Ultimo Tango a Parigi (1972)

Zijn die vergelijkingen dan ook niet erg voor de hand liggend?

Ik lees hier vooral berichten van mensen die het of geweldig of drie keer niks vinden. Ik zit er tussenin, voorlopig, want ik vind de film lastig te beoordelen.

De acteerprestaties zijn stuk voor stuk erg sterk, Brando blonk vooral uit. De muziek vond ik in orde, maar soms iets te nadrukkelijk. Het verhaal an sich is wel interessant, en op sommige momenten erg sterk en op andere momenten erg zwak uitgewerkt. Bij vlagen grepen scènes me echt aan en snapte ik de mensen die deze film als een meesterwerk beschouwen, maar op andere momenten kreeg ik weer de neiging de mensen die deze film drastisch overschat vinden gelijk te geven.

Kortom: geen meesterwerk maar ook zeker geen ongelofelijk overschatte film.

Gewoon een film met duidelijke + en - punten, en dat zie ik toch een stuk liever dan een film die continue hetzelfde degelijke niveau haalt.

Maar dat zijn films zonder zweverige pretenties met een voelbare magie tussen de hoofdpersonen en ontstijgen daarmee het gekunstelde arti-gehalte van deze film.

ps: excuses, de links kwamen van Ingrid.

'Bitter moon' pretentieloos? Doe me niet lachen, dat is de verpersoonlijking van de zelfingenomenheid!

Bitter Moon heeft zeker pretenties, maar dan pretenties die waar worden gemaakt. Last Tango... raakte geen enkele emotie bij mij, behalve irritatie.

Snap niet wat er zo goed is aan LAST TANGO IN PARIS... Zo ontzettend erotisch vond ik het ook niet. Brando speelt erin mee, maar is ook niet op zijn best. Een teleurstelling tot en met. 3 sterren.

Brando's allerbeste prestatie in een geniaal portret van Bertolucci. De opmerkelijke dialogen, het natuurlijke spel (met name van Brando) en de voor die tijd nogal vergaande erotische sfeer maken van "Last Tango In Paris" niet alleen een belangrijke film, maar ook een van de betere van de afgelopen 40 jaar. Voor de kijker die heftige sexscenes verwacht, kan beter naar "9 1/2 Weeks" kijken, maar onthoud wel dat "Last Tango In Paris" twee keer beter is.

Erg lang geleden dat ik dit zag, kan me niets anders dan saaiheid herrineren. Ik keek hem dan ook in de tijd dat ik voor dit soort films geen interesse had, later nog eens herkeken en niet veel beter. Ik kan me herrineren dat brando in deze film zijn zoveelste goede acteerprestatie neerzet en hij houd de film nog een beetje overeind, zijn tegenspeelster daarintegen is niet meer dan een irritant kippetje dat voor geen meter kan acteren. Het verhaal is op sommige punten niet te volgen, ik kon er dan ook erg moeilijk een meesterwerk inzien. Kan me ook absoluut niet voorstellen dat de film destijds zoveel controversie veroorzaakte ik bedoel naast een hoop naakt is er toch niet veel te zien?. Voor de rest vond ik de personages maar slecht uitgediept vandaar dat ik de hele film geen enige vorm van sympatie voor de personages wist op te brengen. In mijn ogen een misser van bertolucci vond zijn latere films een stuk beter maar dat zal wel aan mij liggen. Moet deze film nodig eens herkijken al is het maar om de rol van brando, en de hoge waardering die hij hier krijgt.

2 sterren (voor toch nog wat interesante scenes, maar in mijn ogen veels te lang, te saai en toch een hoop dingen in de film die ik me niet goed meer voor de geest kan halen.)

Ik vind dit een lege en irritante film, een vehikel van Bertolucci om zijn seksuele fantasieen op het witte doek te kunnen brengen. Inhoudelijk flinterdun, het gaat vooral om een geestelijk machtsspelletje, helaas heeft het me voor geen meter overtuigd. Schneider kan dan ook echt niet acteren, het karakter van Brando praat alleen maar ordinair en filosofisch gebrabbel. De aantrekkingskracht tussen de twee is nergens op gebaseerd en komt totaal niet over. Over de potentiele huwelijkskandidaat etcetera zal ik maar zwijgen.

Het slot is achterlijk, net als bijna de hele film. Ik geef toe dat bepaalde scenes opwindend waren, maar Schneider is dan ook een erg knappe, fysiek aantrekkelijke en goedgebouwde vrouw. Jammer dat ze verder niks te bieden heeft. Van een film verwacht ik (veel) meer dan het laten zien van ongeremde lust, ruwe seks, doorbroken taboes en wat langdradig, onsamenhangend gebrabbel en geneuzel eromheen om het geheel in te verpakken. Bertolucci gaat met The Dreamers feitelijk in een iets andere verpakking in herhaling. Sex is interessant en het verkoopt, dus kan Bertolucci dit soort prullen blijven maken. Geef mij maar seks in een (inhoudelijk betere) verpakking (een film als The Unbearable Lightness of Being is een goed voorbeeld)

Bertolucci stelt mij na The Dreamers en The Last Emperor opnieuw teleur. Alleen Il Conformista wil ik graag nog zien, dan hoeft deze Italiaan voor mij niet meer. Novecento vond ik goed (3,5), maar was wel veel te lang

Niet Brando's sterkste film over een man vol zelfobsessie.

Het rumoer over de seksscenes was in ieder geval schromelijk overdreven.

Ik heb een vraag (waarop ik vrees niemand het antwoord weet):

In Last Tango in Paris zit een scene dat zij een plaatje wil draaien op de pick-up die daar staat. Brando vraagt: "Wat is it?" en zij antwoord: "Music, but I don't know how to work it..." Brando fixt het en er volgt een funky muziekje met gitaar en orgel. WIE WEET WELKE BAND DIT IS? Niet Gato Barbieri, want die heeft alleen de officiele fil-score (tango-muziek) geschreven.

Vond deze film lang niet zo slecht als ik verwacht had!(Na heel wat negatieve reacties gelezen te hebben op MM.. Ben ik toch voor die paar goede reacties gegaan.. en de film gewoon eens een kans gegeven)

De film is idd niet zo snel..maar geeft daarmee wel een realistisch beeld wat meer emotie kan tonen en laten zien.

Moet wel eerlijk bekennen dat de hoofdrolspeler mij meer deed dan de hoofdrolspeelster..

Why? ik denk omdat het verhaal van Paul(Marlon Brando) wat meer vraagtekens had.. en zijn uitspattingen wel boeiender waren..

Ook zijn kijk op de dingen van het leven waren apart.. maar niet onbegrijpenlijk(Met een verleden wat hij had in de film)

En Maria Schneider is gewoon een mooie vrouw.. die ook nog eens degelijk kan acteren!

Weer eens wat anders.. Frans & Engels door elkaar heen.. en dat bedoel ik nog geen eens in de negatieve zin van het woord maar juist het goede..

(De film had zowiezo minder realistisch overgekomen als er alleen engels gesproken was)

3,5 voor zover! maar deze film verdiend zeker wel een herziening over een tijdje ..

Kortom: Een film die zeker niet voor iedereen is, en zeker niet voor mensen die gewoon popcorn vermaak willen.. maar wel erg geschikt voor mensen die iets meer uit een film willen halen

Een film van twee verwante zielen die elkaar terugvinden en proberen elk hun problemen te verwerken. Dat doen ze door zich te verdrinken in een cocktail van sex en vooral anonimiteit om zo even de wereld te doen stoppen en de problemen te ontlopen. Als die problemen zich stilaan oplossen of ze die verwerkt hebben gaat sex over in liefde en anonimiteit verdwijnt. Dat komt de relatie die daarop gebouwd is, niet ten goede en krijgt een tegenreactie.

Op zich een goed uitgangspunt, waarbij je toch boeiend blijft kijken naar wat de personages bezighouden. Al is de film met momenten wat langdradig en had het best iets korter gemogen. Dat de hoofdpersonages, die uitgediept worden, met zichzelf worstelen is zeker niet slecht. Maar ook de randpersonages als de regisseur of de hotelreceptioniste blijken bizarre karakters te zijn. Dat geeft de film een wrange nasmaak. Ook is de muziek vrij aggresief voor deze film.

Geen slechte film dus, maar het kan toch beter.

Heb enkele jaren geleden in een TVblad ook grappige commentaar gelezen op deze film nl . " een pakje boter, meer moet dat niet zijn ..."

Marlon Brando is natuurlijk waanzinnig maar de film is vooral erg traag en moeilijk door te komen. De liefdesrelatie is interessant, en bevat enkele geslaagde bijkomende scenes maar echt goed wordt de film nooit. Enige hoop op een film zoals Bernardo Bertolucci's Il Conformista kun je op voorhand al laten varen. Nee, was niet bijzonder onder de indruk van Ultimo Tango a Parigi.

Marlon Brando in deze productie, een Europese nog wel, low-budget zo te zien ook nog. Maf. Volgens mij was ie toen al wereldberoemd of niet? Wou die tonen dat ie in iedere productie wel uit de voeten kon ofzo?

Ik snapte deze film echt niet nee. Zijn vrouw had zelfmoord gepleegd las ik. Okee. Heb toch vooral genoten van Schneider's behaarde poes niet te weinig. Was dat toen mode? Beffen deden ze toen niet veel denk ik. Vrije sex dan weer wel he!

Nu ik internet heb hoef ik deze dvd niet meer in mijn bezit te hebben, iemand nog belangstelling voor deze dvd? Vergeef me de vlekken die erop zitten haha.

Ik hoorde enkele mensen in de cinema (Film-Plateau Gent, daar hebben ze het briljante idee van af en toe een filmklassieker te draaien tegen een spotprijsje) achteraf zeggen dat ze eigenlijk geen idee hadden "waar het nu eigenlijk over ging". Vreemd, want Bertolucci vertelt een vrij helder verhaal. De emoties daaronder zijn bikkelhard en vager van aard, maar Bertolucci wisselt de rauwe scènes (Marlon Brando in getormenteerde doen) af met de beslommeringen van een frivole cineast en diens knullige filmcrew. Zo wordt 'Last Tango in Paris' naast een emotionele rit ook gewoon een ode aan het medium film. Hoe Bertolucci in de gedaante van de jonge cineast speelt met romantische muziek en met de cliché's van de romantische film (de regen!)...prachtig gewoon!

En wat voor een acteur is die Marlon Brando toch! Ongelofelijk vitaal (hoewel hij ongeveer 50 was, toch nog een omgekeerde koprol, om toch maar banaliseren), ontzettend doorleefd en ongezien charismatisch..."zo acteert men tegenwoordig niet meer", dacht ik nostalgisch.

En Maria Schneider...prachtige verschijning, toch? Wat geeft al dat (overbodige?) naakt dan?

'Last Tango in Paris' is meer dan een bundeling van de erotische lusten van Bertolucci, daarvoor heeft de film immers teveel inhoud. Alleen overschat de regisseur zichzelf bij de begingeneriek. Beelden van Francis Bacon, muziek van de vergeten jazz-legendes Gato Barbieri en Olivier Nelson...ik werd er extatisch van. Bertolucci lost die verwachtingen echter absoluut niet in - hoe kon hij ook?

Toch blijft hij een meesterlijk regisseur. Ik herinner me bijvoorbeeld de geniaal gecomponeerde scène met de lift, die halverwege blijft hangen en dan terug naar beneden gaat. Of de race-scène met Marlon Brando naar de top van het appartementsblok. Scènes vol adrenaline, van een ingetogen schoonheid...op het grote doek vast nog aangerijpender dan in de huiskamer. Het eindbeeld, bijvoorbeeld...o-ooh, Marlon!

een film die blijft zinderen, altijd maar weer. om zeker opnieuw te zien.

(ik slaag er maar niet in mijn gedachten te ordenen tot een heldere recensie. vandaar deze chaotische gedachtenstroom...)

Beetje kort, helaas, maar heel interessant!

Oh god, lekker intellectueel doen in de jaren '70 toen ook niemand snapte waar die film eigenlijk over ging en men maar raak leuterde. Vooral over Maria Schneider dan. Mannen en jongens natuurlijk en (sommige) vrouwen en meisjes op haar wilde lijken. En Marlon werd natuurlijk geniaal genoemd. Tsja.....heb hem drie keer gezien en toen nog jong en naïef wilde ik ook het natuurlijk ook snappen. Nooit gelukt! Wat ik echt dacht schrijf ik maar niet.....

Helaas raakte Maria Schneider door haar drugs gebruik al snel aan lager wal en in de vergetelheid. Jammer, want ze kon wel acteren. Toch eens googelen of er (nog) iets over haar te vinden is.

Ze heeft nog een slappe rol gespeeld in een Nederlands film als lesbische vriendin van Monique van de Ven. Naam van de film echter vergeten.....

Ach, wie weet als ik er aan denk vanavond werp ik nog eens een 4e blik op deze film want het is hier te heet om te slapen en in de stad maken de kids herrie en/of ruzie......

Deze heerlijke film ademt een heel bijzondere sfeer uit. Het acteerwerk van Marlon Brando en Maria Schneider is fenomenaal. De beelden en de muziek zijn heel fraai.

Ja, ik heb ook even gegoogeled. Maar toch bedankt.

Heb eerlijk gezegd slechts zo af en toe even gekeken.Was met andere dingen bezig ondertussen.

Heel verfrissend, als je dit in de context van deze film kan zeggen, om "normale" mensen te zien. Niet de gepolijste acteurs die we tegenwoordig voorgeschoteld krijgen. Brando is/was inderdaad een magistrale acteur. Jammer dat Maria Schneider -vond ik toen ook al- de weg kwijtraakte zogezegd. Zij was ook toch heel goed.

Weet echt niet hoeveel sterren ik kan geven sinds ik niet de hele film heb gekeken. Vond het moeilijk m'n aandacht vast te houden.

Overigens, hulde aan Canvas voor het uitzenden van zo'n klassieker!!!

Nee, schaamhaar was toen heel normaal. Het zit daar niet voor niks toch? Mode is wat veel mensen nu doen!

Nou, er werd heel wat afgebeft hoor in die tijd, is van alle tijden volgend mij? LOL! Doch niet in films. En vrije sex? Nah, dat is er toch nog steeds?

Ik wil het allemaal best geloven, maar de manier waarop het stuk deze parallel behandelt lijkt me nogal bij de haren gesleurd en vooral bedoeld om de film een extra, kunstzinnige diepte (en meer "waarde") te geven.

Ik schrik er een beetje van dat zoveel mensen struikelen over het trage tempo van de film. Persoonlijk vond ik het wonderwel passen bij de vertwijfeling en wanhoop (op zijn minst bij Brando) van beide hoofdpersonages, en leverden de langgerekte opnames in combinatie met de emotioneel geladen muziek vaak mooie momenten op. Ik vond dat de film aardig opschoot in elk geval.

De wisselwerking tussen de scènes op het appartement en de scènes over Marlon's overleden vrouw (waarvan ik eerst dacht dat het flash-backs waren) en de scènes met de vriend-regisseur (die de film bij wijlen een erg bevreemdend kantje gaven) vond ik ook erg geslaagd. De voorlaatste scène - in de danszaal - vond ik erg krachtig en had ik misschien liever als sluitstuk van de film gezien: Brando's tristesse en onbeholpenheid stijgt hier ten top. Sowieso is Brando - zoals hier reeds vaak gezegd is geweest - dé sterktehouder van de film: een krachtige persoonlijkheid waar je niet om heen kan.

Last Tango in Paris werd voor mij niet het meesterwerk dat velen er van maken, maar bood een mooi uitgebeeld verhaal aan over twee dwalende zielen die een uitweg zoeken. Mooie 3,5*

3,5*

Net als Friac ben ik verbaasd over de negatieve klank die men hier geeft aan 'traag' in deze film. Nergens is deze film naar mijn mening te traag. Elk shot, elke lading voegt iets toe aan de film door sfeer, observatie van details en spaarzame dialogen. Er zit niets te veel in de film. Genoeg informatie komt er doorde dialogen en de losse shots die uiteindelijk een fraai geheel vormen metenkele verhaallijnen die elkaar effectief kruisen. Minpuntje vond ik de gevoelens van die mooie, frisse jonge dame voor die lelijke, vieze, onverzorgde, oude kerel. Ik vond het contrast te groot om het werkelijk tegeloven.

Mooie shots, mooie beelden, lekker sfeertje in deze film uit mijn geboortejaar.

maarsjees! dat mens had meer haar op haar onderbuik dan ik op mijn kop zeg!

Prachtige klassieker waarin een destructieve relatie tussen de twee hoofdpersonages centraal staat. De film bevat een aantal sterke dialogen en monologen. Vele mooie, bijna theatrale, camerabewegingen en twee uitmuntende acteurs zorgen ervoor dat je blijft kijken. De destijds expliciete sexscenes zijn vandaag de dag zeker minder controversieel, en hierdoor verliest de film wellicht wat aan kracht ten opzichte van 30 jaar geleden.

Sublieme klassieker!

to bad about Maria , dat nieuws van deze week.

Diepe indruk gemaakt op mij deze film , ik zag hem toen ik 15 was .

Fenomenaal acteerwerk van Maria Schneider .

Rest in peace my dear. You deserved a better life.

Marc