The Life Aquatic with Steve Zissou (2004)

aparte film,kon er vaak mijn hoofd niet bijhouden,heel jammer daarvoor want er spelen genoeg goeie acteurs in

Aardige film met apart sfeertje. Vermakelijk maar niet meer. Wel een ronduit hilarische scène als Bill Murray vanuit het niets een schietpartij met de piraten aan ging.

Aparte film. Leuke acteurs, en het verhaal is origineel. Ik heb me wel vermaakt, maar de film had wel wat korter mogen duren.

Tja, de humor is apart, maar ik vond het erg grappig. het moment dat de piraten aan boord komen, met die rare ladder van ze en het feit dat die neger lekker bleef door zingen. Ik vind het prachtig. En dat ze ook massaal op de vlucht slaan door één malloot met een pistool. Geweldige scène.

Maar wat ik echt knap vond was, dat, ondanks het feit dat overal zo veel mogelijk emoties worden vermeden, de dramatische stukken me ook echt wel grepen. Een brok in m'n keel als Owen Wilson dood gaat, dat gaat geen enkele andere film lukken.

Deze viel me behoorlijk tegen, vooral omdat ik van films met Bill Murray en Cate Blanchett altijd veel verwacht.

De humor is lekker droog, soms te droog zelfs.

Het grote minpunt van deze film is het verhaal, dat loopt eigenlijk voor geen meter en de dialogen zijn ook niet echt sterk.

Beetje een gemiste kans want met het arsenaal aan goede acteurs hadden ze hier meer van kunnen maken.

Er zitten wel een paar grappige scenes in deze film , maar over de hele lijn gebeurd er weinig. Prima cast en ook goed geacteerd, voor de rest echter niet al te sterk (3*)

Geef hem toch een voldoende ondanks het feit dat het allemaal vrij langzaam verliep. De humor ligt er niet altijd dik op maar is anders dan in de meeste films en ik houd wel van orginele ingevingen. Wat betreft de acteurs zit je bij deze film ook zeker goed, ook al spatten ze niet zo van het scherm als bij hun andere films.

Compleet bizarre film. Visueel vond ik het fijn, en ook erg komisch. Papier-maché-vissen die soms langskwamen, en nog veel meer van dat soort ongein. Leuk, net zoals de vaak gortdroge en oersimpele humor, gemend met subtielere grappen. Dat werkte goed. Het verhaal was daarentegen iets minder, maar ook leuk. De cast was ijzersterk, al speelden sommigen wat op de automatische piloot. Het is soms net wat te vreemd om me echt te overtuigen, soms net wat te plat om me echt aan het lachen te krijgen - maar verder een erg leuk, origineel filmpje. Het verfrissendste dat ik van Anderson ken. 3,5*

En wederom een arty van Anderson. De personages zijn weer heerlijk divers en het vakmanschap druipt er van af. Echter de humor is vaak te droog waardoor een hoop grappen niet tot minimaal overkomen. Ook kent de film een aantal saaie momenten die waarschijnlijk anders bedoeld zijn. Al met al bijzonder, zoals we gewend zijn van Anderson, maar niets geniaals. Redelijk.

Gaat bij herziening toch een halfje vanaf. Tussen Tenenbaums en Limited is dit toch echt een serieuze stap achteruit. Lijkt dat Anderson hier niet goed wist wat aan te vangen met de zee en omgeving. Van zijn anders zo kleurrijk gebeuren blijft regelmatig echt niks over.

En die soundtrack natuurlijk ...

Verder blijft het aardig en droog, maar verre van z'n beste werk.

Die soundtrack is echt geniaal. Zelden een soundtrack gehoord die compleet los van alles staat en toch helemaal op zijn plaats is.

Vind Anderson sowieso al een vreselijke muzieksmaak hebben, maar die Portugees zingende zwarte kerel deed het hem echt in deze film. Leek compleet nergens op.

Vond het juist originele en leuke covers. Maar met jouw beperkte muzieksmaak is het natuurlijk niet zo verwonderlijk dat je het niets vindt.

Ach, was het dat wat je eventjes kwijt wou.

Ja.

En ik maar altijd denken dat er over smaak niet te twisten viel.

De extreem subtiele humor van excentriekeling Wes Anderson kon mij niet bekoren. Een topscala acteurs en een bijzonder, origineel verhaal, maar echt gelachen...nee. Erg aangenaam trouwens om Jeff Goldblum weer een keer te mogen zien spelen.

Van de films die ik heb gezien van Wes Anderson tot nu toe (Rushmore, Royal Tenenbaums en deze) vind ik dit de minste, desalniettemin blijft het een leuk avontuur! De muziek is sowieso altijd goed gekozen vind ik bij Wes Anderson.

Saaie film. Toen ik aan het kijken was wist ik nog niet dat het een komedie was. Ik heb geen enkele keer moeten lachen. Voor mij was het doodgewoon een simpel verhaal. Ik had beter een andere film moeten zien op Nederland 2.

Normaal hou ik wel van een lekkere off-beat film met een beetje vreemde humor.Maar met The Life Aquatic with Steve Zissou kon ik erg weinig, en dat was hetzelfde met The Royal Tennenbaums toen ik die zag.

Ik heb eingelijk geen enkel moment gelachen en vond het vooral een saaie film met af en toe wel erg mooie shots.

Een film kan je natuurlijk niet afrekenen omdat er 2 acteurs inzitten die je niet kan uitstaan(in mijn geval Bill Murray en Cate Blanchett), want ze kunnen je altijd een keer verrassen met een goede prestatie, maar hier kon ik opnieuw niets met hun karakters.De dialogen zijn saai, de kleuren waren zelfs saai, de muziek is saai, al vond ik die vent die de nummers van David Bowie coverde in het Potugees wel erg leuk, maar dat gaat ook te veel door.Na 3 of 4 nummers is het wel mooi geweest lijkt mij, maar nee het moeten er een stuk of 15 worden.Dafoe was ook nog wel leuk als Der Klaus, maar verder heb ik niets hoogstaands gezien van de verdere acteurs.

De film was mij veel en veels te droog, eingelijk net als een droge cracker, en dat smaakt niet.Ik zal dan ook niet snel iets weer proberen van Wes Anderson.

1.5*

De vormgeving vind ik echt prachtig, bijna ongelofelijk hoeveel detail daaraan is besteed. En met het zonderlinge van Anderson kan ik ook wel wat.

Beetje jammer alleen dat het nooit echt goed of grappig wordt.

Alleraardigst vermaak dit.

Gister avond maar gekeken op tv, met niet al te hoge verwachtingen, maar ik moet zeggen dat de film mij prima heeft weten te vermaken. Lekker droog en in zekere mate ook wel origineel. Visueel genoeg leuke grapjes om boeiend te blijven.

Murray zette zijn rol redelijk overtuigend neer, en ik heb me zelfs niet kunnen betrappen op het ergeren aan Owen Wilson, wat vaak het geval is.

De film moet het verder ook hebben van droge scenes, een stom zinnig verhaal op een uiterst leuke manier uitgewerkt, stupide situaties en af en toe bizarre personages (zonder verdere diepgang). De toevoeging van die lompe muziekjes (met als hoogtepunt een dansende Murray!) bevestigde nog eens dat het allemaal niet te zwaar moet worden genomen. Absoluut geen hoogstandje en totaal geen diepgang, maar dat pretendeert de film ook nergens, en faalt wat dat betreft ook niet.

Al met al een zeer degelijke film, die meer dan genoeg vermaak weet de brengen op een geheel eigen manier.

Na het zien van dit; toch wel, aardig spectakel filmpje, wist ik niet

goed wat voor een recensie hierbij paste.

"Wat was me dat allemaal!!" was het eerste dat bij mij opkwam.

Surrealisme sneed als een gouden draad door heel de film.

Excentriciteit op een tenenkrullend niveau. Gortdroge humor. Niks,

maar dan ook niks kon je koppelen aan ernst. Om deze film tot op het einde te ondergaan (heerlijk) moet je wel zelf een beetje (veel)

"ramdamjam" in je koppeke zijn. Ik ... wat mij betreft mocht er gerust

nog een uurtje meer voor uitgetrokken worden. Confucius ging hier

gretig op in, als volgt:

"Een ondraaglijke traagheid van een subtiele excentriciteit van beeld, spraak en geluid die het surrealisme een nieuwe vorm heeft

gegeven." * * * * in´t goud.

Een vreemd maar genietbaar filmpje.

Die Anderson is een typisch mannetje. The Life Aquatic with Steve Zissou is een komedie maar de humor is niet nadrukkelijk aanwezig. Ik kan me goed voorstellen dat mensen dit helemaal niet grappig vinden. Maar hier kon ik me wel mee vermaken. Leuke humor, leuke muziek en visueel ook leuk (er zitten een paar erg mooie shots tussen, met als hoogtepunt die boot van de zijkant waar je in kunt kijken). Maar het mooiste van de film is toch wel de cast. Een geweldige cast die het geweldig doet.

Een enorme meevaller na het compleet humorloze The Royal Tenenbaums. Kleine 3,5*.

Mee eens. Erg jammer, want het was een origineel idee en had een erg vermakelijke film kunnen worden als het verhaal wat beter in elkaar zou steken. Door het magere verhaal begon de tweede helft behoorlijk te vervelen. De vormgeving en muziek zijn wel geslaagd en ik vond de hele film wel een prettig sfeertje dragen.

Hmm. Gezien de allstar topcast had hier misschien meer ingezeten?

Ik vond dat er veel teveel gefocust werd op drama, vooral dat gezeik tussen Murray en Wilson begon me op een gegeven moment gewoon te vermoeien! Wilson vind ik sowieso een vervelende draak van een acteur, alhoewel hij me hier maar een beetje wist te irriteren.

Positieve verrassing vond ik William Dafoe, die ik nog nooit in een komische rol zag. Hem vond ik eigenlijk best grapppig, volgens mij heeft hij daar wel talent voor! Moet ie meer doen!

Visueel ziet alles er mooi uit en de film steekt soms wel leuk de draak met de overvloed van Cousteau-achtige documentaires op Discovery en soortgelijke zenders. Maar ik had toch wel wat vaker willen (glim)lachen. Nu gebeurde dat gewoon te weinig.

Wel lache deze film.

Je bent wel altijd erg kort en bondig, 88Fabian....

Maakt toch niet uit.heb gewoon geen zin om hier hele verhalen te gaan vertellen.