Critters (1986)

Aardig filmpje in de trant van de Gremlins. Hierdoor een favoriet van m'n vriendin en ik vond het niet vervelend om mee te kijken. Opvallend is het tempo in de eerste 20 minuten dat echt onbedaarlijk hoog ligt.

3 sterretjes voor de Critters.

Critter 1: They have weapons
Critter 2: So what
[Critter 2 is shot off the porch]
Critter 1: Fuck!

Toch meer een parodie op Gremlins als je het mij vraagt.

Nergens dat knuffelachtige van die film, de Critters zijn volbloed smeerlapjes, die nog durven vloeken ook. Erg grappige beestjes die de film (gelukkig) dragen.

Want verder is er uiteraard niet echt veel te beleven. Het acteerwerk is belabberd, de muziek kut en visueel is het ook al niks. Maar de film is niet te lang, het tempo is stevig en er valt genoeg af te lachen (die 'conversatie' met E.T. ).

Geinig filmpje, vind het persoonlijk leuker dan Gremlins. 3*, waarvan toch wel een halfje retrowaarde. De rest van de serie ook maar weer een keertje doen.

Erg vette Sf / komedie en de jagers waren erg leuk.

Critters waren ook prima.

3,5 ster

Eerste en gelijk het beste deel uit de Critters reeks. Dit 80's filmpje heeft in principe alles wat een liefhebber ervan zou mogen verwachten. Een sfeervolle setting, leuke personages, wat knullige effectjes, de erg leuke 'crites' zelf en zelfs een heus exclusief 80's rocknummer: 'Power of the Night' van Johnny Steele . Erg vermakelijke film die terecht een kleine cult-hit is. De scène met de E.T. pop is hilarisch en een classic in mijn boekje.

4*

Enorm leuke film!

Heb deze vroeger nooit gekeken, en toevallig kwam mijn vriend hiermee aanzetten, ook omdat ik de laatste tijd veel films uit de jaren 80 kijk. En deze viel me eigenlijk alles mee, ik had eigenlijk een gigantische B-film verwacht, maar dat was totaal niet zo. Critters is een erg leuke film, met een goed jaren 80 sfeertje en een leuke setting. Vond de creatures leuk gemaakt, en ook erg humoristisch neergezet, en dat maakt de film ook gewoon zo grappig.

De setting was dus erg goed, ik hou daar wel van, een afgelegen boerderij met een familie die ineens overvallen worden door deze vijandige wezentjes. Acteerwerk was goed, grappig om Zane in zijn jonge jaren te zien. En Dee Wallace was een erg mooie vrouw in de jaren 80. De stukjes in de ruimte vond ik iets minder, maar gelukkig was dat niet veel. Echt heel spannend werd het nergens, maar dat was niet storend. Vooral de sfeer is belangrijk en dat was subliem in deze film. Ik ben er benieuwd naar de andere delen, die ga ik ook snel eens opzetten

Dikke 4*

Volgens mij is dit typisch een film die je op jonge(re) leeftijd gezien moet hebben om hem goed te kunnen waarderen. Ik ben 23 en heb deze film vorige week voor het eerst gezien. Dus geen nostalgisch gevoel erbij of jeugdsentiment. Misschien is dat ook een van de redenen waarom ik niet zo enthousiast ben.

Sommige stukken waren wel komisch, anderen werkten me weer op mijn zenuwen. Wisselend gevoel had ik er bij. Met de zweersfeer was niets mis, die was gedurende de film wel duidelijk aanwezig, maar toch wist de film me niet helemaal te bekoren. Acteerwerk vond ik ondermaats, de muziek.. tsja, ik ben geen fan, laat ik het zo zeggen dus je moet het hebben van de irritante mormeltjes.

Wil de vervolgdelen ook graag zien, al betwijfel ik het of die beter gaan bevallen dan deze. Wie weet.

Vermakelijke onzinfilm met in de hoofdrol kleine monstertjes waarbij de Gremlins wel koorknaapjes lijken. De opbouw is erg typisch, inclusief intro in space met enkele goedekope effectjes en naar het einde toe veel explosies. Helaas veel te braaf op het vlak van blood&gore. De meeste fun komt van de hilarische personages, zoals de slecht gekapte rockzanger en de boerenkinkel die aan de hand van zijn vullingen al het onheil kon voorspellen.

Dit was een film die het in het gouden videotheektijdperk heel goed deed op VHS. Leent veel van Gremlins doch het blijft bij een groot pak idiote humor zonder veel originaliteit. Die premiejager die de gedaante aanneemt van een Bon Jovi achtige popzanger . Heel goed is het eigenlijk allemaal niet want alles komt heel traag op gang. Net als de fun begint is het al bijna afgelopen. Ook de critters vond ik zelf minder leuk dan de gremlins.

Destijds toch wel een leuke jaren 80 pulp-film die inderdaad populair was in de videotheken (daar heb ik hem destijds ook gehuurd). Het verhaal was best geinig en hetzelfde geldt voor de uitvoering ondanks dat het allemaal zeer nep uitzag (Vandaar natuurlijk ook pulp). Omdat de film amper 80 minuten duurde keek de film zich ook lekker weg. Dit was overigens de eerste film waarin Billy Zane een grotere rol had.

Matige film waarin een boerengezin ongewild bezoek krijgt van kleine harige monstertjes. De special effects zijn inmiddels flink gedateerd, maar de beestjes blijven er wel geinig uit zien. De twee buitenaardse premiejagers zorgen voor de komische noot van de film. Vermakelijke pulp met een hoofdletter P.

Vermakelijke flick.

Een typische jaren '80 SF-horrorflick die flink meelift met de populariteit van diverse genreklassiekers, waarbij 'Gremlins' het rijtje herkenningspunten aanvoert. Dee Wallace, M. Emmet Walsh en de jonge Billy Zane als slachtvee, vormen de juiste ingrediënten voor een vermakelijke kijkbeurt, waarbij buitenaardse wezens een onschuldig gezinnetje gijzelen. Met een lekker foute, zichzelf tot in den treure herhalende soundtracksong en andere gekkigheid, trekt de film als smakelijk popcornvoer voorbij.

Goed.

Ik was hier totaal niet bekend mee, toen ik hier van de week door mijn zwager op werd gewezen. Critters dus. Een soort van Gremlins, maar dan een stukje gemener.

Best grappig bij tijd en wijle moet ik zeggen. Het verhaaltje, inclusief acteerwerk en alles wat daarbij komt kijken is niet heel bijzonder, maar de Critters zelf zijn grappige wezentjes. Lekker gemeen en af en toe hebben ze leuke oneliners. Het tempo is vrij hoog en doordat alles maar zo'n vijf kwartier duurt, is het alweer voorbij voordat je er erg in hebt.

Geen jeugdsentiment voor mij dus, wel erg jaren tachtig, maar desondanks heb ik mij hiermee prima geamuseerd.

3,0*

Deze jaren 80 pulp mag misschien qua cinematografie en acteerwerk niet veel voorstellen maar als komedie vind ik hem 100% geslaagd. ik heb in ieder geval af en toe flink in een deuk gelegen. Dat ligt behalve aan die kleine monstertjes misschien nog meer aan die twee lijpe premiejagers. Hoe ze met die twee schietijzers dingen aan gort schoten, dat was af en toe toch brullen van het lachen.

De Amerikaanse komedies staan voor mij doorgaans voor zeer flauw, maar dat kan van deze in ieder geval niet gezegd worden. Critters is voor mij een van de weinige komedies van U.S. makelij die voor mij boven het gemiddelde scoort.

3,5*

Hou wel van deze stekelige wezentjes.

Het verhaal alleen al is erg leuk. Tel daarbij de geweldige setting bij op en een hoop geweldige scenes en het is gewoon genieten. Ook de toevoeging van de bounty hunters is geniaal. De Crites en alles wat met hen gedaan wordt blijft leuk om te volgen.

Heel erg leuk.

Toch beter bij herziening dan verwacht. Deze 80's film ligt in de lijn van Gremlins of Tremors. Hard genoeg, wat flauwe humor erbij en slecht acteerwerk. Beetje cheesy, maar anderzijds een guilty pleasure. Het duurt ook even voor de critters in beeld komen en dat wekt toch wat spanning op. Ook de humor is niet slecht en passend bij dit genre. Jammer wel dat door het lage budget de critters zelf amper uit de verf komen. Misschien dat een reboot ook meer kan doen met de wezens.

Ik dacht altijd dat dit een directe Gremlins-kloon was, maar dat viel nog wel mee. Sterker nog, eigenlijk is deze nog wel geslaagder, zeker als horrorfilm. De ruimtestekelvarkentjes in Critters zijn een stuk gewelddadiger, hebben een beter verhaal, en de hele film wordt met veel minder flauwe familiehumor gebracht, en veel meer als een horrorfilm. Al blijft het natuurlijk wat cheesy en ligt de knipoog er duidelijk bovenop. Die twee premiejagers die zich vermomd hebben als hair-metal-muzikanten zijn ook een leuke toevoeging. Fijne jaren '80 cult, je kan het beroerder treffen.

Vooral veel jaren tachtig lol, in deze horror-film met genoeg verwijzingen naar andere films uit het horror en Sciencefiction genre. Met in de eerste plaats natuurlijk E.T.(1982) Dee Wallace-Stone uit die film speelt ook hier de moeder van een jongetje. Deze Brad Brown gebruik net als Elliott het trucje met de thermometer om niet naar school te gaan. Pech voor Brad want ze trapte niet twee keer in dezelfde truc.

Daarnaast is het bowling-shirt van pa Jay Brown een verwijzing naar de Ghostbusters (1984) en zit er ook een kleine verwijzing naar de Ghoulies" (1985) in de film. Of de bewering dat het script van deze film eerder was, is natuurlijk niet na te gaan. Maar doordat de Gremlins (1984) een groot succes waren was de timing wel prima! Nagenoeg komen in deze horror-komedie ook niet veel meer moorden voor. Wel geteld maar twee en dan een koe en wat kippen. Wel is er iets meer bloed. De twee tot de ‘good guys’ behorende buitenaardse premiejagers (geheel in Terminator (1984 stijl) knallen er flink op los! Ze richten hiermee zelf meer schade aan dan dat de Critters doen? Als je heel goed kijk kan je ook Lin Shaye herkennen, al is het knap lastig met zoveel krulspelden in haar haar. Al met al is het aardig, amusant en vermakelijk.

Ben bij het googlen tegengekomen, omdat ik zag dat er een Critters uit 2019 en eerst origineel wou zien. Kleine harige mormeltjes...so cute, later wat groter Mja als je dergelijke films nu voor het eerst kijkt, is dit allemaal wat achterhaald natuurlijk. Deze film is niet goed als sciencefiction en niet als komedie, echt zo'n film voor op een luie zondagnamiddag fzo. Zit wel in hetzelfde straatje als gremlins, al vond ik die wel beter. Ach ga ook niet té streng zijn in mijn finale oordeel en het in z'n tijdperk proberen beoordelen. Score van Critters Attack ligt nog stuk lager dan deze, niet echt de moeite dus.

Blijft een bijzonder leuk monsterfilmpje, deze Gremlins rip-off. Joe Dante - de regisseur van Gremlins - sprak laatst over de vele Gremlins rip-offs en noemde Critters als de enige die hij wel echt kon waarderen. En terecht, want in tegenstelling tot een Munchies of Hobgoblins is Critters wel degelijk een voortreffelijke productie. En de enige van die rip-offs die een behoorlijke franchise kreeg, met recentelijk een vierde vervolgfilm én een serie. Dat doen die rollende bolletjes met bekken vol tanden toch best goed. Maar zoals wel vaker blijkt bij zo’n filmserie is de eerste toch overduidelijk de beste.

Critters bevat twee uiteenlopende elementen; ten eerste is er de familie Brown, woonachtig op een boerderij in een klein plaatsje. Zo’n plaatsje met een dorpsgek, M. Emmet Walsh als sheriff en Lin Shaye als assistente. Het gezin zelf is ook heerlijk typisch; een klussende vader, een zorgzame moeder (gespeeld door de moeder der moeders, Dee Wallace Stone), een rebelse en verliefde tienerdochter en haar lover - gespeeld door een jonge Billy Zane mét staartje - en haar vervelende kleine broertje, compleet met katapult. In één van de eerste scènes wordt dit hele stel aan ons voorgesteld en dat voelt als thuiskomen; een typische set-up van een jaren 80 horrorfilm; zo’n typisch gezin dat flink in de problemen gaat komen.

Maar wie zich instelt voor zo’n soort film, krijgt toch een bijzondere introductie; Critters begint namelijk in de ruimte met twee gezichtsloze premiejagers die een opdracht krijgen van een rare mutant in een stoel. De film opent eigenlijk als een lekker foute sci-fi film, waaraan je al voelt dat Stephen Herek de film niet helemaal serieus neemt, er is net als Gremlins veel lol. Deze premiejagers zijn wellicht het meest uniek en zijn ook verantwoordelijk voor een paar geestige scènes. Stel je toch voor dat je op een avond aan het bowlen bent en plotseling komen rockster Johnny Steele en de plaatselijke dominee in leren kostuum met een bazooka binnenlopen. Dan moet je toch ook denken; dit is een vreemde dag.

Als laatste zijn er de titelfiguren zelf, de kleine rotbeestjes, die vrij duidelijk zijn geïnspireerd door de Gremlins. Niet zozeer qua vorm - ze zijn qua design vooral gebaseerd op de Tazmanian Devil van de Looney Tunes - maar qua gedrag lijken ze wel op de beesten uit de film van Joe Dante. Ze zijn baldadig en halen - naast het verorberen van vee en mensen - veel kattenkwaad uit. Ook geestig dat ze ondertiteling krijgen, wat ze net dat beetje meer persoonlijkheid geeft. Critters is op veel fronten wellicht een horrorfilm, hoewel toch een vrij brave; de gore is minimaal en het aantal slachtoffers is ook erg beperkt - de film rust vooral op sfeer en een paar erg aardige actiescènes. Maar het zijn vooral de personages, de premiejagers en de hongerige monstertjes die de film een groot plezier maken om naar te kijken. Kwalitatief is Gremlins wellicht de betere film, maar ik vind die rollende monsters minstens net zo leuk.

4 sterren.

Ik had eerlijk gezegd nog nooit eerder van deze film gehoord, maar na het zien ervan kan ik niet anders dan het eens zijn met veel berichten boven me: de film doet erg denken aan Gremlins, maar voelt goedkoper en vooral veel minder grappig aan. Verder is het allemaal volgens het boekje: iemand moet dood vanwege geilheid (in dit geval het vriendje van de dochter), maar uiteindelijk overleeft het hele gezin. Weinig verrassend en in combinatie met het gebrek aan humor en de goedkope visuals kom ik op 1* uit.

Een classic van de bovenste plank, een film die toch wel enige vergelijking heeft.

Met een legendarische film als The Gremlins.

Wat betreft de sfeer.

Komisch maar ook een beetje griezelig.

Met de griezelige wezentjes van een andere planeet.

Die het gemunt hebben op de bewoners van de Aarde.

Blijft een hele leuke film , ook het ouderwetse puppet werk,

blijft fantastisch.

Een tijdloze film, en genieten ook voor de nieuwe generaties.

Critters vormt pulpvermaak van de bovenste plank, maar wel een heel erg leuke vorm van pulpvermaak. Ondanks dat regisseur Stephen Herek op latere leeftijd het pad van de kinderfilms koos met een sprankeltje Hallmark, is het vooral zijn regiedebuut dat de beste indruk achterlaat. De inleiding is echter wat aan de lange kant, maar eenmaal de Krites uit hun kooi komen verandert de film in een ongeremd, uitermate humoristisch gebeuren dat nergens verveelt. De vormgeving van de beestjes is erg lollig en bovendien wordt er op het vlak van spektakel nergens teruggeschroefd, waardoor Critters ook daadwerkelijk de ruimte neemt om leuk te zijn. Voor het acteerwerk valt het een en ander te zeggen en de effecten zijn ondertussen sterk verouderd, maar de film levert nog altijd het plezier af die de eerste indruk aan de kijker belooft.

Een groep schattige, pluizige, bolle wezens van een andere planeet landt op aarde. Natuurlijk hebben ze honger na zo'n lange reis dus zoeken ze dapper naar eten. Wanneer ze worden opgejaagd door een moordlustige familie en twee buitenaardse premiejagers zullen ze creatief uit de hoek moeten komen om hun zachte, snoezelige vel te redden!

Dit was toch hoe de film ging, he?

Critters is een knap voorbeeld van een geinige doch spannende creature feature. Vanaf het begin is de film vermakelijk en blijft de hele speelduur zo. Het verhaal is totaal niet origineel en veel bloed wordt er niet vergoten. Toch valt er genoeg te beleven dankzij de critters die heel veel in beeld komen. Er zit een bepaalde charme in het feit dat de beestjes overduidelijk handpoppen zijn. Dat men dan er dan vol overgave mee probeert te "worstelen" en het geloofwaardig willen doen overkomen draagt alleen maar bij aan de fun-factor.

Lekker genrefilmpje maar niet alles is even interessant. De verhaallijn met de premiejagers kon me geen moer schelen. Ook kon het einde me niet meer verrassen en concludeert de film met een domper. Toch is dit een leuk tussendoortje waarvan het plezier van het scherm spat.

3,5*