Maar natuurlijk kan er een zekere body count verwacht worden.

Dan het "schmieren" van Gary Oldman...hij genoot zichtbaar erg van de rol en toen Gary over het gestoorde karakter hoorde zei hij al "say no more". De hele film is over de top en niet subtiel, dus geen probleem. Het is net zo'n iconische schurk geworden als pooier Drexl ("it's not white boy day") in True Romance van een paar jaar eerder. En nu schuilt hij niet achter een rastakapsel en een ghetto accent. De hoogtepunten zijn steevast de scenes met Oldman erin.

Ik vind het geen meesterwerk maar het biedt vooral een verfrissende draai in een uitgemolken genre, met meer karakter. Aan te raden voor wie wat anders wil dan pief paf poef, hoewel de groeiende band tussen Mathilda en Leon, toch de rode draad in de film, niet aan ieder besteed zal zijn.

Een film die me bij de eerste kijkbeurt niet was bevallen. In die tijd keek ik vooral uit naar actiefilms met veel schietwerk en spektakel. Dat is nu wel anders: de langere versie van over de 2 uur maakte ruime indruk op mij en Leon is nu een film die ik helemaal anders bekijk. Dat Portman hiermee doorgebroken is mag geen verrassing zijn. Dit is misschien wel één van de beste kindrollen ooit. Als 12-jarige zo'n overtuigend volwassen rol neerzetten is een prestatie. Het is zelfs zo dat de chemie tussen haar en de hitman vooral door haar bewerkstelligd wordt. Portman is wellicht een keuze waar Besson nooit spijt van heeft gehad. Gary Oldman is ook een belangrijke asset in de film als doorgeslagen DEA agent.

Leon kent als misdaadfilm opvallend weinig actie. Alle aandacht moet gaan naar de symbiose van de twee hoofdacteurs : het meisje dat een nieuwe vaderfiguur vindt en in één klap als "volwassene" door het leven moet, en de in lethargie gevallen hitman die opnieuw weer zin in het leven krijgt door voor haar te zorgen. Hoe mooi wordt dat hier getoond. Doet me ook wat denken aan van die sombere Aziatische thrillers maar ik kan niet direct op titels komen en het doet er ook niet zoveel toe want die zijn sowieso pas later dan Leon geregisseerd.