Cool Hand Luke (1967)

Paul Newman en de rest van de cast schittert in dit tijdloze gevangenisdrama. Deze prent kreeg vier Oscarnominaties waarvan er een verzilverd werd voor George Kennedy als beste bijrol. De symboliek ligt soms een beetje voor de hand, maar dat mag niemand afschrikken om met volle teugen te genieten van deze geslaagde kaskraker...

Zo worden ze niet meer gemaakt.

Cool Hand Luke is een goede mix van humor en drama. Sommige scenes in de keet doen denken aan Stalag 17. Dat is een compliment.

Meesterlijk in beeld gebracht door Conrad L. Hall, de man die ook achter de camera stond bij American Beauty en Road to Perdition. In die laatste eigenlijk een kleine reunie met Paul Newman. Hall is helaas dit jaar gestorven.

Newman is 'the king of cool'. nog cooler dan Steve McQueen. wat heeft die vent (nog steeds)m een ongelofelijke uitstraling! misschien wel mijn favoriete acteur ooit (toch zeker in de top 5).

de film is zeer aardig. goede gevangenisfilm, met sterke scènes. toch is dit vooral een one-man-show. Newman maakt deze film tot een meesterwerkje. 4 sterren.

Ah ja, de film met de eierscene. Verder niet geweldig veel indruk op me gemaakt. 3*.

Cool hand luke is na mijn mening een meesterwerk met een geweldige Kennedy en Newman,

De humor de tragedie en het verhaal zijn juist nooit saai maar een gewoon must see

dikke 5 *

Wat een grandioos goede film zeg! Prachtig! Paul Newman zet zijn rol erg goed neer en ook zijn collega's acteren erg goed. Er heerst een geweldige sfeer tijdens de film. De scene met de autowassende vrouw is onvergetelijk, prachtig gewoon! De manier waarop Luke het respect van de andere gevangenen wint is heel goed gedaan. Heb vaak kunnen lachen tijdens deze film die ook echt wel dramatische momenten kent. Voor nu houdt ik het op 4,5 ster, maar deze krijgt zeker kans op verhoging!

Vreemd dat hier gesproken wordt over een remake van Cool Hand luke. Denk je werkelijk dat er momenteel in Hollywood een studio bestaat die een remake zou willen maken van een film die op zo'n wijze anti-autoritair is en waarbij de hoofdpersoon zoveel klappen (zowel fysiek als psychologisch) op moet vangen? Binnen het huidige studiosysteem is dat niet echt meer in trek zou ik denken.

Ik stond dan ook te kijken van de hardheid van de film. Veel mensen praten over de luchtigheid en het klinkt allemaal als een cool wegkijkfilmpje, maar in feite krijgen maar weinig personages in films het zo zwaar te voorduren als Luke Jackson hier. Hij is ook moeilijk te omschrijven als een simpele (anti-)held. Hij is minder een man, in tegenstelling tot Nicholson in One Flew Over the Cuckoo's Nest, die het systeem ten val wil brengen, ook ten bate van andere, maar meer iemand die gewoon geen plaats vind in het Amerika van toen en vooral om zijn eigen gelijk te bewijzen telkens rebelleert. In tegenstelling tot Nicholson is hij echter een stuk minder machtig en veel breekbaarder. Het enige dat Luke heeft is doorzettingsvermogen. Nooit stoppen. Nooit! Maar hij verliest altijd. Wat dat betrefd is de bokswedstrijd aan het begin al een samenvatting van de film. Luke kan Dragline nooit verslaan, maar staat op totdat Dragline opgeeft. Het echte systeem blijkt echter minder makkelijk om te buigen.

Zelfs in bekende luchtige scènes als die met de eieren zit een donkere ondertoon. Luke zou zich liever dood eten dan zich laten breken door de eieren. Toch zijn dit soort scènes (ook nog de autowasscène en de asfaltering van de straat), waar de film toch vooral om bekend is, broodnodig voor de film om het geheel entertainend en niet loodzwaar te maken. Dat wordt het dan ook nooit.

Wat mij opvalt is dat iedereen altijd maar klaagt bij Shawshank dat de gevangenen allemaal veel te sympathiek zijn en niemand zoiets zegt bij deze film. Hier ontbreekt zelfs dat ene vijandige personage dat wel in Shawshank zat. Het zijn allemaal eigenlijk lieve jongens. Ik kan me daar niet zo aan storen aangezien het niet gaat over het echte gevangenisleven. De film bevat ook wat verwijzingen naar Christus al ben ik er nog niet helemaal uit of die wel zo geslaagd zijn.

George Kennedy won de Oscar, maar de film steunt toch vooral op Paul Newman die natuurlijk heel cool is, maar daarnaast zijn personage perfect een extra donkere laag weet mee te geven die veel andere acteurs wellicht zouden weglaten. Dit is misschien wel Newmans beste rol. Ook viel me Strother Martin weer op. Dat is echt zo'n acteur die je geregeld in vrij kleine bijrollen ziet, maar daarin toch altijd goed is. Hij heeft de bekendste quote uit de film. Verder zien we hier nog jonge versies van Dennis Hopper en Harry Dean Stanton rondlopen.

Al met al een geslaagde film dus. Een soort minder euforische versie van One Flew Over the Cuckoo's Nest.
4*

Fijne film dit. Cool Hand Luke verliest nergens in de film wat van zijn kracht en blijft interessant met hier en daar geweldige scenes. Gaandeweg ga je de personages waarderen en krijg je soms medelijden met ze.

Klassiekertje dit. 4* wel verdiend.

Zeer matig.

Newman die een hele film hard z'n best staat te doen om cool over te komen helpt het dramatische gedeelte niet meteen. Daarentegen is zijn personage best interessant (jammer genoeg niet al te snugger).

Veel verrassingen kent de film niet, zelfs het slechte einde zat er al snel aan te komen. Daarnaast aardig wat scenes om wat flair aan de film mee te geven, maar qua tempo allemaal veel te gehaast om echt serieus goed over te komen. Zo zit er halverwege een nogal onheilspellende scene met nerveuze muziek en een ondergaande zon die 15 seconden duurt, nergens to leidt en compleet geïsoleerd staat. Doe dan niks.

Verhaaltje zelf werd op het einde wel erg repetitief en coole Luke krijgt er ook serieus van langs. Was de film in China gemaakt had iedereen steevast "staatspropaganda" gescandeerd. Gelukkig is Newman's personage sterk genoeg om dat op te vangen.

Aardig om een keertje te zien maar verder niks dat er uitsteekt of de aandacht vraagt. Blijkbaar zijn een aantal scenes legendarisch maar als ik er op terugkijk zijn het scenes die amper blijven hangen zijn.

1.5*

Redelijk sterke film met goede personages en prima acteerwerk (vooral van Newman). Een paar sterke scènes gezien, maar het blijft niet echt hangen, misschien omdat het iets te veel van hetzelfde is.

3.5*

Dit was wel prima vond ik. Paul Newman kan ook eigenlijk nooit iets fout doen. De christelijke moraal die af en toe door de film heen sluipt moet je een beetje in die tijdsgeest zien. Echt heel erg stoorde ik me daar ook niet aan. Verder vond ik vooral George Kennedy als natuurlijk leider van de groep gevangenen top in deze film. Hij kreeg een terechte oscar voor zijn rol.

Alweer enige tijd geleden dat ik deze film onverwachts zag, maar ik moet mijn bericht dat het geen wereldschokkende film zou zijn wat bijstellen, omdat Paul Newman hier toch wel een goede rol neerzet als simpele ziel met een hekel aan gezag. Dat hij wat sullig te werk gaat tijdens zijn ontsnappingen doet daar verder niets aan af. Vooral mooi in beeld gebracht hoe Newman langzaam kameraadschap sluit met de andere gevangenen, met alle bijbehorende kleine avonturen, zoals de eieren scene, waar fraai naartoe gewerkt wordt. De film stipt ook mooi aan dat ogenschijnlijk normale momenten voor een gevangene behoorlijk sleurdoorbrekend kunnen werken, zoals die vrouw die de jongens even verwend door vrij expliciet haar auto te gaan wassen. 3,5*

Cool ondanks de hitte!

Paul Newman is de coolheid ten top in deze film en ik denk dan ook dat er niemand destijds beter geschikt was om de hoofdrol in deze film te spelen. Geweldig gedaan door Newman, die daarnaast nog eens bij wordt gestaan door een goede cast, waarbij George Kennedy het ook uitstekend doet.

De opbouw van de film is erg goed gedaan, waarbij Rosenberg op een subtiele manier Newman steeds verder laat toegroeien naar de gevangenen, al is de memorabele boksscene dan letterlijk wel weer wat minder subtiel natuurlijk. Verder leuke ontwikkelingen in het kamp, waar een sterke sfeer hangt.

Mooie eindscene verder ook, howel ik het wel enigszins aan zag komen en een geweldig laatste oneliner van Newman, die de directeur nog eens imiteerd, ter afsluiting. Erg van genoten dus.

4,0*

Prima film, leuk sfeertje en sterke rol van Newman. Kon door moeheid niet voor de volle 100% opletten. Wellicht binnenkort nog een keer kijken. Snap alleen de oscar voor Kennedy niet, irritante overacting rol.

3*

Had er nooit van gehoord en heb hem bij toeval gezien op TCM. De sfeer in de film is goed net zoals het verhaal en er zitten ook een aantal leuke scenes in zoals de vrouw die de auto is aan het wassen en de bewaker met spiegelbril. Voor de rest wordt er best leuk gespeeld door Paul Newman en vooral George Kennedy. Echt hoogstaand vond ik het echter allemaal niet en dat Paul Newman hiervoor een Oscar heeft gekregen verbaasd me zeer. Het verbaasd me trouwens ook dat deze film in de top 250 staat. De film is zeker niet slecht want hij wist me toch te boeien tot het einde maar meer dan 3 punten kan ik er niet voor geven.

Had eigenlijk meer van deze film verwacht. Hij wordt weliswaar gedragen door een (hoe kan het ook anders ijzersterke) Paul Newman, die zoals de titel het lijkt te voorspellen, op karikaturale wijze een James Dean-achtig karakter neerzet. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld The Hustler, bevat deze film te weinig gedenkwaardige scènes. Met weliswaar een legendarische 'hoeveel eieren kan kan Pieken Paul eten?' als uitzondering. Meer van dat zou je toch mogen verwachten van een film die in vele lijstjes als topper wordt naar voren geschoven.

Best aardige gevangenis film, die voornamelijk goed uit te zitten is door het sterke acteerwerk van Paul Newman, het lekkere sfeertje een een paar goeie scénes. Maar zoals al meerdere gebruikers hebben gezegd, het blijft allemaal niet echt hangen.

Paul Newman heerst in deze film, onwijs cool personage zet hij in deze film neer. Ook George Kennedy deed het erg goed, en won hier verdiend de oscar voor beste mannelijke bijrol. Paar leuke scenés, zoals de beroemde eiscene, en de autowas scene. Wat een marteling moest dat zijn geweest .:P Verder werd op begeven moment allemaal een beetje hetzelfde, maar waar het einde wel weer sterk was.

3,5*

Eens met simonvinkie!

Zeer sfeervolle film dat vooral met dit zonnige weer ook lekker wegkijkt. Het verhaaltje is best simpel, kon op wat momenten wat sterker. De manier waarop Cool Hand Luke in de gevangenis komt is gewoon suf en echte beweegredenen om te ontsnappen heeft ie ook niet. Best suf als je maar 2 jaar hoeft te zitten. Dat gedoe met die moeder is ook alleen maar onnodig sentiment wat er een beetje geforceerd uit ziet in de film en het christelijke moraaltje richting het einde hoeft er wat mij betreft niet in. Niet helemaal mijn ding.

Waar de film vooral op teert is de fantastische cast, Paul Newman en Kennedy zijn geweldig. Ook het prsonage van "the man with no eyes" is geweldig mysterieus uitgewerkt. Altijd lekker, dit soort typetjes.

Ook de ontsnappingspogingen zijn lekker humoristisch en de film heeft een aantal zeer sterke scenes te bieden (car wash, eieren, kuil graven, het cement leggen etc.)

Meer dan prima film, alleen ben bang dat ie niet heel lang blijft hangen. Daarvoor is het verhaal helaas niet bijzonder genoeg.

3,5*

Mooie film met een erg sterke rol van Paul Newman.Het verhaal zit goed in elkaar en blijft boeiend tijd het einde. Sterke combi humor en drama. Ook grappig om George"Naked Gun" Kennedy in een ietwat serieuze rol te zien. En wat is dit schitterend gefilmd, het ene shot is nog mooier dan het andere; briljant! Ook de soundtrack is hier een waardige toevoeging.

Uiteraard een stoere Newman, in een stoere mannen-omgeving, met stoere outfits en stoer dagelijks werk. Maar al deze stoere elementen heb je al snel door en buiten dat heeft de film eigenlijk bar weinig om het lijf. Film is over het algemeen wel mooi geschoten; een paar hele mooie shots over het platte Amerikaanse landschap en mooi helder kleurgebruik (ik houd van blauw!) en contrasten.

Dit zijn wel weinig stemmen en een laag gemiddelde voor deze film . Van het begin tot het einde is Cool Hand Luke meeslepend met een meesterlijke rol van Paul Newman. Zelfs beter nog dan Butch Cassidy. Het dramatische is dat Luke in termen van goed/slecht helemaal geen gevaar is voor de maatschappij en helemaal niet in dit gevangeniskamp thuishoort. Hij is de verkeerde man op de verkeerde plaats. Hij heeft geen notie van regels en wetten en verzet zich op zijn manier tegen elke vorm van gezag.

Er zijn talrijke scènes die er uitspringen en van een zeer goede film verwacht ik onvergetelijke scènes. Onvergetelijk zijn de wedstrijd eieren eten, het stukje muziek nadat zijn moeder was overleden (zat ik bijna mee te janken), de carwash scène (is die fantasie hier begonnen?) en de scène waarin de gevangenen aan sneltempo zand uitgooien over de weg in een bui van euforie. De derde ontsnapping van Luke was geniaal . De toon is nergens zwaarmoedig en Luke blijft een wat naieve idealist tot het einde. De uitspraak "He's got more balls than brains" is perfect op hem van toepassing. Het zit vol goede ideeën en prachtig acteerwerk en ik had niet door dat het allemaal zo tragedisch zou eindigen. De film is in alles geslaagd voor mij, dat betekent dus eindelijk nog eens een volle 5.

Cool Hand Luke is één van de eerste grote gevangenisfilms. Voordien waren er wel een paar (Stalag 17, The great escape, Jailhouse Rock), maar die waren toch telkens met een ander uitgangspunt. Hier heb je ook gewoon gevangenen en bewakers en geen gevangen soldaten bvb in een Duits kamp. De figuren in deze film zijn heel goed weergegeven. Geen al te grote stereotypen (de kok, de dealer, de oude wijze man, de wachter met een peperkoeken hart, ...) maar gewoon gevangen.

De kracht van de film ligt in de sfeer die geweldig is. Paul Newman is zeer overtuigend als de man die op het randje van de samenleving leeft zonder toekomstperspectieven en niets vooruit plant. Hij ziet wel wat er komt, en als dat slecht uitdraait zal hij dan wel een oplossing zoeken. Cool Hand Luke is een naam die hij dan ook niet gestolen heeft. En hij laat zich dan ook niet dicteren in de cel door de bazen. Een man als Luke heeft geen bazen nodig zal dat met momenten ook duidelijk maken. Niet om te willen provoceren, maar wel omdat hij zich door dat 'gebaas' niet laat afschrikken om dingen te laten en te genieten van het leven.

De film is sowieso een fantastische rit om te volgen met enkele memorabele scènes: the bekende quote, de waker met z'n zonnebril, de ei-zwelgwedstrijd, het nummer 'plastic jesus' op z'n bed nadat z'n moeder overleden is, de sexy carwash, ... Dit is een film die ik zeker later nog een keer bekijk. Effe nagenieten zou ik zeggen.

Je kunt deze Cool Hand Luke de hemel in prijzen door wellicht het jaartal waarin het gemaakt is of door de welbekende Paul Newman van de good old days, maar het hele boeltje stelt gewoon bizar weinig voor. Luke heeft problemen met de autoriteiten en krijgt daarom een straf van twee jaar die hij moet uitzitten in een grote stacaravan met kippengaas (het is nu niet bepaald een gebouw waar je snel de naam 'gevangenis' aan zal geven). Aan het begin werd er verteld dat een aantal gevangenen een straf had gekregen van twintig jaar en dat sommige zelfs levenslang moesten zitten maar geen van alle gedetineerden zag er echt als een gevaarlijke misdadiger uit. Sterker nog, het leek een stelletje nerdjes en idioten die zonder enige voorgeschiedenis vrolijk aan het rondhuppelden waren. Toen Luke arriveerde werd hij als een groentje bestempeld maar al gauw gingen ze hem als een Jezus vereren, enkel omdat hij niet zomaar alles accepteerde van wat er om hem heen gebeurde en omdat hij vijftig eieren kon eten (die scène was trouwens belabberd verfilmd want steeds als er een ei in zijn mond ging werd er geswitchd naar een ander shot). Verder ging alles gewoon te simpel: Luke vraagt tijdens het werken of hij even naar het toilet mag en blijkbaar is het de normale gang van zaken om een gevangene zonder enige begeleiding naar een afgelegen struik te laten lopen. Het is nogal logisch dat hij de kans pakt om de benen te nemen. Later, als hij met de wagen van de baas ontsnapt, vroeg ik me ook af hoe ze dat zomaar kunnen laten gebeuren. En telkens als hij er tussenuit is gepeerd laat hij zichzelf weer oppakken... alsof je niets beters te doen hebt dan te bidden in een nabijgelegen kerk terwijl je een paar dagen eerder nog in de regen stond te roepen dat God maar een verzinsel is. Nee... het is te oppervlakkig en te cheap, jammer.

Onverslijtbare film over een werkkamp voor langgestraften in het zuiden van de Verenigde Staten met een ijzersterke rol van Paul Newman.

Film gaat over karakters, saamhorigheid, hoop en vooral het verzet tegen autoriteiten. Dat verzet was HÉT kenmerk van de maatschappij in de tweede helft van de jaren '60. Van lieverlee is dat verzet helaas verwaterd.

P.S. John Lee Hooker: Tatouages waren in die tijd nog niet zo in als tegenwoordig.

Een grote (Amerikaanse) klassieker. Een uitstekend spelende Paul Newman en een mooi verhaal. Ondanks dat het Amerikaanse, heroïsche aspect behoorlijk doordringt, is het een sterke keuze om dit heroïsche aspect te kleineren (je zou het zelfs vernietigen kunnen noemen). Keer op keer zorgt Rosenberg ervoor dat er weer iets nieuws ontstaat waardoor alles wat je voorheen gezien heb, eigenlijk geen waarde meer heeft. Alles wat je dacht en verwacht had, bleek niet waar te zijn. Dat is denk ik de kracht van deze film.

Van een familiaire sfeer tot duistere avondscènes, een film dat alles heeft wat een film zou moeten hebben.

Jesus of Cool

Aldus doopte voormalig pubrocker Nick Lowe het album dat hij eind jaren zeventig uitbracht. Ik geloof niet dat die plaat iets met deze film te maken heeft, maar die titel zou Luke Jackson als tweede bijnaam zeker niet misstaan hebben. De overeenkomsten echter tussen het wedervaren van het personage van Paul Newman en dat van de 'held' van het christendom zijn zo al duidelijk genoeg.

Al vermag kennelijk lang niet iedereen dat in te zien. Het christendom heeft zich natuurlijk via Kerk en Staat al sinds eeuwen ontwikkeld als één van 'the powers that be' (hoewel het dat in onze contreien niet meer is), en daarom kan het geen kwaad om er aan te herinneren dat het bij haar ontstaan een revolutionaire en inderdaad uiteindelijk 'wereldschokkende' omslag betekende, en dat het - volgens optimisten, dan wel pessimisten - die revolutionaire potentie nog steeds bezit.

Ook in Cool Hand Luke wordt de held tegelijkertijd ontluisterd én gemythologiseerd. Luke Jackson loopt zich willens en wetens steeds weer te pletter, weet ook dat hij de onvermijdelijke verliezer is, maar zoals de eerste christenen de smadelijke executie van hun aanbedene wisten om te toveren in een ultieme triomf, slagen ook Luke's lotgenoten - met name Dragline, die een talent voor ondergeschiktheid en aanbidding heeft - er in om al zijn 'nederlagen' om te zetten in 'overwinningen', zelfs - en misschien vooral - als hij uiteindelijk het loodje legt.

Jackson's grootste misdaad in de ogen van de machthebbers is dat hij, veel meer nog door zijn houding dan door zijn daden (hij krijgt twee jaar voor een bagatel), laat blijken dat hij die macht, in tegenstelling tot de dieven en moordenaars in wiens gezelschap hij komt te verkeren, absoluut niet serieus neemt.

En omdat hij tevens in het geheel niet geïnteresseerd is in zijn eigen hachje, krijgt hij zélf een mentale macht en charisma die een regelrechte bedreiging voor het gezag vormen. Het optreden van 'Cool Hand Luke' is een eyeopener, een bron van troost voor, en verschaft een (plaatsvervangend) gevoel van waardigheid aan, zijn medegevangenen, maar lijkt voornamelijk voort te komen uit een gevoel van wanhoop aan de zin van alles. En op zijn vragen, gesteld aan een zwijgende God, krijgt hij geen antwoord. Dat maakt hem ook tot een tragische figuur.

Er zitten in deze film een paar scènes en beelden die ik wat minder geslaagd (want al te makkelijk, of overbodig) vind, maar als geheel - en met name het proces van ultieme vernedering en de daaropvolgende 'opstanding', begeleid door een steeds weer niet- of half-begrijpen door zijn makkers en de regelrechte mythologisering door Dragline - ben ik hierover zeer te spreken.

Grappig wel dat de openingsscène erg doet denken aan die van Cat on a hot tin roof, waarin Newman óók een personage verbeeldde met een mengeling van wanhoop en onthechtheid.

Maar deze film vind ik toch nog wat beter. Al zie ik liever Elizabeth Taylor in haar onderjurk dan die miep die met haar tieten de autoruiten sopt. Dat dan weer wel.

'Anything so innocent and built like that just gotta be named Lucille.'

Toch wel een erg sterke film, de 2 uur vlogen voorbij. Sterke rol van Newman en consorten. Toch redelijk wat bekende koppen zoals Kennedy (Dragline), Harry Dean Stanton (Tramp), Anthony Zerbe (Dog Boy) en natuurlijk Hopper (Babalugats).

De film zit vol met memorabele momenten, lag bijvoorbeeld helemaal krom om die honden tijdens de 1e ontsnapping van Luke. Ze sprongen en doken overal doorheen. Gekke beesten.

Ook de carwash-scene was een lust voor het oog. Aangrijpend is de film ook op momenten, bijv. tijdens het proberen te breken van Luke. Wat een assholes die bewakers.

Degelijke film, vooral omdat Paul Newman een prima rol neerzet als Luke. Hij weet een sympathiek personage neer te zetten. Het verhaal zelf is niet heel bijzonder. Daarnaast duurt de film iets aan de lange kant. Enkele aardige scenes,bijvoorbeeld de scene waarin Luke vijftig eieren binnen een uur eet. De beelden van de omgeving zijn de moeite waard, de sfeer in en rond het werkkamp wordt ook goed neergezet. De film weet echter met moeite twee uur lang te boeien, nipt voldoende dus.

Wat kan ze heerlijk wrijven, die blondine. Als je het gedrag van de gevangenen niet meerekent, best een lollige en vooral ontwapenende scène. Idem voor de ontspannen houding die moeders aanneemt als ze eventjes langskomt. Die toon verandert daar wel, maar op deze manier komt dat naturel over. Niks mis mee. Net als met de Boss met de zonnebril. Het type dat blijblijft als je mee bent met Luke's rebellie.

Maar dat ben ik niet, ondanks de aardige opening met de onthoofde parkeermeters. Een aantal van dat soort individuele momentjes spreken me wel aan, als geheel ligt dat anders. Newman is oké, zijn #37 is lekker koppig en volhardend, maar het is ook weer niet innemend genoeg om de film aan op te hangen. Daar komt bij dat ik me behoorlijk, zelfs kapot heb zitten ergeren aan die immer brullende Dragline.

Ik heb Kennedy wel eens iets leukers zien doen. Met hem en de rest van de chain gang schoot Stalag 17 te binnen en dat is mijn geval al helemaal geen goed teken. Ik heb verder niet zoveel met die religieuze verwijzingen, de natural born world shaker was voor mij wel voldoende, maar zolang het daar bij blijft, vooruit. Helaas niet het geval. Nee, niet mijn film, hoewel die klinkende slotzin er wel weer mag zijn.

Yeah well... sometimes nothing can be a real cool hand

Er zijn zo van die titels die tot de verbeelding spreken terwijl je eigenlijk geen enkel idee hebt waar ze eigenlijk over gaan. Cool Hand Luke was er voor mij zo één. Altijd wel geweten dat dit met de immer geweldige Paul Newman was, maar daar stopte het dan ook. Hoog tijd dus om daar eens iets aan te gaan doen aangezien dit toch één van de beste films uit zijn oeuvre wordt beschouwd. De dvd aangeschaft voor een habbekrats en er gisteren eindelijk eens tijd voor vrijgemaakt.

Al moet ik zeggen dat het niet de eerste keer was dat ik me aan Cool Hand Luke waagde, maar de eerste kijkbeurt werd verijdeld door een acuut geval van moeheid waardoor ik niet verder dan een halfuur was geraakt. Ook gisteren vond ik het eerste halfuur wat taaier, maar de film keert wanneer Dragline en Luke wat meer overeen beginnen te komen. Vanaf dan volgt er een interessant plot dat vol zit met religieuze verwijzingen. Iets waar ik normaal gezien niet zo heel veel van moet hebben en hoewel regisseur Stuart Rosenberg het er misschien nogal dik op legt, is het wel een boeiend uitgangspunt. De scène waar Luke talloze eieren opeet en dan als een Jezusfiguur op tafel ligt, qua symboliek kan het wel tellen. Verder is dit vooral ook een film die het vooral moet hebben van de sfeer die er hangt. De kameraadschap tussen de gevangenen, de sadistische bewakers, ... Misschien allemaal redelijk cliché en toch werkt het wel. Vooral ook omdat er niet te lang wordt opgebouwd naar iets. De eerste ontsnappingspoging mislukt? Wel, dan laten we hem toch gewoon opnieuw ontsnappen in de volgende 5 minuten? In een andere film zou heel de film fungeren als basis voor die climax van een ontsnapping.

Paul Newman dus. Samen met Robert Redford één van mijn favoriete acteurs (misschien omdat ik hen beide met The Sting heb leren kennen) en ook iemand die werkelijk nooit iets verkeerd kan doen. Slap Shot is de uitzondering op de regel maar dat terzijde. Dit is in ieder geval wel een rol die hem op het lijf lijkt te zijn geschreven. Imposant wanneer hij het respect van zijn medegevangenen wint en ingetogen wanneer hij Plastic Jesus speelt. George Kennedy is een goed klankbord voor Newman en vooral ook iemand die verder perfect zijn mannetje kan staan, al zijn de scènes tussen/met hen beide het leukst. Tussen de gevangenen zit ook nog een fijn allegaartje aan karakterkoppen waaronder Dennis Hopper als de schijnbaar licht gehandicapte Babalugats.

Jammer dat ik mijn top 250 voor de top 1000 van MovieMeter alweer heb ingestuurd, deze heeft toch ook wel zijn plaatsje in de lagere regionen verdient. Newman is weer heerlijk op dreef, maar het is vooral het atypische verhaal met de Jezus symboliek dat me hier echt over de streep trekt. En die openingsscène natuurlijk met inderdaad die typische Newman glimlach.. Heerlijk.

4*