The Shipping News (2001)

Deze film mist de sterkte en de kracht van Whats Eating Gilbert Grape en de frisheid van My Life as a Dog, maar toch heb ik me wel vermaakt bij (weer) een goeie Hallstrom film. Sterke cast, maar helaas is het verhaaltje een beetje langdradig en saai. 3,5*

Shipping News is een rustige intieme film.
Spacey als de uitgebluste, gebroken man die maar niet zijn draai krijgt.
Ik vond 'm niet saai, maar ik ergerde me aan de opgedrongen symboliek en een weinig subtiel eerste half uur.
De helderziende dochter, het 'spookhuis', Spacey die roept dat hij voelt dat hij afstamt van piraten, de man die bij nader inzien toch niet dood is en dan gelijk weer bij zinnen lijkt en zegt 'ik heb de vloek overwonnen, zoon je mag je visvergunning hebben' . Dan wordt het mij teveel.

Wat een slappe hap. Wat maakt Spacey zijn rol oninteressant (omdat de pa van het personage hem een nietsnut vindt, is dat geen reden om 'm ook als een volstrekte nietsnut te spelen!). Jammer Hasse Langstrumpf, dat je van die nietszeggende sprookjes maakt tegenwoordig, dat je niet wat spannender durft te zijn, zoals Pippi. De enige die een beetje Pippi is en wat van haar filmdoektijd maakt, is de enige echte Cate. Cate, jij hebt het. Hoe krijg je het toch iedere keer voor elkaar...

Hallström weet van the Shipping News ook weer een sprookje te maken.

Het onderwerp van de film is behoorlijk zwaar en brengt ook best zware thema's aan het licht. Echter is de film ook in een lekker luchtig jasje gepakt(vooral het 1e uur), waardoor het nooit te zwaar op de maag ligt. Dit kan soms een probleem zijn, doordat je niet altijd het gevoel krijgt dat de personages er heel serieus mee omgaan.

Heel storend is deze factor niet, want de bekende cast die deze film siert doet gewoon hun ding en dat brengt stuk voor stuk overtuiging mee in elke rol.

Niet de beste Hallström die ik heb gezien, maar nog steeds beter dan de gemiddelde drama film.

3,5*

Dit was nog een goeie film. Het eerste half uur begint erg veelbelovend met enkele leuke visuele vondsten, spijtig genoeg trekken ze dit niet de volledige film door. Vervolgens neemt men qua verhaal ook wat gas terug. Nu de film weet toch de volledige speelduur te boeien. Ook de cast wist me te verrassend, ze speelden allemaal overtuigend. De rol van Cate Blanchett is wel redelijk beperkt.

Het is geen zo'n grootse film, maar toch de moeite te waard om te bekijken.

Een goede drama/romantiekfilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs Kevin Spacey, Pete Postlethwaite,

Scott Glenn...

En een actrices Julianne Moore en Judi Dench (James Bond)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Mooi landschap....

Prima achtergrond geluid/muziek (geen Dolby Digital aanwezig)...

Als een verhaal van John Irving, waar de duvel, z'n ouwe moer en the kitchen sink bijgehaald wordt. Van de ene absurditeit in de andere. Misschien dat Hallstrom door zijn hiervoorgaande verfilming van een boek van Irving geïnspireerd was om nog eens zoiets te doen?

Leuke cast, Cate Blanchett onherkenbaar als het sekreet Petal, Judi Dench als de niet helemaal sporende tante, maar ook een hoop kleinere rolletjes van leuke acteurs. Eigenlijk is Spacey de enige waar ik nou niet zo heel erg van onder de indruk ben, hij doet een beetje vlakjes en suffig. Misschien omdat de rol dat vraagt, maar indrukwekkend is het zeker niet.

The Shipping News was een gokje. Afgaande op regisseur Lasse Hallström en de indrukwekkende cast werd mijn interesse gewekt.

Ik kreeg eigenlijk vrijwel precies waar ik op hoopte. Ik was niet echt bekend met het verhaal, maar ik hoopte op een relatief simpele, weliswaar goede, dramafilm met goed acteerwerk. Uiteindelijk is dat precies hoe ik de film kan samenvatten. Het geheel heeft even tijd nodig om op gang te komen, maar ontpopt zich uiteindelijk tot een vermakelijk geheel. Wanneer de familie afreist naar Newfoundland, ontstaat er direct een wat grimmige sfeer die de rest van de film aanwezig blijft. Het verhaal is veelzijdig en boeiend. Enerzijds heb je natuurlijk de verwerking van het verlies van Patel door zowel vader als dochter, maar ook de geschiedenis van de Quoyle's is een interessant gegeven. Bij vlagen zaten er ook spannende momenten in de film.

De cast presteert goed. Kevin Spacey's rol is niet een van zijn beste, maar hij deed het wel gewoon op een manier waarop je met het hoofdpersonage meeleeft en nooit echt saai wordt. Julianne Moore is sympathiek en ook de bijrollen van Rhys Ifans, Judi Dench en Cate Blanchett worden goed ingevuld. Het zijn allemaal niet geweldig interessante personages, maar door de gebeurtenissen in het plot voelde ik me toch wel betrokken met hen. De locaties zijn overigens prachtig geschoten.

Er is veel interessants te noemen aan The Shipping News. Het veelzijdige plot is het voornaamste wat aanspreekt. Doordat er vrij veel gebeurt, ging het me nooit vervelen en vloog de tijd voorbij. Ik weet dat het niet om een arthouse gaat hier, maar doordat alles niet zo bombastisch gebracht werd, voelde het ook weer niet aan als de typische Hollywood productie. Uiteindelijk vond ik dit wel degelijk bovengemiddeld binnen het genre. Een aangenaame speelfilm, die door zowel cast als verhaal gemakkelijk overeind wordt gehouden.

3,5*

Nadat zijn vrouw gestorven is, gaat een man met zijn dochtertje en een tante naar het afgelegen Newfoundland. Daar liggen hun wortelen en willen ze opnieuw beginnen. Het is ook daar waar oude familiegeheimen weer opduiken en nog vele andere verhalen. De film is best boeiend en heeft over het algemeen ook een mooie en onheilspellende sfeer, ondanks dat het er toch ook aangenaam kan zijn. Het enige echte minpunt aan de film is dat er teveel verhalen zijn in de film, en daardoor mist de film diepgang en komt er een hoop uit het niets langs waaien om weer even snel te verdwijnen. En dat terwijl er een hoop boeiends gebeurt. Als ik mag kiezen tussen een langere film of wat minder maar beter uitgediepte verhalen in de film, zou ik voor de langere film kiezen. Of een miniserie. Want nu vloog het toch allemaal voorbij en was daar ineens de aftiteling. Ik had best nog wel langer willen genieten van deze film.

Even aan de drama op de vroege zaterdagavond en in dit geval met een film die ik al eens gezien had, er veel van herinneren kon ik me er niet van op de wetenschap na van een knappe Cate Blanchett en dan met nadruk haar achterwerk met string als ze zich in een spijkerbroek wurmt. Afijn, tijd voor een hernieuwde kennismaking...

Het verhaal draait rond Quoyle, op het eerste oog een simpelaar die uiteindelijk toch meer in zijn mars heeft, maar hij wordt vooral geremd door komaf, opvoeding en achtergrond, iets dat vooral het maken van slechte keuzes inhoud en dan voornamelijk rond Petal. Een verhuizing naar de omgeving van de voorouders moet voor een frisse wind en uitkomst zorgen. Maar daar komt Quoyle vooral achter de slechte naam van zijn familie, komt een grote schare aan buitenissige karakters tegen die net zo worstelen met het leven, gebeurtenissen en afkomst en wordt an passant schrijver bij de lokale krant.

Fraai is de omgeving die een bepaalde hardheid en ongereptheid uitstraalt, Spacey is zoals altijd goed en vooral Blanchett blijft hangen als lekker ding. Maar verder wil het toch niet echt vlotten met The Shipping News en kabbelt de film zeker tot de helft maar een beetje aan zonder dat echt de essentie aan bod komt. Pas met de onthulling van de ware aard rond de Quoyle's, en enkele dingen die de vader op zijn kerfstok heeft, krijgt de film iets extra's en lijkt de film toch als een echt drama te gaan draaien rond afkomst en de trauma's die bepaalde gebeurtenissen of op opvoeding hun stempel op een leven kunnen drukken. Voeg daar bij een bepaalde veerkracht en onverzettelijkheid binnen de omgeving en het harde leven en werk in een dergelijk klimaat en The Shipping News lijkt toch op te krabbelen en op een 3.5 af te varen.

Maar nee, het licht bovennatuurlijke sausje met de dingen die Bunny lijkt te voelen of te zien trekt het geheel weer uit evenwicht. Het einde met het huis is nog tot daar aan toe ten teken dat oude dingen afgesloten worden en nieuwe dingen kunnen beginnen maar de afloop rond Jack Buggit is op dat vlak gewoon te veel en trekt het wankele evenwicht van The Shipping News eigenlijk weer naar een product dat van alles iets heeft maar nergens goed richting kiest en overal buiten valt. En plotseling is me duidelijk waarop ik alleen Blanchett haar achterwerk in string onthouden heb want The Shipping News is niet heel slecht maar buiten dat ook eigenlijk een film die weer heel snel vergeten wordt.

Prachtig drama op een prachtige locatie, maar wellicht beter van te genieten als je het boek niet gelezen hebt.

Ik denk dat deze film van hetzelfde last heeft als Tracks (2013) die ik laatst keek en waar ik wél het boek van gelezen heb. Het zijn films van weinig woorden en veel gedachten en dat is een uitdaging. Ga je met een voice over werken? Kun je het opvangen met subtiel camera werk en bepaalde elementen wat meer in beeld brengen? Of 'verzin' je toch maar wat extra dialoog? Een keuze uit kwaden. Bij tracks beviel me de film beter nadat ik het boek heb gelezen omdat ik toen de hoofdpersoon gewoon beter begreep en minder irritant vond. Als ik de reviews lees is dat bij The Shipping News niet het geval.

Ik heb het boek dus niet gelezen, maar kon erg van de film genieten. Ik ben het wel eens dat er veel verhaallijntjes zijn en het wat bovennatuurlijke elementen dat er later in komt voegt weinig toe en wordt ook weinig mee gedaan. Ondanks de verschillende sub plotjes, wordt de film niet ingewikkeld en kun je de verschillende personen zonder problemen uit elkaar houden. Ik vond de film ook niet oppervlakkig. Mooi om te zien hoe Quoyle (en eigenlijk iedereen) uiteindelijk het verleden kan afronden om plaats te maken voor het geluk en de toekomst. Prachtig in beeld gebracht met het huis dat de storm niet overleeft.

Ik was voorbereid op een wat saaie en langdradige film, maar - misschien wel door de verschillende verhaallijntjes - bleef er genoeg te genieten en gebeurde er steeds wel weer iets nieuws. Er wordt uitstekend in geacteerd en de landschappen zijn ook prachtig. Ik vond dat het verhaal zich juist mooi stukje bij stukje werd prijs gegeven tot alle puzzelstukjes keurig in elkaar vallen. Er blijven geen losse eindjes open. Okay één dan: waarom worden de oude Quolles destijds verjaagd waardoor ze hun huis moesten verslepen? Dat blijft voor mij onduidelijk. Voor rest: prima verhaal en film waar ik niet veel op kan aanmerken. Daarom 4 sterren.