Ultimo Tango a Parigi (1972)

Een vreemde intrigerende film. Brando neemt risico's of hij nog op de toneelschool zit (maar houdt wel zijn broek aan), Maria Schneider (20 toen) lijkt niet te weten in wat voor film ze staat, maar is geweldig zichzelf.

Ze wist niet wat ze deed, zei ze later. 'Bertolucci is more of a gangster than a movie director'. Ze was (of voelde zich) 'gemanipuleerd'.

'After Last Tango, people were insulting me in the street. In restaurants, waiters would bring me butter with a funny smile'.

[spreek deze tekst hardop, met een lijzig frans accent !].

Schneider slaapwandelde later nog es door een Nederlandse film met Monique van de Ven.

Ik sluit me bij HugoHei aan.. Schneider werd wel met Sylvia Kristel vergeleken toen!

Nee, heb 'em nu een paar keer gezien, en wat mij betreft wordt deze film, op een paar scenes na, zwaar overschat!

Couldn't agree more.

Pf, er is flink gefilosofeerd over deze film.

Recensie NRC, met o.a. vergelijkingen met de films

Bitter Moon en Fatale.

Recensie Chicago Sunday Times

Stuk over de invloed van de schilder Francis Bacon op de film.

Erg vervelende film. Nergens aangrijpend of mooi. Zowel de relatie niet als het rouwen om de zelfmoord. Achterhaald provocerend gedoe als excuus om maar vooral veel tieten en ranzigheid te laten zien.

Lange monoloog van Brando in close-up vond ik wel mooi, maar dat ligt geheel aan Brando.

Leuk om wat Simca's, Renaults. Peugeots te zien in Parijs anno '71. 1,5*

Ga Playtime van Tati zien, daar is het nog mooier. !

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik het al niets, maar toen was ik erg moe en kon ik m'n aandacht er amper bijhouden, en dat was bovendien een Duits nagesynchroniseerde versie. Vanochtend dus nog maar eens geprobeerd met een versie in de oorspronkelijke talen en met ondertitels (de pan-and-scan was wel erg hinderlijk nu), maar ik vind het nog steeds niets. Sommige mensen schjinen er emotioneel erg heftig op te reageren, maar ik bleef weinig geboeid zitten kijken naar drie mensen wiens beweegredenen mij volstrekt onbekend bleken (tovenaar zal me nu wel weer willen vertellen dat dat allemaal komt omdat ik nooit verliefd ben geweest, maar als je daar zo gek van gaat doen hoeft dat van mij ook niet zo eigenlijk ) De film verviel verder voortdurend in ellenlange monologen over niets, en daartussendoor mag Schneider weer even naakt over het scherm huppelen; misschien dat het anno 1972 heel schokkend was, maar dat maakt de film er niet beter op.

Brando is best indrukwekkend, maar dan vooral door juist zo 'out of place' over te komen (de Club van Taalpuristen alhier mag zich beraden over een goed Nederlandstalig alternatief) en er zit af en toe een vreemd soort humor in de film, maar daar houdt het verder mee op. 2 *

purno is opgelucht..

mijn videorecorder had zijn werk gedaan, dus ik ging zitten voor een klassieker. De film stond er niet helemaal op, maar dat kon mij helemaal niet meer bommen

Het maakte mij niet meer uit hoe de relaties zich verder ontwikkelden. Het idee erachter is aardig, en ook de monologen zijn soms orgineel, maar de film bleef ver verwijderd van mijn snaren (laat staan een gevoelige).

opgelucht, omdat ik met meerdere in het schuitje zit

Of zit de film in een zinkend schip en staat de huidige generatie op de kant te lachen? :evil

trouwens wel weinig stemmen/ reacties

''when you feel it with every nerve in your body, it's a masterpiece''

2 sterren

Klassieker van naam en niet van inhoud. Helemaal met Queto en Dhr. Purno eens.

Ik vrees dat de "reputatie" verband houdt met wat expliciete scenes voor die tijd.

Het liefdesverhaal had nog wel wat hier en daar en Brandon speelt erg goed, maar de laatste drie kwartier slepen zich voort en zijn hopeloos saai en langdradig. 2,5 *

deed me weinig,maar er hing wel een aparte sfeer in die film.

Eindelijk dan, de film die ik al zo lang wil zien is vannacht op TV.

Ik ben zeeer benieuwd.

Ik ben ook benieuwd. Net Brando's bio uitgelezen en nu ben ik erg nieuwsgierig naar die 'geniale zelf-revelatie' van de beste man...

Bij vlagen traag een oersaai, maar daarentegen is de relatie tussen Brando en Schneider toch erg intrigerend en boeiend. 3*

Sluit me aan met wat al gezegd is: intrigerend en bij vlagen briljant, maar soms oersaai

3*

aardige film, maar na één keer wel gezien

2,5*

Overigens doet het verhaal de ronde dat die boterscene echt was en dat Schneider niet wist wat er overkwam.

Inderdaad, het verhaal. Klasseer dat maar bij de afdeling sprookjes.

Een klassieker uit 1972, waar je wel even over na moet denken hoe het allemaal zit en waarom alles gebeurd. Goed geacteerd door Marlon Brando en Maria Schneider. Regie van Bernardo Bertolucci. Een bijzondere film.

Die boter scene brrrrrrr

Onwaarschijnlijk goed. Bijzonder sterk verhaal, prachtige score, veel scenes met impact en een briljante rol van Brando. Heb nog niet veel gezien van Berto maar daar gaat dankzij dit meesterwerk verandering in komen. Ben vooral erg benieuwd naar Novecento en The Dreamers.

Nu weet ik eindelijk waar Abel Ferrara zijn inspiratie vandaan heeft gehaald voor die onvergetelijke Jezus scene in Bad Lieutenant. Lieutenant heeft trouwens wel meer overeenkomsten met deze film; de kille manier van filmen en beide films hebben een zelfde soort einde: de charismatische hoofdpersonage gaat dood door een verslaving (Brando is verslaafd aan Jeanne en Keitel is verslaafd aan drugs). Brando's rol hier sowieso vertoond erg veel gelijkenissen met de rol van Keitel in Lieutenant. Beide mannen zitten in een moeilijke periode, ze zijn schofterig en hebben overal lak aan maar het goede zit in ze en die komt uiteindelijk ook naar boven. Bij Brando komt het echt naar boven, bij Keitel natuurlijk wat minder. Hoe dan ook, zowel met Brando als Keitel loopt het bijzonder tragisch af.

Bertolucci is, net als Ferrara, een regisseur naar mij hart en Last Tango is in mijn ogen een perfecte vijf sterren film. Brando speelt hier een van de beste en meest initrigerende rollen uit zijn carriere, Bertolucci en Brando hadden vaker samen moeten werken. Beauty of mine, sit before me. Let me peruse you and remember you... always like this...... 5*

Ik zou the dreamers maar skippen en direct gaan kijken naar the last emperor, wat misschien wel visueel één van de beste films aller tijden is.

Ben het verder helemaal met je eens. UTiP= 5*

Sensuele , geile en intense film! Marlon Brando is weergaloos als verloren ziel, welke een andere verloren ziel ontmoet in een appartament in Parijs. Prachtige neukscenes en wat een mooie mensen om naar te kijken.

4 *

Was voor die tijd een opmerkelijke film; In "retrospect" zou ik nu zeggen dat het een zwaar overgewaarde film is; weinig diepgang en erg sloom

Niet sloom maar traag en traagheid siert vakman Bertolucci. Niemand kan zo boeiende trage films maken als deze man.

Sluit me sterk aan bij Diesel; deze film diepgang en 'sloom zijn' verwijten, is het bewijs van volslàgen onbegrip tegenover het eigenlijke thema van dit tijdloos meesterwerk van de grote bertolucci die als nooit het gevoel van de eenzame, verloren, lijdende ziel vangt.

Daar lijkt het misschien op, maar nergens appelleert de film aan een oprecht gevoel. Het doet allemaal gekunsteld en filmisch trendy aan.

Dat is misschien een terechte kritiek en zonder enige twijfel is 'LTIP' vrij ontoegankelijk, maar eenmaal tot de film doorgedrongen, laat ie je nooit meer los.

Deze film blijft me altijd bij...