Frailty (2001)

Leuk.

Voor een pure horrorfilm is Frailty misschien niet de beste keuze, maar als je naar een mysterieuze thrillerfilm zoekt met enkele korte invloeden van horror, stop dan bij deze film. Frailty is terecht een film met degelijke beoordelingen, en Paxton durft genoeg van de paden af te wijken, dat ervoor zorgt dat deze film nooit echt saai wordt.

Inhoudelijk is de film niet al te sterk, maar het voornaamste voordeel is dat het allemaal weet te boeien. Paxton weet precies wat hij moet doen en zet in op een aardig apart personage. Echt waanzinnig geacteerd is het niet, maar het is wel een boeiend personage die de totale speelduur van 100 minuten goed weet op te vullen. Daarnaast doen de kinderen het ook goed.

Cinematografisch ontbreekt er wat kracht aan de film. Tussendoor worden we getrakteerd op wat aardige sequenties, maar de algemene look had toch iets gladder mogen zijn. Het is intrigerend, maar niet echt spannend en de lugubere sfeer die de film soms probeert uit te werken weet ook niet echt effectief te worden. Het camerawerk brengt alles degelijk in beeld, maar doet qua beweging of kadrering weinig bijzondere dingen.

Gelukkig is het verhaaltje leuk en interessant om te volgen. De chemie tussen Paxton en de kinderen werkt best wel en het mysterie wordt er voldoende ingehouden. Zoals ik echter al eerder heb benoemd is het voornaamste voordeel van de film dat het weet te boeien. Het verloop is interessant en de flow loopt lekker door. De 100 minuten zijn hierdoor nooit een opgave.

Er ontbreekt wat op het visuele aspect om de film echt bijzonder te maken, maar dat neemt niet weg dat Frailty een boeiende, intrigerende en leuke film is die soms anders in elkaar zit dan je zou denken. Ik zou zeggen dat de best hoge score voor horrorbegrippen volledig verdiend is. Leuk geheel. Niet perfect, maar erg vermakelijk.

Pfff, religie. In het begin zou men kunnen denken dat deze film religieuze mensen tot reflectie over hun geloofsovertuiging zou kunnen doen bewegen, maar uiteindelijk denk ik dat men zelfs kan verharden na het zien van deze film.

Zag er een veelbelovende film uit, de oudste zoon acteerde best goed. Ik vond het in eerste instantie oprecht een goede thriller. Was benieuwd hoe dit ging eindigen. Helaas, hoe meer naar het einde toe hoe idioter het verhaal, denk dat regisseur acteur Bill Paxton iets teveel is opgegaan in zijn verhaal

Deze psychologische thriller na lange tijd weer herzien, nu op 4K van LionsGate met Dolby Vision en een indrukwekkende Atmos mix.

Regiedebuut van Paxton zelf die een strak geregisseerde en bij vlagen enge genrefilm neerzet.

Burgerman Paxton krijgt de goddelijke opdracht de wereld te zuiveren van demonen. Zijn oudste zoon begint ernstig aan zijn geestelijke gezondheid te twijfelen, maar de jongste zoon gaat echter helemaal op in zijn vaders moordperikelen. Dankzij de flashbackstructuur wordt de kijker een anderhalf uur in spanning gehouden.

De kracht van de film schuilt in de vertelstijl en de vele plotwendingen. Een slim geschreven scenario die aanzet tot gedachten over religieus fanatisme en (motieven voor) geweld.

Matthew McConaughey zet zijn beste acteerprestatie tot dan toe neer als de oudste zoon die op aangrijpende wijze zijn verhaal vertelt aan FBI-agent Wesley Doyle (gespeeld door Powers Boothe). Ook een pluim voor de twee jonge hoofdrolspelers, die de emoties van deze verwarde jongens perfect overbrengen.