Il Mercenario (1968)

Raar dat er nog geen berichten bij deze film staan, het is toch wel een vermakelijke spaghetti western, geen bijzondere film maar best wel leuk voor een ontspannen avondje. Alleen Jack palance valt een beetje uit de toon, hij acteert als een stijve hark maar de rest is wel te pruimen. Maar wat de film boven de middelmaat uittilt is de muziek van zowel Ennio Morricone als Bruno Nicolai. Vooral het segment tijdens de laatste shootout tussen Palance en Musante is zeer memorabel. Corbucci imiteert de stijl van Leone, althans hij probeert dat te doen. De film haalt het niet bij de Leone klassiekers, maar door de muziek en enkele actiescenes krijgt de film toch nog een 3

Middelmatige spaghettiwestern met welgeteld 2 geweldige scenes; die waarin Franco alle taken van een lijstje afstreept en het duel in de arena. De link met Leone is snel gemaakt, al helemaal als zo bijvoorbeeld de manier van montage en close ups in het duel haast letterlijk van Il Buono, il brutto, il cattivo gestolen is. De Deja vu's vliegen je om de oren... De andere scene met het afstrepen is wel een originele, die later zoveel keren nog hergebruikt is, weliswaar niet altijd op dezelfde komische manier. Kill Bill zat het volgens mij ook nog in. Of dat inclusief die dubbele streep onder het laatste punt is, zou ik niet weten. Muziek van Morricone & Nicolai is grandioos, vooral die feestachtige muziek die bijdraagt aan het neerzetten van die lichte toon voor de film. Hoogtepunt is echter L'Arena!

2 jaar later maakte Sergio Corbucci nog Vamos a Matar, wat een herhalingsoefening was op Il Mercenario.

Zeer mee eens. Door de muziek stijgt de film boven zichzelf uit. De film vertoont nogal wat gelijkenissen met het eerdere (en betere) A Bullet For the General, al is de laatste wat serieuzer van toon en wat scherper.

ook werd een stuk van Morricone`s muziek van deze film in Tarantino`s Kill Bill 2 gebruikt.

The Mercenary (aka A Professional Gun) is een van de betere spaghetti westerns dat niet door Sergio Leone was gemaakt.

Een van de betere Italo-westerns, die voor mij wel in de top 10 van dit genre mag staan, misschien zelfs in de top 5...

Goede rolbezetting.

Franco Nero is natuurlijk ook een van de héél groten in dit genre.

Heel wat plotwendingen, die het geheel levendig houden.

Véél, soms wrange, humor, niet op de laatste plaats met religieuze inslag.

Over de muziek is hier al veel gezegd, dat ik alleen maar kan onderstrepen..

Vooral dat fluit-melodietje vind ik érg sterk.

Is mij altijd bijgebleven nadat ik de film voor 't eerst zag in de bioscoop.

Ik twijfel tussen 3 en 4 sterren...drie-en een halve dan maar, al heb ik het gevoel dat ik de film daarmee tekort doe.

Ik had verwacht dat deze film wel wat meer stemmen zou hebben.

Een vermakelijke western, met een af en toe wat komische noot.De actie scènes zijn volop aanwezig en worder goed in beeld gebracht.Verder niet zo'n bijzondere film en het duurt op sommige momenten net iets te lang, ook erg jammer van de momenten met de auto en het vliegtuig .Gelukkig is daar dan wel de prachtige muziek en kan ik eindelijk een film plaatsen bij L'Arena die in Tarantino's Kill Bill vol. 2 is gebruikt.Goed acteerwerk van Nero en Musante.Palance valt wat tegen, en lijkt zich niet op z'n plaats te voelen.

Al met al een goede Spaghetti western, die gewoon erg vermakelijk is.

3.5*

Zondag te zien: The Cult Corner: De Keuze van Koolhoven | The Cult Corner - thecultcorner.com

Vind die scene in de arena toch wel één van de mooiste shoot outs ooit.

26-01 op DVD in Duitsland door KOCH

Kan iemand me zeggen waar ik deze kan kopen/bestellen?

@louisvf:

Zie:

Rare Musicals EU - rare-musicals-eu.com

en:

Koch Media Home Entertainment - kochmedia-dvd.com

De moderne tijd begint binnen te sluipen in deze spaghetti-western:

machinegeweren, vliegtuigen en reclameborden voor His Master's Voice.

Franco Nero is zowat de belichaming van dit genre en gaat hier werken voor bandiet/revolutionair Musante.

Jack Palance heeft nog een oude rekening te verheffen met hen beiden.

Iedereen zal het het er over eens zijn: Het hoogtepunt van de film is het zenuwslopende duel in de arena met schitterende muzikale begeleiding van Ennio Morricone op de soundtrack.

Misschien wel het mooiste duel in een western ooit.

Verder volop vaart en geschiet, een soort van Tarantino-achtige humor en een beetje sadisme.

Nog eens herzien, en die laatste scène is gewoonweg meesterlijk, helemaal afgemaakt met de prachtige muziek. Een halfje verhoogd. Binnenkort toch maar eens op zoek naar de dvd.

Goede film, Halverwege zakt de aandacht wel een klein beetje weg maar het einde is fenomenaal. Kreeg hem aan geraden naar het zien van Companeros. Er zijn een stuk of wat dingen die letterlijk gekopieerd lijken naar Companeros maar toch moet ik eerlijk toegeven dat ik die laatste leuker vond. Al ben ik er niet over eens of dat terecht is van mezelf. Immers deze film is minstens 4 jaar ouder. Wat dat betreft denk ik wel goede inspiratie voor latere zapata westerns.

2 jaar eerder sorry.

Vandaag in Duitsland de DVD van Koch gekocht, waanzinnige uitgave. 12 pagina's boekje, 3 verschillende talen audiotracks, goed beeld en veel extra's.

Verdorie!

Die moet ik ook hebben !

Die moet je inderdaad hebben; Mercenario - Der Gefürchtete: Franco Nero, Jack Palance, Tony Musante, Sergio Corbucci: Amazon.de: Software

Dank voor de info Drs. DAJA.

Ik heb de DVD zojuist gekocht (en nu maar hopen dat ie gauw hier is)

Alsnog mooie originele Italiaanse poster geplaatst. De vorige was erg onscherp en er stond Engelse tekst op.

Dat is echt een verbetering

Een erg vermakelijke spaghetti-western van Sergio Corbucci al mist het net iets om tot de toppers in het genre te behoren.

Franco Nero, die trouwens erg lijkt op Terence Hill, speelt een prima rol en is echt geschikt voor dit soort films. Verder valt op dat deze film nogal leentje buur speelt en gebruik maakt van diverse zaken die in andere westerns ook al naar voren kwamen. Vooral het duel in de arena doet erg aan Il Buono, il Brutto, il Cattivo denken. Aan de andere moet gezegd worden dat die scène wel ontzettend goed is en misschien wel het hoogtepunt van Il Mercenario is. De muziek van Morricone is fantastisch evenals de manier waarop het in beeld wordt gebracht.

Sowieso is de muziek in deze film erg goed, wat gelijk ook bijdraagt aan de fijne sfeer die de film uitademt. Verder zitten er lekker wat actiescènes in de film, waar ik bij westerns eigenlijk altijd wel van houd. Het enige echte minpunt vond ik de soms wat flauwe humor, die door de hele film heen verweven zit. Toch kijkt het allemaal lekker weg en moet gezegd worden dat ik me geen minuut verveeld heb.

3,5*

@Spetie: (Franco Nero, die trouwens erg lijkt op Terence Hill)

Grappig dat je die opmerking maakt.

Franco Nero heeft destijds zelf de aanbeveling gedaan om Terence Hill als zijn opvolger in de rol van Django te nemen (in Viva Django) omdat die zoveel op hem leek.

Dat is wel grappig ja. Maar de gelijkenissen zijn ook sprekend, dat zullen meer mensen beamen die Terence Hill kennen en deze film hebben gezien, vermoed ik.

Django moet ik trouwens ook snel maar eens zien.

zitten echt briljante scenes in. Ik twijfel nog tussen 4 en 4,5 ster.

geweldige muziek

Goeie spaghettiwestern waarin een gun-for-hire wordt ingehuurd door een bende revolutionaren. Een aantal typische kenmerken m.b.t. het genre zoals het vele in- en uitzoomen, en zelfs de muziek van Ennio Morricone ontbreekt niet. Flink wat actie en ook aardig wat humor. Het verhaal heeft op veel momenten ook wat weg van een buddy-movie. Ook nog een uistekende shoot-out in de arena.

Vanavond op TV te zien > MGM Movie Channel > 22:50 uur

Yeah! Die ga ik dus NU eindelijk kijken.

Heel, heel erg benieuwd, vooral de finale schijnt goed te zijn.

Deze afgelopen weekend opgenomen en bekeken.

Aardige spagetti western, maar viel gezien zijn reputatie en goede beoordelingen wat tegen.
Vooral eerste half uur is erg fragmentarisch: de op zich vaak coole scene's hangen als los zand aan elkaar, waardoor het vooral erg rommelig over komt.
Muziek van Morricone weet de spanning er dan vaak nog wel in te houden, maar kan niet verhullen dat het allemaal vrij simpel is.

Nero is natuurlijk wel erg cool en draagt het verhaal, maar Palance staat weer eens erg te schmieren en komt er ook relatief (te) weinig in voor.

Finale, die menigmaal als geweldig wordt beschouwd en zelfs vergeleken wordt met TGTBATU, vond ik het niet halen bij willekeurig welke Leone film dan ook.
Zag er trouwens meer overeenkomsten in met de finale van For a few dollars more, gezien het hoofdkarakter niet zelf deelneemt, maar eerder als toeschouwer/scheidsrechter aan de zijlijn figureert.
Sowieso een duel met een clown kan ik niet serieus nemen.

Aardig, maar geen klassieker.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

De muziek is van Morricone en Bruno Nicolai....