Cleopatra (1963)

Klasieker die je gezien moet hebben.

wel een ganse namiddag voor vrijmaken

de versie die ik gezien heb, duurde vier uur!

Een klassieker die je met een grote schep zout moet bekijken. Historisch is er weinig corrects te vinden. Daarnaast erg traag. Maar wel mooi gemaakt.

Ben ik vandaag in de winkel tegengekomen maar kiezen tussen deze of Alfred Hitchcock presents was moeilijk, ik ging voor onze beste vriend

Mooie uitgewerkte film, met een prachtige Cleopatra!

Imposant qua kostuums en decors, en vaak alleen al vanwege de schaal van de film. Dat levert genoeg memorabele scenes op (met als hoogtepunt de intocht van Cleopatra in Rome), maar het script mist focus en de pacing is onevenwichtig. 2,5 *

Niet mijn film qua verhaal e.d. Maar wat een prachtige decors en lichtgebruik! Zeker voor die tijd. Het is een trage film, typerend voor die tijd en het kon me werkelijk niet boeien. Dat ligt niet aan de acteurs/actrice's, die waren op zich erg goed, maar dat ligt in het feit dat geschiedenis mij totaal niet boeit, of het nu klopt of niet. 3 * voor de decors en belichting.

Een film die vooral bekend is geworden door het feit dat dit de film was waarin de gage van 1 miljoen werd gehaald. Elizabeth Taylor kwam, zag en overwon.

De film zelf is maar matigjes ondanks al het geld dat ze erin stopten. Taylor kwam erg ongeinspireerd over.

3,0 sterren

Duurste productie toentertijd het budget liep over de miljoenen heen en wordt algemeen beschouwd als de grootste flop van de geschiedenis van film. Drie regisseurs verder kwam dan eindelijk de film met of zonder Taylor die er bijna letterlijk dood aan bleef. Er zijn zoveel versies op de markt gekomen dat ik me alleen waag aan de vier uur durende productie. Waar alles met pracht en praal naar voren komt. Alle karakters worden uitmuntend vertolkt van Cleopatra, dat magistraal gespeeld wordt door Elizabeth Taylor, tot aan Richard Burton performance van het karakter Caesar. De kostuums zien er prachtig uit, de setting is ook perfect. De film brengt je letterlijk terug naar de tijd van de Romeinen en hun intriges plus veldslagen. Belichting in orde alleen vond ik de soundtrack wat gemisplaats maar dat merkte ik nauwelijks omdat het nergens de boventoon ging vieren. Verder heb ik vier uur geen moment verveeld en denk ik dat het tijd wordt voor wat andere historische klassiekers.

Traag maar indrukwekkend spektakelstuk in het genre 'grootser dan groots'. De sets, decors, kostuums en visuals zijn werkelijk oogverblindend.

De film loopt helaas niet echt lekker en komt nogal gefragmenteerd over. De buitengewoon problematische productie is hier waarschijnlijk mede debet aan.

Naast alle eye candy wordt er door de hoofdrolspelers een prima prestatie afgeleverd. Rex Harrison als een onderkoelde 'britse' Caesar, Richard Burton als heethoofd Marcus Antonius en Roddy McDowal als Octavius zijn in goede vorm.

Elizabeth Taylor is zondermeer de ster van de film. Niet alleen een hele goede actrice die moeiteloos de verschillende gezichten van Cleopatra portretteert, maar ook gewoon een geweldig mooie vrouw. Om niet te zeggen 'sexy as hell', met name in de scene in het badhuis waarin ze bedekt door slechts een klein stuke stof zich een massage laat welgevallen

Traag, maar Elizabeth Taylor kan dat wel dragen. Ze hadden in feite wat van de speelduur van de film mogen afknippen.

Een 4 uur durend spektakel pffff

En een werkelijk prachtige vrouw

Toen nog wel ja

Heel erg mooie film.

Het is zeker geen vermakelijke wegkijk film maar wel een erg mooie film. Eigenlijk vind ik dit een best onderschatte klassieker. ElizabethTaylor is de geweldige cast voor Cleopatra. En dan nog die prachtige omgevingen schitterend. Mijn inziens een prachtige classic. 5,0.

Dat is al gebeurd. Fors zelfs, watten koste is gegaan van karakter ontwikkeling en verhaallijn. En dat is duidelijk een misser geweest.

Een enorm episch stuk wat nergens uitblinkt, behalve in decors. Verderhelaas weinig verheffends of indrukwekkends kunnen bespeuren. Jammer.

Elizabeth Taylor RIP

Inderdaad een klassieker maar vaak erg teleurstellend. Sommige decors waren indrukwekkend voor destijds maar er zaten er ook bij waarvan ik in tranen uitbarste. Het acteren was ook niet overal even sterk en ik had graag wat meer gezien van het mysterieuze Egypte. 3***

Elizabeth Taylor zij overleed vorig jaar toen deze film opnieuw werd gerestaureerd. Het is te hopen dat ze er nog wat van heeft gezien, want deze blu ray ziet er schitterend uit voor een film van 1963. Vlekjes, spots, strepen, vuiltjes het is allemaal verwijderd. Alleen de buitenopnames zijn soms iets minder wat vooral te zien is aan de luchten.

Over de film an sich is al veel geschreven. En dan met name over Cleopatra. De film zou de duurste film aller tijde zijn en een van de grootste flops. Nu heb ik deze film ooit een keer gezien en kwam toen over als wat saai met veel dialogen. Het geheugen heeft me niet in de steek gelaten. Hoewel met het eerste deel (2 uur disc) het boeiendste vindt, zitten daar wel de meeste dialogen in. In deel 2 (opnieuw 2 uur) zien we meer strijd en passie. Het mooiste gedeelte van de film vinden we toch terug in deel 1 waarin de sfinx met Cleopatra op indrukwekkende wijze naar binnen wordt gebracht. Zo kleurrijk vol met prachtige details. De film moet het hebben van al zijn glorie pracht en praal en vooral de mooie decoraties en dialogen. Het plot is niet bijster sterk en gevechten zien we amper. Het gaat vooral om de strijd tussen de gevechten door tussen Egypte en Rome. En natuurlijk de liefde tussen de machtstrijders. In dat opzicht is de film meer dan geslaagd, maar kan niet tippen aan een film als Ben Hur.

Ps speelduur zou oorspronkelijk meer dan 12 uur zijn. Dat werd later ruim 6 uur en nu op blu ray ruim 4 uur.

Wat ziet deze film er in HD super strak uit.

Boeiend verhaal en mooie beelden.

Wat een fantastische trip is deze film op Blu-ray. Mankiewicz beschouwde vele scènes uit de film als zijn beste werk ooit. Mijn inziens is Cleopatra dan ook beter dan Ben Hur of andere epische tijdgenoten.

Goeie film over de Egyptische koningin Cleopatra. Een grootschalig epos met een verhaal vol romantiek en politieke intriges dat, mede door de lengte, niet de hele tijd weet te boeien. Prachtige kostuums en gigantische sets en massa-scenes waarbij de intocht van Cleopatra in Rome een ongekend hoogtepunt vormt. Goed acteerwerk en Elizabeth Taylor is goed gecast in de titelrol.

Ik had een tijdje geleden de reeks Rome gezien, zodat ik qua verhaal en personages al vertrouwd was. Niet dat Cleopatra moeilijk te volgen is, de film neemt er immers 4 uur de tijd voor om alles uit de doeken te doen. En levert twee grote delen op. Cleopatra in de machtstrijd met Caesar waarbij alles rond politiek draait en Cleopatra met Antonius waar de motieven eerder van romantische aard zijn.

De film is op zich wel leuk om zien. Het is een groots epos geworden met machtige massa scènes. Niet moeilijk dat scènes zoals de intrede van Cleopatra in Rome, de mooiste zijn uit de film. Maar verder hapert er wel wat aan de film. 4 uur is zeer lang, de helft van de tijd is het eerder een praatbarak en ik mis de nodige sfeer. Tegenwoordig zijn we wel meer gewend in films over Egypte, Rome of Griekenland (denk aan de reeksen Rome en Spartacus of de films 300, Alexander, Troy, Gladiator). Ondanks de heldhaftigheid van de romeinen en het feit dat de meeste personages in de film militairen zijn, is dit op de eerste plaats een romantische film. Liz Taylor is niet slecht in haar rol van Cleopatra, maar ik vond de versie van Lyndsey Marshal in de reeks Rome toch boeiender.

Resultaat is dat Cleopatra een mooie, bombastische maar helaas iets te lange en wat gedateerde film geworden is. Zelfs naar mijn filmnormen, waar het theatrale gerust aanwezig mag zijn, was dit een lange en soms minder boeiend rit.

- Blu-ray review.

Tot mijn verbazing had ik deze film nog nooit gezien, en omdat ik ook liefhebber ben van de (betere) klassiekers werd het wel eens tijd.

De film is inderdaad van lange duur en traag, maar dat kun je verwachten bij een klassieker.

Ondanks dat (en gezien de leeftijd) is dit een goed en mooi gemaakte film.

I do not understand why the eyes of a statue should always lack light

Er kunnen veel dingen gezegd worden over Cleopatra van 20th Century Fox. Een hallucinant budget (waarvan er al sowieso een miljoen naar de wedde van Elizabeth Taylor is gegaan), verschillende regisseurs (zelfs Hitchcock is eventjes in the picture geweest doch die weigerde en ging The Birds maken), een productie die ettelijke jaren aansleepte, ... Het zijn maar een handvol voorbeelden van een reeks voorvallen waarmee je een dik boek zou kunnen schrijven. Een boek dat werkelijk alles zou hebben, want zo kwam er zelfs overspel tussen de acteurs aan te pas (zowel Taylor en Burton waren allebei getrouwd toen ze begonnen daten) en stierf Taylor zelfs bijna aan de gevolgen van een tijdens het filmen opgelopen longontsteking. Dit geeft nergens antwoord op misschien wel de belangrijkste vraag van allemaal: was het het deze problemen waard? Kort gezegd: ja.

Oorspronkelijk bedoeld als een tweeluik (met als titels Caesar and Cleopatra en Antony and Cleopatra) van elk 3 uur, maar uiteindelijk gereduceerd tot één film van 4 uur om dan nog eens verknipt te worden tot een versie van zo'n dikke 3 uur. Ikzelf heb de lange versie gezien, maar zelfs daar worden sommige stukken nogal snel afgehaspeld. Heel de zwangerschap van Cleopatra wordt gewoonweg niet in beeld gebracht en ik hoop dan ook met heel mijn filmliefhebberhart dat de film ooit nog eens kan gerestaureerd worden op de manier zoals Mankiewicz het indertijd heeft bedoeld. Dat verdient de mens wel na de hoeveelheid tijd en moeite die hij hierin heeft gestoken. Soit, 4 uur aan film dus en bijzonder weinig inzakkingen. Er is eigenlijk maar één moment geweest waar mijn aandacht wat is beginnen te verslappen en dat was na de dood van Caesar. Het voelt aan alsof er een nieuwe film start met deze keer meer focus op Antony (wat dus blijkbaar wel de bedoeling was) en het duurt even eer die weer op gang komt. Vanaf dat Sosigenes met de speer wordt doorboord en het schitterende gevecht bij Actium is het echter weer ouderwets genieten. En dat bedoel ik letterlijk, want dit is het soort epische films dat vandaag de dag niet meer gemaakt wordt.

Visueel ziet dit er dan ook enorm indrukwekkend uit. De klederdracht van Cleopatra, de massascènes (de intrede van Cleopatra in Rome is één van de vele hoogtepunten) met duizenden figuranten, de met de hand gebouwde sets, ... Het is niet moeilijk om te veronderstellen dat dit allemaal een serieuze duit moet gekost hebben. En dan heb je als smaakmaker nog een fantastische cast ter beschikking. Hoewel Elizabeth Taylor vernietigende kritieken kreeg, is dit in mijn ogen één van haar beste rollen. Ze straalt iets koninklijk uit, weet te overtuigen in de politiek getinte scènes en is daarnaast nog eens ontzettend sexy. De scène in het badhuis moet toch menig mannenhart sneller doen laten slaan in de vroege jaren '60. Dit is tegelijkertijd ook de eerste in een reeks van 11 films die ze samen met Richard Burton zou maken, en het is ook het begin van een knipperlichtrelatie die ettelijke jaren zou doorgaan tot aan de dood van Burton in 1984. Burton speelt hier Marc Antony en doet dat met verve. De chemie met Taylor is uitdrukkelijk aanwezig, maar het zijn vooral de scènes waarin Burton getergd rondzwerft na het verraad van Cleopatra en zijn medesoldaten die een groots acteur laten zien. Erg aangenaam verrast ook door Rex Harrison. Ik ken hem eigenlijk enkel van wat meer komisch getinte films zoals een Dr. Dolittle of My Fair Lady, maar hij zet een indrukwekkende Julius Caesar neer.

Historisch correct zal het allemaal waarschijnlijk wel weer niet zijn. Dat hoeft ook niet, want hierdoor resulteert Cleopatra in een erg degelijke film die zich concentreert op een met macht beladen driehoeksrelatie. Een film van epische proporties die visueel overdonderend is en ook nog eens een uitmuntende cast bevat. Je moet er je tijd voor vrijmaken, maar het is het waard. Ik hoop ooit nog eens de originele versie te kunnen zien, dan kan er nog wel een halfje bij. Nu weerhoudt de inzakking na de dood van Caesar me toch nog van de 4.5*.

4*

Zou iemand die er verstand van heeft me kunnen uitleggen wat er dan historisch niet correct is? Ik heb Wikipedia er even op nageslagen en volgens mij worden de grote lijnen aardig gevolgd.

Als je er zo over leest kom je trouwens wat interessante feitjes tegen. Zo had de film een budget van 2 miljoen dollar, wat uiteindelijk 44 miljoen is geworden. Daarnaast werd Taylor erg ziek waardoor een tracheotomie noodzakelijk was. Het litteken onder d'r hals is in meerdere scenes te zien.

Het op zichzelf imposante epos was vooral in het nieuws door de ontstane turbulente verhouding tussen Richard Burton en Elizabeth Taylor en de gigantische overschrijding van het budget (ik heb ergens gelezen dat wat oorspronkelijk gebudgetteerd was 20 maal over de kop ging). Visueel was deze prestigeproductie, waarin bijvoorbeeld gebruik werd gemaakt van 26.000 kostuums (waaronder diverse peperdure), waanzinnig, maar op verhaaltechnisch vlak stelde het een en ander geen ene moer voor.

Ik vond het op dat vlak net iets meer voorstellen dan de meeste andere kostuumdrama's van die tijd, gauke. De hele film is een indrukwekkend doch tragisch overlevingsverhaal van Cleopatra die machtige mannen manipuleert om aan de macht te blijven want zonder die macht (of troonopvolger) is ze letterlijk ten dode opgeschreven. Ik vind dat toch wel een boeiend gegeven. En de soms wel heel knappe dialogen zijn zeker niet 'overduidelijk' of te verklarend. Hou ik wel van. Zit alles perfect in elkaar? Nee, daarvoor was de film een te gecompliceerde bedoening geweest. Maar nu om te zeggen "het stelde geen moer voor" ... zo zie ik het toch niet.