McLintock! (1963)

McLintock! kon ik altijd al herinneren als een drukke, maar vooral flauwe western. De film heeft wel een dosis humor, maar voor mij is het een overdosis. Met name het einde en het modder gevechtje. Vaak komt het niet grappig uit de verf, eerder druk en vervelend. Zelfs al is de film best vermakelijk, is dat nog erg hinderlijk. Het echt grote pluspunt van deze film is Maureen O'Hara die ook hier geen teleurstellende rol neer zet. Jammer van de film. Ze zat in veel leukere/mooiere films. Met Wayne heb ik echt absoluut niks. Ook hij weet totaal niet grappig over te komen. Voor de rest is het eigenlijk een zwakke, maar ook best irritante western. 2,0.

Een western die zich zelf niet al te serieus neemt, zo lijk tme. Er zitten nogal veel domme dingen in (die soms grappig waren, maar die het ook soms totaal niet waren). John Wayne heeft wel een leuk personage om te spelen: een brombeer die al eens te diep in het glas kijkt en die bovendien niet te verlegen is om eens een straffe uitspraak te doen. Hij zet dat personage zeer goed neer, en het is ook eens iets anders dan altijd de pure held te spelen (wat ik van hem doorgaans gewoon ben). Wat betreft de rest van de personages, vond ik de Chinees en 1 van die indianen wel geslaagd als komisch typetje. Het verhaal heeft niet al te veel om het lijf, het is nogal simpel waardoor het soms wat langdradig werd.

Swell party, where's the whisky?

McLintock behoort tot één van mijn allereerste John Wayne films. Het begon ooit met een aantal boxsets waar voornamelijk films uit de jaren '30 tussen zitten. De meesten zijn van Wayne's Lone Star periode en dat zijn praktisch allemaal films die de speelduur hebben van een goed uurtje maar tot mijn verbazing zat daar dan ook opeens McLintock tussen. Een film die de acteur eerder tegen het einde van zijn carrière maakte en die schijnbaar een komedie zou zijn met een vrij lange speelduur voor een komedie. En laat ik daar nu juist schrik voor hebben gehad want hoewel ik een enorme fan ben van Wayne, kon ik me hem niet echt in een komische rol voorstellen. Het werd echter wel eens tijd om de film te kijken want hij lag hier toch al erg lang.

En dat is eigenlijk uiteindelijk goed meegevallen. Vooral ook omdat hij hier eigenlijk niet veel anders doet dan gewoonlijk, namelijk de tough-guy spelen met een goed hart. Regisseur McLaglen maakt dan ook gelukkig niet de fout om Wayne als billenkletser af te schilderen want ik betwijfel of dat goed tot zijn recht had gekomen. Ik ben daar zelfs vrij zeker van want het slapstick einde waar McLintock zijn vrouw voor ettelijke minuten doorheen het stadje achtervolgt is niet zo enorm geslaagd. De langere speelduur valt trouwens ook nog enorm goed mee, zeker voor een komedie weet de film de aandacht goed vast te houden en blijft het allemaal vrij vermakelijk. De knokpartij halverwege de film is het hoogtepunt, nu hou ik sowieso wel van eens een lekker potje knokken in een film, maar ook het universele thema van venten die werkelijk geen snars begrijpen van vrouwen is een goede kapstok voor een aantal leuke scènes. Het blijft weliswaar allemaal redelijk voorspelbaar maar bon, dat durf ik wel eens meer met de mantel der liefde bedekken met dit soort oude films. Bizar trouwens dat dit oorspronkelijk bedoeld is als verfilming van The Taming of the Shrew van Shakespeare. Nu heb ik dat verhaal gelezen en eerlijk gezegd, ik zie het er toch niet in. Een Western is dit dan ook niet want geweren komen er amper aan te pas.

Let trouwens wel op met welke DVD versie je koopt. Die van mij komt uit een John Wayne collectie met zo'n 8 andere films maar er bestaat ook een reeks genaamd 'John Wayne Collection' die allemaal uit aparte films bestaat. Ik heb er daar zo'n 9 van geloof ik en degene die ik al heb gezien zijn van degelijke kwaliteit. Op mijn DVD ontbreekt het geluid in de laatste minuut en zijn de eerste minuten van barslechte kwaliteit. Dit is ondertussen mijn 29e film met John Wayne in de hoofdrol/bijrol en hij begint zich toch wel tot één van mijn favoriete acteurs te ontpoppen. De man straalt een heerlijk charisma uit en is in dit soort rollen dan ook perfect op zijn plaats. Het was ook al de 4e keer (van de 5) dat Maureen O'Hara meedeed en die tandem is dan ook enorm goed geolied. De wisselwerking is heerlijk om naar te kijken en O'Hara ziet er nog altijd verdomd goed uit. Voor de rest zitten er in McLintock nog wel een aantal leuke bijrollen zoals Running Buffalo en de mannelijke kok ten huize McLintock. Vrij racistische karikaturen eigenlijk maar wel leuk. Patrick Wayne, inderdaad zoon van, doet het trouwens ook niet slecht als Devlin.

Ik zag hier eigenlijk wat tegenop maar dat is onterecht doordat het resultaat er mag wezen, ik kan me in ieder geval meer vinden in de Imdb rating dan die hier op MovieMeter. Af en toe voelt McLintock wat gedateerd en niet-grappig aan maar over het algemeen heb ik me toch wederom geamuseerd. De combinatie Wayne en O'Hara werkt goed en daar wordt de film toch grotendeels door gedragen.

3,5*

Meer een komedie dan een western. Jammer van de uitgerekte slapstickscènes (bij de bouwplaats van de kolonisten, op de trap), want anders zou ik dit ongetwijfeld een erg leuke film vinden. Nu is het vooral een te vet aangezette klucht, waarin zelfs John Wayne letterlijk en figuurlijk kopje onder gaat. Dat geldt min of meer ook voor Maureen O’Hara, zij het dat zij op de momenten dat ze vuur spuwt haast van het scherm spat. Die scènes zijn dan ook zeer amusant, maar de rest van de film komt amper boven de middelmaat uit.

Komedie die nergens grappig is, maar wel best vermakelijk. Fijn sfeertje in dat stadje zo, veel leuke bonte personages en een heerlijke Wayne die helemaal in zijn rol van goedzak zit. Maar de twee uur zijn wel vrij veel en veel knokscènes worden te lang gerekt. De film leek me ook eerder een goed uitgangspunt voor een serie met kortere afleveringen. Ook omdat de film enorm chaotisch is en soms nergens heen gaat. Verder leuk om een Wayne-film in kleur te zien, maar helaas wel in enorm matige kwaliteit en ook weinig bijzonder in beeld gezet. 3,0*.