Los Amantes del Círculo Polar (1998)

Een bijzondere film van Julio Medem die vanuit de standpunten van Ana en Otto op een dromerige wijze hun liefdesverhaal uit de doeken probeert te doen. Vooral hun jeugd en dus het eerste gedeelte van de film was erg sterk met als hoogtepunt de scènes op de achterbank in de auto. Nadien verslapte mijn aandacht wat en kabbelde de film in mijn ogen voort.

Medem zorgt voor een uitstekende karakteruitdieping van Otto en Ana, maar dit gaat ten koste van de andere personages. Otto en Ana groeien naar elkaar toe en hun geheime liefde is innig en puur. In het begin ontstaat de liefde doordat hun namen palingdromen zijn (net als de naam van de regisseur overigens) en doordat ze haar overleden vader in hem ziet. Later wordt haar liefde voor Otto reëler. Cinematografisch ziet het er ook allemaal OK uit. De beelden in Finland zijn schitterend. De film hangt echter ook aaneen van de toevalligheden en dat ligt me dan weer minder.

Zeker geen slechte film en al bij al een leuke kijkervaring, maar de verwachtingen waren wellicht te hoog gespannen. Het liefdesverhaal is bovengemiddeld en knap, maar voor de rest had ik te weinig voeling. Alles in beschouwing genomen zwevend tussen 3,0* en 3,5*.

Fijne herziening.

De film is een kind van z'n tijd, getuige het redelijk geforceerde plot wat de personages is een duidelijke richting duwt. Persoonlijk kan ik dat wel waarderen, maar wie een natuurlijk romantisch drama verwacht zal allicht wat teleurgesteld zijn door de manier waarop de persoanges elkaar steeds weer vinden/verliezen.

Visueel is het netjes, al begrijp ik niet waarom er gekozen is voor een koud/blauw kleurenpalet. Acteerwerk is erg goed (ook de kindjes), soundtrack ook bovengemiddeld en het plot blijft ook wel beklijven, al zitten er regelmatig grote tijdssprongen in.

Was er een beetje bang voor vooraf, maar het is een film die nog steeds staat als een huis wat mij betreft. Genoeg quirky details, de afwerking is over de hele lijn gepolijst en de finale mag er ook zijn. Sterk werk, binnenkort Medem maar eens opnieuw vanonder het stof halen.

4.0* en een uitgebreide review

Films van Medem stellen mij zelden teleur.

Tijdloze thema's als surrealistische romantiek, zielsverwanten en haast spirituele connecties omgeven met een mysterieus randje komen altijd weer terug. My cup of tea. Met het einde kun je, net als in Lucia, je eigen interpretatie de vrije loop laten. Mooi.

Het had iets kunnen worden, deze Los Amantes del Círculo Polar. Het uitgangspunt waarbij 2 kinderen verliefd worden op elkaar en door het toeval elkaars stiefbroer en zus worden en hun relatie geheim houden en elkaar jaren later terug ontmoeten nadat ze uit elkaar waren gegaan, lijkt voldoende om er een mooie romantische film van te maken. Alleen heb ik er niet erg van kunnen genieten door de manier waarop het gebracht wordt. Na verloop van tijd had ik het wel gezien met alle toevalligheden en zeker wanneer Otto vast komt te zitten met zijn parachute in de boom, zoals de Duitse parachutist waarnaar hij vernoemd is, die de vader blijkt te zijn van de nieuwe vriend van Ana's moeder. Ik was eerlijk gezegd al een tijdje afgehaakt.

Bovendien zijn Ana en Otto niet meteen de sympathiekste figuren (wat voor mij wel belangrijk is om te kunnen meeleven met de personages in dergelijke films) en zeker Otto vind ik erg onsympathiek met de egoïstische die hij maakt. Best wel jammer, want er zitten wel degelijk mooie scènes in deze film en de manier waarop het verteld wordt door het verhaal afwisselend te vertellen vanuit het standpunt van Ana en Otto, is goed gedaan. Alleen kon ik onvoldoende meeleven met de 2 hoofdpersonages.

2*