Gosford Park (2001)

Pfft.

Overwegend saaie koffiebabbel. Een karrenvracht personages die amper kunnen begeesteren zorgen voor een te lange intro. Wanneer dan eindelijk iets gebeurt is het much ado about nothing. Daar zit natuurlijk de humor in, maar dat is niet genoeg om de speelduur lang te boeien.

Visueel is de film te saai gefilmd, soms ook te stoffig. Enkele acteurs zijn te voor de hand liggende castings (ja, Maggie Smith), enkele andere zijn uitstekend. Maar geen enkele kan de film redden van een zekere saaiheid.

2

Onmenselijk saaie mysteriefilm met een goed acterende cast, maar daarmee zijn alle positieve punten weer benoemd. Regisseur Robert Altman creëert een weinig opzienbarende wereld met een uitgewassen visuele uitstraling en een gebrek aan creatieve plotinsteken. De eerste helft van de film wordt gebruikt om de personages te voorzien van kleur, maar helaas brengen de makers ze weinig interessant naar voren. Het uitgesponnen gekwek boeit namelijk voor geen zier en eenmaal het whodunnit-aspect naar voren wordt geschoven zijn we allang over de helft heen. Tegen de tijd dat de detective komt opdagen wordt de kijker vooralsnog niet uitgenodigd om maar een moment mee te denken met de zaak en wordt dan ook vooral op afstand gehouden. Met een speelduur van 137 minuten lijkt Gosford Park vooral eindeloos lang te duren en vormt een verspilling van talent.

Een heerlijke film om lekker in weg te duiken op een kille zaterdagavond, met een glaasje whisky erbij. Heb hem in de herhaling gegooid, ook om Maggie Smith nog eens te zien, hier al helemaal klaar voor Downton Abbey. Zag dat ik er bij de eerste lezing maar een mager zesje voor over had en daar heb ik nu een halfje bijgedaan. Alhoewel, het viel me op dat de film halverwege nogal inzakt en dat 'de moord' voor nieuwe brandstof moet zorgen. En wat hier ook al gememoreerd is, wat er nou precies mis is met al die personages wordt niet erg duidelijk gemaakt. Gewoon te veel personages om voor de kijker goed te kunnen volgen. Maar de whisky was prima!

Negen Altmans in de bios gezien deze maand en van de ene verbazing in de andere gevallen. Wat een regisseur, wat een diversiteit.

En dan deze als laatste..., delightful! Nashville was briljant, Short Cuts geniaal en deze....ronduit perfect. Qua casting, en regie, ontwikkeling van karakters en plot...humor, inhoud, en productie... Echt een perfecte film, ik heb ontzettend genoten. Maar ik heb ook echt geen slechte Altman gezien, elke keer een genot.

Regisseur Robert Altman weet hier een indrukwekkend ensemble op te trommelen, maar de overvolle cast bakt er door het flauwe script en de futloze dialogen weinig van. Halverwege vindt er opeens een moord plaats, maar wie vervolgens een spannend moordmysterie verwacht komt bedrogen uit. De film kabbelt dan gewoonweg door naar het slappe einde. Het enige echt positieve element van de film is dat deze zich laat bekijken als een soort blauwdruk van schrijver Julian Fellowes voor zijn latere Downton Abbey. Zelfs Maggie Smith is hier reeds present. Het heen en weer schakelen tussen de bedienden in de kelders van een landhuis en de rijke bezoekers boven hen doet sterk denken aan die serie.