Reconstruction (2003)

Deze film vandaag weer eens herzien. Dat moest ook wel want bij mijn eerste kijkbeurt kon ik er geen touw aan vastknopen. Vandaar mijn vrij lage waardering van 3,0*. Dit weerhield mij er echter niet van deze film toen ik hem voor € 5,00 zag liggen bij Boudisque onmiddellijk mee te nemen.

Terug naar de film; in visueel opzicht is dit een geweldige film, die een heerlijke sfeer uitademt. Kopenhagen bij nacht kon volgens mij niet mooier gefilmd worden.

"Reconstruction" is echter geen gemakkelijke film. Bij mijn eerste kijkbeurt ging ik volledig de mist in omdat ik het verhaal voor de werkelijkheid aanzag. Christoffer Boe zegt hierover in zijn toelichting dat hij in deze film de werkelijkheid als fantasie wou voordoen. En dat juist maakte deze film bij mij bij herziening zo interessant en werd het eea voor mij ook allemaal duidelijk. Want is het niet zo, dat als onze fantasie werkelijkheid zou worden wij allemaal niet net zo zouden reageren als de hoofdpersoon Alex, totaal verward dus.

4,0* na herziening.

Fijn om te zien dat je als filmmaker de grenzen op kan zoeken van cinema maken. Lynch deed dit natuurlijk eerder maar hier komt nog een kafkaiaanse sfeer overheen.

Is het verhaal te begrijpen?: nee! maar dat maakt niet uit want er zit zoveel emotie in de film dat dit de logica mag overtreffen. Want de emotie is groot. Doeltreffend neergezet door de adagio, de filmische kunstjes en de eenvoudige maar intense confrontaties van de hoofdpersonen.

Heerlijk om een film te zien die niet te begrijpen is maar waar het gevoel genoeg is om hem hoog te waarderen. Kom je niet heel vaak tegen.

Zelfs niet bij Lynch.

4.5*

Had deze al eens gezien en er sindsdien vruchteloos naar op zoek geweest in de winkel. Nog maar eens herbekeken in afwachting van een herlancering van de DVD.

In ieder geval opnieuw erg onder de indruk van Reconstruction, een film die je de schoonheid en pijn van verliefdheid bijna doet voélen. Plotgewijs is deze prent een complex kluwen, maar het is vooral de chemie tussen de hoofdrolspelers die me kan bekoren.

De aanwezigheid van de ravissante Maria Bonnevie (haar ogen zijn zo hemels dat het bijna zeer doet) zorgt op zich al voor extra punten (hoe vreemd dit ook kan klinken) en ook Nikolaj Lie Kaas heeft de juiste uitstraling voor het personage van Alex. Enig puntje van kritiek: als ex-roker zie ik graag nog 'ns iemand een sigaretje opsteken in een film, maar inhaleer dan verdorie wel he Niko! Een klein detail, maar genoeg om me er aan te storen.

Op visueel vlak overtuigt Boe eveneens, met een warme en poëtische cinematografie. Ook de soundtrack is om duimen en vingers bij af te likken, hoewel Adagio For Strings voor mij niet had gehoeven.

Het eigenzinnige verhaal is interessant maar het is vooral de intieme sfeer die Reconstruction bijzonder maakt voor mij. Vreemd overigens dat Lynch hier zo vaak wordt aangehaald want die sinistere toon is hier naar mijn gevoel helemaal niet aanwezig.

Bij herziening van Reconstruction vielen veel puzzel stukjes op hun plaats die ik bij de eerste keer niet had meegekregen.En zo was het nog meer genieten van het verhaal, de sfeer en de schitterende acteerprestaties.

Het viel mij nu ook op dat er al veel van het verhaal werd prijsgegeven door de verteller aan het begin.
Doordat nu veel op z'n plaats viel, kon ik Reconstruction toch iets beter volgen.Ik begreep het soms niet echt allemaal, dat is iets voor een volgende kijkbeurt.Maar wat een prachtige film is dit toch.Alles lijkt te kloppen.Er wordt werkelijk een fenomenale en toch ook liefelijke sfeer neergezet.Boe weet ons een heerlijke Reconstructie voor te schotelen waarin alles echt lijkt maar niet blijkt te zijn.Door de manier van vertellen op een surrealistische manier weet hij je als kijker helemaal de wereld van Alex en Aimee in te zuigen.En een prachtige wereld is het toch, maar ook een hele pijnlijke wereld.

Twee mensen houden van elkaar, maar dit gaat ook ten koste van dingen om hen heen.Het eerste gedeelte is dan ook een kennismaking met een opgroeiende liefde tussen de hoofdpersonages.Eigenlijk is die liefde er vanaf het eerste moment al, maar dat ontkennen ze dan nog.Ook stelt het veel vragen voor aan de kijker.Wat was er gebeurd als Alex direct was weggegaan uit het hotel, of als hij was gebleven, is hij uberhaupt gebleven of toch weggegaan.Daarin wordt niet echt een antwoord verschaft hoe dat nu precies zit.De regisseur laat genoeg aan de kijker over om zelf uit te zoeken hoe het nu precies zit.

Dan begint het surrealistische gedeelte van de film.Niemand herkent Alex meer.Zijn vrienden weten niet wie hij is, en zelfs zijn vader weet het niet.Hoe kan dit, heeft hij nooit bestaan en was hij slechts een Reconstructie.Ook hier geeft de regisseur niet echt een antwoord op.Hoe vreemd het allemaal ook is, verliest Boe de kern van het verhaal nimmer uit het oog.Hij laat alles nog steeds om de twee aan elkaar toegewijde verliefden draaien.En dit doet hij prachtig, tot een moment waarop de twee elkaar pijn gaan doen.En niet alleen de personages doen elkaar pijn het doet ook pijn bij de kijker. Dit wist dan ook een grote emotie bij mij los te maken.Vooral het moment als Alex wegloopt en Aimee gaat er achteraan met Adagio op de achtergrond en het stop ineens, waarvoor er nog werd gezegd "Als je je omdraaid is ze weg" .Daar kreeg ik echt een brok van in m'n keel.En het einde laat je met een niet te beschrijven gevoel achter. Het is niet echt , een prachtige afsluiter van een prachtige film.

De liefde doet pijn.Een emotionele krachttoer waarin je je kan verdrinken.Prachtig uitgezet en met veel visuele flair verteld.Het liefelijke is gewoon voelbaar door het scherm heen, en laat je met een diepe indruk achter.

5* en een plekje in mijn top 10 gegeven.

Dit is een film met een intrigerend verhaal, prachtig kleurgebruik, mooie beelden van Kopenhagen, heerlijke romantiek en de oogverblindend mooie Maria Bonnevie. Dit meesterwerk boeit van begin tot einde en laat je met vele vragen achter.

allereerst DVD-T mooi stuk verteld over de film

vandaag Reconstruction voor de 1e x bekeken en wat een prachtige film. de sfeer, de romantiek tussen de 2, het mooie kleurgebruik, en de geweldige soundtrack.

al geef ik pas een stem na de 2e x kijkbeurt om het verhaal een plekje te geven.

denk op dit moment 4*

Reconstruction nog eens bekeken en scoort nog een punt hoger en een plek in mijn top 10

5*

Soms heb je z'n films waarvan je maar weinig begrijpt maar het toch goed voelt. Wel Reconstruction is er zo één.

Erg vraag, begrijp weinig van het hele plot. De romantische scènes kunnen zo moeilijk groeien voor mij. Bj andere films groeien ze in het verhaal, wat het allemaal veel sterker maakt maar hier mis ik dat. Erg mooie romantiek, zeer zeker. Top acteerwerk, chille soundtrack en enorm mooi neergezet door de regisseur door kleuren en belichting. Zeer leuke sfeer die uitnodigt en pakt. Doet me wat denken aan In The Mood for Love als ik het hier neerschrijf.

Maar goed: 2 verhaallijnen met dezelfde personages dus? Tja, of dat nu allemaal zo geniaal is?

Weet niet goed wat ik er allemaal uit moet opmaken. Maar op het gevoel af is dit zeer mooi.

****

Verwarrende film, maar wel in positieve film. De filmkijker wordt net als Nikolaj Lie Kaas aan het lot overgelaten: wat gebeurt er allemaal en wat is waar en niet waar? Heel aardig en onderhoudend, zeker als dat gepaard gaat met mooie beelden en muziek.

Christoffer Boe heeft in zijn kleine pink meer talent en oog voor dramatische filmvormgeving dan het gros van de Hollywood-regisseurs. De film draait rond liefde en de pijn die daarmee gepaard gaat. Dit thema wordt visueel erg fijnvoelig gebracht, waarbij het contructivistische van het medium film wordt aangekaart. Let bv. op de vele scenes waar de cigaretrook onder een uitgekiemde belichting als een rookgordijn om de personages danst. Echter, veel meer dan visuele creativiteit in vormgeving en opbouw weet reconstruction niet te bieden. Nergens snijdt het mes van de liefde diep, wordt de wat holle thematiek echt uitgediept of wordt je echt meegesleept als kijker. Spijtig.

Erg mooie film, eigenlijk tegen mijn verwachtingen in. Het plot en alle gebeurtenissen kan ik niet geheel verklaren, maar dat is niet erg en misschien zelfs niet wenselijk. De complexiteit van het verhaal komt nooit geforceerd over en wordt ook niet vermoeiend. Het is eerder een hulpmiddel om het gevoel van de film te versterken. Boe's doel met Reconstruction lijkt het vangen van emoties te zijn en ze weer te geven op een manier die een logische realiteit nooit echt kan vatten.

Dit levert dromerige, surrealistische cinema op. Dit kan vervelend zijn en dat is het waarschijnlijk ook als het gevoel van de film je niet pakt, maar voor mij werkte het. Boe wendt ook alles aan om dit gevoel te benaderen. Het verhaal is daarvan misschien zelfs het minst interessante element. De bloedmooie cinematografie die zich eigenlijk nooit schuldig maakt aan slechts mooifilmerij, de toepasselijke soundtrack en de casting zijn allemaal perfect op elkaar ingespeeld. Schijnbaar hebben alle mannelijke gebruikers hier op MovieMeter een zwak voor Maria Bonnevie. Ik ben niet anders. Ik merkte trouwens pas in de credits dat ze een dubbelrol had. Het viel me wel op dat Simone en Aimeé iets van elkaar weghadden, maar dat het dezelfde actrice was zag ik niet direct.

Een film die sterk de magie van film weet te vangen. Heel goed. Ik kan me ook voorstellen dat hij alleen maar zal groeien bij nieuwe kijkbeurten.

4*

De straten van Kopenhagen worden op een dromerige, abundante wijze in beeld gebracht. Boe besteedt veel aandacht aan de stilering van zijn film, zowel qua beeld als qua script. Dit leidt o.m. tot contexten die op de Griekse mythologie geïnspireerd zijn, zo zijn de scene waar Alex richting de onderwereld rent en de achtervolgingsscene beeldschoon uitgewerkt.

De film speelt ook op een frivole manier met het medium film. Op grootse wijze raak je verslingerd aan Alex passionele liefdesleven terwijl het allemaal niet echt gebeurt. De film probeert je op het verkeerde been te zetten door stukken uit het geschreven boek letterlijk op het beeldscherm te brengen waardoor de grens tussen realiteit en fictie op een magische manier vervaagd. Je bent ook zo bereid om te vergeten dat de hoofdpersoon in het begin alleen was, omdat je niet beter weet en zo meegaat in het verhaal.

De film heeft veel meer te bieden dan zijn constructie. De liefde wordt op een zeer speelse manier afgetast en beleefd. De cinematografie, de muziek en enkele geweldige scenes maken van Reconstruction een topfilm om niet snel te vergeten. Mijn herziening is opperbest bevallen! Dikke 4,5*

Boe heeft een gouden formule bedacht. Door in de film te vertellen dat wat je ziet, niet echt is, kan hij als maker overal mee wegkomen.

Briljant.

Boe zoekt niet alleen de grenzen van cinema; met deze film verlegt hij grenzen.

Mooi camerawerk, fantástisch licht.

Een ingewikkeld, maar heel sterk verhaal over liefde.

Dit is waar film om draait!

Trouwens, surrealisme + zweeds = altijd goed.

Het is dat de perfecte film niet bestaat, daarom slechts een 4,5, 'Maar het doet wel pijn'.

Deze film deed mij echt helemaal niets.

Nochtans zou het gegeven mij moeten aanspreken. Ik houd van magisch-realistische films. Maar dit is een echte afknapper. De aankondiging op de hoes van de DVD deed mij watertanden (memento, butterfly effect, blue velvet...) maar de uiteindelijke film was echt een ontgoocheling.

Ik stoorde mij vooral aan het aangehouden artistieke toontje dat de film omgeeft.

Het script is niet helemaal waterproof. Het camerawerk is van een student filmacademie die wil tonen dat ook hij vooruitstrevend durft zijn. Het acteerwerk is clichématig. De makers wilden wellicht origineel zijn maar het plot is echt te voorspelbaar en kinderachtig.

Niet meer dan 2.0

Voorspelbaar en kinderachtig?

*Ahem*

Afgaande op de plotomschrijving kan ik het me ook haast niet voorstellen. Besteld en binnenkort bekijken, ben benieuwd.

Komt als het goed is volgende week vrijdag op tv (rond kwart voor 12, op Nederland 2 of 3).

Is deze film trouwens ooit op dvd (R2) uitgebracht?

Dit is echt een belachelijk slechte "wannabe Antonioni-film". Merk je meteen dat deze door de amateurs samengesteld is....

Ja is gewoon in Nederland op dvd verschenen, maar is helaas out-of-print.

Wel op import te krijgen: link.

Ook al zou dat zo zijn, wat is daar dan mis mee? Kan je ook van bv Lola Rennt zeggen.

Met dat verschil dat je bij Lola Rennt een punt zou hebben.

Komt volgende week op tv.

lol @ Persona. Wat waait het hier toch weer hard.

Mann had beter een keertje naar de shoulder-shots van Boe gekeken, had hij nog veel van kunnen leren, hoe je los maar toch mooi kan schieten.

Net zoveel als Bergman hiermee te maken heeft.

Daarnaast vind ik de ruwe hand-held stijl van Mann hier al duizend keer beter uitgewerkt. Boe kan er ook daadwerkelijk mooie plaatjes mee schieten. Jij begint met vergelijkingen op te rakelen.

Och, komt weer iemand aan met gedateerde films die zogenaamd altijd beter zijn.

Euh... Persona gedateerd?

@Onderhond: wat bedoel je met shoulder-shots?

Ik neem aan dit, een "shoulder-mounted" camera.

Volgens mij was dit de eerste lange speelfilm van Christoffer Boe en een van de eerste van zijn cinematograaf Manuel Alberto Claro. En dat merk je meteen na de eerste seconde. Amateurisme ten top!